Spinnen hebben acht poten
Wikipedia is geweldig, maar niet perfect: ‘Spinnen zijn een groep van geleedpotige dieren die behoren tot de klasse spinachtigen (Arachnida). Zoals alle spinachtigen hebben spinnen acht poten…’
Wikipedia is geweldig, maar niet perfect: ‘Spinnen zijn een groep van geleedpotige dieren die behoren tot de klasse spinachtigen (Arachnida). Zoals alle spinachtigen hebben spinnen acht poten…’
Vandaag bij het NOS Journaal: een website met alle in Nederland voorkomende voornamen. Verklaring, verspreiding en populariteit. En het gaat goed met ‘mij’. In 1963 naar schatting 41 geboortes, maar als je naar de grafiek kijkt kun je zien dat er een continu stijgende lijn zit in de populariteit van mijn naam. Dat kun je van ‘Joran’ na vandaag niet meer zeggen.
De website www.archive.org houdt vanalles bij op het gebied van de historie van het internet, waaronder ook webpagina’s die via de reguliere weg niet meer te bekijken zijn, simpelweg omdat ze niet meer bestaan of veranderd zijn. Logisch dat ik dan ook even ben gaan kijken wat er nog van mijn eigen website terug te vinden is, misschien zelfs van de tijd voordat ik de domeinnaam in handen kreeg. En die stonden er nog eens bij ook. Twee pagina’s van de vorige eigenaar waren nog terug te halen, echter wel zonder de plaatjes die er oorspronkelijk ingestaan hebben. Maar ik herinner me inderdaad nog dat ik destijds deze site in de gaten hield en hoopte dat hij er eens een keer mee op zou houden. Wat ook gebeurde eind 2000.
Verderop in de tijd waren nog aardig wat pagina’s terug te halen van ‘spoenk’ oude stijl. Het meeste niet compleet, ook weer vanwege plaatjes die inmiddels niet meer op de server staan van mijn provider. Toch heb ik maar even wat schermafbeeldingen gemaakt van wat ik tegenkwam. Dan hoef ik tenminsten nooit meer het archief in te duiken. En voor wat completere afbeeldingen van hoe mijn site er vroeger uitgezien heeft kun je nog steeds terecht onderaan de pagina met websitevoorbeelden.
We hebben er als websitebouwers lang op moeten wachten, maar eindelijk is het dan zover. Google heeft sinds kort een betaversie online staan van zijn Google Font Directory. Een open source alternatief voor fonts die gebruikt kunnen worden in websites. Voorheen zat je als websitebouwer vast aan slechts enkele lettertypen waarvan je zeker wist dat die er in iedere browser en binnen elk besturingssysteem hetzelfde uit zouden zien. Met de Google Web Fonts heb je vanaf nu meer vrijheid bij het ontwerpen en vormgeven van een website. Geweldig, en al helemaal omdat er een plugin bestaat voor WordPress waarmee ik snel en makkelijk kan switchen tussen de verschillende lettertypen. Ik ben er dan ook meteen mee gaan experimenteren. En het resultaat is dat ik besloten heb dat ik voor mijn eigen site al die lettertypen helemaal niet nodig heb. Arial vind ik nog steeds het meest prettige lettertype voor koppen en platte tekst. Voor hele kleine blokjes met tekst kan Verdana wel eens handig zijn, en voor headers kan een Times New Roman of Georgia ook heel geschikt zijn. Maar Arial blijft voor mij het meest breed inzetbaar en neutraal qua uitstraling. Voor mezelf ga ik al die nieuwe lettertypes dus niet gebruiken, maar bij het maken van websites voor anderen is het natuurlijk wel een aanwinst.
