SpoenkJack Tummers

Ik kan me hem niet meer herinneren. Wel dat ik hem deed en dat het voelde alsof mijn leven er vanaf hing, maar hoe die toets in elkaar stak weet ik niet meer. Vast en zeker zal ik het niet al te best gedaan hebben. Mijn rapporten eindigden vrijwel altijd in een eindsprint. Van ettelijke vieren en vijfen in het begin van het jaar, tot acceptabele zessen, zevens en zowaar enkele achten op het laatst. Wat angst al niet kan doen met je motivatie en prestatie. Misschien dat dit bij bedrijven net zo werkt. In 2010 leed olieconcern BP nog een verlies van 4 miljard euro, met name vanwege die olieramp in de Golf van Mexico, maar dit jaar hebben ze zich gerevancheerd en een winst geboekt van 18 miljard euro. 18 miljard in één jaar tijd? En toch stijgen de benzineprijzen naar recordhoogte. Is mijn rekenen zo slecht of zijn er meer mensen die dit niet meer kunnen volgen. Moeten die grote bedrijven misschien niet eens terug in de schoolbanken voor een Cito-toets? 18 miljard is toch echt 18.000 miljoen!

Staatssecretaris Henk Bleker hekelt de vermenselijking van het dier door maatschappelijke organisaties en linkse politieke partijen. Daar komt een interview met Boerderij Vandaag op neer waarin hij betoogt dat dierenleed in perspectief moet worden bezien.

‘Opvliegende ganzen bij Schiphol vormen een belemmering voor het vliegverkeer, brengen verdorie duizenden mensenlevens in gevaar”, zegt hij. ”En dan vragen sommige fracties zich af of vergassing wel de juiste oplossing is. We moeten het goed regelen, dat vind ik ook, maar we hebben het wel over een gans hoor.’

Ik had zelf de ‘verproductisering’ en het ondergeschikt maken van een dier aan economische belangen door de maatschappij niet beter kunnen verwoorden. Bovenstaande kun je namelijk ook zo formuleren:

‘Opvliegende vliegtuigen bij Schiphol vormen een belemmering voor de ganzen, brengen verdorie duizenden ganzen in gevaar”, zegt hij. ”En dan vragen sommige fracties zich af of gewoon doorvliegen zonder maatregelen wel de juiste oplossing is. We moeten het goed regelen, dat vind ik ook, maar we hebben het wel over levende wezens hoor.’

Het waait momenteel behoorlijk buiten. Zeg maar gerust een beetje stormachtig. Ik hou er persoonlijk wel van, ook als ik niet op mijn stoel achter de pc zit. Even lekker uitwaaien zit er vandaag echter niet in. Er zijn een paar websites die afmoeten en tussendoor heb ik natuurlijk nog steeds voldoende werk aan Bedrijven Top 10. Het fijne van wind en storm is dat ze nooit zo heel lang aanduren en al snel weer overwaaien. Toen jaren geleden in Nederland opeens vanalles en nog wat geprivatiseerd moest worden, omdat concurrentie goed voor iedereen zou zijn, dacht ik ook dat zal wel overwaaien. Zorg en openbaar vervoer, om maar een paar dingen te noemen, dat zijn toch zaken van algemeen belang. Ik ben het ermee eens dat toen deze dingen nog door de overheid geregeld werden er veel geld over de balk gegooid werd. De overheid heeft toch geld genoeg, dus het mag wat kosten. Nu moet alles en iedereen met elkaar gaan concurreren om te kunnen blijven bestaan, en vanaf dit jaar dus ook de tandarts. Maar wie verandert er nu ooit van tandarts? Bijna iedereen die ik kan zweert bij zijn eigen tandarts, en als men zich prettig en veilig voelt bij hem of haar zal men daar zelfs een eindje voor willen reizen als dat nodig is. Na een verhuizing bijvoorbeeld. Zelf ben ik nog jaren op en neer naar Sittard gereisd omdat ik geen ‘vreemde’ tandarts wilde. Na een tijd ben ik toch overgegaan naar een tandarts in Tilburg en die bevalt erg goed. Ik ben dan ook vast van plan deze tandarts te houden tot aan mijn dood. Tenzij ik straks ergens in Groningen ga wonen ofzo.

