Landjepik
Bing is de naam van de nieuwe zoekmachine van Microsoft en net als bij Google hangt er ook een kaartje aan in de vorm van Bing Maps. Wederom erg mooi en erg verslavend en dus ben ik weer menig uurtje zoet geweest met rond te zwerven over onze aarde. En daarbij viel me op dat verschillende landen verschillende methoden hebben ontwikkeld het aanwezige land te verdelen of in te delen.
In Nederland ziet de indeling er zo’n beetje uit als een grote planken vloer. Lange aaneen gesloten stroken land in diversen kleuren, afhankelijk van het beoogde doel of gewas. Daarbij valt nog op dat de stroken een zuidwestelijke (tot noordoostelijke) richting hebben, wat wel te maken zal hebben met de in ons land meest voorkomende windrichting. Het oogt allemaal heel ordelijk en functioneel en veel bebouwing is er niet te zien in deze verdeling. Ongetwijfeld het resultaat van bestemmingsplannen.
In Amerika, als vrij jong land, heeft men het heel anders aangepakt en heel ‘scientificly’. Daar verloopt de indeling perfect verticaal en horizontaal en in vierkante gebieden van schijnbaar gelijke grootte. De cirkelvormige binnengebieden zijn waarschijnlijk het gevolg van de manier waarop men met tractoren en andere machines het land bewerkt. Hier en daar staan wat grote schuren aan de randen van de vierkante stukken land.
De Fransen doen het weer anders. Geen systeem maar zoals men spreekwoordelijk wel vaker zegt ‘met de Franse slag’. Het grondgebied lijkt nog het meest op een mozaïek van leistenen zoals je die ook wel eens aantreft op terrassen of paden. Leg maar ergens neer, het komt niet zo nauw. En zet je huisje ook maar ergens neer, en als het er twee of drie worden noem je het gewoon een dorpje en word je daar zelf burgemeester van. Niet echt overzichtelijk en al helemaal niet makkelijk om na te meten. Maar wat een leuke lapjes grond om te verkennen met fiets, auto of motor. Geen wonder dat Frankrijk zo’n leuk land is om in rond te toeren en vakantie te vieren.
