SpoenkJack Tummers

Tussen Boer en Buur was de titel van het debat over de intensieve veehouderij dat het Brabants Dagblad en het Eindhovens Dagblad afgelopen donderdagavond organiseerden in Diessen. Uw verslaggever ging er naartoe. Dat ben ik dus ;). En hoe was het? In ieder geval was het druk. Met name inwoners en boerenbedrijven uit de omgeving waren aanwezig om samen met 4 forumleden te discussiëren over een aantal stellingen. De stelling die ik zelf het meest interessant vond was nummer 3: ‘Tegenstanders van megastallen laten zich leiden door emoties’. Is dat zo? En zo ja, is dat dan zo verkeerd? Er werd inderdaad regelmatig flink met het hoofd geschud en met het vingertje heen en weer gezwaaid. Men was kwaad vanwege de stank die niet te harden is, de angst voor de eigen gezondheid, de waarde van het huis. Ook kon men kwaad worden op de overheid die niet luistert naar de wensen en klachten van omwonenden, die vergunningen verleent daar waar dat eigenlijk niet zou moeten en mogen. In alle argumenten die ik die avond voorbij heb horen komen werd dierenwelzijn maar een enkele keer genoemd, en dan altijd terzijde. Als iets dat – oh ja bijna nog vergeten – ook nog een beetje meetelt.

lees verder »

Het is nu zaterdag. Afgelopen woensdagavond was ik met andere leden van de PvdD aanwezig in het provinciehuis van Brabant om de uitslagen te volgen. Dat had beter thuis gekunnen als het gaat om goede informatievoorziening. De beeldschermen die opgesteld stonden leverden geen geluid en liplezen is niet mijn sterkste kant. En als het geluid al had aangestaan werd dit overstemd door de continue stroom van loungemuziek van het bandje op het podium. VVD-muziek voor een VVD-avond. Aanvankelijk waren leden van de VVD nog nergens te bekennen, maar tegen een uur of half tien kwamen ze massaal binnen, in witte jasjes en met witte badstoffen sjaaltjes. Alsof ze net terugkwamen van een avondje teambuilding in de sauna. Onder die leden ook heel wat jonge mensen. Begin vooroordeel: Ze worden alleen maar lid van een politieke partij omdat ze denken dat dat goed is voor hun zelf. Niet uit idealisme of levensovertuiging. Ze willen carrière maken en hun bedje gespreid zien. Binnen de politiek kan dat. Als het politiek dan niet wil lukken heb je altijd nog enorm veel contacten met mensen die het wel is gelukt. Altijd goed voor de zaken of een goede baan. Einde vooroordeel.

PVV-leden waren natuurlijk ook massaal aanwezig. Op mijn eigen weblog mag ik dat wel zeggen (begin van nieuw vooroordeel): Wat een stelletje gladjakkers zijn dat! Wat een air. Ik kreeg er letterlijk een knoop van in mijn maag. En daar sta je dan als lid van een kleine partij die juist wel gedijt op idealen en principes en waarvan de leden juist niet kiezen voor zichzelf maar voor de omgeving en de toekomst. Einde propagandapraatje. Alles bij elkaar geen prettige verkiezingsavond dus, nog afgezien van de uitslag. De PvdD heeft dan wel meer stemmen gekregen, procentueel heeft dat minder zetels opgeleverd. Dat heeft alles te maken met een herverdeling van (aantal) zetels en de grotere opkomst dit jaar. Daarnaast zijn er veel mensen die zich hebben laten leiden door het links-rechts gedoe in de media, het strategisch stemmen om toch vooral een linkse meerderheid te behouden in de Eerste Kamer, en natuurlijk de grote bek van Wilders die veel mensen blijkbaar aanspreekt. Kortom, ik ben blij dat we het er deze verkiezingen nog zo goed hebben afgebracht. Echter wel met een bijna lege maag. De hapjes die de hele avond werden rondgebracht bestonden zo goed als allemaal uit vlees en vis. Een enkel minuscuul stukje kaassoufflé, maar die waren zo op.