Vanaf eind vorige week zie ik de eerste advertenties op internet voorbijkomen van tandartsen. Nog zijn ze vrij onschuldig, maar als dit soort advertenties effect blijken te hebben moet de rest ook mee. Dan kun je 20% korting krijgen op een kroon als je die voor de zomer nog laat aanbrengen, of gratis polijsten en tandsteen verwijderen bij iedere kleine beurt. Of dat de kosten zal drukken? Als de prijzen maar aantrekkelijk genoeg worden zal ik vaker en eerder besluiten tot het laten aanmeten van een kroon dan nu. Ik heb een paar kiezen die best wel wat steun zouden kunnen gebruiken, maar voor nu wacht ik eerst nog even op de voorjaarsfolder van mijn huidige tandarts.

Het lijkt wel alsof ieder land een huizen- of torenhoge staatschuld heeft. In het westen, zuiden of oosten van de wereld, het maakt bijna niet uit. Ik vraag me weleens af of er nog wel een land is dat geen schuld heeft. Misschien China, maar die zullen in het begin toch ook schulden hebben moeten maken om hun eigen industrie van de grond te krijgen. Waar komt al dat geld vandaan? De banken? Ik begrijp er niet veel meer van. Zou het niet veel beter zijn als we elkaar mondiaal alle schulden in één keer kwijtschelden en met een schone lei beginnen? Maar dan wel met de hand op de knip en geen onnodige uitgaven meer doen. Binnen de softwarewereld gebeurt het regelmatig dat een programma ‘from the ground up’ opnieuw geschreven wordt als blijkt dat het inefficiënt of niet compatible genoeg met andere software. Zouden ze met de wereldeconomie ook eens moeten doen.

Kennis, kunde en cash zijn begrippen die je de laatste tijd vaker hoort, en dan vooral als het gaat om het verzilveren van vergaarde kennis door opleiding, studie of wetenschappelijke of technische know-how. Het tijdschrift Univers van de Universiteit van Tilburg besteedde er in een recent nummer aandacht aan, waarbij ik de foto’s voor de omslag mocht maken. De Nederlandse regering probeert (ex)studenten te stimuleren hun kennis niet verloren te laten gaan voor de economie. Voorheen een land dat voorop stond als het ging om kennis, zakt Nederland de laatste jaren steeds verder weg op dit gebied. En dat terwijl het uiteindelijk misschien wel onze enige basis is waarop we economisch sterk kunnen blijven. Die gasbel in Groningen raakt een keer op, en in een klein en drukbevolkt landje als Nederland zijn grondstoffen en akkerland schaars. Je hoort het, ik kan af en toe wel flink vitten op de economie, het is momenteel ook alles wat we hebben.

‘Terwijl de meeste vogels zich opmaken voor de najaarstrek…’ Zo begint een nieuwsbericht per e-mail over vogels dat ik zojuist ontving. Alsof er niks aan de hand is. En voor die vogels zal dat ook zo zijn. Die weten niks af van de problemen van ons mensen om vraag, aanbod en verdeling van goederen in de wereld in balans te houden. ‘Het loopt uit de hand…’, ‘Dit kan zo niet door blijven gaan…’. Iedereen weet het, al decennia lang, en niemand die een oplossing weet of deze durft aan te dragen. Grondstoffen raken op, net op het moment dat een land als China nog eens extra de schop in de grond steekt. Er zijn zelfs al plannen om in de diepten van de wereldzeeën de bodem van de aarde te gaan ontginnen om de machines maar te kunnen laten draaien. Om de productie nog eens op te kunnen voeren, om nog meer geld te verdienen, om nog meer macht te vergaren. Het zal nooit ophouden, niet uit zichzelf. Of wel uit zichzelf, als opeens alles stilvalt omdat het systeem niet meer werkt. Een luchtcirculatiesysteem werkt alleen maar goed zolang de filters niet verstopt raken. Dan moet het systeem even stilgelegd worden om de filters te vervangen. Maar dit soort filters heeft de economie niet. Die blaast door totdat we stikken in ons eigen systeem omdat niemand durft te zeggen dat we even rustig aan moeten doen.

