SpoenkJack Tummers

Wetenschappers hebben in Guatemala het graf ontdekt van een vrouwelijke Maya-heerser. Zeer opmerkelijk, omdat er zo goed als altijd alleen maar graven worden gevonden van mannelijke heersers. Nog opmerkelijker dan de sexe van de Maya-heerser is de vondst van een pijl. De vorm van de pijl doet sterk denken aan de pijlvorm die de moderne mens vandaag de dag gebruikt als richtingaanwijzer. De pijl is in uitzonderlijke goede staat en heeft een volmaakt glad oppervlak. Nader onderzoek moet nog uitwijzen uit welk materiaal de pijl gemaakt is.

Wie een beetje in wetenschap geïnteresseerd is zal het niet zijn ontgaan, de melding van het CERN in Zwitserland dat men neutrino’s heeft zien rondvliegen die sneller waren dan het licht. Opmerkelijk en, als het waar is, een wereldschokkende ontdekking. Binnen de wetenschap dan, want daarbuiten zullen de broodjes nog steeds op dezelfde manier in de oven rijzen. Het belangrijkste van de proef is nog wel dat de uitkomst als onmogelijk werd beschouwd. Niks is sneller dan het licht en niks zal dat ooit kunnen zijn. Ik ben zelf geen wetenschapper, maar ik heb dit altijd een vreemde houding gevonden binnen de wetenschap. Iets is alleen maar dat wat het is binnen ons huidige denkkader. En dat is ondanks grote denkers als Einstein en Hawking nog steeds, naar mijn bescheiden mening, behoorlijk beperkt. Wat deze mensen allemaal hebben bedacht kan ik met mijn hoofd niet bij, maar als ik even de vergelijking mag maken met de holbewoners van weleer. Die hielden het voor onmogelijk dat mensen ooit naar de maan zouden reizen, laat staan dat ze überhaupt wisten dat de maan een hemellichaam is en dat de aarde de aarde is. De laatste duizenden jaren heeft ons denken grote sprongen voorwaarts gemaakt, maar nog steeds van het ene denkkader naar het volgende. En hoe veel ruimer ons denkvermogen ook is geworden in al die tijd, we zullen altijd blijven ‘vastzitten’ in het bewustzijnskader van dat moment. Ik ben er dan ook van overtuigd dat wat men nu ontdekt heeft klopt, en als het toch niet zo is, dat het op een later tijdstip wel zal kloppen. Al die sterren die op onmogelijke afstanden van ons staan en die we nooit zullen kunnen bereiken? Onzin, we vinden er wel een manier op, ooit. Het heeft alleen even tijd nodig, en voorlopig volgens de snelheid waarbij er zestig minuten in een uur gaan.

BREDA – Naar aanleiding van een foto in de krant van een tweetal agenten met pistolen, zijn er op de redactie vele vragen binnengekomen. Zoals, waar zijn de pistolen te koop, wat is de inhoud van een magazijn en kan er een demper op. De redactie zal proberen de komende weken alle vragen zo goed mogelijk te beantwoorden.

MÜNCHEN – Paus Benedictus is in Duitsland aangekomen. Tijdens zijn bezoek aan het Oktoberfest was hij gevraagd het bier in te zegenen maar kon zich daarna niet inhouden en nam ook een slokje. En nog een. En nog een. In combinatie met ettelijke vette Würstchen bleek de paus de dag erop zeven kilo te zijn aangekomen.

