Momenteel zit ik weer op zo’n punt in mijn leven dat ik goed moet gaan nadenken over wat ik eigenlijk verder wil en hoe. Alleen dat nadenken gaat me nooit zo goed af. Ik hoor wel eens dat er mensen zijn die dit wel goed kunnen. Nadenken over hun ambities, hun sterke en zwakke kanten en de alternatieven die er voorhanden zijn. En dat wegen ze dan op de een of andere manier tegen elkaar af en nemen dan een beslissing.

Maar ik kan dat dus niet. Bij mij moeten keuzes en dergelijke gaandeweg ontstaan. Alsof ik een flinke slok gedachten neem en daarna maar een tijdje spoelen. Die gedachten zitten dus wel ergens, maar ik sta er niet al teveel bij stil. Terwijl ik zo aan het spoelen ben doe ik de dingen die ik altijd al doe, en na verloop van tijd komt er dan een gedachte of keuze bovendrijven die het dan maar moet worden. Tenminste dat hoop ik dan.

Niet echt een doortastende aanpak dus. Bovendien blijf ik geregeld te lang achter elkaar spoelen. Er onstaat dan langzaam een nare en sombere smaak in mijn hoofd waardoor ik na een tijdje de kluwen vruchteloze gedachten maar weer uitspuug. Uit frustratie neem ik meteen daarna soms weer een nieuwe slok om die nare smaak weer te doen verdwijnen, maar bijna altijd wordt ik daar alleen maar misselijker van.

Eigenlijk heb ik dus nooit goed leren doordrinken, alleen maar spoelen. Maar dat kan ik ook niet helpen. Mijn gedachten kunnen me soms niet goed bekomen.