21 november 200926 oktober 2005 en 16 november 2006. Twee eerdere data waarop ik iets opmerkte over het opvallend warme weer van de laatste jaren. Gisteren was het opnieuw erg warm en zaten we op een terrasje in de zon en liepen we met de jas bungelend over onze arm door de winkelstraten van Oosterhout. Ik klaag niet want ik hou helemaal niet van de winter, maar normaal is het natuurlijk niet.

Na gisteren was het vandaag opeens weer erg koud. Zo voelde het tenminste, en dat zal voor een groot deel zeker komen doordat mijn vader weer in het ziekenhuis ligt. Vorige week vrijdag, nota bene op zijn verjaardag, werd hij na een half jaar opnieuw opgenomen voor dezelfde klachten. Zijn enige nier waar hij het zijn leven lang mee heeft moeten doen wil niet meer en hij is moe, heel erg moe. Daarbij komt nu nog die andere ziekte met die vervelende naam. Pijn heeft hij gelukkig niet, maar het lijkt alsof zijn lichaam hem nu langzaam in de steek aan het laten is.

Mijn vader houdt niet van de winter, en ik ook niet. Terwijl mijn moeder naar huis gebracht werd met de taxi en ik in het donker en in de koude wind aan de overkant van het ziekenhuis stond te wachten op de bus, kon ik hem zien liggen zoals we hem even daarvoor hadden achtergelaten: liggend onder 3 dekbedden met opdruk (Orbis Medisch Centrum), zijn ogen zwaar en zijn mond half open. Dan nog heel even wakker worden om ons uit te zwaaien (een hand die moeizaam heel even vanonder het dekbed verschijnt) en dan weer snel terug naar zijn slaap. Ik ben bang dat het nog een heel erg koude winter gaat worden.