SpoenkJack Tummers

Ik heb al weleens vaker wat geschreven over wetenschappelijke onderzoeken waarbij je je af kunt vragen waarom ze (nog) gedaan worden. Ze kosten namelijk altijd geld, dus van tevoren even nadenken over het nut van een onderzoek is dan wel op zijn plaats. Over dierproeven heb ik het dan niet eens. Met betrekking tot voeding kun je inmiddels door de bonen de bos wortels niet meer zien. Dan is koffie weer goed, dan weer slecht. Twee eieren per week is echt het maximale en nee, iedere dag een eitje kan best. En mensen met lange wijsvingers hebben meer kans of de een of andere vorm van kanker en mensen met grote oren meer kans op hersenvliesontsteking. Of zoiets. Zo zal er vast nog weleens een onderzoek plaatsvinden dat onomstotelijk zal bewijzen dat mensen die vaker buiten komen meer kans hebben op een verkeersongeluk dan mensen die binnen blijven. En die binnen blijven hebben weer meer kans op ongelukken in huis. Meer van dat soort flauwekul staat verzameld op een pagina van Scientias: Duhuh: de minst verrassende onderzoeksresultaten van 2010. Zo worden kinderen die de hele dag voor de tv hangen eerder dik. Goh, hoe zou het toch komen? Misschien de volgende keer gewoon het gezonde verstand gebruiken? Scheelt een hoop geld.

Na het optimistische bericht over permacultuur, op de valreep toch ook nog een triest bericht. Misschien wel het meest deprimerende nieuws van 2010: de Belgische abdij van Rochefort is gisteren door een brand bijna geheel verwoest. De brouwerij zelf, het ‘zenuwcentrum’ van de abdij, schijnt het overleefd te hebben, maar vier vaten van 27.000 liter trappist zijn volledig verloren gegaan. Dat zijn omgerekend zo ongeveer 324.000 glazen van een van de allerlekkerste Belgische biertjes die er maar bestaan: Rochefort 8. Eeuwig zonde. Ik vrees dat de bevoorrading van de winkels nu maanden vertraging gaat oplopen.

Het lek in de bodem van de Mexicaanse Golf is gedicht en verdwenen zijn de nieuwsberichten over deze milieuramp. Sommige wetenschappers – waarschijnlijk in dienst van BP – zeiden dat de zee zelf zorg heeft gedragen voor het opruimen van de miljoenen liters gelekte aardolie. Gelukkig, maar niet om blij van te worden, zijn er nog mensen die de zaak blijven onderzoeken en hun bevindingen met enige regelmaat naar buiten brengen. Op de website van npr.org staat een verslag van een van die onderzoeken. De zeebodem van de Golf van Mexico is op veel plaatsen bedekt met een bruine smurrie die er niet zou moeten zijn. Wat de precieze gevolgen hiervan zijn wordt op dit moment nog onderzocht, in elk geval is al duidelijk dat 500 jaar oud koraal het niet heeft overleefd. Geen leuk nieuwsberichtje, maar aangezien Kerstmis weer voorbij is dacht ik dat we wel weer over zouden kunnen gaan naar de orde van de dag…

Opvallend toch altijd weer, het stemgedrag van de christelijke partijen in ons land. Net als een groepje geestelijken die beter zouden moeten weten en hun hand in eigen broek zouden moeten steken dan in die van minderjarigen, zo zouden toch ook de leden van de christelijke partijen eens bij zichzelf te rade moeten gaan. Op dit moment loopt er bijvoorbeeld een motie, ingediend door de PvdD en gesteund door GroenLinks, D66 en de PvdA, om IJsland pas toe te laten tot de Europese Unie als het zijn beleid ten aanzien van de walvissenjacht aanpast. En wie stemmen er tegen? De Christenunie en de SGP. Aanpassen betekent in dit geval stoppen met die mensonterende praktijken. Mensonterend omdat je dit soort slachtingen als weldenkend mens niet zou moeten willen. Het woord ‘mensonterend’ gaat op voor zowel de mens als slachtoffer als de mens als dader. Voor dieren hebben we zo’n woord niet. Dieronterend. Het woord komt niet voor in de Van Dale. In deze Bijbel van de Nederlandse taal is wel plaats voor het woord naastenliefde. Naastenliefde beperkt zich echter niet tot mensen, wat de samenstellers van de Bijbel daar ook ooit over hebben gedacht. Onlangs is bekend geworden dat ‘gedoogregering’ het woord van het jaar 2010 is geworden. Voor 2011 dien ik bij deze alvast een motie in om het woord ‘dieronterend’ op te nemen in de volgende editie van de Van Dale. Wedden dat de hypochristelijke partijen dat geen goed idee zullen vinden?

