Ik ben net over de veertig en dus zou ik nu midden in een midlifecrisis moeten zitten, maar ik merk er eerlijk gezegd niks van. Volgens de Dikke (van Dale) zou ik nu moeten gaan twijfelen over wat ik aan het doen ben of wat ik nu eigenlijk bereikt heb. Maar dat doe ik al vanaf de lagere school!

Al zolang ik me kan herinneren vraag ik me af ‘Wat ben ik aan het doen en is dit wel wat ik wil?’, en ‘Wat doe ik hier en waar gaat het nu wérkelijk allemaal om?’.

Zou zo’n midlifecrisis 95 procent van iemands leven kunnen beslaan? Dan zit ik nu dus middenin mijn ‘midlifecrisis’. Niet wat je noemt een prettige gedachte. Nu voel ik pas écht een crisis opkomen.