SpoenkJack Tummers

Je hoeft er geen kind voor te zijn en het hoeft ook geen Sinterklaas te zijn; jezelf een cadeautje geven op een sombere zondag in november. Net gekocht op Bol.com en nog in de aanbieding ook: de dvd-box Charlie Chaplin Collection – Part I. Een verzameling van zijn beste tien films, van The Gold Rush tot Limelight. Ik liep al langer met de wens rond deze dvd-box te kopen, alleen kostte hij tot nu toe steeds zo’n 175 euro. Ik meen dat het toen ging om een uitgave van Warner Home Video. Die box kun je nu alleen nog maar tweedehands kopen, als je geluk hebt. Of je hebt nog meer geluk en je komt erachter dat de Nederlandse distributeur A-film een nieuwe versie te koop heeft voor maar 33 euro. En nu te koop bij Bol.com voor 27 euro. Het beste Sinterklaascadeau dat ik me kon bedenken en ik hoef er niet eens voor te wachten tot 5 december want ik heb het aanstaande dinsdag al in huis. Dag Sinterklaasje, dahag, dahag…

Meer over Charlie Chaplin »

Kent iemand die serie nog? We schrijven het jaar 1980. Carl Sagan was een Amerikaanse astronoom die ons kwam vertellen hoe ons heelal in elkaar zat. Zat, want de wetenschap zit niet stil. Tenzij je Stephen Hawking heet en niet anders kunt. Inmiddels zijn er weer vele nieuwe ontdekkingen gedaan die onze kijk op het heelal constant veranderen en bijschaven. Sagan was echter de eerste die over het heelal kon vertellen op een manier die ook voor de gewone man of vrouw te begrijpen viel. Op die manier heeft hij veel bijgedragen aan het populairder maken van de wetenschap en het verkleinen van de afstand tussen onderzoek en praktijk. Hij kon zo smeuïg vertellen over de kosmos dat het leek alsof hij tegelijkertijd van een sappige perzik aan het snoepen was. Zijn lippen pruilden dan naar voren en zijn handen maakten daarbij een gebaar van ‘oh wat is dit toch allemaal lekker en fijn’. Ook ik zat in die tijd aan de buis gekluisterd en heb geen enkele aflevering gemist. Ook niet van die andere serie die toen uitgezonden werd, die van de sciencefiction-serie V. Voor mij maakte het nooit zoveel uit of iets fantasie was of werkelijkheid, als het mijn aandacht maar kon vasthouden. En ergens is dat nog steeds zo. Dat is dan ook precies de reden waarom ik geen gebruik zal gaan maken van de aanbieding van de Volkskrant: Alle afleveringen van Cosmos op 7 dvd’s, afgeprijsd van € 29,95 voor slechts € 14,95. Wie wil er nu nog kijken naar een wetenschappelijke documentaire van dertig jaar oud?

De afgelopen dagen waren bij de BBC alle afleveringen te zien van de serie Wainwright Walks. Een reis/wandelverslag gepresenteerd door Julia Bradbury van een aantal langeafstandswandelingen die ene Alfred Wainwright (1907-1991) in de periode tussen 1952 en 1966 met de hand beschreven én getekend achterliet voor toekomstige wandelaars in het Lake District in het noorden van Engeland. Het is een prachtig gebied waar ik zelf ook nog eens graag zou willen gaan wandelen en fotograferen, en dan liefst van ‘Coast to Coast’.

Die ‘Coast to coast’-wandeling is zo’n 300 km lang en loopt van St. Bees aan de Ierse zee naar het vissersdorp Robin Hood’s Bay aan de Noordzee en loopt door drie National Parcs: Het Lake District, de Yorkshire Dales en de North York Moors. Volgens kenners een van de mooiste wandelroutes van de wereld, maar 300 km loop je niet even in 7 dagen, en ook niet in 14. En zeker niet als ik mijn fototoestel meeneem, want mezelf kennende haal ik dan soms maar een snelheid van 500 meter in drie uur.

Maar zover is het nog niet, en wanneer dan wel zou ik op dit moment ook niet kunnen zeggen. Binnenkort kan echter wel alvast genoten worden van deze wandeling, maar dan wederom over de schouders van Julia Bradbury. Na het succes van de eerdere twee series gaat ze dan namelijk verslag uitbrengen van deze Coast to Coast. Arme Julia…

Websites: The Wainwright Society en Julia Bradbury.

Ik vind van mezelf dat ik op zijn tijd aardig wat rotzooi kan maken en chaotisch kan zijn, maar daarnaast kan ik ook erg veel plezier hebben in ordenen en opruimen. Volgens mijn moeder kon ik dit zelfs als kind al goed, maar of ik met dat nieuws nu blij moet zijn weet ik niet, want welk kind vindt het nu leuk om op te ruimen? Dan ben je toch al vroeg gestoord lijkt me.

