Vanochtend bedacht ik me dat als Nederland ook voor het merendeel ‘nee’ zal zeggen tegen de huidige Europese Grondwet, we ons verbroederd zullen voelen met de Fransen (“Heb jij nee gestemd? Ik ook! Zullen we samen ergens een glaasje gaan drinken?”). En als de landen die daarop volgen (Denemarken, Ierland, Luxemburg, Portugal, Polen, Spanje, Tjechië) óók meest tegen zullen stemmen, hebben we ergens toch een soort samengevoel en zijn we dus toch één! Samen ‘nee’ is dus eigenlijk een ‘ja’.

En dan kunnen we daarna weer een tijdje gaan kibbelen over de inhoud en hoe we het dan wél willen. En daar is helemaal niks mis mee.