Dierenwelzijn

Kamelenrace Tilburg (3)

zondag 28 augustus, 2011

Black and White met KamelenmaskersDe leden van het dispuut Black And White uit Tilburg hebben zich bedacht. In plaats van op 16 september levende kamelen te gaan gebruiken heeft men besloten om zelf maar voor kameel te gaan spelen. Daarvoor heeft het dispuut een aantal dozen met kamelenmaskers ingekocht en enkele kamelenkostuums die ieder plaats bieden aan twee personen. Twee teams nemen het dan telkens tegen elkaar op. Het team dat met een ‘hele’ kameel de eindstreep bereikt heeft gewonnen. De maskers zijn bedoeld voor de fans van elk team om de deelnemers aan de race aan te moedigen. Gelukkig maar dat het dispuut voor dit vrolijk en onschuldig alternatief heeft gekozen in plaats van twee levende kamelen een avondje te gaan misbruiken. Er zijn bij de leden dus nog wat actieve hercencellen overgebleven die de andere kant van de zaak hebben kunnen bekijken. De rest moet natuurlijk iedere dag ingezet worden om een loodzware studie tot een goed einde te kunnen brengen.

Stalbranden

dinsdag 2 augustus, 2011

StalbrandenIn de Volkskrant van gisteren een goed artikel over de vele en haast vanzelfsprekende berichten over stalbranden. Dan weer eens 500 of 2000 varkens gestikt of levend verbrand, dan weer tienduizenden kippen. Net als wederom een aanslag her en der in de wereld accepteert de gemiddelde lezer dit soort berichten als een onderdeel van het regelmatig terugkerende nieuws. Nieuws over dingen die zijn zoals ze zijn en waar nu eenmaal niks aan te doen valt. Maar dat is natuurlijk niet zo. Bij een stalbrand in Merselo van een tijdje geleden kwamen duizenden biggen om het leven. Sommigen levend verbrand, de rest in een razend tempo gestikt omdat varkensstallen gesloten uitgerust zijn met gesloten luchtsystemen. Lucht wordt continu en optimaal door de stallen geleid en langs de luchtwassers. Als een brandje ontstaat aan de ene kant van een stal bereikt de rook in korte tijd ook de andere kant van de stal. Nooduitgangen zijn er niet. De varkens op de foto die het overleefd hebben werden naar een klein grasveldje geleid voor de boerderij waar ze zich meteen tegoed deden aan gras en aarde of elkaar begonnen te bijten vanwege de stress. Eén varken liep tijdens de blusactie van de brandweer verloren over het terrein en probeerde later nog zijn weg terug te vinden naar zijn stal. Een brandweerman leidde het varken weer naar buiten. Een grappig en aandoenlijk moment. Eentje dan.

Stalbrand varkensbedrijf (1)Stalbrand varkensbedrijf (2)Stalbrand varkensbedrijf (3)Stalbrand varkensbedrijf (4)Stalbrand varkensbedrijf (5)Stalbrand varkensbedrijf (6)Stalbrand varkensbedrijf (7)Stalbrand varkensbedrijf (8)Stalbrand varkensbedrijf (9)Stalbrand varkensbedrijf (10)Stalbrand varkensbedrijf (11)Stalbrand varkensbedrijf (12)Stalbrand varkensbedrijf (13)Stalbrand varkensbedrijf (14)

Varkens de wei in

donderdag 14 juli, 2011

Boer Kees Scheepens met een van zijn zeugenDat koeien meer de wei in moeten is algemeen bekend. Wakker Dier voert al heel wat jaren campagne om koeien weer op een natuurlijk manier te laten grazen en niet het hele jaar door op stal te laten staan. Maar varkens de wei in? Het klinkt sommigen misschien raar in de oren, want wie heeft er vanuit de trein nu ooit varkens in een wei zien staan of liggen? Niemand toch? Absurd toch? Denk je van niet? Bedenk dan dat ooit een experiment uitwees dat zelfs zeugen die vele generaties achter elkaar alleen maar in stallen werden gehouden en nooit meer dan een vierkante meter leefruimte hadden, bij de allereerste gelegenheid dat ze de vrije natuur in konden als vanzelf een nest gingen bouwen voor hun biggen. En varkens vies? Nee hoor, als ze de mogelijkheid hebben zullen ze aparte gebiedjes creëren waar ze kunnen eten, slapen en hun behoefte kunnen doen.