Iets van waarheid zal er toch wel in zitten ben ik bang, want zojuist heb ik met veel plezier mijn verzameling films zitten onderbrengen in het programma Tellico. Ook boeken, cd’s en dergelijke kun je er in onderbrengen, maar daar heb ik niet zo’n behoefte aan. Alleen berg ik tegenwoordig mijn dvd’s met films op in een paar lades met plastic hoesjes zodat ik verlost ben van een kast vol schreeuwerige dvd-hoezen. Een overzicht is dan wel noodzakelijk, en met Tellico hoef ik alleen maar de titel en het nummer van het hoesje in te voeren, de rest van de informatie wordt via internet gedownload van IMDB, inclusief miniatuurtje van de dvd-hoes.

Controle en overzicht, ik moet me er denk ik maar bij neerleggen dat het een basisbehoefte van me is. Alleen als ik hieraan voldoe, kan ik blijkbaar ‘dwarse straten’ inslaan. Pure chaos kan ik alleen maar verdragen als daar orde en regelmaat tegenover staan. Spoenk versus de rest van de wereld.

‘I object to the qualification of sound as a thought process by the human brain, rather than by the ear.’ (Ton Bruynèl).

Vreemd dat ik pas zo laat met sommige namen op het gebied van kunst en muziek in aanraking kom. Zo was ik afgelopen zomer in het Kröller-Müller en zag en hoorde daar voor het eerst iets van Ton Bruynèl. Blijkbaar een van de eerste componisten die zich in Nederland bezig hield met electronische muziek en zich daarbij vaak liet inspireren door (bewegend) beeld. Daarom stonden er behalve het Kubusproject – wat hij tussen 1969 en 1971 samen met Carel Visser maakte – ook wat tv’s opgesteld met dvd-speler en koptelefoon en op een van deze tv’s was zijn video-opera Non sono un uccello te zien. Een ode aan de vliegkunst en vliegen als fenomeen. Erg mooi!

De dvd met de video-opera is te bestellen via de VPRO en dat heb ik toen ook maar meteen gedaan. En eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik hem nog steeds niet gezien heb, maar het is dan ook geen filmpje om even tussendoor te bekijken. En datzelfde geldt ook voor zijn muziek. Luisterervaringen die je in alle rust moet ondergaan of wanneer je zelf in een creatieve bui bent, maar zeker niet tijdens de afwas of het stofzuigen.

Mocht je zijn muziek eens willen beluisteren, dan is er via Donemus een hele mooie verzamelbox te koop met de naam Looking Ears. Zes cd’s voor de prijs van ongeveer 65 euro. Wel een beetje veel om zomaar even te proberen, en daarom deze biebtip: via je eigen lokale bieb kun je de box uit Rotterdam laten overkomen. Dat heb ik zelf ook gedaan en dan kost het je bij elkaar maar zo’n zes euro. En mocht je zelfs dat te veel vinden, dan kun je op de site van Donemus alvast wat samples beluisteren.

Website Ton Bruynèl: www.tonbruynel.nl

Straks eens kijken naar de nieuwe Franse film Ensemble c’est tout met Audrey Tautou en Guillaume Canet in de hoofdrollen. Maar niet voordat ik even heb lopen zoeken naar een paar andere Franse films die ik erg leuk/mooi vind, maar blijkbaar nog steeds niet in Nederland te krijgen zijn. Bestellen zou kunnen, maar dan zijn ze nog steeds sans sous-titre Hollandaise en dat is niet echt handig voor iemand die de Franse taal zo ‘machtig’ is als ik.

La Fille Seule heb ik nog op een oude VHS-band staan, maar En Avoir ou Pas en Chacun Cherche son Chat heb ik al heel lang niet meer gezien. Vriend H. die nu ergens in Noord-Frankrijk zit zou nog even voor me kijken bij wat winkels, maar voorlopig zal ik het nog met mijn herinneringen moeten doen, wat trouwens ook prima is.

Video: Les Jours Tristes (Yann Tiersen)

Kijk toch eens wat een mooi plaatje, deze still uit Modern Times van Charlie (Charles) Chaplin. Ik kom deze foto toevallig tegen en raak meteen weer onder de indruk. En ontroerd. En er zijn natuurlijk heel veel mooie plaatjes te bedenken van scènes uit beroemde films, maar zelden zo compleet het verhaal en gevoel verbeeldend als deze zwerver en het meisje.

Ben ik een fan van Chaplin? Eigenlijk heb ik hekel aan dat woord en moet meteen denken aan iemand die ook plaatjes, posters en beeldjes van zijn ‘idool’ spaart. En dat doe ik dus niet. En ik kijk ook niet wekelijks of zelfs maandelijks naar zijn films. Maar als je me zou vragen wie ik vind dat de beste filmmaker aller tijden is en ik zou een antwoord móeten geven op wat ik eigenlijk een onzinnige vraag vind, dan zou ik toch Chaplin zeggen.

