SpoenkJack Tummers

Ik heb al weleens vaker wat geschreven over wetenschappelijke onderzoeken waarbij je je af kunt vragen waarom ze (nog) gedaan worden. Ze kosten namelijk altijd geld, dus van tevoren even nadenken over het nut van een onderzoek is dan wel op zijn plaats. Over dierproeven heb ik het dan niet eens. Met betrekking tot voeding kun je inmiddels door de bonen de bos wortels niet meer zien. Dan is koffie weer goed, dan weer slecht. Twee eieren per week is echt het maximale en nee, iedere dag een eitje kan best. En mensen met lange wijsvingers hebben meer kans of de een of andere vorm van kanker en mensen met grote oren meer kans op hersenvliesontsteking. Of zoiets. Zo zal er vast nog weleens een onderzoek plaatsvinden dat onomstotelijk zal bewijzen dat mensen die vaker buiten komen meer kans hebben op een verkeersongeluk dan mensen die binnen blijven. En die binnen blijven hebben weer meer kans op ongelukken in huis. Meer van dat soort flauwekul staat verzameld op een pagina van Scientias: Duhuh: de minst verrassende onderzoeksresultaten van 2010. Zo worden kinderen die de hele dag voor de tv hangen eerder dik. Goh, hoe zou het toch komen? Misschien de volgende keer gewoon het gezonde verstand gebruiken? Scheelt een hoop geld.

In Kyoto, nog niet zo lang geleden,
had iedereen het plotseling over het milieu.
De aarde moest gered worden, en snel,
maar nu is iedereen het alweer beu.

In Cancún wordt er nu opnieuw over gepraat
maar niemand die het nog interesseert.
Onze betrokkenheid was van korte duur,
we hebben er weer eens niks van geleerd.

Het gaat slecht met de economie,
althans, dat is wat er wordt beweerd.
De aarde moet dus maar even wachten,
tot ons financiële geluk is wedergekeerd.

En toch, schrijven de kranten,
is Sinterklaas dit jaar extra gul.
We kopen ons weer lekker suf,
en de aarde is nog steeds de lul.

Omdat ik iemand ben die graag meedenkt en zich verantwoordelijk voelt voor zijn omgeving, heb ik me de afgelopen jaren aangemeld bij diverse panels, enquêtebureau’s en dergelijke. Regelmatig krijg ik dan, meestal via e-mail, een oproep deel te nemen aan een onderzoekje. Vanochtend was het de beurt aan woningbouwvereniging WonenBreburg waar ik mijn flat van huur. Het ging over het sjieke bewonersblaadje dat ik een paar keer per jaar bij me in de brievenbus vind. Of ik het ken? Ja. Of ik het lees? Nee. Einde onderzoekje. Nee zeggen scheelt tijd. En dus geld. Wedden dat ik volgend jaar toch weer een brief krijg met de melding dat de huur weer zoveel procent omhoog gaat?

‘Door reinheid kunnen armen rijken met dezelfde schoonheid prijken’. Deze spreuk staat op een van de oudste zwembaden van België, in Mechelen. Het Zwemdok werd gebouwd in 1924 en staat leeg sinds 2001. Helaas is het niet toegankelijk voor publiek en dus geen foto’s van de binnenkant. Rondom zijn her en der stenen tableau’s ingemetseld met spreuken zoals deze. Even lekker samen badderen in het zwembad en iedereen was behalve schoon ook gelijk aan elkaar. Jammer dat dit soort spreuken niet meer in het openbaar gebruikt worden. Binnenshuis nog wel, aan de muur van de keuken, huiskamer of wc. Van die wit met blauwe tegeltjes met volkse wijsheden. Maar waarom niet ook buiten? Op de markt bijvoorbeeld kan best wel iets hangen in de sfeer van ‘Met een appeltje voor de dorst zijn armen rijken gezond gelijk een vorst’. Of deze: ‘Op de fiets of in een grote slee, iedereen drinkt toch koffie van DE’. En vul verder maar aan…

Hét belangrijkste thema bij de komende Tweede Kamerverkiezingen: de economie. Maar is het ooit anders geweest vraag ik me af. ‘Het gaat nu om UW geld!’ wordt er geroepen. En de VVD is bij uitstek de partij die de economie altijd voorop heeft gesteld en dus het meeste praat over geld. En het lijkt wel alsof mensen nu naar die partij getrokken worden die het meest en hardst praat over geld. Dat zit een beetje in de aard van de mens. Als je bang in het pikkedonker zou zitten en iemand roept heel hard ‘licht, licht, licht!’, wil je heel graag naar dat licht kijken. Ook al zou je je ervan bewust zijn dat het licht afkomstig is van een bron die je misschien wel blind kan maken. Je hebt behoefte aan licht en dus kijk je in het licht. Men denkt ‘bij de VVD vinden ze geld zo belangrijk en zijn ze altijd bezig met het vermeerderen van dat geld, laten we daar dan maar op eens gaan stemmen’.

