Vanavond naar “Hohe Messe” geweest van J.S. Bach, uitgevoerd door de Bachverening Nederland in de Concertzaal van Tilburg. Met een beetje schaamte moet ik toegeven dat dit de eerste keer is dat ik in die zaal kom, terwijl ik best van klassieke muziek hou en het architectonisch gezien een zeer mooie zaal is met bovendien een goede akoestiek. Maar het is er eenvoudigweg nog niet eerder van gekomen.
Ik kreeg na het bezoek aan mijn ouders van mijn moeder (ze blijft het maar doen) een tube tandpasta mee. Op een mooi zilveren etiketje stond dat ik snel moest gaan kijken op de website van Sensodyne om te zien of ik een van de gelukkige winnaars was geworden van een echte EZB-bike van Giant. EZB? Klinkt hybride in mijn oren, en een mooie nieuwe fiets wil ik wel, dus toch maar even gekeken. De uitslag van deze test kun je zien in de eerste foto (en wat je moet doen om ‘nog meer kans te maken’), en wat ik misgelopen ben in de tweede foto. Gelukkig eigenlijk maar. Je moet er toch niet aan denken op zo’n fiets door te stad te rijden. “Hee, daar gaat er weer zo eentje die zijn tanden goed heeft gepoetst! Goed gedaan jongen!”.
Maar misschien zullen we binnenkort nog wel meer van dit soort acties gaan zien in kranten en tijdschriften. Maar dan op initiatief van onze regering om ervoor te zorgen dat we toch maar vooral heel goed onze tanden blijven poetsen. Liefst één tube per twee weken gebruiken want de tandarts wordt straks natuurlijk gemeden door veel mensen als ze de kosten niet meer kunnen betalen. En wanneer er straks tientallen mensen op van die spiksplinternieuwe dwaze fietsjes door de stad rijden zul je Balkenende nog eens horen verkondigen dat dat het bewijs is dat het niet zo erg gesteld is met de armoede in Nederland. Maar de rijken hoeven zich geen zorgen te maken. Zij gaan er straks ondanks de slechtere economie nog eens op vooruit en kunnen hun éigen keuze qua fiets bepalen, en hoeven geen genoegen te nemen met deze ‘ramsjfietsen’.
Onlangs zijn er vroege geschriften ontdekt van Einstein die binnen afzienbare tijd geveild zullen gaan worden. Op een foto van één van deze werken heb ik alvast de hand weten te leggen.
Sjiek gekleed gaan hoeft niet duur te zijn, zo blijkt uit de verpakking van deze doos. Ik ben sinds kort weer begonnen met een cursus Tai Chi, en aangezien ik op mijn sokken toch maar bleef uitglijden en mijn andere schoenen een te dikke zool hebben, kocht ik een paar van deze “Tai Chi” – schoentjes. En het zijn echte ‘Gentlemen’s Shoes’! En dat voor maar 9 euro! Laat die bezuinigingen maar komen, ik heb mijn geld weer verdiend met de aanschaf van deze schoenen. En binnenkort maar eens kijken of ze nog meer moois hebben in dat chinese winkeltje. Misschien hebben ze ook wel ‘Gentlemen’s Winterjassen’ of ‘Gentlemen’s Warme Truien’.
Het einde van het jaar nadert, dus wordt het weer tijd om de balans te gaan opmaken van het afgelopen jaar. Altijd weer een belangrijk moment, ook al omdat het me er toe dwingt stil te staan bij een aantal zaken in mijn leven en om eventuele dingen die nog gedaan moeten worden alsnog te regelen.
Nog bedankt voor alle cadeau’s,
we zijn allemaal erg tevree.
Maar als u de volgende keer weggaat,
neem uw rotzooi dan weer mee!
Als ik bezig ben de kattenbak een beetje schoon te rapen, voel ik me altijd een beetje een goudzoeker met mijn schepje. Het enigste verschil is dat ik niet bewaar wat ik vind.
Konden wij volwassen ook maar zo verdraagzaam met anderen en de wereld omgaan als kinderen dat soms kunnen. In elk geval zijn mens en dier in de wereld van het kind nog geen van elkaar vervreemde wezens.
Het is voor mij zo bekend,
dat ik neig te verzanden.
Teveel in mijn hoofd
en te weinig in de handen.
Een idee is zo geboren,
vliegensvlug vanuit het niets.
En ook de uitvoering is al gedaan,
althans op papier is het al iets.
Maar dan wordt het menens,
er moet nu iets gebeuren.
Het idee moet naar buiten,
naar vorm, materie en kleuren.
En telkens weer op dat moment
loopt er iets in mij hopeloos vast.
Lust en ondernemingszin verdwijnen,
en inspiratie verwordt tot last.
Zo eindigt dit proces wederom
nog voor het eigenlijke begin,
met mijn hoofd terug in mijn handen
en zonder vooruitgang of gewin.
Maar de volgende keer gaat het beter,
tot voorbij die psychologische val.
Het zal me dan echt gaan lukken,
want een goed idee heb ik al.