In al mijn stukjes over dieren en dierenwelzijn, en recentelijk natuurlijk in verband met de kamelenrace in Tilburg, heb ik geloof ik nog nooit het woord ‘dieronwaardig’ gebruikt. Laat ik dat dan nu maar even doen, en dan stop ik ook meteen met dat hele schrijven en gedoe rondom die kamelenrace. Ben het zat. Ergernissen gaan zich in je lijf zetten en dat vind een lijf niet fijn. Dus. Je kunt een dier nog zo goed verzorgen, hem de beste medische zorg geven die er maar is, hem iedere dag vertroetelen, en hem toch dieronwaardig behandelen. Het zit hem allemaal in de intentie waarmee we met dieren omgaan en het doel waarvoor we ze gebruiken. Het extreemste voorbeeld is natuurlijk de vee-industrie. Al zou het mogelijk zijn om een stal te bouwen voor 20.000 varkens waarbij ieder varken 100% gezond is en alleen maar biologisch voedsel krijgt, en al zouden ze iedere ochtend naar je lachen als ze dat konden, dan nog bezorg je deze dieren een dieronwaardig bestaan. Want ze weten niet beter. Wij mensen kunnen dit wel en daarom zou je dit als mens niet moeten willen. Daarom vind ik praktijken die ik dieronwaardig vind meteen ook mensonwaardig. En dat is de precies datgene waarover ik me in dit soort situaties druk kan maken en tegelijkertijd erg verdrietig van kan worden. ‘Ze zien er toch goed uit’ hoorde ik nog iemand zeggen over de kamelen. Men denkt dus dat er niks aan de hand is omdat er toch goed voor de dieren wordt gezorgd. Alsof dat het enige is dat er toe doet. Iemand die nu niet weet waar ik het over heb, dit niet voelt, zal me maar raar vinden. Niet realistisch, niet volwassen. Dat is dan maar zo. Mensen, en dus ook ik, zijn nu eenmaal rare wezens.

Gisteren was het dan eindelijk zover: de OTKR, de Oud Tilburgsch Kamelenrennen, oftewel de Tilburgse kamelenrace. Iedereen had er wekenlang naar zitten uitkijken en daarom was het waarschijnlijk ook helemaal niet druk. Het waren vooral de leden van deelnemende studentenverenigingen die onder de luifels van de verschillende kroegen bij elkaar hingen, en heel veel mensen van de pers en tv. Vooraf was er veel te doen over het gevaar voor het welzijn van de kamelen. Eerlijk gezegd is dat al die tijd nooit mijn bezwaar geweest tegen deze race. Deze dieren worden jaar in jaar uit ingezet voor het plezier van mensen en zijn daardoor compleet murw. Het is echter niet zo dat ze het fijn vonden om door een nauw straatje te moeten rennen om na een paar tientallen meters al te moeten eindigen in een fuik van hekwerk. Ze waren zichtbaar onrustig en een van de twee kamelen moest soms aardig wat rondjes lopen voordat een deelnemer op zijn rug kon kruipen. Wat mijn bezwaar altijd is geweest, en ervoor zorgde dat ik ter plekke misselijk werd, is het feit dat de kamelen er voor de organisatoren en toeschouwers helemaal niet toe deden. Het waren gewoon een stel fietsen waar je op kunt gaan zitten om lol te kunnen hebben. ‘Hé, dadelijk is het jouw beurt om tussen die twee bulten te gaan zitten!’ en ‘Het zijn echte racemonsters, die kamelen!’. De meest typerende uitspraak kwam nog wel uit de mond van de presentator toen die een deelnemer wilde aanmoedigen en door de microfoon riep ‘Sla hem op z’n bult!’. Ik weet dat dit voortkwam uit zijn enthousiasme en de organisatie zal hier niet blij mee zijn geweest, maar het is wel gezegd. En het zegt genoeg. Soms moesten de kamelen voor een korte pauze even een stukje verderop gaan staan zodat de muziek harder kon. Het was per slot van rekening vooral een studentenfeestje en dan moet het dak eraf kunnen. Kortom, het was een beschamende vertoning. Dat studenten niet altijd nadenken is al erg genoeg, dat de gemeente Tilburg alleen maar gekeken heeft naar of er op grond van de wet redenen zouden zijn geweest de vergunning niet te verlenen is vele malen erger. Tegenover het Brabants Dagblad liet wethouder Erik de Ridder van het CDA gisteren nog weten: ‘Ik constateer dat aan de voorwaar­den die we hebben gesteld is vol­daan. Ik zie geen zwaar gestress­te dieren en een divers publiek’. Zo, die zit veilig. Maar als kinderen tegen hun moeder zouden hebben gezegd ‘Mam, we gaan buiten spelen en we nemen de kat mee’, dan zou moeder gezegd hebben ‘Nee kinderen, daar zijn dieren niet voor. Ga maar fijn tekenen of met de bal spelen’. Deze rol zag de gemeente Tilburg als dienstverlenende instelling echter niet zitten. Weigering van de race had eventueel nog gekunnen op grond van ‘aantasting van de openbare zedelijkheid’, maar ook dat zag de gemeente niet zitten. Hopelijk nu wel, hoewel de reactie van Erik de Ridder doet vermoeden dat hij kwam maar toch niks zag.

