SpoenkJack Tummers

Gezien op Marktplaats. ‘Duif ziet kraai / raaf, schrikt, kijk nog eens goed en kiest gillend het hazenpad’. Ook verkrijgbaar met knalgele gieter.

Al een tijdje loop ik, of beter gezegd zit ik, te denken aan een nieuwe bureaustoel. Die waar ik nu op zit is de kleding van versleten en zelfs het schuim komt nu langzaam aan alle kanten naar buiten. Even gaan verzitten door me met mijn handen af te zetten op de zitting en ik loop kans op een sneetje in mijn handpalm. Dat schuim zit er niet voor niks. Daaronder zit de harde plastic fundering van de stoel, in scherpe schotjes over de hele breedte van het zitvlak. Voor iemand als ik, die geregeld veel achter de pc moet zitten, is een goede stoel onontbeerlijk. Hoeft geen honderden euro’s te kosten en zeker niet zo’n directeursstoel met hoge rugleuning en armsteunen. Daar ben ik veel te onrustig voor. Bij de Ikea verkopen ze een paar leuke modellen en ik ben ook al even gaan kijken op de websites van een paar andere online winkels met spullen voor kantoor. Had ik niet moeten doen, want de afgelopen paar dagen kon ik geen pagina van een krant of andere site meer openen of ik wordt uitgenodigd te klikken op een paar bureaustoelen. Dan weer van Neckermann, dan weer van de Wehkamp. Dat online adverteren werkt zo goed dat het onderhand voelt alsof ik achtervolgd wordt door een verkoper die precies in de gaten houdt waar en op welke site ik me bevind. Erg effectief, en erg irritant. De oplossing is natuurlijk even de cache van mijn browser te legen en te zorgen dat daarbij ook alle cookies verwijderd worden. Dat heb ik inmiddels ook gedaan, maar nou moet ik via Google toch weer gaan zoeken naar die ene winkel die zo’n leuke oranje stoel had voor 150 euro. Waar is die opdringerige verkoper als je hem voor de verandering eens nodig hebt?

De KRO gaf een stemadvies aan haar leden. Dat mag niet. Ligt dat voor een krant dan anders? Het Brabants Dagblad vindt van wel en heeft vandaag een grote bewegende advertentie op de pagina staan van editie Tilburg. Misschien moet je even een paar keer de pagina verversen om hem te zien omdat het een roulerende advertentie betreft. Oké, het is een advertentie en geen regelrecht stemadvies, toch vind ik het eigenlijk niet kunnen dat een krant zo prominent advertenties van een politieke partij plaatst. Zeker op internet, waar iedere pagina een voorpagina is en geen volledige krant die je in je handen houdt en doorbladert. Misschien staat er op een dieper liggende pagina wel een advertentie van D66 of GroenLinks, maar die zal ik nooit te zien krijgen als ik niet toevallig dat ene artikeltje wil lezen. Het is geen kwestie van niet mogen. Natuurlijk kan en mag iedere politieke partij advertentieruimte kopen en daarmee proberen meer aanhangers te krijgen. Een krant zou zich alleen kunnen afvragen hoe ze dat zodanig kunnen doen dat het op de lezers overkomt dat ze zelf neutraal blijven. Nu lijkt het alsof de VVD met hun advertentie die hele internetpagina bekostigd heeft. En misschien is dat ook wel zo. Kranten, en zeker de regionale kranten, kampen allemaal met teruglopende inkomsten en dan is iedere euro welkom.

De kranten op internet staan – net als veel andere informatieve websites – nogal vol met reclameblokken. Als achter de nieuwslezer bij de NOS tussendoor reclameboodschappen zouden worden vertoond zou niemand dat accepteren, voor een krant op internet is men blijkbaar bereid dit door de vingers te zien. Waarschijnlijk komt dit omdat iedereen wel zal kunnen begrijpen dat een krant tegenwoordig nog érgens zijn inkomsten uit moet zien te halen, maar als je even die reclameblokken wegdenkt blijft er soms maar erg weinig van een nieuwspagina over. (groen = advertenties)

Het is overal crisis. Het gaat slecht met het milieu, we zitten al tijden in een recessie en er moeten nu echt knopen doorgehakt worden. Kortom, we moeten met z’n allen hard aan het werk om het tij te keren. Dat is wat je steeds maar weer hoort op tv en leest in kranten. Maar tegelijkertijd stonden er gisteren maar liefst vier advertenties in het Brabants Dagblad met aanbiedingen voor luie stoelen. De geest wil misschien wel, het vlees is nog steeds zwak.

Wie een voorkeur heeft voor slapen boven lui zitten moet vandaag even in diezelfde krant kijken. Vandaag staan er namelijk diverse advertenties in met bedden voor een prikkie. Sommigen met gratis donzen dekbed om tot ver over je hoofd te kunnen trekken.

Ik ben nog steeds op zoek naar ander werk en zag vandaag deze advertentie in de krant staan. Lijkt me echt iets voor mij, op het lijf geschreven zogezegd. En zeker met bijgevoegde pasfoto verwacht ik toch minstens kans te maken op een rol als figurant.

Toen ik een jaar of tien geleden besloot geen vlees meer te eten deed ik dat voornamelijk om principiële redenen. Vandaag de dag zijn er zoveel alternatieven voor vlees voorhanden dat het simpelweg niet meer gerechtvaardigd is dieren te doden, alleen maar vanuit gemakzucht, gewoonte of voor de lekker. En dan laat ik de wijze waarop nog buiten beschouwing. Maar in de loop van de tijd begon ik ook het uiterlijk van vlees vies te vinden, zoals het in plastic verpakt zij aan zij ligt in de supermarkten. Met een kleurig stickertje proberen ze soms nog de onsmakelijke rode brei daaronder te bedekken. We hebben het hier tenslotte over dood vlees, een stukje lijk. Maar deze week kwam ik een wel érg onsmakelijke advertentie tegen van vlees waarbij op geen enkele manier geprobeerd is het beeld wat te veraangenamen of de herkomst te verdoezelen.

Ik heb het ingescand en de pagina’s aan elkaar geplakt. Het hangt ervan af wie je bent en of je net gegeten hebt, dus denk even na voordat je op de afbeelding klikt om hem te vergroten.