SpoenkJack Tummers

Ik vind van mezelf dat ik op zijn tijd aardig wat rotzooi kan maken en chaotisch kan zijn, maar daarnaast kan ik ook erg veel plezier hebben in ordenen en opruimen. Volgens mijn moeder kon ik dit zelfs als kind al goed, maar of ik met dat nieuws nu blij moet zijn weet ik niet, want welk kind vindt het nu leuk om op te ruimen? Dan ben je toch al vroeg gestoord lijkt me.

Iets van waarheid zal er toch wel in zitten ben ik bang, want zojuist heb ik met veel plezier mijn verzameling films zitten onderbrengen in het programma Tellico. Ook boeken, cd’s en dergelijke kun je er in onderbrengen, maar daar heb ik niet zo’n behoefte aan. Alleen berg ik tegenwoordig mijn dvd’s met films op in een paar lades met plastic hoesjes zodat ik verlost ben van een kast vol schreeuwerige dvd-hoezen. Een overzicht is dan wel noodzakelijk, en met Tellico hoef ik alleen maar de titel en het nummer van het hoesje in te voeren, de rest van de informatie wordt via internet gedownload van IMDB, inclusief miniatuurtje van de dvd-hoes.

Controle en overzicht, ik moet me er denk ik maar bij neerleggen dat het een basisbehoefte van me is. Alleen als ik hieraan voldoe, kan ik blijkbaar ‘dwarse straten’ inslaan. Pure chaos kan ik alleen maar verdragen als daar orde en regelmaat tegenover staan. Spoenk versus de rest van de wereld.

Dat is ook saai! Verwacht je een lekker middagje te kunnen rommelen met allerlei probleempjes die altijd weer ontstaan als je een upgrade doorvoert van de software en plugins die je website draaiende houden, gaat alles goed!… (uit: webwerkzaamheden van 11 december 2008)

Wa zedde? Duwel boet? Voor wie het niet weet betekent ‘dual-boot’ zoveel als twee besturingssystemen naast elkaar installeren op één computer. In mijn geval heb ik dus Windows XP en Ubuntu Linux naast elkaar staan, en middels een eenvoudig menu (GRUB: GRand Unified Bootloader) krijg ik na het opstarten van de computer de keuze welke van de twee ik wil gebruiken. Erg handig, en daarom iets wat nooit ‘te koop’ zal worden aangeboden door een bedrijf als Microsoft. Ze zouden eens klantjes kunnen verliezen…

Waar het fout ging »

KPN heeft een onderzoek gedaan en kwam erachter dat een kwart van de Nederlanders ‘s ochtends meteen online is. Nou, ik niet. Opstaan heb ik geen problemen mee, maar ik heb zeker een paar koppen koffie nodig om wakker te worden en er zijn zo van die dagen dat ik nooit online kom of pas als het weer tijd is om offline te gaan, zo rond bedtijd dus. Dan gaat zo’n dag volledig aan me voorbij, ook al lijkt het voor mijn omgeving dat ik wel de hele tijd ‘aanwezig’ ben.

Was het maar altijd zo makkelijk als met een computer en een netwerkverbinding. Even aanzetten, inpluggen en vervolgens optimaal functionerend en in verbinding, tijdelijke problemen met virussen daargelaten. En als dat ding het eens onverhoopt niet goed mocht doen heb je meteen een heel scala aan mogelijke exscuses achter de hand die iedereen meteen zal accepteren: virus, loopt steeds vast, geen (internet)verbinding of simpelweg ‘doet ut niet’.

Wat zou het mooi zijn als we dit soort computertaal voor de verandering eens binnen het intermenselijk contact zouden gaan gebruiken, waarbij ook hier iedereen meteen begrijpt hoe de zaken ervoor staan en zonder navraag te doen naar het hoe of wat: ‘Sorry, ben even vastgelopen, kom over een paar dagen nog eens terug’, of ‘Ik versta u niet, sorry. Even geen verbinding’ of ‘Vraag dat liever aan iemand anders, ik ben vandaag ontzéttend traag’.

