SpoenkJack Tummers

LONDON – Een Britse wetenschapper heeft in een kast van een geologisch instituut in het noorden van Engeland fossielen gevonden van Darwin. Een voorlopige datering wijst erop dat deze fossielen zo’n tweehonderdduizend jaar oud zijn. Dit zou de complete evolutietheorie op zijn kop zetten. Tot nu toe had men het ontstaan van de evolutietheorie gedateerd op het jaar 1859, maar na nu blijkt leefde Darwin al veel eerder. De gelijkenis van het fossiel met hoe Darwin er bij leven uitzag is treffend.

De website nikonrumors.com, die ik als gebruiker van Nikonspulletjes altijd graag bezoek, had vorige week een wedstrijd doen uitgaan onder de titel ‘Imagine the Nikon D4′. Hoe zal de nieuwe Nikon D4 eruit gaan zien? Wat zal dat ding van zeker 5000 euro allemaal kunnen? Iedereen kon zo zijn eigen ideeën opsturen en vanaf vandaag kunnen de bezoekers van deze website hun stem uitbrengen voor de beste inzending. Ik had er zelf ook twee opgestuurd, en zo te zien maken ze geen enkele kans. En ik had zo graag eens een keertje iets willen winnen. De enige twee keren in mijn leven dat ik iets won kan ik me nog goed herinneren. De eerste keer was op de laatste schooldag van de eerste klas lagere school. Een aantal gipsen beelden werden verloot onder de leerlingen door het simpele ‘raad welk nummer ik op de achterkant van het bord heb geschreven’. Toen ik aan de beurt was zei ik ’11′ en ik mocht een spuuglelijk gipsen paard mee naar huis nemen. Een paar dagen later verdween het paard alsnog in de vuilnisemmer omdat het zo broos was dat het niet bestand bleek tegen een aanval van mijn soldaatjes.

De tweede prijs die ik ooit in de wacht sleepte was bij een wedstrijd in het motortijdschrift Moto 73. Ik won een ingelijste foto van een toen beroemde motorcoureur. De foto was bijzonder omdat de fotograaf in het voorbijscheuren van de coureur toch nog zijn rechteroog door het vizier van de helm duidelijk in beeld had weten te krijgen. Alleen was dat overduidelijke verdwenen in de afdruk die ik thuis ontving. Veel te donker afgedrukt en dus belandde de foto al snel bij het oud papier. En nu, bij deze wedstrijd op nikonrumors.com, had ik een mooie fototas kunnen winnen. Maar helaas, het mag niet zo zijn. Niet dat het een tas zou zijn die ik vaak zou hebben gebruikt, maar ik had zo graag weer eens iets willen winnen… :(

Hangt er maar helemaal vanaf hoe die dingen eruit zien. Geef ze een leuk kleurtje en ze versmelten met de windmolentjes van de kinderen op het strand. Zouden ze er net zo uitzien als de windmolens op de foto, zou ik er uren naar kunnen gaan kijken. Daarna zou ik hard toe zijn aan een milligram of 50 van een of ander anti-psychoticum, maar zo heeft iedere vorm van energieopwekking wel weer zijn eigen nadeel.

Via de site astroblogs.nl kwam ik terecht bij de webpagina Nimoy sunset pie. Oftewel Leonard Nimoy (Spock uit Star Trek), een zonsondergang en taart. Bezoekers van deze pagina worden uitgenodigd een eigen versie van deze titel te fabriceren middels een fotobewerkingsprogramma. Hoe kom je erop? Maar ook, hoe kom je er weer vanaf? Zeker als je de prachtige vondsten gezien hebt van anderen wil je zelf eigenlijk ook wel even aan de slag en iets grappigs maken. Die van mij is niet zo geslaagd als van sommige anderen, maar toch wel leuk vind ik.

Het valt niet mee, dat samenwerken.

‘Ondanks het dogma van de onfeilbaarheid van de paus is de paus ook maar een gewoon mens die fouten kan maken…’

Een collage.

Nog een gevalletje opgestuurd naar www.stem-wijzer.nl. Dit keer een geit waarvan de snuit/bek eruit zag als een gezichtje. De ogen heb ik er uiteraard zelf in gezet.

Het is alweer een dikke week of twee geleden, en na haar woorden over optredende vervreemding tussen mensen als gevolg van digitale communicatie via sms en internet viel er veel over deze toespraak te lezen. Was het allemaal wel zo erg als Beatrix ons voorschotelde? Is ze zelf inmiddels niet vervreemd geraakt van de samenleving, zo vanachter haar eigen ‘beeldscherm’, de ramen en muren van haar eigen woninkje? Er was veel kritiek op haar toespraak en dat heeft Beatrix niet naast zich neergelegd. Inmiddels heeft Beatrix me persoonlijk laten weten dat ze alle reacties op internet via blogs en Twitter met interesse volgt en heeft ze me gevraagd om een foto van haar te bewerken om te kijken hoe ze bij haar volgende kersttoespraak wat moderner kan overkomen. Zelf vind ik de upgrade wel geslaagd, hoewel ik haar wel voorgesteld heb voor een andere versiering van haar laptop te kiezen.

Omdat tweehonderd jaar geleden zijn geboortedag was, kwam je de afgelopen weken in de regionale krant iedere dag wel iets tegen over de priester Peerke Donders. De ene keer ging het over het zoeken naar een tweede wonder zodat de man heilig verklaard kan worden in plaats van alleen maar zalig, dan weer over een bedevaart naar zijn kleine heiligdom aan de rand van de stad (eigenlijk dus een ‘zaligdom’), de opening van het Peerke Donders Paviljoen en nog veel meer. En telkens weer dezelfde foto of tekening van zijn hoofd.

Waarom weet ik niet precies, maar ik begon het op een gegeven moment aardig irritant te vinden. Misschien was het wel de projectie van mijn irritatie om al dat gedoe rond deze man die vast en zeker in zijn leven veel goeds gedaan heeft, maar nu opeens door velen als een soort heilige gezien werd. Oh ja, dat is natuurlijk ook datgene wat zijn fans voor elkaar proberen te krijgen… In elk geval voelde ik opeens de aandrang iets met die foto te gaan doen. Niet uit gebrek aan respect maar meer om zijn beeltenis even door elkaar te schudden zodat weer duidelijk is dat het ook maar een gewoon mens was, ook al heb ik er dan even een alien van gemaakt.