Zonsverduistering
Een paar dagen geleden was er weer een zonsverduistering te zien, ditmaal in Azië. De Nederlandse toeristen die naar China afreisden om hier getuige van te zijn hadden dure pech want het regende pijpestelen en dus was er niks te zien. Voor mij een klein goedmakertje van mijn frustratie uit 1999 toen ik op de motor naar Noord-Frankrijk reed om dit natuurverschijnsel eens mee te kunnen maken en ook niks te zien kreeg. De hele middag was het stralend weer daar boven op die Franse heuvelen, en tien voor minuten voordat het feest zou moeten beginnen trokken alle wolken samen en verduisterden inderdaad de zon, maar niet op de spectaculaire manier zoals ik me had voorgesteld.
Een paar jaar later was er een verduistering te zien in sommige gebieden van Libië, Turkije en Zuid-Rusland. Ik had me vast voorgenomen daar naartoe te gaan, maar helaas kreeg ik toen te maken met een nogal persoonlijke zonsverduistering in de vorm van een burn-out. Nu het gelukkig weer beter gaat zou ik me kunnen gaan inschrijven voor Paaseiland (2010), Australië (2012) of de Verenigde Staten (2017). Maar eigenlijk zit ik gewoon te wachten op een verduistering hierzo, boven Tilburg. Breda of Eindhoven zou ook prima zijn. Met iedere dag wel een beetje zon zou je toch denken dat dat een keertje moet lukken. Het brilletje uit 1999 heb ik nog.
