SpoenkJack Tummers

Zoals sommigen misschien gemerkt zullen hebben had ik vrijdag een demoversie van de stemhulp voor blinden en slechtzienden online gezet. Helaas bleek er iets niet te kloppen met de onderliggende software waardoor de stemhulp bij sommige bezoekers niet honderd procent betrouwbaar bleek te werken. De demoversie werd vervolgens weer offline gehaald waarna er met man en macht twee dagen lang gewerkt is aan een oplossing. Alle problemen lijken nu verholpen te zijn, nog ruim op tijd voor de aanstaande verkiezingen. En bovendien, de dure stemcomputers die de overheid een paar jaar geleden installeerde functioneerden aanvankelijk ook niet goed, dus waarom zou die van mij geen kinderziekten mogen hebben…

Het eerste deel uit De goddelijke komedie van Dante is er nu ook als hack ‘n slash computergame op de Xbox 360 en PlayStation 3: Dante’s Inferno. Van boek rechtstreeks naar game, het is weer eens wat anders. Heb jij het boek gelezen? Nee, ik heb de game gespeeld.

Ooit nog van plan blind te leren typen? Dan heb ik hier een goede en zeer goedkope oefentip. In plaats van een speciale hoes voor over je bestaande toetsenbord of je ogen dicht houden tijdens het typen kun je ook de bovenkant van je toetsenbord afschroeven. Ik deed dit zelf vanochtend in alle vroegte toen de letters ‘A’ en ‘Z’ constant bleef hangen/plakken. Het toetsenbord is inmiddels een jaar of 5 oud en de ruimte tussen de letters opgevuld met kruimels, stof en vooral nog heel veel haren van mijn helaas te vroeg overleden kat Mickey. Maar goed, zonder bovenkant blijf je zitten met een kaal toetsenbord zoals op de foto waarbij de toetsen wel nog gewoon werken. Dat wou ik maar even zeggen.

Gisteren heeft Steve Jobs van Apple de iPad gepresenteerd. Qua naam lijkt het ding op dit apparaatje, maar het is dus Apple’s versie van een tablet-pc (waarvan er trouwens al heel wat op de markt zijn) die volgens Jobs het gat zal vullen tussen de telefoon en de laptop. Maar ik heb nog geen laptop en mijn mobieltje is sterk verouderd want ik kan er alleen maar mee bellen. Ik zit dus niet alleen maar met dat gaatje waar Jobs het over heeft, ik zit hier tegen een enorm gat aan te kijken waarvan ik niet weet hoe ik het op korte termijn gedicht zal krijgen! Kortom, ik loop weer hopeloos achter. Wel lekker rustig trouwens.

Volgende week komt Apple met zijn nieuwste spulletje op de markt, de iSlate. Plat, een aanraakgevoelig beeldscherm en alles bedienen met de vingertjes. Zelfs het eventuele toetsenbord is een projectie op het beeldscherm. De aankondiging, maanden geleden, was al aanleiding voor vele speculaties op internet van hoe het ding eruit zou komen te zien en wat je er allemaal mee zou kunnen doen. Er werden zelfs speciaal hiervoor nieuwe websites gemaakt waar fans al het nieuws verzamelden dat ze over de iSlate konden vinden op internet.

Het zal allemaal wel. Ik heb al vaker aangegeven helemaal geen fan van Apple te zijn, maar het op de markt komen van nieuwe spulletjes hou ik wel in de gaten. Meestal zijn het gadgets die tot stand komen door voort te borduren op al bestaande mogelijkheden. Draai het ding om, stekkertje hier, plugje daar, cameraatje erbij, wat ander soortige signaaltjes over en weer, software beetje herschrijven, nog ietsje platter maken en klaar is het nieuwste gadget. Combineren en integreren, daar komt het wel zo’n beetje op neer. Niet echt iets nieuws dus, maaar soms zie ik iets waardoor ik toch even een glimlach op mijn gezicht krijg, zoals bij de geplande XO3 van het One Laptop Per Childproject.

De XO2 was al leuk (maar gaat in deze opzet niet door), de XO3 is nog veeeeeel leuker. Fris groen, speels, echt een ding dat je weer een beetje het vertrouwen teruggeeft dat computers en techniek wel degelijk een mooie toekomst voor ons in petto hebben. En het mooiste van alles is dat de beoogde prijs voor het ding slechts 75 dollar is. Het is nog een concept, dat is waar, en de prijs en specificaties zijn gebaseerd op speculaties op prijzen en techniek voor 2011 of 2012. Maar toch, het is een geweldig ding. Ik zie hem zo al hangen aan een spijkertje op de wc. Kunnen de tijdschriften en stripboeken terug in de mand.

Van mijn hostingprovider bHosted kreeg ik bericht dat ze sinds kort helemaal groen zijn (CO2 neutraal) en daarom binnenkort het Cleanbits logo op hun site mogen plaatsen. Het datacentrum waar de servers staan wordt gevoed middels groene stroom en het gebruik van deze stroom wordt geminimaliseerd door energiezuinige koeltechnieken. Ook worden er bomen geplant voor verdere compensatie van de CO2 uitstoot. En omdat bHosted groen is, is mijn website vanzelf ook groen. Daarnaast neem ik van mijn energieleverancier groene stroom af, heb ik overal spaarlampen in huis, typ ik mijn berichtjes rechtstreeks in het programma op internet en niet eerst op papier, en zijn al mijn foto’s gemaakt met een digitale camera die loopt op oplaadbare batterijen. Groener kan haast niet. Of ik zou moeten stoppen met bloggen.