Klik hier voor de tekst van de motie »

In Kyoto, nog niet zo lang geleden,
had iedereen het plotseling over het milieu.
De aarde moest gered worden, en snel,
maar nu is iedereen het alweer beu.

In Cancún wordt er nu opnieuw over gepraat
maar niemand die het nog interesseert.
Onze betrokkenheid was van korte duur,
we hebben er weer eens niks van geleerd.

Het gaat slecht met de economie,
althans, dat is wat er wordt beweerd.
De aarde moet dus maar even wachten,
tot ons financiële geluk is wedergekeerd.

En toch, schrijven de kranten,
is Sinterklaas dit jaar extra gul.
We kopen ons weer lekker suf,
en de aarde is nog steeds de lul.

Je zou er hartelijk om kunnen lachen, ware het niet dat het allemaal heel erg serieus bedoeld is:

DEN BOSCH – Het nog geheime verkiezings­programma van de PVV is gis­teren uitgelekt. Een van de speerpunten is het afschaffen van halal voedsel in de kantine van het provincie­huis in Den Bosch. Ook wordt het dragen van boerka’s en hoofddoekjes voor alle ambtena­ren verboden. Daarnaast mogen er in de provincie geen moskeeën bij­komen en moeten alle islamitische scholen dicht. (bron: Brabants Dagblad)

Iemand moet de PVV toch eens duidelijk maken dat het woord ‘speerpunten’ binnen de politiek gebruikt wordt als metafoor. In de krant van vandaag wordt ook nog melding gemaakt van het plaatsen van nieuwe borden aan de grenzen van de provincie Brabant met de tekst ‘Welkom in Brabant’. De PVV zou hier vast wel een klein tekstje aan willen toevoegen. Welkom in Brabant, uitgezonderd of tenzij…

Gisteren was er weer een partijcongres van de Partij voor de Dieren in Ede-Wageningen. Nog steeds besloten, en het zal wel wennen zijn als dat over een tijdje niet meer zo is. Eerlijk gezegd bevalt het me wel. Ik was er bij tijdens de allereerste verkiezingen voor de Tweede Kamer en herinner me nog goed hoe we met een klein werkgroepje in Brabant toch veel voor elkaar hadden gekregen. In dat jaar was er ook een bijeenkomst in Utrecht voor de actieve leden. Dat waren er toen nog niet veel, en dus zaten we in een kleine cirkel in een klein zaaltje en maakten voor het eerst kennis met Marianne Thieme. Ze praatte bevlogen of dat wat ons allemaal binnen die partij verbindt. Een betere wereld voor mens, dier en natuur. De partij is wat dat betreft – gelukkig – nog niet veel veranderd. Het is nog steeds een partij waarbinnen vooral heel gewone mensen een verschil proberen te maken. Soms heel professioneel, soms ook heel emotioneel. Dat siert, wat mij betreft. Bij Marianne Thieme zijn beide aspecten aanwezig, getuige een zowel rationele als gepassioneerde speech die zij gaf over de partij en ons gezamenlijke doel. Daar kunnen mensen als Rutte, Verhagen en Wilders nog een puntje aan zuigen. Hoe hol klinkt hun verhaal vergeleken bij dat van Marianne Thieme. Misschien is het verschil – nog steeds – dat de PvdD een partij is die niet opkomt voor zijn leden. Dat zeg ik een beetje krom, maar het is een partij dat niet primair als doel heeft het beschermen en vertegenwoordigen van de belangen van mensen, maar van dieren, natuur en milieu. En iedereen die een beetje verder doordenkt weet dat dat uiteindelijk ook goed zal uitpakken voor de mens. Zelf ben ik helemaal niet zo’n ‘politicus’. Mijn aandacht verslapte regelmatig bij het doornemen van reglementen, amendementen en moties, en ik heb dan ook regelmatig moeten kiezen voor ‘onthouding’ tijdens het stemmen. Toch was het weer goed erbij te zijn, oude bekenden terug te zien en daarnaast ook veel nieuwe gezichten. Jong en oud, in een driedelig pak of met piercings en een oude versleten trui. Ik ben dan wel geen politicus, het is wel de enige partij waar ik me bij thuisvoel.

