ZakdoekOp de een of andere manier is de zakdoek de laatste jaren (decennia) uit de gratie geraakt bij steeds meer mensen en ik begrijp eigenlijk niet waarom. Regelmatig werd er wel eens gek gereageerd als ik mijn zakdoek tevoorschijn haalde voor het een of ander. “Hé, gebruik jij nog een zakdoek?”. “Nee hoor, ik vind het best wel grappig om te zien.”
Wanneer er tegenwoordig iemand nog een zakdoek gebruikt is die vrijwel altijd van papier (is hygiënischer => snif en weg ermee) en eigendom van een vrouw. Mannen met papieren zakdoekjes zie je niet zoveel, en zo’n mooie geruite zakdoek is waarschijnlijk niet modieus genoeg.

Maar ik begrijp dus echt niet waarom de gewone stoffen zakdoek steeds minder gebruikt wordt. Voor mij is het zo’n beetje het belangrijkste ‘secundaire’ kledingstuk dat ik bezit. Ik ga dan ook nooit zonder de deur uit en controleer bij het weggaan altijd beide broekzakken. Huissleutels in rechterbroekzak, zakdoek in linker. OK, dan kan ik gaan. Kom ik er bij de berging of auto pas achter dat ik vergeten heb er eentje bij me steken, loop ik altijd terug naar boven om er nog een te halen.

Het is het meest handige en onmisbare doekje dat ik ken. Je kunt er iets mee schoonmaken (beeldscherm, bril), iets mee op- of afvegen (gemorste koffie, een nat fietszadel of vieze handen), olie peilen van de auto of motor (wanneer niets anders omhanden), het provisorisch verbinden of schoonmaken van een wondje (niet nadat je er de olie mee gepeild hebt), als geheugensteuntje (de knoop in de zakdoek die het nog steeds doet), tijdens een emotioneel moment wanneer de tranen zich niet meer laten bedwingen (in de bioscoop of daarbuiten, of wanneer een ander dit overkomt en je een nog schone zakdoek hoffelijk aan de ander kunt aanbieden), om iemand uit te zwaaien (kan alleen maar wanneer de zakdoek niet al te verfomfaaid uit de broekzak komt), of om voor je mond te houden als je plotseling hevig moet niesen. En dan is zo’n zakdoek natuurlijk ook nog eens erg handig voor als je je neus even nodig moet snuiten.

Kortom, een werelddoekje! Nou zouden ze natuurlijk de zakdoek populairder kunnen gaan maken door het toevoegen van allerlei flitsende motiefjes en kleuren, maar daar zit ik helemaal niet op te wachten. Ik ben juist blij dat dit doekje er ongeveer nog hetzelfde uitziet als de zakdoeken die mijn vader vroeger al bij zich droeg. Dan is er teminste nog één ding aan het alziende oog van de commercie ontsnapt. Snel dus maar weer terug in de broekzak voordat iemand het alsnog ziet.