En nu samen!
Een verkiezingsbord in Tilburg is helemaal met zwarte verf overschilderd en voorzien van de tekst ‘En nu samen!’. Ik vind het wel een aardig initiatief. Afgelopen zondag was ik even in de binnenstad voor het plaatselijke verkiezingsdebat in popcentrum 013. As ik dan al die mensen zo samen zie, allemaal met hun eigen ideeën maar wel met hetzelfde doel, geeft me dat altijd een gevoel van saamhorigheid. Dat heb ik ook als ik morgen naar de stembus ga. De mensen aan de tafel waar je je stembiljet moet inleveren en iedereen die me passeert en zijn stem al heeft uitgebracht, ik begroet ze allemaal net wat vriendelijker dan ik anders misschien zou doen. Op die dag heeft iedereen precies één stem te verdelen. De bankdirecteur en de stratenveger, op de dag van de verkiezingen zijn we allemaal even gelijk.
Politiek kan erg vervelend zijn en echt iets om slechte zin van te krijgen of een hartinfarct, maar kijk naar al die mensen samen in zo’n grote zaal en je zou ook iets kunnen voelen dat haast lijkt op een gevoel van vertedering. Al die mensjes met hun uigesproken meningen, ze zitten daar toch allemaal omdat ze weten dat ze het toch samen zullen moeten doen. In eigen stad of eigen dorp, in het eigen land en op onze eigen aarde.