Boer Kees Scheepens uit Oirschot stapte deze week definitief over van het op een reguliere manier houden van varkens naar een biologische. De zeugen leven in een stuk weiland en hebben ieder de beschikking over een hok waarin ze hun nest kunnen bouwen en dat in de winter voldoende bescherming moet bieden tegen de kou. Wakker Dier had een tribune laten aanrukken om de overstap van boer Scheepens een feestelijk tintje te geven. Die tribune bleek defect te zijn, wat uiteindelijk niet zo erg was. De wagens met de zeugen en biggen kwamen om beurten het weiland opgereden. Sommige varkens begonnen te rennen, anderen staken bij de eerste decimeter gras meteen hun neus in de aarde en begonnen te wroeten. Eenmaal in het hok begon de zeug meteen een hol te graven om met haar biggen in te kunnen liggen. En ook mooi, op een bepaald moment kroop een zeug uit het hok en begon daar te urineren. Niet in het hok, zoals noodzakelijk in de vee-industrie want daar kunnen ze geen kant op, maar buiten het hok.

Als je zo’n varken ziet scharrelen tussen het hoge gras, en je ziet alleen maar zijn krulstaart of snuit boven het gras uitsteken, vraag je je bijna af waarom we het hebben over de terugkeer van dit of dat dier in onze bossen. Een varken is zo wild-life als je het in Nederland maar kunt bedenken, alleen laten we het niet toe. Wat zou er nu leuker zijn dan tijdens een wandeling door het bos een zeug tegen te komen met haar biggen? Ik weet het, het kan niet. Tenminste, niet zomaar en overal en massaal. Maar toch, dat dier heeft nog alles in zich wat hem door de natuur gegeven is en wat de mens hem blijkbaar nooit helemaal heeft kunnen ontnemen. En dat maakt de praktijk van de vee-industrie alleen maar banaler en barbaarser.

Meer foto’s van de varkens »

Hagedis in een bakje

donderdag 7 juli, 2011

Hagedis in een bakjeAlsof je een bakje met schroeven of moertjes koopt, zo kun je tijdens een reptielenbeurs slangen, spinnen en hagedissen kopen in plastic bakjes. Sommige mensen zullen zeggen dat dit niet meer van deze tijd is, maar toch valt dat allemaal wel mee. De bakjes zijn hersluitbaar en dus herbruikbaar, en anders kunnen ze bij het gescheiden afval.

Geheel volgens de regels

donderdag 7 juli, 2011

Ik dacht dat het niet mocht, maar het mag wel en is zelfs heel erg netjes gedaan door de chauffeur. Hij plaatste de oplegger met varkens (bijna) onder een viaduct zodat ze zo min mogelijk last zouden hebben van de warmte terwijl hij zelf naar een andere boerderij reed om een tweede oplegger op te halen. De ene oplegger mag namelijk, vanwege het risico van dierziekten, niet in de buurt van een ander varkensbedrijf komen. Daarna maakt het allemaal niet meer uit en worden de varkens afgeleverd bij de slachterij. De oormerkjes hadden ze al uit, net zoals een vrouw haar oorbellen afdoet voor de nacht, voor het slapen gaan.

VeetransportVeetransport

Kamelenrace Tilburg in de raadsvergadering

maandag 4 juli, 2011

Het is eigenlijk van de zotte… dat de geplande kamelenrace zonodig nog op de agenda moet komen van de raadsvergadering en niet gewoon ‘uit het blote hoofd’ geannuleerd wordt vanwege idioot denkgedrag. Vanavond om 19.00u wordt de kwestie besproken. Dan zullen er argumenten op tafel komen en zal er gediscussieerd worden over voors en tegens, wat wel mag en wat niet. En wil je daar zelf al iets over kwijt, dan kan dat via de website van het Brabants Dagblad: Tilburg moet kamelenrace verbieden.

