Soms denk ik weleens dat claims de oorzaak zijn van de economische crisis. Veel rechtzaken van tegenwoordig zijn alleen maar bedoeld om de dollartekentjes in de ogen van aanklagers te vervangen door echt geld. Veel geld. Niet om die longkanker te kunnen genezen, maar alleen maar om die grote SUV te kunnen kopen. Neem nou recente voorbeelden als de vliegtuigcrash waar iedereen het de afgelopen dagen over heeft. Een rapport als van Pieter van Vollenhoven waarin gesproken wordt over menselijk falen is helemaal niet gewenst. Waar moet je dan je centen vandaan halen? Boeing, dat is pas een bedrijf. Daar zitten de miljoenen. Of neem (alweer de volgende) Congolees die het stripalbum Kuifje in Afrika wil verbieden en geld wil zien wegens emotionele schade. Of nog erger, toeschouwers die de ‘aanslag’ zagen gebeuren tijdens Koninginnedag van vorig jaar en nu claims indienen wegens ‘schokschade’. Schokschade, hoe verzinnen ze het.

Niemand van de direct betrokkenen spreekt over geld. Men heeft het vooral over de lichamelijke of geestelijke schade die men heeft opgelopen. Daar moet ‘recht’ over gesproken worden, daar moeten de verantwoordelijken voor aangepakt worden, op teruggepakt worden. Zou daar ook het woord vergelding vandaan komen vraag ik me af.