Toch opvallend dat in een tijd dat mensen steeds individualistischer worden en dat vooral ook van zichzelf vinden en daar heel erg trots op zijn, het geheel van ‘social networking’ steeds groter en diverser wordt. Hyves, Facebook, LinkedIn, Twitter etc. Iedereen wil erbij horen, gevonden worden, connected zijn met de rest. Het zoontje van vriend H. verwoordde het ook ongeveer zo nadat hij zich was gaan oriënteren op een vervolgopleiding. De leerlingen op die school onderscheidden zich door anders te willen zijn en er anders uit te willen zien dan alle anderen en dat is een voorwaarde als je erbij wilt horen en dat is cool. En ze hadden er trouwens ook echt vette computers, heel wat anders dan die trage zooi thuis. Dat waren de twee dingen die hem het meest waren opgevallen toen ik vroeg of het hem een leuke en interessante school leek. Eigenlijk is er wat dat betreft dus niet zo heel erg veel veranderd. En met mij ook niet. Ik wil er nog steeds graag bijhoren, maar het lukt me maar niet.

GRONINGEN – Apen zijn wel intelligent, maar lang niet zo slim als sommige mensen denken. Hun sociale gedrag wordt flink overschat. Een computermodel toont aan dat er nauwelijks een rationele gedachtegang ten grondslag ligt aan de handelwijze van apen. (bron: Volkskrant)

Theoretisch biologe Charlotte Hemelrijk van de Rijksuniversiteit Groningen heeft het allemaal onderzocht en zich vooral gericht op het vlooigedrag van apen. Het komt er volgens haar op neer dat apen vanzelf de dichtsbijzijnde soortgenoot vlooien als ze bang zijn om in een gevecht te verliezen en dat dit niets te maken heeft met rationeel gedrag. ‘Apen vlooien elkaar omdat ze nu eenmaal andere apen willen vlooien’. Het door de onderzoeksgroep ontwikkelde computermodel willen ze nu gebruiken om ‘inzicht’ te krijgen in het groepsgedrag van andere dieren, bijvoorbeeld het zwermen van spreeuwen.

Op de een of andere manier gaan bij mij bij het lezen over dit soort onderzoeken altijd de nekharen overeind staan. Het onderzoek zelf zal best wel deugen, wetenschappelijk en statistisch gezien, maar verder? Als dit computermodel ter vergelijking even op mensen toegepast zou worden zou blijken – wat we al lang wisten – dat mensen niet zo intelligent zijn als ze zelf denken. Iemand die problemen heeft op zijn werk maar bang is om het conflict aan te gaan zal vanzelf de dichtsbijzijnde huisgenoot bij thuiskomst uitschelden of een klap willen verkopen. Zelfs bij doodgewone verveling, bijvoorbeeld bij een bushalte, zullen mensen de dichtsbijzijnde persoon proberen aan te spreken voor een onderonsje. Daar zit geen enkele rationele overweging achter, mensen willen nu eenmaal communiceren. Vlooien of kletsen, ik zie het verschil niet zo.

Poedercoaten is een manier om metaal te verven en beter bestand te maken tegen roest en wordt steeds vaker toegepast bij het spuiten van bijvoorbeeld auto’s en motoren. Maar ook katten kunnen er veel baat bij hebben, zoals de vrouw op de foto die – vlak voor de keuring op een kattenshow – met een kwastje en wit poeder bezig was nog snel even haar kat ‘in de lak’ te zetten.

Al die katten is natuurlijk leuk om te zien en er zitten echt prachtexemplaren bij, maar zo’n kattenshow gaat natuurlijk toch vooral over mensen.

Als Mickey flink uit zijn humeur is of erg onrustig, dan is zijn vacht plakkerig en kun je het zweet bijna zien verdampen. Is hij echter lief en aardig, dan voelt zijn vacht zijdezacht aan en kun je als je een beetje blaast bijna elk afzonderlijk haartje zien bewegen.
Ik weet dat ‘zachtaardig’ daar niet van afgeleid is, maar ik vind het wel een mooie verbeelding van het woord.

Een woord waar ik de laatste tijd nogal op gesteld ben is ‘unobtrusive’. In het engels betekent het zoveel als ‘not blatant’ of ‘inconspicuous’. Niet hinderlijk aanwezig, niet te zeer opvallend. Wat niet betekent dat ik niet van opvallende dingen zou houden. De goudsbloem, toch een van de meest weelderige bloemen die er zijn qua bloei en felheid van kleur, is zo’n beetje mijn favoriet onder de bloemen. Maar zet dan niet pal ernaast nog een zooi viooltjes, narcissen en andere aandachttrekkers. Zorg er dan liever voor dat de omgeving zodanig ingericht wordt dat de goudsbloem er het beste uit kan springen.

Die voorkeur voor ‘unobtrusive behaviour’ geldt eigenlijk voor alles. Van de inrichting van mijn flat, tot het beperken van de vormgevingselementen in mijn website, kleding, films, en zelfs ten aanzien van mensen. Mensen met veel poeha, blabla en chillings, ontwijk ik van nature. Soms is mijn ergernis dermate groot dat ik ze niet eens normaal te woord kan staan en dat kan wel eens een probleem zijn. ‘Maar jij dan met je weblog?’ zou je dan terecht tegen me kunnen zeggen. Tsja, iets in mij wil dus ook wel opvallen, maar dan hopelijk ‘in an unobtrusive way’.

Harley Davidson motorfietsen zijn een voorbeeld van ‘very obtrusive objects’. Een vaak erg opvallende bouw, een hoop kabaal en dito berijder. Als een eigenaar in leren outfit en met zonnebril op zijn hoofd naast zijn blinkende bike staat te genieten van de sound, ben ik altijd geneigd te zeggen ‘Goh, uitlaat kapot of zo?’. Dat ik deze woorden toch altijd weer inslik heeft te maken met mijn vermoeden dat Harleyrijders ten aanzien van hun eigen machines ook nogal onder HD te lijden hebben, oftewel ‘Humor Deficiency’.

Het bewijs dat Harleys nogal in het oog en in het gehoor springend zijn werd vanochtend nog een keer geleverd. Een Harley reed met luide klappen langs mijn flat en vlak langs een geparkeerde auto wiens alarm hierdoor spontaan afging. Hoe obtrusive kan iets zijn? Met de motor al lang en breed voorbij de volgende bocht bleef de herrie zo nog een aardig tijdje doorwerken.