Kamelenrace in Tilburg? Ech nie!

zaterdag 2 juli, 2011

Kamelenrace in Tilburg? Ech nie!‘Ge zijt zeker zot zeg!?’, riep Urbanus ooit in een van zijn shows. Vreemd genoeg komt dit zinnetje steeds in me op als ik iets hoor of zie waarbij ik me meteen afvraag hoe iemand zoiets zots heeft kunnen verzinnen en er nog serieus mee weg probeert te komen ook. En met een officiële vergunning van de gemeente Tilburg, zoals in dit geval. Ik neem tenminste aan dat men die vergunning heeft kunnen bemachtigen, anders was er al wel geen website gemaakt en een aankondiging geplaatst in het Brabants Dagblad.

lees verder »

Reclamespotjes nertsenfokkerijen

woensdag 11 mei, 2011

Reclamespotjes nertsenfokkerijenIedereen heeft de afgelopen week waarschijnlijk wel de reclamespotjes gezien van de Nederlandse Federatie van Edelpelsdierenhouderij. Ik schrok er eerlijk gezegd van. Terwijl de kinderen aan tafel zitten vertelt vader over wat het verbod op het fokken van nertsen zal inhouden voor hun gezin. Daarnaast wordt benadrukt welke economische schade het zal hebben voor ons als belastingbetaler en dat het een grote klap zal betekenen voor het welzijn van de dieren. Gisteravond zag ik het spotje weer een keer voorbijkomen en zocht ik naar een passende vergelijking waarmee ik voor mezelf en anderen zou kunnen verduidelijken wat ik er zo principieel fout aan vind. De eerste vergelijking die in me opkwam, en die me door velen niet in dank zal worden afgenomen, is die van een kampcommandant in de Tweede Wereldoorlog. Ik vergelijk zo’n kampcommandant dan niet met een pelsdierhouder als het gaat om wie hij is. Het is nu even de enige situatie die ik kan bedenken waarbij ik kan aangeven dat ‘economisch’ belang (de financiële en maatschappelijke positie van de kampcommandant en zijn ‘personeel’) en het willen vasthouden aan bepaalde systemen en overtuigingen nooit een reden mag zijn iets in stand te willen houden wat in essentie onjuist is. Dieren in kooitjes stoppen met het enige doel ze verderop in het jaar te kunnen vergassen zodat ze gevild kunnen worden omdat dat geld oplevert, is ook een voorbeeld van iets dat onjuist is.

Ik kom op die vergelijking met die kampcommandant omdat het daarbij voor iedereen wel duidelijk is dat wat er toen gebeurde ethisch en maatschappelijk volkomen onjuist was. Op dezelfde manier oordelen we nu ook over wat er gebeurd in landen als Libië en Sirië en gruwelen we bij gedachten aan de genocides in Rwanda en Burundi in de negentiger jaren. Waarom is het dan zo lastig om die ‘denkslag’ te maken naar andere zaken, zoals oliewinning op zee, kernenergie, vee-industrie en pelsdierfokkerijen? Blijkbaar is het nog steeds lastig ons te laten leiden door dat wat goed is om te doen. In de politiek gebeurt dit helaas nog erg vaak. Ideeën over wat juist zou zijn om te doen zijn er wel, maar steeds opnieuw komt men daarvan terug en worden er halfslachtige beslissingen genomen en eenmaal ingestelde regels versoepeld en besluiten teruggedraaid. Het gebruik van anti-biotica en gewasbestrijdingsmiddelen, dierziekten, geknoei met levensmiddelen, het is allemaal zo duidelijk hoe het eigenlijk zou moeten en toch gebeurd het niet. Op dit moment speelt in Brabant de kwestie van proefboringen naar schaliegas. Er zijn genoeg onderzoeken die aantonen dat er behoorlijk wat risico’s kleven aan deze boringen in de Brabantse bodem, toch durven de verantwoordelijken er hun hand voor in het vuur te steken dat het absoluut veilig is. Maar voor hun is dan ook erg makkelijk om als het toch fout gaat achteraf te beweren dat ze hun standpunt gebaseerd hadden op de informatie die toen voorhanden was. Die hand steekt dus tegelijktijd in het vuur en in de onschuld. How convenient…

