Als dieren konden praten…
Nog een gevalletje opgestuurd naar www.stem-wijzer.nl. Dit keer een geit waarvan de snuit/bek eruit zag als een gezichtje. De ogen heb ik er uiteraard zelf in gezet.
Nog een gevalletje opgestuurd naar www.stem-wijzer.nl. Dit keer een geit waarvan de snuit/bek eruit zag als een gezichtje. De ogen heb ik er uiteraard zelf in gezet.
Over een paar weken, op 3 maart, zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Helaas geen mogelijkheid op de Partij voor de Dieren te stemmen in Tilburg, dus in mijn geval zal het dan wel SP of GroenLinks worden. De websites met stemwijzers zijn inmiddels al in de lucht en daar zit ook een alternatieve stemwijzer bij: www.Stem-Wijzer.nl. Zo te zien nog niet zo heel lang actief, maar wel wat betreft het toevoegen van nieuwe informatie. De site richt zich met name op het verstrekken van informatie over hoe partijen in een bepaalde gemeente denken over dierenwelzijn, natuur en milieu. Leuke site, ook al omdat de inhoud van diverse kanten af lijkt te komen. Zo geeft kunstenaar Marc Mulders regelmatig zijn mening of reactie weer in beelden en bezoekers van de site kunnen zelf ook informatie insturen. Ik denk dat ik mijn geitje van een paar dagen geleden ook maar eens ga opsturen.
Het agrarisch nieuwsblad AGD komt vandaag met de prominente mededeling: ‘Nieuw monster overtuigend positief. Een nieuw monster, dat bij geitenhouder Smits in het Limburgse Belfeld is volgens het ministerie van landbouw zeer overtuigend positief.’
Als je je alleen maar zou laten leiden door de klank van de woorden zou je er nog bijna blij van worden. Positief! Overtuigend, dus zonder enige twijfel! Da’s pas goed nieuws!
De provincie zet in op de verplaatsing van deze bedrijven en vestiging van nieuwe bedrijven zo ver mogelijk van de bewoonde wereld. ‘Hoe dichter men bij het bedrijf woont, des te hoger het percentage zieken’, constateerde het RIVM afgelopen zomer. Deskundigen beschouwen een afstand van 500 meter in de toekomst als voldoende afstand tussen bedrijf en bewoning om de gezondheidsrisico’s te beperken.
Is dit de manier waarop we met onze natuur en de dieren om willen gaan? Dat we straks misschien her en der door het landschappelijke land bordjes tegenkomen met ‘Pas op! Gevaar voor de volksgezondheid!’? Idioot toch. Afgesloten en afgeschermde gebouwen, zo ver mogelijk van de bewoonde wereld, met boeren die straks misschien in pakken moeten rondlopen met gasmaskers. Het lijkt wel een enge toekomstfilm, maar we zijn zo gewend geraakt aan dit soort nieuws en feiten dat we ze als normaal zijn gaan beschouwen. En nu schijnen wilde zwijnen, reeën en edelherten mogelijk ook al besmet te zijn met Q-koorts. De letter ‘Q’ werd vroeger vaak gebruikt als synoniem voor ‘Qualiteit’. Nu meer voor ‘Quarantaine’ vrees ik.
TILBURG – Tilburg wordt mogelijk de eerste Brabantse stad waar inwoners zelf geld bijdragen aan het behoud en de versterking van het platteland. Het principe van de spaarrekening van de Rabobank is extra rente bovenop de normale marktrente die mensen ontvangen. Die extra geld komt in een fonds waaruit met name boeren vergoeding krijgen voor verfraaien van het landschap, zoals aanleg van heggen en poelen, het onderhoud van bomen en het beheer van bloemrijk grasland (bron: Brabants Dagblad)
Moeten we hier iets achter zoeken of is het een heel mooi en eerlijk initiatief van de bank der boeren, de Rabobank? Of is het toch een manier om straks met geld van burgers de omgeving van (mega)stallen zodanig te verfraaien en te verbloemen dat ze door de bevolking als minder storend worden ervaren en de boeren dus rustig door kunnen gaan met het opschalen van hun bedrijf? Het zou me eerlijk gezegd niks verbazen.
Ja sorry. Soms staat er een beetje veel geen vlees op het menu van deze website, maar ik kan het ook niet helpen. Het is nu eenmaal mijn ding en ik hoop nog steeds dat een regelmatig berichtje hierover wellicht een paar mensen over de streep kan trekken om vlees eten ook eens achterwege te laten. Afgelopen dinsdag was er in de Studiozaal van de Tilburgse Schouwburg een debat van het Wereldpodium met als titel Minder vlees mevrouw, maar weet u ook waarom?.