Gisteren was er een actie georganiseerd tegen de versoepeling van regels tegen megastallen. Vorig jaar dacht menigeen nog dat er een succesje geboekt was om uitbreiding van megastallen tegen te gaan in Brabant. Al vrij snel na het burgerinitiatief ‘Megastallen Nee’ begonnen bestuurders hun konten te draaien en werden steeds meer uitzonderlingsgevallen gevonden die alsnog in aanmerking zouden komen voor een ontheffing. Zo gaat dat in de politiek. En hoe leg je zoiets uit aan een pienter meisje van 18 jaar die ik vanmiddag een verkiezingkrantje aanreikte in de binnenstad van Tilburg. Ze had de stemwijzer gedaan en daar kwam D66 uit en Brabant Nu. Op zich niet verkeerd. Maar een stemwijzer gaat uit van wat politieke partijen NU roepen. Maar wat deden ze nu concreet daarvoor en wat zullen ze concreet ná de verkiezingen gaan doen. Of nalaten te doen. En zo houden een hele hoop politici in de Provinciale Staten zich niet aan hun belofte en krijgen we er toch nog negentien megastallen bij. Ondanks de Q-koorts, ondanks de varkensgriep en ondanks dat niemand ze eigenlijk wil. Behalve dan het CDA, Vion en de Rabobank. De boeren hebben geen keuze. Willen ze overleven, zullen ze wel moeten uitbreiden. Tenzij de politiek hier iets aan doet. En dat hebben ze nu gedaan, maar het is een doodlopende weg.

Vandaag vond er een blokkade plaats door varkensboeren bij varkensslachterijen door het hele land. Zelf ben ik even gaan kijken bij Vion in Boxtel. Zoals iedereen vast wel weet is de aanleiding voor deze blokkades de onder druk van supermarkten steeds maar dalende prijzen voor varkensvlees. Daarnaast krijgen boeren ook nog eens te maken met stijgende prijzen van veevoer en concurrentie uit het buitenland. Zoals iedereen die mijn blog regelmatig leest inmiddels ook wel weet, is dat ik meer op heb met de varkens dan met die hele handel. Maar ik begrijp ze wel, de boeren. Ik heb met een aantal van hun gesproken en in zekere zin staan ze gewoonweg met hun rug tegen de muur. Al zouden ze willen, de economische druk geeft hun weinig gelegenheid tot verandering van bedrijfsvoering en omgang met de dieren. Niet dat dat de enige reden is, maar hoe lager de prijs, hoe liever dat ze nóg meer varkens zouden willen fokken op nog minder ruimte en met nog minder kosten. Een chauffeur van een vrachtwagen, transporteur en zelf geen varkensboer, kijkt er weer heel anders tegenaan. Voor hem kostte deze blokkade alleen maar geld. Twee vrachten per dag, dat is zijn gemiddelde. Door het urenlange oponthoud wegens de blokkade lukte het hem vandaag niet meer die tweede vracht ook nog op te halen en af te leveren. En zo heeft iedereen wat te mopperen en houdt iedereen elkaar in deze groteske handel in een wurggreep. Voor de varkens zelf was het een dag als alle andere, behalve dat ze vandaag een paar uurtjes langer hebben mogen leven. Meer foto’s volgen binnenkort.

Kan iemand zich nog het succes van de actie ‘Megastallen NEE’ van 19 maart 2010 herinneren toen de Provinciale Staten besloot geen nieuwe megastallen meer toe te staan? NEE? Nou, dan ben je niet de enige. Ook een meerderheid in de Provinciale Staten is de actie voor het gemak ‘vergeten’. Aanvankelijk wilden alleen maar het CDA en de VVD versoepeling van lopende zaken, maar sinds kort zijn ook de fracties van de PvdD en D66 om. In het ene geval zijn regels nu eenmaal regels en valt daar nu eenmaal niet aan te tornen, in het ander geval wijkt men daar net zo makkelijk weer vanaf. Eerst werd er in zeven van de veertig gevallen soepeltjes afgeweken van de eerder genomen besluiten, nu zijn dat er al dertig. ‘Walgelijk’, noemt Hans Pijnaker dit vandaag in het Brabants Dagblad:

