SpoenkJack Tummers

Ondanks de aangename warmte in Spanje was het zeer slecht weer voor de 872 varkens die opeengepropt en dus zonder veel bewegingsruimte én onvoldoende water de hele reis moesten afleggen van Nederland naar daar waar ze niét gaan overwinteren en ook niét hun vakantie zullen gaan doorbrengen. Een kort anoniem en ellendig leven dat zal eindigen in een snelle vetmesting en uiteindelijk de slacht (foto: copyright Varkens in Nood/Dier en Recht).

Stichting Varkens in Nood en Stichting Dier en Recht volgden een varkenstransport naar Spanje en deden daar verslag van. Je kunt het allemaal lezen op o.a. AD.nl en op de site van Varkens in Nood. Kijk vooral ook (of juist niet) naar de videobeelden. En denk dan ook even na over het antwoord van de veehouder op de minstens 13 biggen die gestorven zijn. Volgens hem is Stichting Varkens in Nood namelijk de oorzaak hiervan: “Deze mensen hebben de beesten stress bezorgd door elke keer in de truck te kijken.”

Maar ook in Nederland is het nog steeds slecht weer, daar hoeven ze niet eens levend (maar niet wel) meer dan duizend kiliometer voor versleept te worden. Hier belanden ze in cellofaan in de supermarkten of in absurde hoeveelheden op de barbecue. En in de rookwolken van deze barbecues heeft Piet Paulusma besloten nog een handje mee te helpen in het promoten van dit vleesverslindende zomerse ‘genieten’. Dat voorspelt niet veel goeds.

Zou het dan nog iets uitmaken of het een eko-eitje is of een kooi-ei?

Hier nog een oude link naar een ander eitje. Het wordt tijd dat ik weer eens van dit soort dingetjes ga maken.

Kippen in legbatterijen zijn net zo gelukkig als uitloopkippen. Wetenschappers beweren dat de vrij rondlopende hennen meer stress ervaren dan hun opgesloten soortgenoten (AGD.nl)

Dit soort onderzoeken laat zien hoe kortzichtig wetenschappers te werk kunnen gaan en hoe beperkt hun onderzoeksmethoden. Het zegt niets over kwaliteit van leven. Natuurlijk is het zo dat wij niet kunnen beoordelen of en wanneer een kip zich gelukkig voelt of niet, niet met onszelf als enige referentiepunt. Belangrijk is wel dat wij ons die vraag moeten blijven stellen gezien wat voor impact ons handelen heeft op het leven om ons heen.

Eén ding weet ik wel: als ik bij een vriendin op bezoek ben en zie hoe de kippen daar met hun stevige poten de tuin omploegen op zoek naar voedsel, weet ik in elk geval wie een beter leven heeft. Daar hoef ik echt geen onderzoek naar te doen. En een stressloos leven IS geen leven. Uh… zie ik dat?

Afgelopen zondag was dan eindelijk de reeds lang geplande vrijwilligersdag van de werkgroep Partij voor de Dieren Noord-Brabant. Eerst zou deze dag er komen vóór de landelijke verkiezingen, toen meteen daarna, toen vóór de provinciale verkiezingen en toen weer daarna. Het is dus iets daarna geworden.

lees verder »

RAALTE – Varkenshouderijen zijn vanaf 1 juli verplicht om hun dieren te vermaken. De dieren hebben recht op speelgoed, zodat ze zich niet vervelen. (NU.nl)

Uit onderzoek is namelijk gebleken dat het vermaken van dieren belangrijk is, anders gaan ze elkaar uit verveling pijn doen. Hier kan ik aan toevoegen dat uit eigen onderzoek is gebleken dat het niet vermaken van dieren ook jezelf pijn kan doen. Als ik mijn kat niet elke dag op zijn tijd aandacht en afleiding geef zal ik dat later op de dag gegarandeerd moeten bekopen met een paar schrammetjes.

Wat betreft het speelgoed zelf had ik al iets gelezen over een wedstrijd om zelf speelgoed te ontwerpen. Daar had ik best aan mee willen doen maar was dus weer eens te laat. Mijn voorstel zou dan zijn geweest een prachtig roze en klepperend kattenluikje op groot formaat, met uitloop naar vrijheid. Veel vrijheid. Dan vinden ze verder hun eigen speelgoed wel.

Op de VN-top in Den Haag praten 171 landen over maatregelen tegen het uitsterven van planten- en diersoorten. Sommige biologen zien uitsterving echter als een natuurlijk proces. Voor elke soort die verdwijnt, zo zegt men, komt vaak weer een nieuwe soort terug. In dezelfde krant als waar ik dit in lees staat een dag eerder een bericht over een grote hoeveelheid nieuwe diersoorten die onlangs ontdekt zijn in de tropische regenwouden van Suriname. Maar die waren er natuurlijk al lang.

Volgens bovenstaande biologen kunnen we binnenkort dus de volgende nieuwe diersoorten tegemoet zien: de Surinaamse rosse beer, de Surinaamse langoor olifant, de Surinaamse tijger en de Surinaamse neushoorn. Voor walvissen en dolfijnen is geen plek in het oerwoud, maar het schijnt dat er ook van deze dieren ergens in de grote oceanen nieuwe soorten in de maak zijn.

