In Rijen (Noord-Brabant) staat een behangfabriek van een firma met de naam Rath en Doodeheefver die momenteel gesloopt wordt. Geen idee of die firma op de een of andere manier nog bestaat, maar waarschijnlijk niet. In januari ben ik er nog foto’s wezen maken en ook van de sloop zal ik nog wat plaatjes proberen te schieten. Het gebouw zelf was niet zo interessant, niet qua architectuur in elk geval. De binnenkant echter des te meer.

Klik hier voor meer foto’s »

Zomaar even een bloemetje voor op mijn website. Eigenlijk hou ik helemaal niet van snijbloemen, maar eerlijk is eerlijk, een huis kan er heel erg door opvrolijken. En een website dus ook.

Vannacht was een drukke en afwisselende nacht. Op de motor moest ik plotseling naar het ziekenhuis omdat een oom – net als mijn vader een tijdje geleden – overleden was. Ik werd echter opgehouden omdat ik nog bezig was met het maken van een ingewikkeld cadeau voor een vriend (drie cadeau’s zelfs). Toen ik daarmee klaar was kwam ik nog een professor tegen die mij meenam naar een fascinerende expositie en we hebben daar nog een tijdje met elkaar gekletst over een gedachte die me de laatste tijd nogal bezighield en die perfect aansloot bij zijn onderzoeken. Nog steeds was ik niet aangekomen bij het ziekenhuis want daarna kwam ik nog Prince tegen met zijn nieuwe vriendin die mij meenam naar diens vakantiehuisje, op een afstand van ongeveer negenhonderd mijl van Minneapolis (heb ik hem nog gevraagd). De vriendin van Prince was er een van twee. Tweelingzussen waarvan ik te weten kwam dat er een haast briljant te noemen was en de ander zwakbegaafd. Het werd me in dat gesprek niet echt duidelijk wie van de twee Prince nu eigenlijk aan de haak had geslagen. Toen ik na al deze omzwervingen eindelijk arriveerde in het ziekenhuis zat mijn oom een beetje verbaasd om zich heen kijkend rechtop in bed terwijl twee van zijn kinderen bezig waren met het opruimen van de kamer.

Vreemde ervaringen en je kunt ervan denken wat je wilt, saai was het in elk geval niet. We moeten gewoon vooral veel blijven dromen. Ook overdag.

Via de website www.politiekebarometer.nl krijg ik regelmatig een overzicht per mail van de zetelverdeling tussen politieke partijen mocht er nu gestemd mogen worden. Leuk om te volgen, en natuurlijk hou ik het aantal zetels van de Partij voor de Dieren altijd goed in de gaten: altijd twee, soms even drie zetels.

Er beginnen dingen te veranderen na de val van het kabinet. Het CDA daalt, de PvdA stijgt een beetje. Ik heb even alles zitten optellen en ben tot de conclusie gekomen dat als de PvdA, de SP, GroenLinks, D66 en – vooruit dan maar – de Christenunie samen zouden willen werken, ze gezamenlijk op een totaal zouden uitkomen van 74 zetels. Net niet genoeg, maarrrrrr… met de twee zetels van de PvdD erbij wel! Het lijkt me dat ze dit maar eens moeten proberen. Het is weer eens wat anders om het CDA buiten de regering te houden – zo slecht was Paars helemaal niet – en erger dan de afgelopen jaren met Balkenende kan het toch niet worden.

Binnenkort zet ik weer een poll op mijn site. Dit keer met de vraag waar je straks bij de landelijke verkiezingen op denkt te gaan stemmen. Ik ben best wel nieuwsgierig wat de politieke achtergrond is van mensen die mijn site regelmatig bezoeken.

Een verkiezingsbord in Tilburg is helemaal met zwarte verf overschilderd en voorzien van de tekst ‘En nu samen!’. Ik vind het wel een aardig initiatief. Afgelopen zondag was ik even in de binnenstad voor het plaatselijke verkiezingsdebat in popcentrum 013. As ik dan al die mensen zo samen zie, allemaal met hun eigen ideeën maar wel met hetzelfde doel, geeft me dat altijd een gevoel van saamhorigheid. Dat heb ik ook als ik morgen naar de stembus ga. De mensen aan de tafel waar je je stembiljet moet inleveren en iedereen die me passeert en zijn stem al heeft uitgebracht, ik begroet ze allemaal net wat vriendelijker dan ik anders misschien zou doen. Op die dag heeft iedereen precies één stem te verdelen. De bankdirecteur en de stratenveger, op de dag van de verkiezingen zijn we allemaal even gelijk.

