SpoenkJack Tummers

Ja sorry. Soms staat er een beetje veel geen vlees op het menu van deze website, maar ik kan het ook niet helpen. Het is nu eenmaal mijn ding en ik hoop nog steeds dat een regelmatig berichtje hierover wellicht een paar mensen over de streep kan trekken om vlees eten ook eens achterwege te laten. Afgelopen dinsdag was er in de Studiozaal van de Tilburgse Schouwburg een debat van het Wereldpodium met als titel Minder vlees mevrouw, maar weet u ook waarom?.

Niko Koffeman (medeoprichter en senator van de Partij van de Dieren), Jan Willem van der Schans (onderzoeker bij het Landbouw Economisch Instituut), Gert van de Bijl (soja-expert van Solidaridad) en Pierre van Oort (veehouder te Biest Houtakker) praatten samen over dit thema en dat ging zoals verwacht geheel volgens de verwachting. De vleesproducenten beweren dat de gevolgen van vlees eten voor dier en milieu wel meevallen of dat er gewerkt wordt aan oplossingen, en Niko Koffeman wees herhaaldelijk op het feit dat wat wij nu normaal vinden helemaal niet zo normaal is. De gewenning, de afvlakking, de afstand tot de werkelijkheid.

Fotografe Tineke Schuurmans kwam na de pauze nog iets vertellen over de expositie mEATing met hetzelfde thema, maar die expositie mag je wat mij betreft overslaan. Wat ik zag sprak me niet aan, en toen de eerste performance van start ging waarbij een schreeuwende en rappende dichter boven het gejank van een electrische gitaar probeerde uit te komen was ik snel vertrokken. De bedoeling zal wel gelegen hebben in het trachten een boodschap over te brengen in een stal vol schreeuwende varkens of iets dergelijks, maar dat heb ik al vaak genoeg gehoord. Alles is lief en leed, maar de laatste tijd merk ik dat ik toch steeds vaker het ‘lief’ opzoek, in de hoop dat dit het leed wat kan verzachten.

Amsterdam – Een grote overzichtstentoonstelling in de Haarlemse Hallen wil een ‘herwaardering’ van Anton Pieck teweegbrengen (…). Museumdirecteur Karel Schampers: ‘Pieck is een cultuurhistorisch icoon en hoort thuis in de Nederlandse canon.’ (bron: Volkskrant – Merlijn Schoonenboom)

En dat werd tijd! Al maanden heb ik hier een boek liggen dat ooit geïllustreerd werd door Anton Pieck en daar wil ik onderhand eens van af! Plaatsing op Markplaats.nl heeft nog niks opgeleverd. Misschien dat de rubriek de verkeerde was of men vond zijn werk te ‘kitsch’. Maar misschien dat nu, door deze herwaardering, mensen weer gaan zoeken naar oud werk van Anton Pieck, en dan vooral natuurlijk de echte verzamelaars (hoop ik).

Het boek dat ik in de aanbieding heb is Gysbrecht van Aemstel door Joost van den Vondel en geïllustreerd door Anton Pieck. Het betreft een uitgave uit 1937 door uitgeverij Joost van den Vondel te Amsterdam. Het is een genummerd exemplaar (no. 2788) en 170 pagina’s dik. In het boek staan vele zwart-wit afbeeldingen en 8 zeer mooie kleurenafbeeldingen (illustratiedruk). De onderkant van de rug heeft ooit lichte vochtschade gehad (zie foto), maar voor de rest is het boek helemaal gaaf. Echt een ‘must’ voor de verzamelaar!

Dus… mail me met een bod! Want hoewel ik het werk van Anton Pieck zeker wel kan waarderen, het boek kan me gestolen worden. Ik bedoel, het boek wil ik best verkopen.

Nog twee en een halve week en dan start de expositie Lustwarande 2008, met dit jaar als titel Wanderland.

Lustwarande toont ontwikkelingen in de hedendaagse sculptuur, waarbij met name gefocust wordt op de steeds vergankelijker wordende huid van de sculptuur en op de toenemende neiging expressie te willen geven aan het groteske. In combinatie met het labyrintische karakter van het barokke lustbos leveren de werken samen een surrealistich wanderland op (…).

De Warande, het bos waar de expositie wordt vertoond, ligt op maar een paar honderd meter van mijn flat. Vanmiddag was ik er nog even om een paar laatste zonnestraaltjes mee te pikken nu het een paar dagen kouder en natter gaat worden. Ik ben wel vaker in dit bos en het is een van mijn favoriete plekken in Tilburg en eigenlijk al vanaf het moment dat ik hier kwam wonen. Is ook niet zo moeilijk, want het ligt meteen achter de universiteit waar ik mijn ‘carrière’ ooit begon. En afbrak…

In het midden van het bos waren ze al bezig met het plaatsen van een van de kunstwerken en uiteraard met veel bekijks. Misschien dat ik de komende weken nog eens vaker ga kijken, want het opbouwen is eigenlijk een kunst op zich. Ik kijk er in elk geval al naar uit. De afgelopen edities van de Lustwarande waren meer dan de moeite waard. En mocht je vragen hebben over de locatie en bereikbaarheid, je kunt me altijd even mailen hierover.

Meer info: Documenta Kassel