De draai van PvdA en D66 voor de lopende gevallen is te verklaren door de arrogantie van de macht. Oftewel het verraad der intellectue­len, het louter op zichzelf betrok­ken raken van de politiek en het opgeven van een doordachte band met de samenleving. Het lijkt dat de politieke democratie in Brabant gegijzeld wordt door de macht van de vleesindustrie en dat een mo­dern functioneren van deze politie­ke democratie met serieuze wissel­werking tussen politici en burgers daardoor wordt verlamd.

Hans Pijnaker is lid van de werkgroep milieu van Progressief Oisterwijk, een samenwerkingsverband van PvdA, GroenLinks en D66. Misschien maar lid worden van de Partij voor de Dieren dan?

Begin oktober begon de Partij voor de Dieren een actie tegen het afschieten van verwilderde katten. Reden was dat er door jagers, onder het huidige jachtbeleid, herhaaldelijk katten doodgeschoten worden die helemaal niet verwilderd zijn maar gewoon een baasje hebben. Dat blijkt ook nu weer uit meldingen die zijn binnenkomen bij het Meldpunt Jachtmisstanden. De fractie in de Provinciale Staten Brabant heeft herhaaldelijk geprobeerd CDA, VVD, PvdA en CU te bewegen tot het op zijn minst controleren op een chip of aanwezigheid op vermissingslijsten van bijvoorbeeld Amivedi. Daarvoor zouden de katten dan gevangen moeten worden en niet zoals nu doodgeschoten ‘on sight’. Alleen in Noord-Brabant het afgelopen jaar al minstens 1649 katten. Uit het persbericht:

De plaatsen waar veel verwilderde huiskatten voorkomen, zijn bekend. Maar het provinciebestuur weigert in te gaan op het verzoek van de Partij voor de Dieren om de gegevens vrij te geven. ‘Onbegrijpelijk’ , aldus Birgit Verstappen. ‘Het probleem van de verwilderde huiskatten houdt men daarmee in stand. Mensen kunnen ongestraft hun katten keer op keer jongen laten krijgen, zonder er verantwoordelijkheid voor te nemen, met verwildering als gevolg. Andere katteneigenaren worden van dit gedrag de dupe als hun tamme huiskat het slachtoffer wordt in de jacht op de verwilderde kat.’ De uitvoering van de Flora- en Faunawetgeving ligt bij de provincies. Maar het CDA en de VVD schoven deze provinciale verantwoordelijkheid ver van zich af. De één wees naar het Rijk, de ander naar de gemeente voor een oplossing van het probleem. Het voorbeeld van de provincie Limburg, die afschot van de verwilderde huiskat verboden heeft en diervriendelijkere maatregelen nam, kreeg daarmee in Brabant geen navolging.

Pineut is trouwens een verbastering van het Engelse peanut. Het pindanootje. In tegenstelling tot ‘verwilderde’ katten worden pindanootjes wel nog stuk voor stuk gecontroleerd voordat ze in de zak gaan. Door Duyvis.

.

Deze week ben ik weer bezig met het maken van wat foto’s van diverse activiteiten van het Kwartiermakersfestival Midden-Brabant. Ik doe dit al sinds 2002, evenals het maken van hun website. Dit jaar is het festival wat kleiner van opzet. Geld, geld en nog minder geld. Toch zijn er leuke dingen georganiseerd, waaronder een voetbaltoernooi waaraan ook plaatselijke clubs deelnamen. Dus niet alleen maar cliënten uit (zorg)instellingen, maar ook cliënten uit de maatschappij.

