SpoenkJack Tummers

Na een onderzoek van twee jaar (???) heeft de Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken (CEAS) geconcludeerd dat ‘er in de strafzaak tegen Henk H. geen sprake geweest is van fouten in de opsporing, vervolging en de presentatie van het bewijs aan de rechter. Ook zijn er geen nieuwe feiten en omstandigheden boven water gekomen.’ Ongelooflijk maar waar. ‘Geen sprake van fouten in de opsporing (…). So what? Ook wanneer er destijds procedureel geen fouten zijn gemaakt in de rechtszaak tegen Henk Haalboom, dan nog kan er een verkeerde conclusie zijn getrokken, onder andere op basis van het niet meenemen van bepaalde informatie. En er zijn wel degelijk nieuwe feiten naar boven gekomen. Advocaat Geert Jan Knoops had al van tevoren aangegeven in hoger beroep te zullen gaan bij een negatief oordeel. Het zal me benieuwen hoe het nu verder zal gaan. Maar wat een domper op al het werk van de vrijwilligers. En advocaten en schrijvers en onderzoekers en artsen. En dat door een besluit dat genomen wordt door een commissie van drie mensen.

Klik hier voor meer informatie over de zaak Overzier »

Vandaag vond er een blokkade plaats door varkensboeren bij varkensslachterijen door het hele land. Zelf ben ik even gaan kijken bij Vion in Boxtel. Zoals iedereen vast wel weet is de aanleiding voor deze blokkades de onder druk van supermarkten steeds maar dalende prijzen voor varkensvlees. Daarnaast krijgen boeren ook nog eens te maken met stijgende prijzen van veevoer en concurrentie uit het buitenland. Zoals iedereen die mijn blog regelmatig leest inmiddels ook wel weet, is dat ik meer op heb met de varkens dan met die hele handel. Maar ik begrijp ze wel, de boeren. Ik heb met een aantal van hun gesproken en in zekere zin staan ze gewoonweg met hun rug tegen de muur. Al zouden ze willen, de economische druk geeft hun weinig gelegenheid tot verandering van bedrijfsvoering en omgang met de dieren. Niet dat dat de enige reden is, maar hoe lager de prijs, hoe liever dat ze nóg meer varkens zouden willen fokken op nog minder ruimte en met nog minder kosten. Een chauffeur van een vrachtwagen, transporteur en zelf geen varkensboer, kijkt er weer heel anders tegenaan. Voor hem kostte deze blokkade alleen maar geld. Twee vrachten per dag, dat is zijn gemiddelde. Door het urenlange oponthoud wegens de blokkade lukte het hem vandaag niet meer die tweede vracht ook nog op te halen en af te leveren. En zo heeft iedereen wat te mopperen en houdt iedereen elkaar in deze groteske handel in een wurggreep. Voor de varkens zelf was het een dag als alle andere, behalve dat ze vandaag een paar uurtjes langer hebben mogen leven. Meer foto’s volgen binnenkort.

Vandaag was de gehele fractie van de PvdA op bezoek in Tilburg. Opgesplitst in een aantal groepen bezochten ze diverse afdelingen van de Diamant Groep, een leerwerkbedrijf dat ongetwijfeld het een en ander zal gaan merken van de bezuinigingsmaatregelen van het huidige kabinet. Het lijkt nog ver weg, maar over een weekje of zes zijn er alweer Provinciale Verkiezingen. Veel politieke partijen beginnen daarom nu al met her en der door het land werkbezoekjes af te leggen. Vijf fractieleden, waaronder Job Cohen, Mariëtte Hamers en Tweede Kamer voorzitter Gerdi Verbeet brachten een bezoek aan het DOCT, het Dierenopvangcentrum Tilburg. Of Job Cohen veel van dieren houdt? Ik betwijfel het. Zelfs een klein hondje dat hem smekend vanachter de tralies van een kooi stond aan te kijken kon zijn handen niet uit zijn broekzakken doen halen. Zelfs een kleine buiging richting het dier kon er niet vanaf. Gerdi Verbeet was heel wat enthousiaster. Ze sprak met de vaste medewerkers en vrijwilligers en bezweek bijna bij het zien van een boxer met pups. Ze heeft zelf vroeger een boxer gehad vertelde ze, alleen nu, met die drukke baan van haar. Geen tijd. Waarom dan geen honden en katten toelaten in de Tweede Kamer? Ik heb het haar voorgesteld maar het schijnt wettelijk niet te mogen. Jammer eigenlijk, het zou een mooi gezicht zijn, overal van die luierende katten op tafels en stoelen. Ik weet zeker dat het de toon en inhoud van discussies alleen maar positief zou beïnvloeden.

