SpoenkJack Tummers

Een doffe knal, net na de middag, en ik wist eigenlijk meteen wat er aan de hand was. Het was alleen nog de vraag hoe erg het ermee gesteld zou zijn. Een koperwiek was met hoge snelheid tegen het raam van de woonkamer gevlogen en lag stil op het beton van het balkon, met een klein rood vlekje naast zijn snavel. In de tijd dat ik hier woon is het drie keer eerder voorgekomen dat een vogel op die manier aan zijn einde kwam. Ik vind het wel nog steeds vreemd, want het raam ligt verdekt onder het balkon van de bovenbuur en vanaf beneden gezien is er geen reden voor een vogel om te denken dat het een doorgang zou kunnen zijn naar een andere kant. Ja, behalve die ene ‘andere kant’ dan, die voorbij de grens tussen leven en dood. Misschien is hij toch geschrokken van iets waardoor hij plotseling de baan van zijn vlucht moest veranderen. En het blijft een triest gezicht, zo’n dood vogeltje. En ik kan het niet laten er steeds weer een foto van te willen maken. Die pootjes die zo hulpeloos in de lucht hangen zullen nooit meer een takje vasthouden. Snik :(.

Om half acht kreeg ik een telefoontje dat er een grote brand woedde bij een kippenbedrijf in Rijen. Rijen ligt niet ver van Tilburg, dus ik had mijn motorbroek al aan toen ik voor de zekerheid nog even naar buiten keek om te zien of het niet toevallig was gaan sneeuwen. Jammer genoeg was dat zo, dus de broek maar weer uit en achter de pc in de gaten houden hoe de brand zich verder zou ontwikkelen: ‘Smits Pluimvee en Eieren in Rijen is één van de pluimveelocaties in Nederland en Duitsland die gemanaged worden door Pieter Smits. In Rijen zijn 83.000 hennen gehuisvest in vier stallen.’ Een half uur later meldde de website van Omroep Brabant dat de brand inmiddels weer onder controle was. Gelukkig maar, want je moet er toch niet aan denken dat al die kippen levend zouden verbranden. Weer een kwartiertje later en het Brabants Dagblad meldde dat er vermoedelijk 80.000 kippen waren omgekomen. Dus de brand was onder controle, maar toch ging alles in de fik. Levend. En voor de zoveelste keer. Weer even later een correctie: 18.000 kippen zouden zijn omgekomen en geen 80.000. Ernaast stond nog een stal met nog eens 140.000 kippen, maar die bleef gelukkig gespaard.

De Sophia Vereniging tot Bescherming van Dieren heeft een noodsticker die je gratis (excl. verzendkosten) kunt bestellen: ‘Stel: er breekt brand uit in uw woning, er is ingebroken of u bent betrokken bij een ongeval. Zelf kunt u rekenen op hulpdiensten, maar huisdieren worden vaak vergeten. Met de Sophia NoodSticker kunt u brandweer, politie en ambulance waarschuwen dat er huisdieren aanwezig zijn. Plak de sticker op uw voordeur, zodat uw huisdier niet aan zijn lot wordt overgelaten.’ Weinig nut vrees ik om een duizendtal stickers op stallen te gaan plakken.

Afgelopen donderdag, vrijdag en zaterdag werd in Nieuwegein de Champion Show gehouden. Deze driedaagse tentoonstelling van sierduiven, konijnen, cavia’s, kleine knagers, hoenders, dwerghoenders, oorspronkelijke duivenrassen en sier- en watervogels wordt ieder jaar georganiseerd door de Koninklijke Verenigingen Avicultura en Ornithophilia & Pelsdierliefhebbers Nederland. Voor mij de eerste keer dat ik deze show bezocht en je moet er niet bang zijn voor vogelgriep en dergelijke. Hoeveel kooitjes er precies stonden weet ik niet, maar het waren er in elk geval heel erg veel. En dus heel veel duiven, konijnen, kippen en cavia’s naast elkaar. De dieren worden er geshowd, gekeurd en – maar niet zo heel erg veel – ter plekke verhandeld.

Voorselectie van foto’s van de Champion Show 2012 Nieuwegein

Afgelopen weekend werd de jaarlijkse clubmatch gehouden door de Kynologen Vereniging Waalwijk in de Werft te Kaatsheuvel. Ik moet nog een selectie maken van foto’s die ik nog wat meer zal gaan bewerken, maar voor degenen die er geweest zijn heb ik alvast het een en ander op Oypo gezet: Foto’s Clubmatch KC Waalwijk 2012.

Ok, deze foto kom ik net tegen op iemands facebookaccount en heb hem er meteen vanaf geplukt. Legaal of niet, dit is wel zo’n ontzettende feelgood foto dat ik hem absoluut op mijn site wil hebben staan. Of de man gelukkig is weet ik niet. Of de hond gelukkig is, dat weet ik ook niet. Maar ikzelf op dit moment wel! ;)

