SpoenkJack Tummers

Onder de naam Sigma vleesvarkensvoeders introduceert Hendrix UTD nieuwe berenvoeders die rekening houden met de potentie van moderne beren. Sigma berenvoeders kenmerken zich door een uitstekende opname in de start- en jeugdfase. Met de Darmprotector wordt optimaal gestuurd op de darmgezondheid en de Vleesstimulator zorgt samen met de juiste eiwitvoorziening voor een hoge vleesaanzet. Resultaat: een lage voederconversie, hoge groei en een uniform hoogwaardig karkas. Ofwel, een maximale voerwinst per m2.

Deze idiote tekst is afkomstig van de website van Hendrix UTD. Alsof je het hebt over een nieuwe olie die zorgt voor een nog betere smering en rendement van de motor van je auto. Ik ga er verder niet over uitwijden, mijn mening over dit soort dingen is wel duidelijk. Ik plaats deze tekst hier alleen maar omdat ik zou willen dat iedereen weet welke ‘incompotente’ gedachtengang er achter het vlees zit dat men bij de supermarkten kan kopen. Je hoeft niet met een mitrailleur in het wilde weg te gaan schieten om compleet gestoord te zijn.

‘Dier in boom’. Dat is de omschrijving die ik regelmatig zie staan op de website van de brandweer, als ze weer eens moeten uitrukken voor een prio 1, prio 2 of prio 3 melding. Helaas staat er nooit bij om wat voor dier het gaat. Het zal wel een kat zijn, maar het zóu ook om een ander dier kunnen gaan.

De beroemde Magnumfotograaf Marc Riboud, van wie ik nog een fotoboek in de kast heb staan, maakte deze onvergetelijke foto in de tijd van de Amerikaanse invasie in Vietnam. Een vrouw toont een bloem aan de soldaten en smeekt ze, de soldaten, het leger, om te stoppen en niet te gaan vechten. Geen oorlog, maar vrede. De zachtheid van de bloem, tegenover de hardheid en het geweld van wapens. Het lijkt een hele sprong naar een groepje reeën die zich de afgelopen weken in de Hortus van Haren tegoed hebben gedaan aan hele bloemperken met oh zo waardevolle bloemetjes. Verschrikkelijk wat voor slachtveld de reeën daar hebben aangericht. Het bestuur zag zich daarom genoodzaakt het besluit te nemen de reeën maar door jagers te laten afschieten. Je moet toch wat in oorlogstijd. Dat besluit leidde echter tot enorm veel protest waardoor er gezocht moest worden naar een andere oplossing. En wat was die oplossing? De reeën zijn met behulp van rozen de tuinen van Hortus uitgelokt en grazen nu weer elders. Rozen, en geen kogels. Zo kan het dus ook!

Gisteren was er een actie georganiseerd tegen de versoepeling van regels tegen megastallen. Vorig jaar dacht menigeen nog dat er een succesje geboekt was om uitbreiding van megastallen tegen te gaan in Brabant. Al vrij snel na het burgerinitiatief ‘Megastallen Nee’ begonnen bestuurders hun konten te draaien en werden steeds meer uitzonderlingsgevallen gevonden die alsnog in aanmerking zouden komen voor een ontheffing. Zo gaat dat in de politiek. En hoe leg je zoiets uit aan een pienter meisje van 18 jaar die ik vanmiddag een verkiezingkrantje aanreikte in de binnenstad van Tilburg. Ze had de stemwijzer gedaan en daar kwam D66 uit en Brabant Nu. Op zich niet verkeerd. Maar een stemwijzer gaat uit van wat politieke partijen NU roepen. Maar wat deden ze nu concreet daarvoor en wat zullen ze concreet ná de verkiezingen gaan doen. Of nalaten te doen. En zo houden een hele hoop politici in de Provinciale Staten zich niet aan hun belofte en krijgen we er toch nog negentien megastallen bij. Ondanks de Q-koorts, ondanks de varkensgriep en ondanks dat niemand ze eigenlijk wil. Behalve dan het CDA, Vion en de Rabobank. De boeren hebben geen keuze. Willen ze overleven, zullen ze wel moeten uitbreiden. Tenzij de politiek hier iets aan doet. En dat hebben ze nu gedaan, maar het is een doodlopende weg.