Vind je dat andere dingen ook belangrijk zijn in de politiek en je weet nog niet wat je wilt gaan stemmen, kijk dan ook even op www.groenekieswijzer.nl.

Voetbalclub Willem II uit Tilburg komt geld tekort. De club dreigt binnenkort failliet verklaard te worden nadat ze maar amper in staat zijn geweest degradatie te voorkomen. Drie politieke mannen uit de Tilburgse gemeenteraad moeten nu gaan kijken of de club nog te redden valt en of dat op een verantwoorde manier kan. Jan Hamming van de PvdA is een van die mannen. Objectief? Niet echt, want hij is een van de mensen die inmiddels een petitie ondertekend hebben op de website redwillemiitilburg.nl en ook roept hij Tilburgers op het initiatief te steunen door geld te doneren. Inmiddels staat de teller op die website op zo’n 25.000 euro, terwijl de teller van de totale schuld op 5 miljoen staat. And rising…

Eerlijk gezegd had het wat mij betreft al afgelopen mogen zijn met die club. Niet omdat ik de fans hun middagje voetbalkijkplezier niet gun, maar omdat er dan eindelijk een einde komt aan al dat gedebatteer en gedoe rond die club. En niks is voor eeuwig toch? Toen mijn vader nog leefde hadden we het regelmatig over Fortuna Sittard. Net gepromoveerd naar de eredivisie moest er natuurlijk een nieuw stadion komen. Buiten de stad, want voor zo’n topclub is een klein stadion niet toereikend. Op zijn minst moest er veel ruimte zijn voor winkels en restaurants. En nu staat het dan zo goed als leeg. Fortuna Sittard is failliet. En Willem II is ook failliet of zal het opnieuw worden, hoeveel geld de gemeente en de fans er ook in gaan stoppen. Het is tijd voor de fans een andere hobby te gaan zoeken voor op de zondagmiddag. Of gezamenlijk met vrienden de beelden terugkijken van de hoogtepunten van Willem II tijdens hun topjaren. The best of. Fans van Elvis Presley kunnen zich hier al jaren prima mee vermaken.

Het is oppassen blazen. Veiligheid dringt bij oproepen e-mails als voorbeeld in foto. Onduidelijk en zeer opgepast wanneer afgeven gevoelige nummers en andere informatie. Dieven zijn geraffinadereerd en lijken echt te komen door de bank zelf. De e-mails lijken onafscheidelijk echt en heel makkelijk in te trappen voor je er erg van wordt. Zelfs overwinterde Nederlanders met moedertaal hebben geen gaten dat ze in de neus geknepen worden. Voor ze dit weten hebben ze open deuren en zijn de dieven al heel breed en ver weg. Dus: oppassen blazen en eerst goed kijken en kloppen wat er staat. Een bankwerker in ING kent zijn taal op alle vingers. Of misschien nieuwe bankwerker uit România of Bucaresti.

Soms denk ik weleens dat claims de oorzaak zijn van de economische crisis. Veel rechtzaken van tegenwoordig zijn alleen maar bedoeld om de dollartekentjes in de ogen van aanklagers te vervangen door echt geld. Veel geld. Niet om die longkanker te kunnen genezen, maar alleen maar om die grote SUV te kunnen kopen. Neem nou recente voorbeelden als de vliegtuigcrash waar iedereen het de afgelopen dagen over heeft. Een rapport als van Pieter van Vollenhoven waarin gesproken wordt over menselijk falen is helemaal niet gewenst. Waar moet je dan je centen vandaan halen? Boeing, dat is pas een bedrijf. Daar zitten de miljoenen. Of neem (alweer de volgende) Congolees die het stripalbum Kuifje in Afrika wil verbieden en geld wil zien wegens emotionele schade. Of nog erger, toeschouwers die de ‘aanslag’ zagen gebeuren tijdens Koninginnedag van vorig jaar en nu claims indienen wegens ‘schokschade’. Schokschade, hoe verzinnen ze het.