De kip en de wc-rol

donderdag 28 april, 2011

Op www.nieuwsbank.nl lees ik zojuist een bericht met de titel ‘Geen limiet aantal dierslachtoffers bij stalbrand‘:

De Raad van State in Den Haag heeft vandaag het hoger beroep van Wakker Dier over een brandgevaarlijke stal in Boxmeer ongegrond verklaard. De stal voldoet aan het bouwbesluit, en mag gebouwd worden, aldus de Raad. Wakker Dier is zeer teleurgesteld, want hiermee verdwijnt de enige richtlijn in de brandregelgeving die onderscheid maakt tussen dieren en dingen, voorgoed in de prullenbak. Een (mega)stal voor kippen, of in dit specifieke geval een paar duizend moedervarkens en biggetjes, kan oneindig groot worden mits aan het Bouwbesluit wordt voldaan. (…) Wakker Dier zal blijven campagnevoeren totdat de wet wél onderscheid maakt tussen kip en wc-rol.

Men neemt het dus nog steeds niet zo nauw met de brandveiligheid van stallen, en dus zullen de nieuwsberichten voorlopig nog wel regelmatig te lezen zijn waarin weer eens melding wordt gemaakt van honderden of duizenden levend verbrande dieren. Heel toevallig hadden vriend P. en ik het gisteravond nog over de brandveiligheid van mensenhuizen en mensengebouwen. Een gebouw dient brandveilig te zijn, met brandblussers her en der, en sprinklerinstallaties aan de plafonds. Ook dienen er op strategische plekken nooduitgangen te zijn die mensen tijdens brand snel naar buiten kunnen leiden. Althans, voor mensen die kunnen lopen. Aan mensen die in een rolstoel zitten of bejaarden is niet gedacht. Deze kunnen wel op een ‘invalidevriendelijke’ manier naar binnen, via rolstoelliftjes of een trap- of drempelloze ingang, maar zo snel mogelijk weer naar buiten is een ander verhaal. Kijk maar naar kantoorgebouwen en flats. Een brandtrap is er altijd wel te vinden, maar zie als half verlamde of slecht ter been zijnde oudere daar maar eens gebruik van te maken.

Het heeft uiteraard allemaal weer te maken met het kostenplaatje. Het kost eenvoudigweg te veel geld om ook nog eens een systeem te bedenken en te maken dat rekening houd met deze groep mensen. Net zoals het te veel geld kost om in een stal met honderdduizend kippen of zesduizend varkens allerlei dure installaties te gaan plaatsen voor iets wat er toch maar heel even verblijft. Wat toch maar even leeft. Aan dat soort dingen heeft de wet in Nederland nog steeds schijt. En die kleeft niet aan een wc-rol.

Koosjer

vrijdag 15 april, 2011

Momenteel is er een hele discussie aan de gang over de motie op het verbieden van het onverdoofd ritueel slachten van dieren zoals dat momenteel nog gebeurt binnen de Joodse en Islamitische gemeenschap. De een vindt het niet meer van deze tijd, een ander wijst op de vrijheid van godsdienst en eeuwenoude tradities. Wie heeft er gelijk en bestaat er in deze wel een gelijk? Adriaan van Dis verbaasde zich eergisteren in het programma De Wereld Draait Door erover dat mensen zich zo druk konden maken over ‘maar’ 2500 dieren per jaar. Dat is het aantal dieren dat ritueel geslacht wordt in Nederland door Joodse slagers zodat hun vlees koosjer is. Met Islamitische slagerijen erbij is dit aantal natuurlijk veel hoger. ‘Laat mensen hun merkwaardigheden’ zei hij. Merkwaardige uitspraak. Als dit de leidraad zou zijn voor wet en recht, zou het een merkwaardige wereld worden. Mensen zouden hun gang kunnen gaan en hoogst merkwaardige dingen doen zonder dat iemand ze daar op zou mogen aanspreken.

lees verder »

  • Mans de Jong Eindhoven Airport Ruth Peetoom Nieuwjaarsreceptie CDA Brabant Ruth Peetoom Ruth Peetoom Henk Bleker Henk Bleker Benefiet voor Erwin Vermeulen