Misschien heb je er wel van gehoord: zichtstallen. Stallen waar varkens (zeugen met name) in ‘optimale’ condities tentoongesteld worden om zodoende het beeld te scheppen dat het (in 2013) wel snor zit met de varkentjes in ons land. En die varkentjes zijn volgens het CBS (2006):

• Dragende zeugen: 723.000
• Zeugen bij biggen: 180.000
• Beren: 6.000
• Vleesvarkens: 5.500.000

De laatste en grootste groep krijg je dus nooit te zien. En eigenlijk zelfs de zeugen niet, want daarvoor moet je naar een zichtstal. En het woord zegt het al, hier krijg je zicht in een stal. Daarbuiten zul je ze zelden zien, alleen maar bij een biologische varkensboer. Maar ook daar zijn het, voor zover ik gezien heb, ook alleen maar de zeugen die gedurende een paar jaar mogen genieten van een stukje eigen grond.

Meer informatie over deze voorlichtingscampagne vind je op www.varkensinzicht.nl. En omdat het geen realistisch beeld geeft van hoe het er op dit moment aan toe gaat in de varkenshouderij én omdat als iemand ‘A’ zegt het goed is dat er iemand anders ‘B’ zegt, is er ook weer een leuk tegeninitiatief bedacht: www.varkensuitzicht.nl.

De Reclame Code Commissie heeft trouwens afgelopen week in een uitspraak bepaalt dat de hele campagne (en met name de website) inderdaad misleidend is. Maar ja, dat zijn de meeste (reclame)campagnes.

GEMERT – Een varkensstal die je van ver kunt ruiken? Dat hoeft straks niet meer, als het aan de bedenkers van het project Zero-emissie Varkenshouderij ligt. De varkensmest hoeft ook geen schadelijke stoffen meer te bevatten. Geen stank meer, geen ammoniak meer die vrijkomt uit de mest, geen stof meer, geen broeikasgassen, optimaal energiegebruik door energie te winnen uit mest en doelmatig gebruik van grondstoffen (Brabants Dagblad).

Varkens zijn heel vervelende dieren. Ze leveren stank op terwijl ze eigenlijk alleen maar bedoeld zijn om een lekker stukje vlees uit te kunnen snijden. Dat moet dus voorkomen worden en met de huidige technieken moet dat lukken. De varkensbedrijven moeten een cosmetische en chemische behandeling ondergaan zodat niemand er meer last van heeft. Een varkensflat is een mogelijkheid om ze bij een gelijk blijvende oppervlakte wat meer bewegingsruimte te geven, maar misschien is onder de grond stoppen een veel betere optie. Verwijderd uit ons blikveld en op veilige afstand van onze neuzen. Afdekken met een laagje filters tegen de stank vanwege het te massaal en dicht op elkaar houden van varkens en er kunnen weer een paar nieuwe plezierige fietsroutes aangelegd worden door het prachtige Brabantse landschap.

Zero-emissie. Zero-uitstoot. Zero-aanstoot.

Deze foto kwam ik nog tegen op een geheugenkaartje. De camera (een twee miljoen pixel camera) gebruik ik niet meer zo vaak en was hem daarom vergeten te legen. Ik weet echter wel nog wanneer hij gemaakt is, namelijk een weekje voor de Provinciale Statenverkiezingen van vorige maand.

Varkenstransport. Een alledaags beeld op de weg tussen Tilburg en Den Bosch. Buiten bereik en zonder er iets aan te kunnen doen. Jaren geleden haalde ik ze regelmatig op de motor in op weg naar mijn werk, en steeds met een vreemd gevoel in mijn maag. En op een dag stond ik bij een stoplicht stil naast zo’n vrachtwagen. Ik keek een varken recht in de ogen en het wezen in het varken keek terug. Daarna heb ik nooit meer vlees gegeten.

Wat betreft de bestemming van deze vrachtwagen heb ik wel een idee: rechtsaf tot bij de molen en dan linksaf richting Boxtel. Eindbestemming varkensslachterij Vion.

Thijs Berman van de PvdA gaat woensdag met een stel kippen naar het Europees Parlement (zo die er al niet zitten). Hij wil aantonen dat er hooguit zeventien kippen per vierkante meter kunnen leven en niet bijvoorbeeld 25 zoals in de Nederlandse bio-industrie. Frankrijk wil bijvoorbeeld dat er niet eens een maximum wordt afgesproken. PvdA: “Dierenwelzijn wordt bij vleeskuikens vooral beïnvloed door het aantal kippen in de stal. Overbevolking levert stress en hogere sterfte op”.

Even mijn zakjapannertje erbij gepakt. Eén m² is 10.000 cm². Delen door 17 levert 588 cm² op, een krap A4′tje. De zogenaamde ‘Volwaard-kip’ dus, die onlangs in het programma Radar nog aangemerkt werd door Wakker Dier als een soort Bio+ kip. Je inzetten voor dierenwelzijn is dus vooral een kwestie van goed kunnen rekenen. En met dit rekensommetje maakt Thijs Berman zeker kans gekozen te worden tot dierenbeschermer van het jaar 2007.