De Partij voor de Dieren Brabant zal in de maand februari op vijf plaatsen in Brabant de film Het Systeem vertonen. De film van Anita Reerink toont de verborgen (economische) belangen achter de intensieve veehouderij. De film is te zien in Hoogerheide, Eindhoven, Den Bosch, Zeeland (NB) en Tilburg. Het flyertje dat ik hiervoor heb gemaakt is in vijf varianten. Klik (door) op de foto’s voor de verschillende programma’s.

Vandaag vond er een blokkade plaats door varkensboeren bij varkensslachterijen door het hele land. Zelf ben ik even gaan kijken bij Vion in Boxtel. Zoals iedereen vast wel weet is de aanleiding voor deze blokkades de onder druk van supermarkten steeds maar dalende prijzen voor varkensvlees. Daarnaast krijgen boeren ook nog eens te maken met stijgende prijzen van veevoer en concurrentie uit het buitenland. Zoals iedereen die mijn blog regelmatig leest inmiddels ook wel weet, is dat ik meer op heb met de varkens dan met die hele handel. Maar ik begrijp ze wel, de boeren. Ik heb met een aantal van hun gesproken en in zekere zin staan ze gewoonweg met hun rug tegen de muur. Al zouden ze willen, de economische druk geeft hun weinig gelegenheid tot verandering van bedrijfsvoering en omgang met de dieren. Niet dat dat de enige reden is, maar hoe lager de prijs, hoe liever dat ze nóg meer varkens zouden willen fokken op nog minder ruimte en met nog minder kosten. Een chauffeur van een vrachtwagen, transporteur en zelf geen varkensboer, kijkt er weer heel anders tegenaan. Voor hem kostte deze blokkade alleen maar geld. Twee vrachten per dag, dat is zijn gemiddelde. Door het urenlange oponthoud wegens de blokkade lukte het hem vandaag niet meer die tweede vracht ook nog op te halen en af te leveren. En zo heeft iedereen wat te mopperen en houdt iedereen elkaar in deze groteske handel in een wurggreep. Voor de varkens zelf was het een dag als alle andere, behalve dat ze vandaag een paar uurtjes langer hebben mogen leven. Meer foto’s volgen binnenkort.

Kan iemand zich nog het succes van de actie ‘Megastallen NEE’ van 19 maart 2010 herinneren toen de Provinciale Staten besloot geen nieuwe megastallen meer toe te staan? NEE? Nou, dan ben je niet de enige. Ook een meerderheid in de Provinciale Staten is de actie voor het gemak ‘vergeten’. Aanvankelijk wilden alleen maar het CDA en de VVD versoepeling van lopende zaken, maar sinds kort zijn ook de fracties van de PvdD en D66 om. In het ene geval zijn regels nu eenmaal regels en valt daar nu eenmaal niet aan te tornen, in het ander geval wijkt men daar net zo makkelijk weer vanaf. Eerst werd er in zeven van de veertig gevallen soepeltjes afgeweken van de eerder genomen besluiten, nu zijn dat er al dertig. ‘Walgelijk’, noemt Hans Pijnaker dit vandaag in het Brabants Dagblad:

De draai van PvdA en D66 voor de lopende gevallen is te verklaren door de arrogantie van de macht. Oftewel het verraad der intellectue­len, het louter op zichzelf betrok­ken raken van de politiek en het opgeven van een doordachte band met de samenleving. Het lijkt dat de politieke democratie in Brabant gegijzeld wordt door de macht van de vleesindustrie en dat een mo­dern functioneren van deze politie­ke democratie met serieuze wissel­werking tussen politici en burgers daardoor wordt verlamd.

Hans Pijnaker is lid van de werkgroep milieu van Progressief Oisterwijk, een samenwerkingsverband van PvdA, GroenLinks en D66. Misschien maar lid worden van de Partij voor de Dieren dan?