Gisteren werd in het Odeon in Veldhoven een benefiet gegeven voor de Sea Shepherd vrijwilliger Erwin Vermeulen die op dit moment nog vastzit in een Japanse gevangenis. Hij zou iemand geduwd hebben toen hij foto’s probeerde te maken van het transport van een dolfijn. Anderen beweren dat hij ‘zomaar’ is meegenomen door de Japanse autoriteiten om verhoord te worden. Dit verhoor is dan overigens eenzijdig en zal niet gaan over de 23.000 vergunningen die in Japan afgegeven zijn om dolfijnen af te slachten. De dolfijnenjacht vindt ieder jaar plaats in het Japanse Tajii en leden van Sea Shepherd zijn daar ieder jaar weer aanwezig om te protesteren. En om nog maar eens te laten zien hoe gruwelijk het allemaal is. Het benefiet van gisteren was bedoeld om geld in te zamelen als bijdrage in de kosten van de advocaten, hoewel ik ervan overtuigd ben dat ze hem toch wel vrij snel weer zullen laten gaan. De vader van Erwin, Ad Vermeulen, was er gisteren ook en had het er af en toe moeilijk mee. Geen wonder ook, als je zoon helemaal aan de andere kant van de wereld in een gevangenis zit. En teleurgesteld was hij, in de Nederlandse politiek. Als het om acties van Sea Shepherd gaat laat de Nederlandse regering niet zo snel iets van zich horen. Sea Shepherd begeeft zich vaak op het randje van de legaliteit (of net daar overheen), daar waar Greenpeace nog redelijk diplomatiek blijft.

Klik hier voor foto’s van het benefiet »

Staatssecretaris Henk Bleker hekelt de vermenselijking van het dier door maatschappelijke organisaties en linkse politieke partijen. Daar komt een interview met Boerderij Vandaag op neer waarin hij betoogt dat dierenleed in perspectief moet worden bezien.

‘Opvliegende ganzen bij Schiphol vormen een belemmering voor het vliegverkeer, brengen verdorie duizenden mensenlevens in gevaar”, zegt hij. ”En dan vragen sommige fracties zich af of vergassing wel de juiste oplossing is. We moeten het goed regelen, dat vind ik ook, maar we hebben het wel over een gans hoor.’

Ik had zelf de ‘verproductisering’ en het ondergeschikt maken van een dier aan economische belangen door de maatschappij niet beter kunnen verwoorden. Bovenstaande kun je namelijk ook zo formuleren:

‘Opvliegende vliegtuigen bij Schiphol vormen een belemmering voor de ganzen, brengen verdorie duizenden ganzen in gevaar”, zegt hij. ”En dan vragen sommige fracties zich af of gewoon doorvliegen zonder maatregelen wel de juiste oplossing is. We moeten het goed regelen, dat vind ik ook, maar we hebben het wel over levende wezens hoor.’

Terwijl mensen hun goede wensen en hoop uitspreken naar elkaar en het nieuwe jaar, komen in Overijssel net voor de jaarwisseling 700 kalveren om bij een stalbrand. Ik kan hier zo ont-zet-tend kwaad om worden… Dat moet ik toch nog maar even kwijt, hier op deze plek. Ik weet dat er veel mensen zijn die dit soort berichten onderhand spuugzat zijn. Ooit gehoord van een flatgebouw of winkelcentrum dat uitbrandde terwijl de driehonderd inwoners of kerstshoppers nog in het gebouw aanwezig waren? Nee, natuurlijk niet. Mensen zorgen voor elkaar. We zijn sociaal en invoelend en onze veiligheid en ons welbevinden en die van onze medemens staan bovenaan op onze eeuwige to-do list. Daarom hadden we vorige week weer een glazen kooi vol goede bedoelingen en dat bracht net als voorgaande jaren weer heel veel geld op. Voor mensen, vanzelfsprekend. Ik ben niet heilig, echt niet, maar als ik dit soort programma’s zie, de drukte in de winkelstraten, de hypocrisie achter veel goede doelen, zie ik alleen maar mensen die bezig zijn met zelfbevrediging. Geestelijk masturberen. Want wij zijn het hoogst op aard, kinderen Gods en weet ik wat voor andere onzin. En dus nog maar een klein beetje Oud-Chinese wijsheid:

Als de mens wordt geboren, is hij zacht en zwak.
Als hij sterft, is hij stijf en sterk.
Als de dingen, het gras en de bomen worden geboren.
zijn ze zacht en teer.
Als ze sterven, zijn ze droog en schraal.
Daarom: stijfheid en sterkte zijn volgelingen van de dood.
Zachtheid en zwakte zijn volgelingen van het leven.
Wat sterk is en groot, is minder.
Wat zacht is en zwak, is meer.

(Uit de Tau Teh Tsjing van Lao Tze)

Ik heb er sinds kort weer een twittervolger bij: Het Deurvorst. ‘Duurzaam wonen voor vegetarische 55-plussers’. Ik ben nog geen vijftig maar wordt zo te zien toch al goed in de gaten gehouden als potentiële kandidaat. Je kunt er terecht wanneer je licht zorgbehoeftig bent tot zwaar dement. Het zou leuk zijn als de Partij voor de Dieren naast een protestbos ook alvast een stuk bouwgrond zou aankopen voor bejaarde en zorgbehoeftige partijleden. Met veel groen en veel huisdieren. Als ik daarvoor in aanmerking zou komen wil ik daar best wel wat meer contributie voor gaan betalen.

Van zuid naar noord, van oost naar west. Medewerkers van de Wildlife Conservation Society hebben middels een zendertje een jonge zeeolifant gedurende een jaar kunnen volgen en zagen hoe dit dier bijna 30.000 kilometer aflegde (bron: scientias.nl). Knap, zou je denken, en dat is het ook. Maar ook niet meer dan normaal. Ik ben altijd jaloers geweest op het leven in het water en in de lucht. Geen andere barrières dan wat voeding om door te kunnen blijven gaan. Geen rivieren die je moet overbruggen of bergen en andere obstakels die je moet omzeilen. Lucht is alleen maar lucht en de oceanen zijn één pot nat. Of je nou hier bent of daar, je bent altijd min of meer thuis. Wat mij betreft een mooie omschrijving van wat vrij zijn betekent.