Klik hier voor de foto’s tot nu toe »

Mijn kat Mickey mocht van mij nooit naar buiten, behalve op het balkon. Ik woon in een flat met aan weerszijden een drukke weg en een druk fietspad met aangrenzend parkeerterrein. Katten die ik hier in de buurt zie zijn ofwel dood of erg schichtig. Het leek me dus van het begin af aan beter om mijn kat binnen te houden en hem daar alle vrijheid te gunnen die ik hem maar kon geven. Toch heb ik hier altijd wroeging over gehad. Een kat is in eerste instantie toch een ‘buitenbeest’. Zelfs katten die jaren achter elkaar alleen maar binnen zijn geweest zullen, na een korte periode van gewenning, altijd gebruik gaan maken van de mogelijkheid naar buiten te gaan. Sommigen blijven in de buurt van de voor- en achtertuin, anderen gaan de wijk verkennen, en sommigen vertrekken opeens naar ‘elders’, om een paar dagen of weken later plotseling weer op de stoep te staan voor je huis.

lees verder »

Eerlijk gezegd had ik er al op zitten wachten. Als er geklaagd wordt over stank, dan bouw je de zaak helemaal dicht. Wordt er geklaagd over de lelijkheid van stallen in het Brabantse landschap, dan voeg je toch gewoon een mooi kleurtje en wat hedendaags design toe? Boeren in Brabant die besluiten een architectonische stal te laten bouwen, kunnen daarvoor namelijk subsidie krijgen van de provincie, tot 50.000 euro per bedrijf (bron: Brabants Dagblad).

Ik zie ze al voor me, de ontwerpen. Op de website van de Nieuwe Brabantse Kunststichting staan er al enkelen. Ze lijken wel wat op de ontwerptekeningen van stedelijke gebieden en gebouwen. Hier en daar een decoratief boompje of stroompje water, een paar blije mensen hand in hand, geen troep op het trottoir, schone en heldere luchten. Net als in een reclamefilmpje of een mooie kleurrijke advertentie in een of ander tijdschrift gaat het allemaal om de buitenkant, het verpakkingsmateriaal. Pak het zaakje zo mooi mogelijk in en het verkoopt. Maak de stallen zo mooi mogelijk en mensen willen misschien vergeten wat er zich aan de binnenzijde afspeelt.

‘Historisch’ werd het debat over de megastallen genoemd. Belangwekkend en een ommekeer in denken. Jaja. De relaxte houding en de in mijn ogen geveinsde interesse van de leden van de Provinciale Staten beloofde niet veel goeds, en dat blijkt nu ook wel. Er zit rek in lopende zaken waardoor nieuwbouw in landbouwontwikkelingsgebieden wel degelijk mogelijk is. ‘Megastellen Nee’ wordt ‘Megastallen Nee, Tenzij’.

GS willen een uitzondering maken voor inmiddels al vijftig lopende zaken. Dat blijkt uit de Verordening Ruimte die volgende week vrijdag door Provinciale Staten van Noord-Brabant wordt behandeld. Daarin zijn enkele achterpoortjes ingebouwd voor veehouders. De Brabantse gedeputeerde van Ruimtelijke Ordening, Ruud van Heugten, begrijpt de opwinding niet. ‘We hebben ook op 19 maart al aangegeven dat we een uitzondering wilden maken voor lopende zaken.’ (bron: Brabants Dagblad)

Die laatste opmerking is de relaxte houding waar ik op doelde. No worry. We hebben gezegd dat er uitzonderingen zijn en die zullen er dan ook zijn. Politiek is een rekbaar begrip. Volgens de omschrijving op Wikipedia is ‘politiek de (per definitie onvolmaakte) wijze waarop in een samenleving de belangentegenstellingen van groepen en individuen tot hun recht komen – meestal op basis van onderhandelingen – op de verschillende bestuurlijke en maatschappelijke niveaus’. Net als binnen de wereld van de commercie en reclame is misleiding toegestaan. Zolang je per definitie maar geen onwaarheden vertelt. Maar ook waarheid is dus heel rekbaar.