‘Agressieve’ kauwen
‘Grote groepen kauwen terroriseren het Burgemeester Van de Mortelplein in Tilburg‘. Dat zou je bijna denken als je de verschillende reacties leest van mensen in het artikel hierover in de krant van vandaag. Dus ik ben uit nieuwsgierigheid ‘s middags zelf nog even gaan kijken. Zónder helm!
Kauwen zijn erg tolerant in de omgang met andere vogels en erg inventief als het gaat om het vinden van voedsel en ‘onderdak’. Broeden in bomen doen ze eigenlijk nooit, tenzij in een bestaande holte die ze dan vullen met takjes en wat ze maar meer kunnen vinden. Vergeleken met een mus of merel zijn ze misschien wel dominant maar ook erg sociaal. Dus wat wordt nu betiteld als aggressief gedrag?
Wat ik zelf gezien heb zijn vooral ouders met hun jongen. De jongen zijn nog helemaal zwart en ranker gebouwd en hebben ook nog geen gele iris. Soms zag ik één ouder met twee jongen die luid roepend achter de ouder aanhuppelden in een spel om wat voedsel. Dan de ouder die daar weer op reageert en zo krijg je soms inderdaad even een hoop ‘tsjak’ en ‘kioe’ te horen.
De jongen vliegen ook nog niet zo trefzeker als de volwassen exemplaren en zo kan het voorkomen dat ze een beetje onbeholpen langs je door fladderen. Ook zijn ze nog niet zo oplettend en hebben ze nog niet die aangeleerde achterdocht naar de mens. Een volwassen kauw zal je altijd in de gaten houden en als hij wegvliegt vliegt hij altijd bij je vandaan en zeker niet op je af of rakelings langs je door. Een kauw is niet gek.
Het is wel waar dat er erg veel kauwen zijn inmiddels. Niet teveel, maar ze doen het erg goed in vergelijking met een aantal andere soorten. Dat komt natuurlijk omdat ze zich erg makkelijk aanpassen aan hun omgeving. Je ziet ze tegenwoordig naast de duif op de pleinen in de stad en ook op de stranden van de Noordzee hebben ze hun plek gevonden. Daarbij is de lente dit jaar erg vroeg begonnen en is er meer dan voldoende voedsel te vinden dankzij de veelvuldige regen.
Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd door deze mooie vogels met hun helgele iris. Daarom vind ik het erg jammer als ik zie hoe snel ‘ongenoegen’ kan omslaan in ‘overlast’ in ‘laat de gemeente er iets aan doen!’. Klinkt me erg aggressief in de oren. Misschien dat daarom de borden inmiddels alweer weggehaald zijn. En borden maak je ook niet zomaar even. Daar moet je eerst goed over nadenken en onderzoek naar doen. Naar de spelling bijvoorbeeld.
Zat te googlen op agressieve kauwen en dit kwam ik als eerste tegen. Bij ons in Drunen rond het hondenperkje worden de honden en hun baasjes sinds twee dagen lastig gevallen door 2 kauwen. Ze pikken echt op de rug van mijn hond en die vindt uitlaten al geen prettig feestje meer. Ikzelf ben gewapend met takjes van op de grond om ze weg te jagen, ze achtervolgen me ook tot aan de voordeur. Er hangt nu ook soortgelijk briefje aan het hekje van de hondenplek. Behalve dat ze dan agressief zijn, kunnen ze ook nie eens e deftig liedje fluiten. De sporadische kraai die dan eens in de buurt komt , wordt met veel kabaal en poeha de ~deur~ gewezen. Wij hoeven ze niet meer in de buurt. Omhakken al die hogen bomen. Met vriendelijke groet. Inge. Misschien valt er hier nog een leuke actie foto te behalen..
Hoi Inge, ik stel voor dat je eens contact opneemt met de Vogelwerkgroep Midden-Brabant. Zij hebben misschien wel tips en/of verklaringen rondom dit gedrag van de kauwen. Normaal gesproken doen Kauwen dit alleen maar als ze zich bedreigd voelen in hun territorium of omdat ze dicht in de buurt nestelen. Het kan goed zijn dat het over een tijdje ook weer stopt.
Van Achilles Cools, schrijver van diverse boeken over kauwen, kreeg ik nog dit antwoord: ‘Wat hier beschreven staat is duidelijk het mobbing alarm van kauwen. Dit is een alarmroep die tegelijk een verzamelroep is, en alle andere kauwen verwittigt dat er een onbetrouwbaar individu in de buurt van hun jongen te dicht bij komt. Het is alleen in deze periode te horen. Kauwen gaan ieder roofdier of ‘onbetrouwbaar type’ aanvallen. Het zijn echter eerder schijnaanvallen en luid gekras. In het geval van de hond is er vlakbij ergens een hulpeloze jonge kauw in de buurt. Deze is waarschijnlijk niet opgemerkt door Inge, maar hij is er zeker ergens dichtbij. Zodra er nergens nog een jonge kauw op de grond zit zal dit fenomeen helemaal verdwijnen. Mobbing alarm is beschreven in mijn boek ‘Kauwen in de Spiegel’ op pagina 25, 26 en 27.’