Amper twee weken geleden bezocht ik Diederik Stapel nog in zijn werkkamer aan de Universiteit van Tilburg. De reden was het toen pas gepubliceerde onderzoek naar de psychologische effecten van het eten van vlees. Vlees eten zou bijvoorbeeld verband houden met hufterig gedrag. Ik zei toen nog tegen hem dat ik het maar raar vond dat iets wat zo duidelijk is, zo nodig toch nog door de wetenschap bewezen moet worden. Naar nu blijkt heeft hij onderzoeksresultaten verzonnen en deed hij dit in het verleden wel vaker. Volgens het Brabants Dagblad is de wereld van de wetenschap geschokt door deze ontdekking. Zou het werkelijk? Wat Diederik Stapel deed kan en mag natuurlijk niet, maar zou het werkelijk zo zijn dat dit soort dingen niet veel vaker gebeuren in de wetenschap? Me dunkt van wel. Als het al niet om het geld is door bijvoorbeeld onderzoeksresultaten zodanig te beïnvloeden dat vergunningen kunnen worden verkregen, dan wel door het ego en de ambitie van wetenschappers. Wetenschappers zijn ook maar mensen en geen machines. De wetenschap pretendeert objectief te zijn en haast wiskundig in zijn exactheid, maar ook wetenschap is subjectief en wispelturig. Wat vandaag waarheid is kan morgen door een ander onderzoek weer ontkracht worden. Wat dat betreft kan ik Diederik wel een beetje begrijpen en heb ik met hem te doen als de media de komende tijd over hem heen zou vallen als dé boosdoener in de wetenschappelijke wereld. Niet alles hoeft wat mij betreft onderzocht worden om niet al duidelijk genoeg te zijn van zichzelf. Neem nou bijvoorbeeld het ‘feit’ dat het nog steeds voor het overgrote deel vrouwen zijn die thuis de maaltijd bereiden. Dat zou je kunnen gaan onderzoeken, maar nodig is dit niet. Hoe ik dit zo weet? Heel simpel: ‘s morgens en ‘s middags zie ik voornamelijk vrouwen de hond uitlaten, en ‘s avonds tussen zes en zeven zijn het bijna altijd mannen die dit doen. Als tegenprestatie zeg maar, voor het koken door de vrouw. Dan ga ik wel even van de hypothese uit dan men samen de afwas doet of een vaatwasser heeft. Ik kan nu eenmaal niet alles weten.

Door vriendin MT was ik gevraagd ook even naar de jaarlijkse Ballonnenparade te komen in de Reeshof, een grote buitenwijk van Tilburg. Bijna ieder jaar gaat ze met een van de ballonnen de lucht voor haar werk als fotografe. Ze wilde nu eindelijk ook weleens een foto van zichzelf in zo’n mandje, in plaats van altijd alleen maar foto’s te maken van anderen. En trouwens, zeg maar gerust koets tegen die mandjes. Sommigen zijn zo groot als een halve huiskamer en bieden met gemak plaats aan zo’n twaalf tot twintig mensen. En dat gaat dan allemaal de lucht in, alleen maar door meer van hetzelfde (maar dan heet) in zo’n grote luchtzak te blazen. Toch altijd weer raar en mooi om te zien. De ballon waar MT inklom was de laatste die ging vertrekken en had even moeite van de grond los te komen. De ‘captain’ maakte er nog een grapje over en vroeg of er toevallig net nog iemand zwaar had zitten tafelen. Haha. Er zijn altijd weer mensen die met een woordspeling denken grappig te kunnen zijn. Zelf denk ik dat het moeilijk kunnen opstijgen meer iets te maken had met de aard van de sponsor van deze ballon, de Rabobank. De Rabobank zit dik in het geld vanwege de vette rentes die ze ontvangen op de omvangrijke leningen en hypotheken die ze verstrekken. Geen wonder dat opstijgen dan een zware onderneming wordt.

