Kraai vangt visVia een pagina over de New Caledonian Crow kwam ik terecht op de persoonlijke pagina van ene Oren Hasson. Hij beschrijft op deze pagina enkele observaties van deze vogel tijdens het vissen. Weer eens wat anders voor een kraai. Wat het echter vooral zo bijzonder maakt is het feit dat deze vogels geleerd hebben gebruik te maken van broodkruimeltjes om de vissen naar de oppervlakte te lokken. Lukt dat niet meteen in een keer, dan pikt de kraai het kruimeltje weer uit het water en eet het op. Vervolgens plukt hij weer een nieuw stukje brood tussen zijn poten vandaan voor een tweede poging, net zolang tot hij een vis te pakken heeft. Trouwens, het is veel duidelijker als je even naar het filmpje kijkt. Echt fantastisch om te zien.

Waar het mij nu even om gaat is het feit dat ik zelf vind en denk dat alle dieren intelligent zijn. Of het nu een aap, een hond, een varken of een vlieg is. Alles wat beweegt en reageert op zijn omgeving beschikt over een bepaalde vorm en mate van intelligentie. ‘Maar een aap of hond dénkt niet’ wordt er dan vaak gezegd. Niet zoals een mens nee. Een mens heeft vooral gedachten in de vorm van taal, maar dat is niet altijd zo geweest. Een aap, hond of kraai heeft geen taal ontwikkeld zoals wij. Dat wil volgens mij echter niet zeggen dat ze geen gedachten hebben. Een holenbewoner, waarvan beweerd wordt dat diens hersencapaciteit en intelligentie nauwelijks verschilde met die van de huidige mens, had nog geen gedachten in de vorm van taal. Toch dacht hij na bij wat hij deed. Niet in taal maar in beelden. En het lukte hem om verworven kennis door te geven aan volgende generaties. Hoe? Simpelweg door het voor te doen. Ik vermoed dat dit voor een kraai ook zo werkt. Een kraai denkt zijn kraaiengedachten en handelt hiernaar. Het enige verschil (misschien!) tussen de kraai en mij is dat ik er alles voor zou geven eens in dat kopje van hem te kruipen.