SpoenkJack Tummers

Al een tijdje loop ik, of beter gezegd zit ik, te denken aan een nieuwe bureaustoel. Die waar ik nu op zit is de kleding van versleten en zelfs het schuim komt nu langzaam aan alle kanten naar buiten. Even gaan verzitten door me met mijn handen af te zetten op de zitting en ik loop kans op een sneetje in mijn handpalm. Dat schuim zit er niet voor niks. Daaronder zit de harde plastic fundering van de stoel, in scherpe schotjes over de hele breedte van het zitvlak. Voor iemand als ik, die geregeld veel achter de pc moet zitten, is een goede stoel onontbeerlijk. Hoeft geen honderden euro’s te kosten en zeker niet zo’n directeursstoel met hoge rugleuning en armsteunen. Daar ben ik veel te onrustig voor. Bij de Ikea verkopen ze een paar leuke modellen en ik ben ook al even gaan kijken op de websites van een paar andere online winkels met spullen voor kantoor. Had ik niet moeten doen, want de afgelopen paar dagen kon ik geen pagina van een krant of andere site meer openen of ik wordt uitgenodigd te klikken op een paar bureaustoelen. Dan weer van Neckermann, dan weer van de Wehkamp. Dat online adverteren werkt zo goed dat het onderhand voelt alsof ik achtervolgd wordt door een verkoper die precies in de gaten houdt waar en op welke site ik me bevind. Erg effectief, en erg irritant. De oplossing is natuurlijk even de cache van mijn browser te legen en te zorgen dat daarbij ook alle cookies verwijderd worden. Dat heb ik inmiddels ook gedaan, maar nou moet ik via Google toch weer gaan zoeken naar die ene winkel die zo’n leuke oranje stoel had voor 150 euro. Waar is die opdringerige verkoper als je hem voor de verandering eens nodig hebt?

Er zijn mensen die iets tegen Google Streetview hebben omdat het de privacy zou aantasten. Daar hoor ik niet bij. Ik vind het geweldig en stap regelmatig graag even op mijn virtuele fiets voor een rondje door allerlei bekende en onbekende wijken van Nederland en daarbuiten. Het leukste is dan om te kijken of je misschien nog een bekende tegen het lijf loopt, fietst of vliegt, afhankelijk van de positie van de camera. Zo vloog ik net even voorbij het huis van een paar vrienden en was er getuige van hoe vriend P. net op zijn fiets wilde stappen om, vermoed ik, naar zijn werk te gaan. Aan zijn kleding is te zien dat de auto van Google ergens in de zomer door hun straat is gereden. Zelf zal hem dit niet opgevallen zijn, daarom ga ik hem nu maar eens verblijden met deze foto. Zal hij vast leuk vinden.

Wat ook leuk zou zijn, en heel bizar, is als ik tijdens een rondje Sittard opeens mijn vader zou zien fietsen of lopen. Vorig jaar november is hij overleden. Er is een goede kans dat Google hem daarvoor nog ergens heeft weten vast te leggen op foto. In de straat van mijn ouders ben ik hem nog niet tegengekomen, maar misschien in een van de vele andere straten van de stad. Binnenkort maar weer eens een stukje gaan fietsen.

Studiecoaching voor mbo en vmbo studenten. Eenvoudige website, geheel volgens ontwerp van de klant, alleen het fotootje is van mijn hand. De site is gemaakt op basis van WordPress waardoor de site door de klant zelf bijgehouden en uitgebreid kan worden.

website: www.mbo-studiecoaching.nl »

Deze website heb ik gemaakt naar een idee van de klant zelf en op basis van een ontwerp door ontwerpbureau Zuid (nog geen website). Geen cms dit keer omdat dat voor een website van deze grootte ook niet nodig is. De klant is een zeer ervaren (medisch) secretaresse en biedt diensten op afstand aan op het gebied van interviews omzetten naar tekstbestanden, documenten/brieven opstellen cq uitwerken, teksten redigeren, tekstcorrectie, notulen uitwerken etc.

Website virtueelsecretaresse.nl »

Op de website newseum.org zijn dagelijks de voorpagina’s te bekijken van honderden kranten uit alle uithoeken van de wereld. Veel pagina’s kan ik niet lezen omdat ze in het Arabisch zijn, Turks of Indisch. Anderen kan ik weer wel lezen maar begrijp ik niet. Er staan foto’s op van mensen die ik niet ken, evenementen waar ik nog nooit van gehoord heb en protesten van onbekende groepen mensen tegen onbekende zaken in onbekende delen van de wereld. Je hebt er niet veel aan, aan dit soort websites, maar het maakt wel weer duidelijk dat ieder werelddeel, ieder land en zelfs ieder mens zo zijn eigen voorpagina heeft met zijn eigen nieuws. De rest is bijlage.