Met grote verslagenheid heb ik vandaag kennis genomen van het nieuws dat Pieter Post is overleden. Als kind was ik altijd al een groot fan van hem en ik denk dat ik geen enkele aflevering op tv over hem en zijn vuurrode bestelwagentje heb gemist. Zoals hij over dat leuk bruggetje aan kwam rijden, die leuke huisjes van papiermaché en die kat die hij vaak bij zich had. Een heerlijke en pretentieloze kinderserie waar ik zelfs nu nog graag naar mag kijken. Wat zeg je? Het is Peter Post de wielrenner die is overleden en niet Pieter Post!? Zucht, een pak van mijn hart…

Kan iemand zich nog het succes van de actie ‘Megastallen NEE’ van 19 maart 2010 herinneren toen de Provinciale Staten besloot geen nieuwe megastallen meer toe te staan? NEE? Nou, dan ben je niet de enige. Ook een meerderheid in de Provinciale Staten is de actie voor het gemak ‘vergeten’. Aanvankelijk wilden alleen maar het CDA en de VVD versoepeling van lopende zaken, maar sinds kort zijn ook de fracties van de PvdD en D66 om. In het ene geval zijn regels nu eenmaal regels en valt daar nu eenmaal niet aan te tornen, in het ander geval wijkt men daar net zo makkelijk weer vanaf. Eerst werd er in zeven van de veertig gevallen soepeltjes afgeweken van de eerder genomen besluiten, nu zijn dat er al dertig. ‘Walgelijk’, noemt Hans Pijnaker dit vandaag in het Brabants Dagblad:

De draai van PvdA en D66 voor de lopende gevallen is te verklaren door de arrogantie van de macht. Oftewel het verraad der intellectue­len, het louter op zichzelf betrok­ken raken van de politiek en het opgeven van een doordachte band met de samenleving. Het lijkt dat de politieke democratie in Brabant gegijzeld wordt door de macht van de vleesindustrie en dat een mo­dern functioneren van deze politie­ke democratie met serieuze wissel­werking tussen politici en burgers daardoor wordt verlamd.

Hans Pijnaker is lid van de werkgroep milieu van Progressief Oisterwijk, een samenwerkingsverband van PvdA, GroenLinks en D66. Misschien maar lid worden van de Partij voor de Dieren dan?

Het is niet niks wat ze daar meemaken op dit moment, de bewoners van Queensland in Australië. Huizen zijn vernield, bezittingen weggespoeld. En toch hoor je er niemand klagen. Dat was een van de opvallende dingen die een journalist wist te melden. Hoe anders is dat in Nederland. Meteen zou er gezocht worden naar wie er verantwoordelijk is voor de ramp en hoe hoog de schadeclaims zouden kunnen worden. Nu ik dit schrijf merk ik dat ik een kriebel in mijn keel heb en wat benauwd ben. Ik vermoed dat het nog een roetdeeltje is uit Moerdijk dat mij via onderliggende en bovenwindse luchtstromingen uiteindelijk bereikt heeft. Eens kijken wie ik daarvoor aansprakelijk kan gaan stellen.

Ik heb geen tuin en zou zo ook niet weten hoe ik groente zou moeten gaan telen. Als het ooit zover komt zijn daar vast wel boeken over te vinden en anders een gewillige buur die wat tips voor mee heeft. Voor kleine boeren die op een verantwoorde en duurzame manier voedsel willen telen voor ons om te kopen en te eten, wordt het steeds moeilijker dit goed te doen. Ene Philip Howard van de Michigan State University heeft een onderzoek gedaan naar hoe grote biotechnologiebedrijven steeds meer producenten van zaden over de hele wereld opkopen. Vervolgens wordt er aan die zaden gerommeld waardoor het bedrijf een patent kan krijgen op deze zaden. Het wordt voor boeren op deze manier steeds moeilijker aan zaden te komen die niet genetisch gemanipuleerd zijn, zoals bijvoorbeeld al met 90% van alle soyabonen in de Verenigde Staten het geval is. En behalve dat worden boeren ook nog eens verplicht op indirecte wijze extra te betalen aan dit soort bedrijven vanwege de licentiekosten. Een oplossing zou volgens Howard kunnen zijn dat het niet meer mogelijk zou moeten zijn patenten te verkrijgen op zaden, planten en genen. Maar of dat zo makkelijk zal zijn?

