SpoenkJack Tummers

Op de website van ‘Beleef de lente 2010′ kun je – zoals al eerder gemeld – via webcams beelden bekijken van de nesten van verschillende soorten vogels. Waaronder de nestkast van een torenvalk. Alleen, die is maar één keer komen opdagen. Aanvankelijk werd de kast ingenomen door een paar houtduiven, maar na een aantal weken zijn die weggejaagd door een stel kauwen. Daarna is die ene torenvalk nog even komen kijken, maar nu lijkt het er toch op dat de kast definitief het eigendom is geworden van de kauwen. Zelf vind ik dat prima. Houtduiven zie ik hier genoeg. Ook in de dakgoot van vriendin MT heeft zich een duif genesteld. Ben alleen bang dat die bij de eerstvolgende flinke regenbui via de regenpijp zal verdwijnen. De kauwtjes zitten dan hoog en droog in hun nieuwbouwhuisje.

Ik vind kauwen fascinerende vogels en vind het dus alleen maar leuk dat ik nu dagelijks even kan gaan kijken naar hoe de kauwen hun nest bouwen en hun jongen krijgen. En toch vind ik het ook raar. Net als bij sommige natuurdocumentaires krijg ik soms het gevoel dat ik hier niks mee te maken heb en inbreek in hun privéleven. Mensen willen altijd alles zien en alles weten. Waarom eigenlijk? Ik merk dat ik het soms veel fijner vind om iets te laten, niet te weten en niet te zien. Niet omdat het me niet zou interesseren, maar meer om mijn plek als mens weer even te kunnen voelen temidden van de mij omringende wereld en niet erboven. Vogels vind ik het meest fascinerend in de lucht. Een close-up van een koolmeesje is ook prachtig om te zien, maar dat is niet de manier waarop ik dit vogeltje met mijn eigen ogen en vanuit mijn eigen positie waarneem. Kennis, maar geen ervaring.

Volgens mij zitten we als mensen dikwijls te vaak bovenop en te diep in de dingen en zouden we er goed aan doen af en toe eens wat afstand te nemen. Als ik bijvoorbeeld gisteravond dat programma zie over ‘De perfecte mens’ met al zijn technologische ingrepen krijg ik sterk het gevoel dat het allemaal te snel gaat. Men spreekt dan over allerlei ingrepen die de mens beter en gezonder moet maken, terwijl het op mij overkomt als het oplappen van een verwaarloosde fiets. Het AMC gaat een kunstalvleesklier ontwikkelen om patiënten met suikerziekte te kunnen helpen. Dat is natuurlijk mooi, maar ik denk ook, wat triest dat dat nodig is.

Waar had ik het ook alweer over? Oh ja, de webkauwtjes.

De kracht van Google zit volgens mij in het feit dat het niet alleen maar een leuke en niet al te serieus klinkende naam is maar meteen ook een werkwoord. Probeer eens te Bingen of te Ilsen. Lukt je niet. ‘Ik heb even gebingd maar kon niks vinden’. ‘Yahoo maar even als je er meer van wilt weten’. ‘Even Ilsen leverde honderden pagina’s op’. Dat klinkt allemaal niet, maar het klinkt wel goed als je zegt dat je hebt gegoogeld.

In ‘Ons Brabant’ heeft men iets bedacht om Brabant ‘op de kaart te zetten’. Even niet denken aan de vee-industrie en het debat over de megastallen. Positief denken en mensen weer naar Brabant lokken in plaats van ze wegjagen vanwege een risico op Q-koorts. Het initiatief heet ‘Dan denk je aan Brabant’. Vijftien ondernemingen uit Brabant gaan werken aan ‘Merk Brabant’ door samen te gaan werken bij het uitdragen van het gedachtegoed wat Brabant en de Brabanders zo uniek maakt.

Ik kon het even niet laten… Vooral bij het lezen van het websiteadres ‘www.dandenkjeaanbrabant.nl‘ schoot spontaan een alternatief door me heen: www.datdankjeaanbrabant.nl’. En dat ziet er dan ongeveer uit zoals op de door mij bewerkte foto.

Dell heeft het eerste prototype voorgesteld van een nieuwe serie multifunctionele laptops. De laptop is uiteraard in eerste instantie bedoeld om op te kunnen computeren, maar daarnaast kan de laptop in gesloten toestand ook dienst doen als digitale weegschaal. De constructie is dan ook dermate degelijk dat wanneer het schermpje vastgezet wordt in een van drie mogelijke standen, er aan de onderkant vier stevige pootjes uitgeklapt kunnen worden waarna de laptop dienst kan doen als vissersstoeltje of als stoeltje voor bij de tent. Met de optioneel verkrijgbare kookplaat voor over het toetsenbord en twee tostiplaten is deze Multi-Dell een laptop om letterlijk en figuurlijk van te smullen.

Een kleine huishoudelijke mededeling: Voor het tonen van de foto’s op de pagina’s van de weblog gebruikte ik tot voor kort Thickbox om ze in een apart venstertje bovenop de pagina weer te kunnen geven. Dit mooie stukje software wordt echter niet meer onderhouden door de auteur en dus ben ik op zoek moeten gaan naar een vervanger. Ik denk deze gevonden te hebben in ColorBox. Het werkt ongeveer hetzelfde, hoewel ik nog moet zien of het op de langere duur voldoet aan mijn wensen.