Niemand is onberispelijk. We zijn allemaal maar gewoon mensen, zelfs de kamerleden van de PVV. Nee, hiermee spreek ik niet goed dat er opzettelijk door de heren Lucassen en Sharpe informatie is achtergehouden over hun niet zo onberispelijk verleden, maar wel dat er soms al te snel iemand helemaal zwart gemaakt wordt omdat tegenstanders of media dat nu eenmaal leuk vinden om te doen. Een vlekje is nog geen pest. Ik hoorde van de nieuwste affaire gisteravond in de kroeg. We spraken na afloop van de vergadering van de werkgroep Partij voor de Dieren Tilburg nog wat na en hadden het over hoe snel je door een kleine vergissing, verspreking of misstap in het verdomhoekje terecht kunt komen. Figuren als Berlusconi en dergelijke natuurlijk daargelaten. Die kunnen een hele avond verkeerde dingen zeggen en achteraf alles wijten aan een niet meer zo helemaal verse mossel.

Zelf ben ik ook niet onberispelijk. Ik kan me nog een moment herinneren dat ik als tiener naar Toppop zat te kijken. Een buurjongen kwam op visite en ging voor de tv staan, net op het moment dat 10CC bezig was met het nummer Silly Love. Ik was zo kwaad dat ik hem vanuit mijn stoel een flinke schop gaf in zijn zij waardoor hij tegen de tafel viel. Heel begrijpelijk toch? En dan is er ook nog het voorval met dat musje. Ik weet niet of ik er goed aan doe dit op deze plek te vertellen. Ik bedoel, als zijnde lid van de Partij voor de Dieren. Lang geleden namelijk, ik was misschien een jaar of zes, zeven, hadden mijn vriendjes en ik opeens de beschikking over een muizenval. Wat moet je met een muizenval als er geen muizen zijn? Dan maar iets anders verzinnen, dachten we, en besloten dat we wel een musje zo gek zouden krijgen in onze val te lopen. Dat lukte. Een musje kwam op wat broodkruimeltjes af, de val sloeg dicht en een pootje raakte verbrijzeld. Ik heb er nu nog spijt van. Maar moet ik daar nu nog op aangekeken worden? We waren per slot van rekening nog maar kinderen. Dat kan niet gezegd worden van een van de flatbewoners die vanaf zijn balkon mij de tip gaf wat zout bij mijn moeder te gaan halen om op de staart van een mus te strooien. Dé manier om op een diervriendelijke manier vogeltjes te vangen, volgens hem. Als hij nog leeft hoop ik dat hij er nu nog spijt van heeft mij toen zo voor schut te hebben gezet.

Wat is die Moszkowicz toch handig. Noemt Wilders in zijn slotpleidooi zomaar in één adem met mensen als Sacharov en Václav Havel. Volgens Moszkowicz is Wilders namelijk een dissident. Volgens de letter van de taalwet is dit ook zo. Je bent namelijk een dissident als je andersdenkend bent, anders dan de gevestigde orde, en dat is Wilders zeker. In de loop van de tijd is de invulling van dit woord echter veranderd. Kon het vroeger nog van toepassing zijn op ieder type dissident, goed of kwaad, wordt het door de meeste mensen nu toch wel in verband gebracht met ‘goed’, ‘rechtschapen’, ‘opkomend voor de kwetsbaren en onderdrukten’. Volgens Amnesty International worden dissidenten tegenwoordig ook wel mensenrechtenverdedigers genoemd.

In het algemeen de benaming voor religieus en politiek andersdenkenden. Vanaf de jaren zestig doelde men met dissidenten vooral op intellectuelen die (…) in het openbaar kritiek uitten op het heersende regime. Bekende dissidenten waren o.m. Andrej Sacharov en Aleksandr Solzjenitsyn in de Sovjetunie, Aleksandr Nikitin en Grigori Pasko in Rusland, Milovan Djilas in Joegoslavië, Václav Havel in Tsjechoslowakije, Fang Lizhi, Wang Dan en Wei Jingsheng in China. (…) De algemene aanduiding voor dissidenten die nu in zwang is, is mensenrechtenverdedigers. (bron: Amnesty International)

Bram Moszkowicz noemde Geert Wilders in één adem met Galileo Galilei, de Brit­se oorlogsleider Winston Churchill, de Turkse staatsman Ke­mal Atatürk en de Amerikaanse president John Quincy Adams. Ook al slaan die vergelijkingen van Moszkowicz nergens op, hij spreekt slechts de waarheid en niets dan de waarheid: Wilders is een dissident. Net als Theo Maassen. En Ernie van Sesamstraat eigenlijk ook. Vraag maar aan Bert.