Niemand van de direct betrokkenen spreekt over geld. Men heeft het vooral over de lichamelijke of geestelijke schade die men heeft opgelopen. Daar moet ‘recht’ over gesproken worden, daar moeten de verantwoordelijken voor aangepakt worden, op teruggepakt worden. Zou daar ook het woord vergelding vandaan komen vraag ik me af.

In de media komen steeds meer mensen naar voren die zeggen vroeger seksueel misbruikt te zijn door de kerk. Nou ja, niet de kerk natuurlijk. Dat is maar een idee of een geheel van bakstenen en leem. Het zijn sommige priesters die destijds verward zijn geraakt door overmatig gebruik van ‘het lichaam van God’ en ‘in hem, met hem en door hem’. Het is niet alleen maar het spirituele en het geestelijke dat de klok slaat in de kerk. De kerk is wel degelijk ook heel aards en kan zelfs op een opiumachtige manier heel bedwelmend werken. Met of zonder gebruik van wierook en wijn.

Het is allemaal heel erg, maar wat moet je er nu mee? Een officieel excuus door de paus? Of zoals sommigen zeggen ‘alleen maar door een ruimhartige financiële vergoeding’? Dat laatste klinkt me weer vertrouwd in de oren. Geld. En als er geld bij komt kijken wordt het ook weer uitkijken naar mogelijke oplichters. Zij die beweren maar niet leden.

Zelf heb ik vroeger ook nog een tijdje voor de kerk parochieblaadjes rondgebracht. Ik zit me nu sinds deze week hard af te vragen of ik ook iets meegemaakt heb. Als we klaar waren met onze wijk kwamen we samen in een achterkamertje van de kerk waar we met een soort zeef de verschillende muntjes sorteerden. De dubbeltjes waren het kleinst en kwamen in de onderste schaal terecht, de kwartjes een schaal daarboven, daarboven weer de stuivers en helemaal bovenin bleven dan de guldens en daalders over. En af en toe kwam de pastoor kijken. Maar bleef het bij kijken vraag ik me nu af.

Ik weet het nog niet. Het is allemaal alweer zolang geleden. Maar als ik me niks meer kan herinneren kan ik misschien wel kijken of ik niet toch iets kan verzinnen. Iets van seksuele toespelingen kan ik er altijd van maken, en dat die mijn hele puberteit hebben beïnvloed en mijn vertrouwen in de mens. En anders kan ik het altijd nog werpen op kinderarbeid. Ouder dan een jaar of acht kan ik niet zijn geweest. En dan met contant geld over straat moeten lopen. Onverantwoord gewoon.

Er zijn van die ochtenden dat je je als burger volslagen machteloos voelt en het vertrouwen in een goede afloop volledig dreigt te verdwijnen. Je kunt er de kranten op naslaan:

DOHA – Bijna alle voorstellen ter bescherming van wilde dieren zijn verworpen op de Citesconferentie in Qatar, die gisteren is afgesloten. Een handelsverbod is afgewezen voor vijf haaiensoorten, ijsberen, bloedkoraal en de blauwvintonijn. Deze laatste stond hoog op de agenda, omdat de tonijn door extreme overbevissing in het voort bestaan wordt bedreigd.
ZIERIKZEE – Kreeftenvisser Jan haalt de eerste Oosterscheldekreeften van dit jaar binnen. Commissaris van de Koningin Karla Peijs nam de eerste kreeft in ontvangst waarna chefkok van restaurant De Korenbeurs in Kortgene de kreeft bereidde.
DEN HAAG – Minister Gerda Verburg van Landbouw heeft besloten om de strenge eisen die in 2013 van kracht worden voor dierenwelzijn en de uitstoot van ammoniak op de lange baan te schuiven. Deze beslissing trekt mogelijk een streep door de zogenaamde ‘afwaartse beweging’ die de provincie Noord-Brabant voor ogen heeft en die afgelopen vrijdag onderwerp van gesprek was tijdens het debat over de megastellen.

Handel blijft handel en de toestand van de wereld uitgedrukt in geld. Gisteren nog liep ik zielsgelukkig door een stukje natuur in de buurt van Tilburg. Het stelde niet zoveel voor, die natuur, maar toch was ik blij met het zien van ieder stukje nieuw fris levend groen. Maar nu, bij het lezen van de krant, lijkt het wel alsof iemand me achterna gelopen is en ieder stukje groen achter mijn rug om heeft afgeknipt. Er wordt flink gesnoeid deze lente, maar niet op de juiste plekken.