Las Vegas is de stad van het vermaak. Een commerciële oase temidden van een voor het overig kaal woestijngebied, de Mojave Desert. Een plek voor mensen om even helemaal los te gaan en zich niks te hoeven aantrekken van het wereldse gebeuren daarbuiten. En toch, midden in de stad zwemmen een aantal dolfijnen hun rondjes in een bassin gelegen naast een drukke snelweg. Een educatief centrum, zegt men. Mensen krijgen er voorlichting over het leven van een dolfijn, op het niveau van een vijfjarige, en mogen deelnemen aan een programma met de naam Trainer for a Day. Voor een 500 dollar mag je dan een dagje visjes voeren aan Dolfijnen terwijl ze hun kunstjes uitvoeren die hun door andere trainers geleerd is. Dat zijn niet per se ieder jaar dezelfde dolfijnen. Er sterven er nogal wat. Een oceaan is een fijn gebied voor dolfijnen om in te leven. Ze kunnen grote afstanden afleggen zonder dat het water onderhevig is aan grote temperatuurschommelingen. En de oceanen zijn dan wel niet meer zo schoon als ze ooit waren, stoffig zijn ze in ieder geval niet.

Dit is een extreem soort van ver-van-mijn-bed-verhaal. En toch ook weer niet. Het is een typisch voorbeeld van de mens die gaat voor (geldelijk) gewin onder het mom van een goed doel. In Nederland hebben we het dolfinarium in Harderwijk, hoewel natuurlijk niet te vergelijken met die in Las Vegas. Ik ben er ooit weleens geweest als kind en vond het toen prachtig. Niet de kunstjes, die had ik Flipper al veel vaker en beter zien doen, maar de dieren zelf. Die gladde grijze huid, dat gestroomlijnde lichaam, die intelligente en ondeugende blik in hun ogen. Nu denk ik inmiddels heel anders over dit soort locaties. Ik bedoel, of het nu in een bassin is in een waterig land als Nederland, op een plek vlakbij het IJsselmeer, of ergens in een droog en stoffig woenstijngebied van een groot continent. Dolfijnen horen niet in gevangenschap te leven, maar vrij in het deinende water van de grote wereldzeeën. Wedden dat het nog wel een tijd zal duren eerdat het zover is?

Hope4Dolphins petitie »

What’s in a name? Bedwelmen of vergassen, het is een groot verschil dat geen enkel verschil maakt. Als een varken na een maand of zes geleefd te hebben naar het slachthuis wordt vervoerd, wordt het aldaar vergast middels CO2. Slachterijen hebben echter liever niet dat je het vergassen noemt. Dat doet te veel denken aan het vergassen van Joden in de Tweede Wereldoorlog. De varkens zijn namelijk na het toedienen van CO2 technisch gezien nog niet dood. Dat het proces onomkeerbaar is maakt daarbij volgens deze slachterijen geen enkel verschil. Eenmaal ‘bedwelmt’ met CO2 kunnen de varkens nooit meer tot varkensbewustzijn worden gebracht, alleen nog maar geslacht worden. Maar dat was toch al de bedoeling. Saillant detail daarbij is dat de huidige problemen van CO2 uitstoot voor een groot deel voortkomen uit de mond en kont van het varken en ander vee. Je zou dus kunnen zeggen dat het varken vergast/bedwelmt wordt met zijn eigen ‘uitstoot’. Straks beweren slachterijen nog dat ze er niks aan kunnen doen en dat het om zelfmoord handelt.

Meer informatie over dit onderwerp is te vinden op de website van Varkens in Nood »

Op 23 januari is er weer een wintermiddag gepland door de werkgroep van de Partij voor de Dieren Noord-Brabant. Net als vorig jaar heb ik daar een kleine flyer heb gemaakt. Iedereen is welkom, alleen is vanwege het beperkt aantal plaatsen aanmelding van tevoren gewenst.

Klik hier voor een groter en leesbaar exemplaar van de flyer »