Politiek kan erg vervelend zijn en echt iets om slechte zin van te krijgen of een hartinfarct, maar kijk naar al die mensen samen in zo’n grote zaal en je zou ook iets kunnen voelen dat haast lijkt op een gevoel van vertedering. Al die mensjes met hun uigesproken meningen, ze zitten daar toch allemaal omdat ze weten dat ze het toch samen zullen moeten doen. In eigen stad of eigen dorp, in het eigen land en op onze eigen aarde.

Vanonder de sneeuw en door de modder, de eerste tekenen van de lente. En op de website www.beleefdelente.nl zijn vanaf nu, net als voorgaande jaren, de vogeltjes weer te volgen: ‘De webcams van Vogelbescherming Nederland kijken dit jaar live mee in de nesten van oehoe, ooievaar, steenuil, torenvalk, boomklever, boerenzwaluw, kerkuil en koolmees. Geopend 7 dagen in de week, 24 uur per dag’. Ik vrees dat ik de komende weken en maanden weer vaak achter de pc zal zitten.

Zomaar een vraag. Een stukje zeep kun je ook kopen in allerlei kleuren en geuren, dus waarom scheerschuim niet. Vanochtend voor de spiegel leek het me wel leuk om scheerschuim te hebben in de kleur blauw of rood of geel. Of donkerblond tot bruin, zodat ik eens kan zien of mij een baard zou staan of een snor, een sikje of lange bakkebaarden. Alles kun je tegenwoordig kopen in diverse vormen zodat je kunt variëren en ermee kunt spelen. Denk maar aan lippenstift, haargel, tandpasta, brood, chocola, pasta, aardappelen. Maar ga naar de winkel voor scheerschuim en je kunt alleen maar kiezen tussen Gillette en Kruidvat, gewoon of sensitive. En ze zijn allemaal wit.

Dell heeft het eerste prototype voorgesteld van een nieuwe serie multifunctionele laptops. De laptop is uiteraard in eerste instantie bedoeld om op te kunnen computeren, maar daarnaast kan de laptop in gesloten toestand ook dienst doen als digitale weegschaal. De constructie is dan ook dermate degelijk dat wanneer het schermpje vastgezet wordt in een van drie mogelijke standen, er aan de onderkant vier stevige pootjes uitgeklapt kunnen worden waarna de laptop dienst kan doen als vissersstoeltje of als stoeltje voor bij de tent. Met de optioneel verkrijgbare kookplaat voor over het toetsenbord en twee tostiplaten is deze Multi-Dell een laptop om letterlijk en figuurlijk van te smullen.

Volgens vriendin MT zijn dit bootvluchtelingen, en als je wat langer kijkt zijn ze dat ook. Het is maar wat je erin ziet. Zo dacht ik zelf ooit een nieuw massagraf te hebben ontdekt.

Een kleine huishoudelijke mededeling: Voor het tonen van de foto’s op de pagina’s van de weblog gebruikte ik tot voor kort Thickbox om ze in een apart venstertje bovenop de pagina weer te kunnen geven. Dit mooie stukje software wordt echter niet meer onderhouden door de auteur en dus ben ik op zoek moeten gaan naar een vervanger. Ik denk deze gevonden te hebben in ColorBox. Het werkt ongeveer hetzelfde, hoewel ik nog moet zien of het op de langere duur voldoet aan mijn wensen.

Ik heb de werking getest in de browsers Firefox, Chrome, Konqueror, Galeon en Internet Explorer versie 6 binnen het besturingsssyteem Ubuntu (Linux). Mocht je zelf problemen tegenkomen met het bekijken en opklikken van de foto’s, laat me dat dan even weten door een reactie achter te laten onderaan dit bericht.