lees verder »

Iedereen heeft de afgelopen week waarschijnlijk wel de reclamespotjes gezien van de Nederlandse Federatie van Edelpelsdierenhouderij. Ik schrok er eerlijk gezegd van. Terwijl de kinderen aan tafel zitten vertelt vader over wat het verbod op het fokken van nertsen zal inhouden voor hun gezin. Daarnaast wordt benadrukt welke economische schade het zal hebben voor ons als belastingbetaler en dat het een grote klap zal betekenen voor het welzijn van de dieren. Gisteravond zag ik het spotje weer een keer voorbijkomen en zocht ik naar een passende vergelijking waarmee ik voor mezelf en anderen zou kunnen verduidelijken wat ik er zo principieel fout aan vind. De eerste vergelijking die in me opkwam, en die me door velen niet in dank zal worden afgenomen, is die van een kampcommandant in de Tweede Wereldoorlog. Ik vergelijk zo’n kampcommandant dan niet met een pelsdierhouder als het gaat om wie hij is. Het is nu even de enige situatie die ik kan bedenken waarbij ik kan aangeven dat ‘economisch’ belang (de financiële en maatschappelijke positie van de kampcommandant en zijn ‘personeel’) en het willen vasthouden aan bepaalde systemen en overtuigingen nooit een reden mag zijn iets in stand te willen houden wat in essentie onjuist is. Dieren in kooitjes stoppen met het enige doel ze verderop in het jaar te kunnen vergassen zodat ze gevild kunnen worden omdat dat geld oplevert, is ook een voorbeeld van iets dat onjuist is.

Ik kom op die vergelijking met die kampcommandant omdat het daarbij voor iedereen wel duidelijk is dat wat er toen gebeurde ethisch en maatschappelijk volkomen onjuist was. Op dezelfde manier oordelen we nu ook over wat er gebeurd in landen als Libië en Sirië en gruwelen we bij gedachten aan de genocides in Rwanda en Burundi in de negentiger jaren. Waarom is het dan zo lastig om die ‘denkslag’ te maken naar andere zaken, zoals oliewinning op zee, kernenergie, vee-industrie en pelsdierfokkerijen? Blijkbaar is het nog steeds lastig ons te laten leiden door dat wat goed is om te doen. In de politiek gebeurt dit helaas nog erg vaak. Ideeën over wat juist zou zijn om te doen zijn er wel, maar steeds opnieuw komt men daarvan terug en worden er halfslachtige beslissingen genomen en eenmaal ingestelde regels versoepeld en besluiten teruggedraaid. Het gebruik van anti-biotica en gewasbestrijdingsmiddelen, dierziekten, geknoei met levensmiddelen, het is allemaal zo duidelijk hoe het eigenlijk zou moeten en toch gebeurd het niet. Op dit moment speelt in Brabant de kwestie van proefboringen naar schaliegas. Er zijn genoeg onderzoeken die aantonen dat er behoorlijk wat risico’s kleven aan deze boringen in de Brabantse bodem, toch durven de verantwoordelijken er hun hand voor in het vuur te steken dat het absoluut veilig is. Maar voor hun is dan ook erg makkelijk om als het toch fout gaat achteraf te beweren dat ze hun standpunt gebaseerd hadden op de informatie die toen voorhanden was. Die hand steekt dus tegelijktijd in het vuur en in de onschuld. How convenient…

PHILADELPHIA – In de Amerikaanse stad Philadelphia heeft een ontvoerde bejaarde zichzelf weten te bevrijden door het touw waarmee ze vastgebonden zat aan een stoel door te bijten. Deze onderneming duurde veel minder lang dan menigeen zou denken. in slechts twee minuten tijd had de vrouw het twee centimeter dikke touw weten door te knagen. Het gebit van het merk Metabo zal binnenkort te zien zijn in de nieuwe advertentiecampagne van deze gereedschappenfabrikant.