Vroeger zou een bepaalde vraag vanzelf wel weer zijn verdwenen, tenzij ik toevallig toch in de bibliotheek rondhing. Nu denk ik al gauw ‘straks effe opzoeken op internet’. Zo belandden we maandagmiddag bijvoorbeeld in Engeland op station Manchester Piccadilly. Piccadilly in London kende ik al en daarom had ik verwacht dat Piccadilly een oud woord zou zijn voor plein of rotonde. De naam Piccadilly slaat echter op een kleermaker met de naam Robert Baker die in de 17e eeuw kleren ontwierp met speciale boorden die hij ‘Piccadills’ noemde. ‘Stiff collars with scalloped edges and a broad lace or perforated border’. Maar waarom noemde deze man die boorden dan piccadills? Wikipedia: ‘The term may originate from a conjectured Spanish word picadillo, from picado meaning punctured or pierced. This is similar to the Spanish word picadura, used for the lace collars of the seventeenth century that contained much elaborate cut work.’ Dat zou goed kunnen. Blijft over de vraag waarom bepaalde pleinen deze naam meekregen. Volgens weer een andere pagina op wikipedia komt dit omdat eerder genoemde Robert Baker daar ergens in de buurt ooit een winkel had. Zelf hou ik het op de overeenkomstige vorm. De piccadill is een groot, rond en druk boord om je nek, en een plein is ook druk en rond en een gevaar voor je nek.

Voor bij de berichten over de lokaties die we aan het fotograferen zijn leek het me leuk en handig om er ook een kaartje bij te voegen van het gebied. Dat had ik ook al gedaan, maar het kan nog veel leuker en veel handiger. Met behulp van Google Maps en een WordPress plugin met de naam Mappress. Gewoon de lokatie invoeren, aangeven hoe groot het kaartje moet worden, titel ingeven en de code wordt automatisch in het bericht ingevoerd. Daarna kun je als bezoeker gewoon met dat kaartje spelen zoals je gewend bent via de gewone Google Maps website. Inzoomen met je muiswieltje, het kaartje heen en weer schuiven, wisselen tussen kaart en satelliet, het kan allemaal. En natuurlijk weet ik als websitebouwer dat dit soort dingen er zijn, maar zo’n mogelijkheid voor het eerst gebruiken en dan binnen mijn eigen website, kan me zo blij maken als een kind.

De zandbak waar ik vroeger in speelde »

Vriendin MT werkt voor de krant. En sinds ik haar ken, ken ik ook een heleboel websites en twitteraccounts die zich alleen maar bezighouden met het doorgeven van 112-meldingen van alle soorten en maten. Een kat in een boom, een buitenbrandje, een schip in nood, aanrijdingen etc. Alles is te vinden op dit soort websites. En natuurlijk helemaal up-to-date. Hoor ik hier de brandweer voorbij komen en kijk ik snel even op brandweerspotters.nl, kan ik daar al lezen waar die brandweer naar op weg is. Niet dat ik daar iets aan heb of iets mee doe. Maar het kan en is er, en dus kijk ik er als verslaafde internetter af en toe op. En soms komen dan vreemde meldingen voorbij, zoals deze: Melding: PRIO 2: NACONTROLE ROLSTOELBRAND: TOMATENSTRAAT 20 EINDHOVEN : 633. Een rolstoelbrand? Iets te snel opgetrokken waardoor de banden in de fik vlogen? Een ontplofte accu? Iets te dicht bij de barbecue aangeschoven? Nieuws dat de fantasie prikkelt. Ik ben er dol op! :)

Zoals ik in het vorige bericht al schreef ga ik geregeld met vriend P. op pad om te fotograferen. En filmpjes kijken, en een biertje drinken en wat je zoal meer doet met vrienden. Meestal hou ik het in mijn weblog op het vermelden van alleen maar de voorletter van iemands naam, nu ontkom ik er echter niet aan het beestje bij zijn volledige naam te noemen: Peter Groenewegen. In 2004 maakte ik al de eerste versie van zijn website degroeneman.nl, en dan nu ook zijn nieuwe website.

Het is op wat details na een kopie van mijn eigen website. Een paar jaar geleden zou ik dit niet prettig hebben gevonden, maar nu vind het ik eigenlijk prima. En waarom ook niet? Ik vind het juist leuk dat ze er (bijna) hetzelfde uitzien. Als het iemand zou zijn geweest die ik niet ken zou ik er natuurlijk op tegen zijn geweest. Ik vind hem echter een erg goede fotograaf en beeldend kunstenaar en zag het daarom als een compliment. En dus zijn het een soort broertjes van elkaar. Spoenk en De Groene Man. Vaak samen op pad en nu ook dezelfde website. Maar toch ook heel anders. Kijk zelf maar: www.degroeneman.nl.

Net als een auto heeft ook de sluiter van een fotocamera een bepaalde levensverwachting. Daar gaat het dan niet om het aantal afgelegde kilometers, hoewel ook die tijdens vele dagen fotograferen niet gering zullen zijn, maar om het aantal ‘clicks’. Mijn Nikon D300 staat momenteel al op zo’n 32.500 clicks. Momenteel breek ik mijn hoofd over welk nieuw objectief ik nu het beste kan gaan kopen voor deze camera, met in mijn achterhoofd de aanschaf (ooit) van een fullframe camera. Die keuze wordt er niet makkelijker op als je te weten komt dat de levensduur van de sluiter van de D300 ligt op zo’n 50.000 clicks, maar dat kan dus ook minder zijn. Of meer. Er is zelfs een website waar je dit soort informatie kunt vinden, de ‘Camera Shutter Life Expectancy Database‘:
Average number of actuations after which shutter is still alive: 43.170
Average number of actuations after which shutter died: 76.944

Zul je zien dat de laatste click te horen zal zijn op het moment dat ik mijn eerste foto wil gaan maken met mijn mooie nieuwe nog aan te schaffen lens.