Onschuldiggevangen.nl is een nieuwe site ik heb gemaakt en die sinds vandaag online is, vergezeld van een persbericht aan alle belangrijke media. Het is de website achter het burgerinitiatief met de naam ‘Hart voor de zaak Henk H.’. De leden pleiten voor een heropening van de zaak rond Henk H. die in 2003 tot twintig jaar celstraf werd veroordeeld voor een moord die hij volgens de leden onmogelijk kan hebben begaan. Het bevat het gehele verhaal tot nu toe en zal binnenkort nog uitgebreid worden met een hoofdstuk gewijdt aan de achtergronden bij deze zaak.
Via de site astroblogs.nl kwam ik terecht bij de webpagina Nimoy sunset pie. Oftewel Leonard Nimoy (Spock uit Star Trek), een zonsondergang en taart. Bezoekers van deze pagina worden uitgenodigd een eigen versie van deze titel te fabriceren middels een fotobewerkingsprogramma. Hoe kom je erop? Maar ook, hoe kom je er weer vanaf? Zeker als je de prachtige vondsten gezien hebt van anderen wil je zelf eigenlijk ook wel even aan de slag en iets grappigs maken. Die van mij is niet zo geslaagd als van sommige anderen, maar toch wel leuk vind ik.
Het is oppassen blazen. Veiligheid dringt bij oproepen e-mails als voorbeeld in foto. Onduidelijk en zeer opgepast wanneer afgeven gevoelige nummers en andere informatie. Dieven zijn geraffinadereerd en lijken echt te komen door de bank zelf. De e-mails lijken onafscheidelijk echt en heel makkelijk in te trappen voor je er erg van wordt. Zelfs overwinterde Nederlanders met moedertaal hebben geen gaten dat ze in de neus geknepen worden. Voor ze dit weten hebben ze open deuren en zijn de dieven al heel breed en ver weg. Dus: oppassen blazen en eerst goed kijken en kloppen wat er staat. Een bankwerker in ING kent zijn taal op alle vingers. Of misschien nieuwe bankwerker uit România of Bucaresti.
Zojuist heb ik de website van Henk de Jong online gezet. Henk is beeldend kunstenaar en een goede vriend van me (die opmerking levert me zeker weer een pilsje op…). Voor deze website ben ik uitgegaan van mijn eigen website voor wat betreft de presentatie van de foto’s. Uiteraard met de nodige aanpassingen. Hij is nog niet helemaal af, maar daardoor wel een mooie stok achter de deur voor Henk om ook zijn andere werk zo snel mogelijk te gaan toevoegen, waaronder tekeningen en fotografie.
Ik wil geen site worden die tips gaat geven over computergebruik. Dat soort websites zijn er al meer dan genoeg en veel beter en gedegener. Toch wil ik hier wel even kwijt hoe ik tegenwoordig mijn ochtenden begin. Met koffie en een stukje peperkoek voor de inwendige voeding, en feeds voor de mind. En dat is eigenlijk nog leuker dan de krant lezen. Ik heb gemerkt dat er genoeg mensen zijn die weten wat feeds zijn, maar blijkbaar ook nog heel veel mensen niet. Vandaar dit stukje.
Zoals sommigen misschien al hebben opgemerkt heb ik aan de rechterkant tegenwoordig een blokje staan met ‘spoenkjes’. Eigenlijk zijn het dus ‘tweets’. Ik ben toch overstag gegaan en heb sinds deze week ook een account bij Twitter. Wat voor mij uiteindelijk de doorslag heeft gegeven is het besef dat mijn leven te boeiend en te belangrijk is om voor mezelf te houden. Daarom moet iedereen altijd weten wat ik doe, waar ik ben en wat ik denk.
Nee hoor. Dat is juist waarom ik aanvankelijk afzag van het gebruik van Twitter. Ik vind het eerlijk gezegd nog steeds onzin, maar zag er op een gegeven moment wel gebruiksmogelijkheden in voor op mijn website. Voor een korte gedachte of associatie, op het nieuws of zomaar een opmerking die kant nog wal raakt. Een echte tweet dus. De beste tweets vind je echter nog steeds in de vrije natuur. Zoals nu, op dit moment. Een vinkje en een koolmees in dezelfde boom, die beiden hun beste tweets laten horen.