EDE – In Ede is gisteravond in een woning aan de Bussumseweg het lichaam aangetroffen van een 36-jarige man. De man zat in zijn stoel voor de tv terwijl zijn echtgenote nietsvermoedend in de keuken bezig was met de hapjes. De kinderen lagen op dat moment al te slapen. Het gezin maakt het verder goed.

AMSTERDAM – Op de laatste transferdag van het nieuwe voetbalseizoen hebben voetbalclubs alles uit de kast gehaald in hun zoektocht naar nieuwe spelers. Buitenlandse toppers zijn te duur en aanstormend talent van eigen bodem vaak nog te jong. Clubs die dringend behoefte hadden aan versterking gingen op deze laatste dag massaal op bezoek bij diverse Nederlandse inrichtingen voor de mentaal zwakkeren. Het was er letterlijk en figuurlijk vaak een gekkenhuis, maar niet zonder resultaat. Zo heeft Volendam zich weten te verzekeren van de komst van Jozef Buitenzorg, een talentvolle rechtsbuiten en lijdend aan achtervolgingswanen. Een geboren snelheidsduivel, aldus de coach van Volendam. En heel moeilijk te stoppen.

De leden van het dispuut Black And White uit Tilburg hebben zich bedacht. In plaats van op 16 september levende kamelen te gaan gebruiken heeft men besloten om zelf maar voor kameel te gaan spelen. Daarvoor heeft het dispuut een aantal dozen met kamelenmaskers ingekocht en enkele kamelenkostuums die ieder plaats bieden aan twee personen. Twee teams nemen het dan telkens tegen elkaar op. Het team dat met een ‘hele’ kameel de eindstreep bereikt heeft gewonnen. De maskers zijn bedoeld voor de fans van elk team om de deelnemers aan de race aan te moedigen. Gelukkig maar dat het dispuut voor dit vrolijk en onschuldig alternatief heeft gekozen in plaats van twee levende kamelen een avondje te gaan misbruiken. Er zijn bij de leden dus nog wat actieve hercencellen overgebleven die de andere kant van de zaak hebben kunnen bekijken. De rest moet natuurlijk iedere dag ingezet worden om een loodzware studie tot een goed einde te kunnen brengen.

In het sciencefictionboek De Verdronken Aarde beschrijft JG Ballard hoe de zon uit balans raakt en de aarde in korte tijd steeds warmer wordt. De polen smelten en samen met het opstijgende water uit diepgelegen aardlagen overstromen grote gedeelten van de bewoonde wereld. De gebieden rond de evenaar tot en met wat nu Europa is worden ingenomen door reptielen en tropische jungles. Wat er aan mensen en dieren heeft weten te overleven trekt zich terug naar gebieden binnen de poolcirkel waar het dan al 50 graden of meer is. Een boekje uit 1968 dat nog verder zal gaan dan wat ik nu beschrijf, maar waar ik meteen aan moest denken toen ik het nieuwsbericht las op de website van Trouw over dat planten en dieren steeds meer naar noordelijke gebieden trekken. Nu hou ik erg van de zomer, maar zodra ik de eerste krokodil in Tilburg tegenkom ben ik weg. Dan vertrek ik naar Schotland waar het dan het hele jaar door een aangename 25 graden zal zijn en ga ik lekker rokjes dragen.