Klik hier voor een grafische voorstelling (pdf) van hoe bedrijven als Bayer en DuPont bezit nemen van zaadproducerende bedrijven »

Dirpolcadimi? Wat een woord, dat imidacloprid. Ik dacht even dat ze het verkeerd om geschreven hadden, de chemici die deze naam bedachten voor dit gfitige goedje. Op dit moment weer even zeer actueel als vaak gebruikt insecticide in de landbouw en bollenteelt. Onlangs heeft Zembla daar nog een aflevering aan gewijd die hier terug te kijken is. Het middel werd door Bayer ontwikkeld en wordt in een product met de naam Admire wereldwijd het meest verkocht. In 2007 voor een bedrag van 556 miljoen euro. Kassa! Maar daar is het Bayer natuurlijk niet om te doen. Science for a better life is hun motto tegenwoordig, en deze boodschap wordt op hun website geïllustreerd met foto’s van voetballende kinderen en fietsende gezinnetjes. Er is dus geen enkele reden om ongerust te worden over het feit dat volgens Vara’s Vroege Vogels op ongeveer 50% van alle meetpunten in Nederland de normen voor het oppervlaktewater worden overschreden en dat er zelfs plekken zijn waar 10.000 keer zoveel voorkomt dan toegestaan. Dat laatste woordje verklaart veel. Toegestaan betekent nog niet goed gedaan.

Imidacloprid is zeer schadelijk voor bijen, hommels en vlinders en het middel breekt erg langzaam af in water, terwijl insecten essentieel zijn voor het behoud van biodiversiteit omdat ze voor bestuiving zorgen. Daarnaast leiden de hoge concentraties Imidacloprid tot hogere kosten voor de waterzuivering voor drinkwater. Toch wordt het middel wereldwijd op grote schaal toegepast en in Nederland vergelijkingsgewijs zelfs meer dan in andere EU-landen. Zou dat misschien niet ook komen door de commercieel slim bedachte merk- en productnamen? Producten met namen als Advantage (tegen vlooien bij katten en honden), Amigo, Gazon-Insect, MierenStop, MonAmi en POKON Mieren (als POKON goed is voor je planten, dan…). De volledige lijst met producten voor bloemisten die Imidacloprid bevatten staat op de site van Vakblad voor de Bloemisterij.

Afgelopen zaterdag vielen in de Amerikaanse staat Arkansas duizenden merels dood uit de lucht. De reden waarom wordt nog onderzocht. Tweehonderd kilometer verderop zijn tienduizenden dode vissen aangetroffen in een meer. Vooralsnog is het niet duidelijk of er een verband is tussen die twee. Dat kan natuurlijk, het is altijd voorbarig om uit mogelijke toevalligheden meteen een wetenschappelijke conclusie te trekken, hoewel het op zijn minst wel opvallend is dat beiden op zo korte afstand van elkaar, ook in tijd, plaatsvonden. Maar: ‘Als het vervuiling was geweest, zouden alle vissen er last van hebben gehad, en niet alleen één soort zoals nu het geval is’, aldus Keith Stephens van de Wild & Vis Commissie voor de staat Arkansas. Deze opmerking lijkt me nu weer een beetje te veel de andere kant op geredeneerd. In Nagasaki had ook niet iedereen plotseling kanker, hoewel niemand eraan twijfelde dat de bom wel degelijk de reden was van de enorme toename aan gevallen van kanker in die regio. En mensen zijn geen vissen. Een bepaalde vissoort kan mijns inziens wel degelijk specifiek reageren op veranderende omstandigheden in hun biotoop. Niet dat het ook zo is, maar het kan! Hoe dan ook, verontrustend is het wel, zeker nu ik net een derde en soortgelijk bericht lees op de website van de Volkskrant: ‘En weer vallen er honderden vogels dood uit de lucht‘.

Vanochtend om half negen stonden vriend P. en ik paraat aan de Noorderplas in Tilburg Noord om wat foto’s te maken van de zonsverduistering. Collega’s van hem vonden het maar vreemd dat je daar je werkrooster voor omgooit. Foto’s van de verduistering zijn er later op de dag en morgen in de kranten meer dan genoeg te zien, dus waarom dan zo vroeg opstaan om in de kou aan rand van een watertje te gaan staan wachten tot de zon opkomt? Nou, daarom! Omdat je op een foto nog geen zon ziet opkomen en zeker niet zo mooi als deze ochtend. Eerst links een klein puntje dat uitgroeide tot een soort rugvin van een haai. En dan even later rechts daarvan nog zo’n punt! Fantastisch! Nog wat later en de twee punten groeiden aan elkaar tot een sikkel zoals je die normaalgesproken alleen maar ziet bij de maan. Het duurde vreemd genoeg lang voordat ik dat doorhad. Je bent zo gewend aan het zien van een sikkel aan de hemel, overdag, ‘s avonds of ‘s nachts, dat je er eigenlijk altijd vanuit gaat dat dat de maan is. Als het dan net zoals nu de zon is en niet de maan, dringt dat maar nauwelijks tot je door. ‘Oh kijk, een sikkel aan de hemel. Het is nieuwe maan’. Nee, geen nieuwe maan. Nieuwe zon! En een hele mooie.