Ik heb de werking getest in de browsers Firefox, Chrome, Konqueror, Galeon en Internet Explorer versie 6 binnen het besturingsssyteem Ubuntu (Linux). Mocht je zelf problemen tegenkomen met het bekijken en opklikken van de foto’s, laat me dat dan even weten door een reactie achter te laten onderaan dit bericht.

Ik zou best wel weer een auto willen hebben. Momenteel moet ik het doen met alleen maar mijn motor en mijn fiets. Op zich geen probleem, maar nu met die sneeuw… De motor staat dus al weken in de schuur en ik geef hem alleen maar af en toe wat te eten door de accu een nachtje aan de oplader te hangen. En dat terwijl er nog zoveel autootjes in de haven van Antwerpen alleen maar wat mooi staan te wezen. Dat ze die niet gewoon weggeven aan mensen die hem goed kunnen gebruiken. Stom hè?

DEN BOSCH – De politie maakte al wel eerder gebruik van Twitter om mededelingen of oproepen te doen, maar daar bleef het meestal bij. Vanwege alle verwarring rondom de valse bommelding in Den Bosch van afgelopen dinsdag en het feit dat men veel eerder dan nu een goed beeld had kunnen krijgen van de hele situatie als men alle berichten op Twitter had kunnen volgen, heeft men nu besloten daarvoor een nieuwe eenheid in het leven te roepen. Agenten van het Twittercorps zullen 24 uur per dag het nieuws op Twitter gaan volgen en daarnaast regelmatig veldwerk gaan verrichten. Met de oprichting van deze nieuwe eenheid zullen voorlopig 80 nieuwe banen geschapen worden. Met name ook vrouwen (Tweety’s) worden verzocht op deze functie te solliciteren. (bron: eigen bron).

Toch opvallend dat in een tijd dat mensen steeds individualistischer worden en dat vooral ook van zichzelf vinden en daar heel erg trots op zijn, het geheel van ‘social networking’ steeds groter en diverser wordt. Hyves, Facebook, LinkedIn, Twitter etc. Iedereen wil erbij horen, gevonden worden, connected zijn met de rest. Het zoontje van vriend H. verwoordde het ook ongeveer zo nadat hij zich was gaan oriënteren op een vervolgopleiding. De leerlingen op die school onderscheidden zich door anders te willen zijn en er anders uit te willen zien dan alle anderen en dat is een voorwaarde als je erbij wilt horen en dat is cool. En ze hadden er trouwens ook echt vette computers, heel wat anders dan die trage zooi thuis. Dat waren de twee dingen die hem het meest waren opgevallen toen ik vroeg of het hem een leuke en interessante school leek. Eigenlijk is er wat dat betreft dus niet zo heel erg veel veranderd. En met mij ook niet. Ik wil er nog steeds graag bijhoren, maar het lukt me maar niet.

Gisteren heeft Steve Jobs van Apple de iPad gepresenteerd. Qua naam lijkt het ding op dit apparaatje, maar het is dus Apple’s versie van een tablet-pc (waarvan er trouwens al heel wat op de markt zijn) die volgens Jobs het gat zal vullen tussen de telefoon en de laptop. Maar ik heb nog geen laptop en mijn mobieltje is sterk verouderd want ik kan er alleen maar mee bellen. Ik zit dus niet alleen maar met dat gaatje waar Jobs het over heeft, ik zit hier tegen een enorm gat aan te kijken waarvan ik niet weet hoe ik het op korte termijn gedicht zal krijgen! Kortom, ik loop weer hopeloos achter. Wel lekker rustig trouwens.

Volgende week komt Apple met zijn nieuwste spulletje op de markt, de iSlate. Plat, een aanraakgevoelig beeldscherm en alles bedienen met de vingertjes. Zelfs het eventuele toetsenbord is een projectie op het beeldscherm. De aankondiging, maanden geleden, was al aanleiding voor vele speculaties op internet van hoe het ding eruit zou komen te zien en wat je er allemaal mee zou kunnen doen. Er werden zelfs speciaal hiervoor nieuwe websites gemaakt waar fans al het nieuws verzamelden dat ze over de iSlate konden vinden op internet.

Het zal allemaal wel. Ik heb al vaker aangegeven helemaal geen fan van Apple te zijn, maar het op de markt komen van nieuwe spulletjes hou ik wel in de gaten. Meestal zijn het gadgets die tot stand komen door voort te borduren op al bestaande mogelijkheden. Draai het ding om, stekkertje hier, plugje daar, cameraatje erbij, wat ander soortige signaaltjes over en weer, software beetje herschrijven, nog ietsje platter maken en klaar is het nieuwste gadget. Combineren en integreren, daar komt het wel zo’n beetje op neer. Niet echt iets nieuws dus, maaar soms zie ik iets waardoor ik toch even een glimlach op mijn gezicht krijg, zoals bij de geplande XO3 van het One Laptop Per Childproject.

De XO2 was al leuk (maar gaat in deze opzet niet door), de XO3 is nog veeeeeel leuker. Fris groen, speels, echt een ding dat je weer een beetje het vertrouwen teruggeeft dat computers en techniek wel degelijk een mooie toekomst voor ons in petto hebben. En het mooiste van alles is dat de beoogde prijs voor het ding slechts 75 dollar is. Het is nog een concept, dat is waar, en de prijs en specificaties zijn gebaseerd op speculaties op prijzen en techniek voor 2011 of 2012. Maar toch, het is een geweldig ding. Ik zie hem zo al hangen aan een spijkertje op de wc. Kunnen de tijdschriften en stripboeken terug in de mand.