WASHINGTON – Het Amerikaanse leger zal de komende jaren fors gaan inkrimpen. Dat heeft de woordvoerder van de regering Obama via de pers vandaag naar buiten gebracht. Met name op textiel, leer en voeding hoopt de regering op deze manier per jaar zo’n 2 miljard te kunnen bezuinigen. Ook op staal en munitie zal er bezuinigd kunnen worden omdat de geweren kleiner uit zullen gaan vallen dan tot nu toe. Ook tanks zullen kleiner van omvang worden. Op bijgevoegde foto is president Karzai van Afghanistan te zien met twee militairen van de nieuwe lichting.

Ik heb geen tuin en zou zo ook niet weten hoe ik groente zou moeten gaan telen. Als het ooit zover komt zijn daar vast wel boeken over te vinden en anders een gewillige buur die wat tips voor mee heeft. Voor kleine boeren die op een verantwoorde en duurzame manier voedsel willen telen voor ons om te kopen en te eten, wordt het steeds moeilijker dit goed te doen. Ene Philip Howard van de Michigan State University heeft een onderzoek gedaan naar hoe grote biotechnologiebedrijven steeds meer producenten van zaden over de hele wereld opkopen. Vervolgens wordt er aan die zaden gerommeld waardoor het bedrijf een patent kan krijgen op deze zaden. Het wordt voor boeren op deze manier steeds moeilijker aan zaden te komen die niet genetisch gemanipuleerd zijn, zoals bijvoorbeeld al met 90% van alle soyabonen in de Verenigde Staten het geval is. En behalve dat worden boeren ook nog eens verplicht op indirecte wijze extra te betalen aan dit soort bedrijven vanwege de licentiekosten. Een oplossing zou volgens Howard kunnen zijn dat het niet meer mogelijk zou moeten zijn patenten te verkrijgen op zaden, planten en genen. Maar of dat zo makkelijk zal zijn?

Klik hier voor een grafische voorstelling (pdf) van hoe bedrijven als Bayer en DuPont bezit nemen van zaadproducerende bedrijven »

Dirpolcadimi? Wat een woord, dat imidacloprid. Ik dacht even dat ze het verkeerd om geschreven hadden, de chemici die deze naam bedachten voor dit gfitige goedje. Op dit moment weer even zeer actueel als vaak gebruikt insecticide in de landbouw en bollenteelt. Onlangs heeft Zembla daar nog een aflevering aan gewijd die hier terug te kijken is. Het middel werd door Bayer ontwikkeld en wordt in een product met de naam Admire wereldwijd het meest verkocht. In 2007 voor een bedrag van 556 miljoen euro. Kassa! Maar daar is het Bayer natuurlijk niet om te doen. Science for a better life is hun motto tegenwoordig, en deze boodschap wordt op hun website geïllustreerd met foto’s van voetballende kinderen en fietsende gezinnetjes. Er is dus geen enkele reden om ongerust te worden over het feit dat volgens Vara’s Vroege Vogels op ongeveer 50% van alle meetpunten in Nederland de normen voor het oppervlaktewater worden overschreden en dat er zelfs plekken zijn waar 10.000 keer zoveel voorkomt dan toegestaan. Dat laatste woordje verklaart veel. Toegestaan betekent nog niet goed gedaan.

Imidacloprid is zeer schadelijk voor bijen, hommels en vlinders en het middel breekt erg langzaam af in water, terwijl insecten essentieel zijn voor het behoud van biodiversiteit omdat ze voor bestuiving zorgen. Daarnaast leiden de hoge concentraties Imidacloprid tot hogere kosten voor de waterzuivering voor drinkwater. Toch wordt het middel wereldwijd op grote schaal toegepast en in Nederland vergelijkingsgewijs zelfs meer dan in andere EU-landen. Zou dat misschien niet ook komen door de commercieel slim bedachte merk- en productnamen? Producten met namen als Advantage (tegen vlooien bij katten en honden), Amigo, Gazon-Insect, MierenStop, MonAmi en POKON Mieren (als POKON goed is voor je planten, dan…). De volledige lijst met producten voor bloemisten die Imidacloprid bevatten staat op de site van Vakblad voor de Bloemisterij.