Ik heb een videocamera gekocht. Dat was ik al langer van plan, maar ik moest eerst nog uitzoeken welke ik voor nu het beste kon nemen. Niet te duur en hij moest makkelijk op een pc met Linux te gebruiken zijn. Uiteindelijk is het dan een Panasonic NV-GS90 geworden. Deze werkt nog met mini-dv tapes en via FireWire (een soort USB zeg maar) zou ik de bestanden makkelijk kunnen binnenhalen op mijn computer. Maar helaas, het programma waarmee dit zou moeten gebeuren gaf aan dat hij geen FireWire kon vinden…

Op de achterkant van de pc zit een aansluiting voor FireWire en aan de voorkant ook. Op de doos van het moederbord staat het ook duidelijk vermeld en daar had ik dit moederbord ook op uitgekozen. Hardwareondersteuning kan echter in Linux soms nog wel eens een probleem zijn en dus begon ik op internet te zoeken naar een oplossing. Maar een paar koppen koffie, een open- en weer dichtgemaakte computerkast met verplaatste kaarten en een heleboel testjes later, startte ik uiteindelijk Windows XP nog maar eens op om te kijken of die de FireWire aansluitingen wél kon detecteren. Maar helaas, ook hier niks, en de enige oplossing die nu nog overbleef was een losse FireWirekaart gaan kopen en die op het moederbord plaatsen.

Maarrrrr… (‘Elementary, my dear Watson, elementary… ) er bestaat nog zoiets als het BIOS: Basic Instructions Operating System. Dat is niet helemaal de correcte invulling van die afkorting, maar hij beschrijft wel goed wat het doet, namelijk het gedeelte van de pc dat je kunt benaderen als je meteen na het opstarten op ‘Del’ klikt en waar alle basisinstructies voor het besturingssysteem geregeld zijn en dan met name de hardware. En ik weet dat het BIOS bestaat en heb er in de afgelopen jaren al heel regelmatig een beroep op gedaan, maar het is zo ‘basic’ dat ik er nog niet eerder aan had gedacht daar eens in te gaan snuffelen. En in het BIOS staat een venster ‘Device Configuration’ en een van de ‘devices’ die hier vermeld staan is: IEEE 1394 (= FireWire).

Moet ik nu ook nog vermelden dat deze optie op ‘disabled’ stond? En nu ben ik natuurlijk blij dat ik toch weer de oplossing heb gevonden, maar ondanks de vele vrije dagen die ik opeens cadeau kreeg dankzij een ‘leeggelopen’ agenda (zie vorige bericht), zijn er op deze manier toch weer heel wat uren naar de klote gegaan…

Vandaag dan eindelijk het besturingssysteem van mijn pc geupgrade naar de nieuwste versie: van Ubuntu (Studio) 7.10 naar versie 8.04. Deze worden elk halfjaar beschikbaar gesteld en hoewel meteen upgraden niet nodig is ben je dan wel verzekerd van de nieuwste software en drivers voor je hardware. In april kwam het niet goed uit, maar nu dus toch maar gedaan en zonder noemenswaardige problemen. Op eentje na: de kalenderextensie in Thunderbird is al zijn gegevens kwijt.

De in het mailprogramma ingebouwde agenda (Lightning) is zo handig dat ik het vaak naliet alles ook nog eens over te schrijven in mijn gewone ‘papieren’ agenda. Nu ben ik dus alle afspraken en geplande activiteiten kwijt. Mijn excuses dus als ik binnenkort ergens niet kom opdagen, maar echt erg kan ik het toch niet vinden. Dit is de eerste keer dat een computer mij daadwerkelijk meer vrije tijd heeft opgeleverd, en daar waren die dingen ooit toch voor bedoeld?

Rolt lekker en klikken doe je gewoon met je wijsvinger. In het topje van de vinger zit namelijk een drukgevoelige sensor ingebouwd.