Niko Koffeman (medeoprichter en senator van de Partij van de Dieren), Jan Willem van der Schans (onderzoeker bij het Landbouw Economisch Instituut), Gert van de Bijl (soja-expert van Solidaridad) en Pierre van Oort (veehouder te Biest Houtakker) praatten samen over dit thema en dat ging zoals verwacht geheel volgens de verwachting. De vleesproducenten beweren dat de gevolgen van vlees eten voor dier en milieu wel meevallen of dat er gewerkt wordt aan oplossingen, en Niko Koffeman wees herhaaldelijk op het feit dat wat wij nu normaal vinden helemaal niet zo normaal is. De gewenning, de afvlakking, de afstand tot de werkelijkheid.
Fotografe Tineke Schuurmans kwam na de pauze nog iets vertellen over de expositie mEATing met hetzelfde thema, maar die expositie mag je wat mij betreft overslaan. Wat ik zag sprak me niet aan, en toen de eerste performance van start ging waarbij een schreeuwende en rappende dichter boven het gejank van een electrische gitaar probeerde uit te komen was ik snel vertrokken. De bedoeling zal wel gelegen hebben in het trachten een boodschap over te brengen in een stal vol schreeuwende varkens of iets dergelijks, maar dat heb ik al vaak genoeg gehoord. Alles is lief en leed, maar de laatste tijd merk ik dat ik toch steeds vaker het ‘lief’ opzoek, in de hoop dat dit het leed wat kan verzachten.
Geen Q-koorts, maar wel leuke geitjes op de boerderij van een biologische geitenboer. De geiten stonden in verband met een spatje regen helaas allemaal binnen. Niet de keuze van de boer maar van de geiten zelf. Echte dametjes zijn het volgens de boer die bij het minste of geringste de warmte en beschutting opzoeken van de stal en het hooi. Misschien dat ik ze daarom ook voornamelijk staand gefotografeerd heb. Hun lange nek, dat langwerpige opgeheven hoofd; het zijn hele statige dieren en net als ezels afschuwelijk nieuwsgierig en verschrikkelijk lief. De mensen die deze dieren moeten gaan afmaken zullen nog danig in gewetensnood komen. Als ze het tenminste niet gewoon zien als hun ‘baan’ of ‘vak’. Ik weet niet of alle protesten nog iets zullen gaan uitmaken, maar het is het zoveelste geval van onethisch behandelen van dieren dat door de politiek goedgekeurd wordt.
Als je voor je gevoel nog iets wilt doen, dan kun je hier een petitie ondertekenen die de Partij voor de Dieren gestart is op haar website.
Op de website van BiteBack staat een lezing van Hans Bouma die hij gaf ter gelegenheid van Vega-dag, Food for a better world, op 28 november 2009 in de Grote Kerk te Driebergen. Klik hier om zijn verhaal te lezen.
In deze lezing is ook een kort gedicht opgenomen van de joodse dichter Maurits Mok. Heel mooi, heel treffend en precies zoals ik dieren zelf ook voel en ervaar:
In dierenogen valt hetzelfde licht
als in het oog van mensen.
Het levende schept adem uit één bron,
vangt vanaf de eerste kreet
tot aan de laatste huivering dezelfde zon.
Denkenden gaan met dieren
onder dezelfde hemel
dezelfde einder tegemoet,
door één verlangen voortgedreven:
leven.
Ik ben altijd gek geweest op vlekkenkaarten, maar deze is toch wat minder. En veel te dichtbij. Tijdens aardrijkskundeles kon ik altijd wegdromen bij de bolletjes die diamantmijnen voorstelden of havens aan de andere kant van de wereld. De bosatlas was voor mij een expeditie en ik vond het heerlijk om boven de kaarten te hangen en de lijnen te volgen van een bergmassief of kustlijn, en op de eilanden Java en Japan zaten de rode bolletjes van bevolkingsdichtheid zo dicht op elkaar dat het grote inktvlekken leken.
Morgen ga ik eens kijken bij een bolletje bij mij in de buurt. Uitgaande van het centrum van het bolletje dat boven Tilburg hangt denk ik te weten om welk bedrijf het gaat dat geruimd zal gaan worden. Uiteraard ga ik er niet naar binnen want ik heb geen zin zelf ook besmet te raken, maar ik ben gewoon benieuwd hoe zo’n vlekje er in het echt uitziet. Als de weg er naartoe al niet afgezet is zal ik er wel een foto van plaatsen.
Die arme maar dappere Marianne Thieme. Gisteren zat ze weer eens bij Pauw en Witteman aan tafel en mocht ze het standpunt van haar partij verkondigen in zake de op handen zijnde ruiming van de geiten (met of zonder Q-koorts). Ik heb veel bewondering voor haar. Als ze aan het woord is voel je dat de anderen haar niet serieus nemen, en toch blijft ze doorgaan met vertellen hoe het volgens haar allemaal zit. Zelf denk ik dat dat komt omdat de anderen haar in stilte gelijk geven maar vinden dat ze niet realistisch is. Maar wat is dan realistisch als dat wat feitelijk is niet het gelijk aan zijn kant heeft?
De realiteit behoort toe aan de economie, en volgens de van Dale is economie ‘de wetenschap die het menselijk streven naar welvaart tot voorwerp heeft’. Mooi streven als al het andere hieraan ondergeschikt gemaakt wordt.