Chaplin deed eigenlijk alles. Hij schreef zijn eigen scenario’s, regisseerde en speelde meestal de hoofdrol in zijn eigen films. Daarnaast schreef hij ook nog eens vaak de muziek. Maar dat is niet waarom ik denk dat hij misschien wel ‘de grootste’ was (hè bah! ik zei al dat ik het eigenlijk een onzinnige vraag vind…), maar omdat zijn films zo álles zijn: sociaal bewogen, maatschappijkritisch, intelligent, visueel rijk en met veel oog voor detail, romantisch, ontroerend, poëtisch, lief, zachtaardig, bescheiden, vol mededogen en (ik zou het bijna nog vergeten) ontzettend grappig. En dan toch zo eenvoudig dat ze voor iedereen toegankelijk zijn.

Ik hoop nog steeds een keertje deze dvd-box ergens voor niet al te veel geld te kunnen kopen (nu nog steeds zo’n 160 euro), met daarin o.a. City Lights, de film met misschien wel de mooiste slotscène ooit…

Chaplin, één van de groten zullen we maar zeggen, maar in elk geval wel een échte legende (zie vorig bericht…)

Mijn collectie videobanden heb ik de afgelopen maanden langzaam maar zeker via de vuilniszak de deur uit gewerkt. Voor even voelde dat goed en opgeruimd staat netjes. Nooit meer dat gedoe met piepende en vastlopende magneetbanden, maar alles op dvd’s en met een programmaatje op de pc netjes geordend in een archiefje. Maar helaas dienen zich nu alweer nieuwe problemen aan…

Mijn dvd-speler kan divx-bestanden afspelen. Mijn nieuwe tenminste, de oude kon dat niet en staat nu voor straf ergens onderin de kledingkast. Hij kan zelfs bestanden in het formaat xvid (omgedraaide van divx), mp3 en jpg afspelen. Maar dat is niet genoeg, helaas. Tegenwoordig heb je ook nog mpeg4 en zoiets als het .mkv bestandsformaat (Matroska) dat steeds populairder wordt. En daar weet mijn dvd-spelertje helaas geen raad mee. Maar weer een nieuwe kopen dan?

En dan doet zich hetzelfde probleem ook nog eens voor bij muziek. Mijn cd-verzameling ben ik beetje bij beetje aan het kopiëren richting harde schijf in afwachting van de aanschaf van een mp3-speler. Mijn versterker heeft namelijk een line-in voor zoiets. Hardstikke handig.

Om op ‘alles’ voorbereid te zijn kopieer ik mijn cd’s zowel naar mp3 (gecomprimeerd en dus met licht kwaliteitsverlies) als FLAC (geen kwaliteitsverlies). Maar dat is misschien niet genoeg. Daar zijn ook nog AC3, Apple Lossless, ATRAC, iLBC, Monkey’s Audio, μ-law, Musepack, Nellymoser, OptimFROG, RealAudio, RTAudio, SHN, Speex, Ogg Vorbis, WavPack, WMA en TAK. En kan mijn toekomstige ‘portable mediaplayer’ dat wel allemaal vreten? Of stel dat ik straks mijn harde schijf vol heb staan met FLAC’s en mp3′s … en ze zijn verouderd en worden niet meer ondersteund door nieuwere spelers? Moet ik dan echt alles opnieuw gaan kopiëren?

En dan te bedenken dat ik dit schrijf met een oude Talking Heads LP op de draaitafel. Eén medium voor één systeem. Hardstikke handig!

Ha, leuk! Ik kwam net de vooraankondiging tegen van de release van seizoen 10 van Stargate SG1 op dvd, en net toen ik op het punt stond mijn avond te gaan vullen met piekeren en ander soort hoofdzeer. Helaas komt de box, het allerlaatste seizoen, pas in juli uit in de Verenigde Staten en dat betekent op zijn vroegst pas september voor Nederland.

Maar voorplezier is het halve plezier, ook al kun je dat tegenwoordig teniet doen door de nieuwste afleveringen per Bit Torrent te downloaden. Voor deze serie hou ik me echter in en wacht netjes totdat hij in de winkels ligt. Nou ja, een beetje ongeduldig ben ik toch wel, dus zodra hij als pre-order besteld kan worden via internet doe ik het natuurlijk meteen.

Om aan wat extra geld te komen ben ik momenteel wat dvd’s van de hand aan het doen via Marktplaats, waaronder een paar Evil Dead films van Sam Raimi. Ik had ze al een keertje voor mezelf gekopieerd, dus ik zal ze niet echt missen. De koper woonde toevallig ook in Tilburg en kwam ze vanavond bij me ophalen.

Toen ik opendeed stond er een jongen met pet, zeker een hoofd kleiner dan mijzelf. Ik schatte hem zo rond de 15, hooguit 16 jaar. “Ik heb die films als kindje gezien” zei hij, “en wil ze heel graag nog een keertje zien.” Hij glimlachte en sprak alsof het echte nostalgie betrof. Zou de tijd zo snel gaan tegenwoordig dat pubers denken dat ze al een heel leven achter de rug hebben?

Dat hij deze films als ‘kindje’ heeft gezien kan ik met mijn eigen pet niet bij. Oordeel zelf maar: Evil Dead 2 (4 screenshots).