Er wordt inmiddels al druk gefolderd voor sinterklaas en in de kranten zie ik ook al wekenlang advertenties voorbij komen voor kerstinkoopbustochten of een sfeervol kerstweekend voor de hele familie. Voor mij hoeft het allemaal niet en verlang ik al naar de dag na carnaval, als al dat knusse wintergedoe eindelijk achter de rug is en ik weer kan gaan uitkijken naar de lente en de zomer. Maar misschien is dat het oordeel van een volwassene met een winterdepressie, en een volwassene die net bij zich thuis een oud zwartepietenspel tegen is gekomen waar hij vroeger veel plezier aan heeft beleefd. Bij opa en oma, met neven en nichten en op het kleedje bij de kachel. En tegenwoordig? Ach, in plaats van een zwarte piet is het nu een of andere engerd uit een videogame waar samen tegen gestreden kan worden. Gezellig samen op een kleedje voor de tv. Het beeld verandert, maar het gevoel van nostalgie zal later niet veel verschillen met dat van mij. Als dat computerspel het tenminste al die tijd zal overleven, ergens bewaard in lade of doos.

Nu ik hierover schrijf, ik geloof dat ik nog ergens op een harde schijf een kopie heb staan van de allereerste adventuregame die ik speelde op de pc: Leisure Suit Larry in the Land of the Lounge Lizard. Als je ziet hoe blokkerig het scherm er toen uitzag zou je niet denken dat je dit spel ooit nog eens zou willen spelen, maar dat zal ik met dat zwartepietenspel ook niet doen. Het gevoel blijft echter hetzelfde. In plaats van de kaartjes zie ik nu de schermpjes voor me en hoor ik de geluidjes en deuntjes die er in het spel zitten. Niet meer dan piepjes eigenlijk, maar genoeg om mijn hoofd te vullen met herinneringen. Goh, wat heb ik toch een lol gehad met dit spel. En wie weet, destijds kon ik van de totaal te behalen 210 punten er maar 202 vinden. Er ligt dus nog een uitdaging voor me en misschien wel de perfecte manier om de naderende winter door te komen.

We kunnen ons tegenwoordig onderdompelen in de meest fantastische virtuele werelden. We kunnen zijn wie we maar willen en doen wat we maar willen in Active World, Second Life of World of Warcraft. Of we zetten een koptelefoon op ons hoofd en verplaatsen ons middels muziek in een andere wereld of fixeren onze blik op het beeldscherm van tv, bioscoop of mobiele telefoon. Als we op deze manier onszelf buiten de tijd trachten te plaatsen lijkt ons leven onbegrensd en onsterfelijk. We blijven eeuwig jong, kunnen onbeperkt chatten, gamen of desnoods overgaan tot cyber-crime. Maar hoezeer we ook onze tijd proberen te verdrijven, sterven zullen we toch in real-time.

Veel in het nieuws is momenteel de aanhouding van een 59-jarige Bossche zwem­schoolhouder wegens ontucht met leerlingen. Op de computer van deze man zijn tienduizenden foto’s gevonden waarbij er 98 bij zitten waarop ontuchtige handelingen te zien zijn. Dat heeft tot hevige ongerustheid geleid bij ouders, maar ook bij mij. Het materiaal kwam namelijk pas aan het licht nadat de verdachte zijn kapotte computer inleverde bij een reparateur die de inhoud gezien heeft en daarbij op ‘verdacht materi­aal’ stuitte. Maar een reparateur heeft helemaal niets te zoeken in de persoonlijke bestanden van zijn klanten! Een reparateur dient te repareren, niet uit nieuwsgierigheid ook nog even snel de computer van een klant doorneuzen op ‘smakelijk materiaal’.

Al met al een voorval waar je als computerbezitter erg ongerust om kunt worden, want aan wie kun je nu nog je computer toevertrouwen als er iets mis mee is? Nu denkt de lezer natuurlijk dat ik ook ‘verdacht’ materiaal op mijn pc heb staan, maar dat is niet zo. Hooguit een mooie foto van Jodie Foster die ik wel eens als bureauachtergrond heb gebruikt, maar dat lijkt me niet echt ontuchtig, hooguit puberaal.

Mocht je per ongeluk vanmiddag tussen half vier en half vijf via Google op mijn site terechtgekomen zijn, dan zou je van Google de melding ‘This site may harm your computer’ te zien hebben gekregen, gevolgd door uitleg over mogelijk schadelijke software die via mijn site op jouw computer terecht zou kunnen komen.

Het ging om een foutje bij Google (giggle giggle…) dat op alle sites betrekking had die via de zoekresultaten aangeklikt konden worden, everywhere around the world. Inmiddels is alles weer opgelost en heeft Google uitleg gegeven en zijn excuses aangeboden. Ach ja, uiteindelijk is het natuurlijk maar een stukje software.

Maar Spoenk is dus niet schadelijk voor je computer, dat wilde ik nog maar even zeggen. Ik ben echt totaal harmless, hoewel er best wel systemen zijn die ik heel graag eens flink in de war zou willen schoppen…