Als je gegevens in een computer stopt werkt dit heel erg efficiënt en makkelijk. Computers helpen je dingen onthouden. Hierdoor heb je je hoofd vrij voor andere dingen, belangrijkere dingen…

Het klinkt als een of andere reclame, maar de meeste mensen die ik ken zullen nu wel denken ‘jaja, was dat maar zo’. En zo is het inderdaad ook niet. Want hoe meer je te maken hebt met computers, voor hobby of werk, hoe meer je zult merken dat je juist veel meer bent moeten gaan onthouden dan voorheen. En dan niet alleen maar inlognamen, wachtwoorden of (registratie)nummers. Maar vooral ook: ‘Hoe werkte dit ook alweer?’, ‘Waar had ik dat ook alweer opgeslagen en onder welke naam?’, ‘Hoe lostte ik dit ook alweer op?’, ‘Op welke website of forum had ik daar ook alweer iets over gelezen?’ en ‘Staat die afspraak ook in mijn gewone agenda?’

Om alles te kunnen bewaren en onthouden heb je steeds meer werkgeheugen nodig en steeds grotere harde schijven. Liefst meerdere, want ‘verlies van gegevens’ staat ongeveer gelijk aan het krijgen van een ziekte of het verliezen van een stukje van je persoonlijkheid. Backuppen is dus heel erg belangrijk. Zekerheid inbouwen zodat er niks mis kan gaan. En daarom heb ik op dit moment 4 harde schijven. Drie intern en één extern. Daarbij brand ik ook nog geregeld een dvd als extra backup en staan de data van mijn website ook nog eens op mijn Gmail-account. Er kan dus niks misgaan.

Waar ik nu geregeld aan moet denken zijn de dingen die je niet op een harde schijf kúnt opslaan. Hoe zit het dáármee? Vaak heb ik het gevoel dat hoe groter de opslagcapaciteit van mijn pc wordt, hoe meer écht belangrijke gegevens ik aan het verliezen ben. Mensendingen. Maar hoe backup je zoiets?

Dit zijn ze nou: het Ubuntu Studio team. Net geen ‘kids’ meer. Waarbij ik moet zeggen dat ik de leeftijd van tieners soms moeilijk vind om te schatten. En men zegt dat dat een teken is dat je ouder wordt. Of bent. Maar ik had ergens dus een groep mannen en vrouwen verwacht van midden dertig, begin veertig. Sommigen in driedelig pak, anderen nog (net) met een capuchon over hun hoofd getrokken. Een serieuze groep ondernemers zeg maar, maar zeker niet vier jongens op het grasveldje van één of andere campus. Of had ik dat nu juist wél moeten verwachten?

PS. Ubuntu Studio is een ‘distributie‘ zoals dat heet, en niet het eigenlijke besturingssysteem. Maar toch, petje af voor deze vier heren.

Linkje 1 en linkje 2 naar twee eerdere berichten over Ubuntu Studio.

Onder de naam ‘Gutsy Gibbon’ is afgelopen week de nieuwe versie van Ubuntu (Studio) vrijgegeven. Upgraden of een volledig nieuwe installatie was de vraag, want zo bekend ben ik nu ook nog niet met Linux dat ik een probleemloos lopend systeem meteen weer om zeep wil helpen. Uiteindelijk toch maar besloten tot een verse installatie, de 64-bit versie dit keer, en dat ging eigenlijk vrijwel probleemloos en snel. Alle data staat daarbij op een aparte partitie van de harde schijf en wordt dus niet aangetast.

lees verder »

Misschien toch nog maar even wachten met de aanschaf van die mp3-speler tot dit dingetje te krijgen is in Nederland: de ‘Wizpy‘. Hoe ze op die naam zijn gekomen weet ik niet, maar het apparaatje kan behalve muziek en video afspelen ook opnemen vanaf een externe bron en je kunt er mee e-mailen en internetten. Maar wat nog leuker is, er staat een volledige versie van linux op. Dus ben je bij iemand anders, sluit het ding aan op de USB-poort van de andere computer, zet de computer aan en je kunt opstarten vanaf de Wizpy. Geweldig! Altijd je eigen besturingssysteem bij je waarmee je geen enkel spoor van jezelf achterlaat op de andere pc.

Ik moet toegeven dat ik niet weet waarom ik dat zou willen, maar ik heb het gevoel dat dit ding zoveel kan dat je er bijna mee kunt toveren. Oh, vandaar die naam natuurlijk. Wiz = wizard, p = personal (?) en y = yammi yammi?