Het moest er eens van komen, maar ik ben mijn handschoenen kwijt. Telkens als ik een handschoen fotografeerde (zie verzameling) vroeg ik me af hoe het toch komt dat mensen deze dingen zo makkelijk verliezen. Als je ze niet draagt liggen ze thuis, en als je ze uitdoet dan doe je ze in je tas. Geen kans dus om ze te verliezen, en daarom was ik er ook vast van overtuigd dat het mij nooit zou overkomen. Maar dus toch.

Een kleine troost is dat ik ze beide verloren ben. Ik moet ze dus gewoon ergens hebben laten liggen maar zou niet weten waar. Nu zou ik hetzelfde kunnen doen als een andere inwoner uit Tilburg afgelopen week deed in een poging zijn hond terug te vinden, namelijk een helikopter huren en 20.000 euro uitloven voor de gouden tip. Maar zo duur waren mijn handschoenen niet. Een tientje bij de Hema geloof ik.

Maar hoe moet het nu verder? Nu nog een paar nieuwe handschoenen kopen? Eigenlijk wil ik dat helemaal niet en zeker niet na zo’n heerlijke dag als vandaag. Stiekem hoop ik dat ik ze nog zal terugvinden of dat ik zometeen een telefoontje krijg met de melding ‘Hé, je hebt laatst je handschoenen vergeten mee te nemen’. Niet voor het geld, maar voor het idee dat dit soort dingen me eigenlijk zo goed als nooit overkomen. Zo is in de bijna 25 jaar dat ik in Tilburg woon mijn fiets nog nooit gejat…