SpoenkJack Tummers

Tussen Boer en Buur was de titel van het debat over de intensieve veehouderij dat het Brabants Dagblad en het Eindhovens Dagblad afgelopen donderdagavond organiseerden in Diessen. Uw verslaggever ging er naartoe. Dat ben ik dus ;). En hoe was het? In ieder geval was het druk. Met name inwoners en boerenbedrijven uit de omgeving waren aanwezig om samen met 4 forumleden te discussiëren over een aantal stellingen. De stelling die ik zelf het meest interessant vond was nummer 3: ‘Tegenstanders van megastallen laten zich leiden door emoties’. Is dat zo? En zo ja, is dat dan zo verkeerd? Er werd inderdaad regelmatig flink met het hoofd geschud en met het vingertje heen en weer gezwaaid. Men was kwaad vanwege de stank die niet te harden is, de angst voor de eigen gezondheid, de waarde van het huis. Ook kon men kwaad worden op de overheid die niet luistert naar de wensen en klachten van omwonenden, die vergunningen verleent daar waar dat eigenlijk niet zou moeten en mogen. In alle argumenten die ik die avond voorbij heb horen komen werd dierenwelzijn maar een enkele keer genoemd, en dan altijd terzijde. Als iets dat – oh ja bijna nog vergeten – ook nog een beetje meetelt.

lees verder »

Kachina Swetlodge is de naam van de website van Yves Vanopslagh. Yves geeft workshops op het gebied van zweethutceremonies, vision quest, trance dance, huiszuivering en ayahuasca.

Vriendin L. kreeg deze week na een MRI-scan te horen dat het propje in haar hoofd als gevolg van de wekenlange bestraling gekrompen is. In de breedte 3mm en in de hoogte 2mm en heeft nu de grootte van een eikeltje. De artsen zeiden dat ze al tevreden waren geweest met een groeistop. dus deze uitslag is heel erg goed te noemen. Soms is geweldig nieuws maar een paar millimetertjes groot…

Gisteren was ik even op bezoek bij mijn motordealer voor een nieuwe helm. De eigenaar hiervan heeft vorig jaar een ernstig motorongeluk gehad in Oostenrijk als gevolg van een TIA. Niet het beste moment om die te krijgen, bochtjes rijdend in de bergen. In Oostenrijk had men hem min of meer al opgegeven, en lopen zou hij in ieder geval nooit meer kunnen. Maar hij leeft nog, hoewel hij nog steeds herstellende is. En hij kan gewoon lopen.

We kletsten wat over het ongeluk, de gevolgen, en hoe dat nu zit met zo’n TIA. Een Transient Ischaemic Attack (weet ik nog uit mijn opleiding) is een plaatselijke en tijdelijke onderbreking van de bloeddoorstroom in de hersenen. Kan zomaar gebeuren, bij iedereen, jong of oud. De oorzaak is niet altijd goed aan te geven en het is zelfs zo dat mensen een TIA kunnen hebben gehad zonder dat ze het zelf weten. Misschien alleen maar heel eventjes een black-out. En nu vraag ik me af, kan Rutte niet gewoon ook een TIA hebben gehad toen hij zich voor 50 miljard vergistte in de kwestie over die lening aan Griekenland?

‘Dat is zoeken naar een speld in een hooiberg’. Dat was het antwoord van mijn huisarts toen ik vroeg of ik niet eens uitgebreid getest zou moeten worden op stoffen waar ik mogelijk allergisch voor ben. Een klein bloedonderzoek kreeg ik aleens en daaruit bleek dat ik allergisch ben voor huisstofmijt, berkenpollen en nog iets. Maar wie is hier nu niet allergisch voor? Omdat ik bij tijd en wijle veel last kan hebben van mijn astmatische bronchitis (gelukkig niet ieder jaar), leek me dit een legitieme vraag. Maar hij vond van niet. Allergieën zijn soms zo lastig op te sporen en zo afhankelijk van secundaire omstandigheden dat het geen doen is dit te gaan onderzoeken. Vreemd vond ik dit wel, want er zijn zo van die allergische reacties waarbij meteen duidelijk is wat de oorzaak is. Zo ben ik allergisch voor eucharistisch taalgebruik, het geluid van de streepjecodescanner bij de supermarkt, mensen die hun kinderen ‘kids’ noemen, en nog wat van die dingen. Zo heb ik ook een lijstje met personen waar ik allergisch voor ben. Ik ga hier geen namen noemen, dat heb ik al regelmatig gedaan in het verleden, alleen kan ik wel zeggen dat Arie Boomsma in deze lijst een rijzende ster is. Waarschijnlijk vanwege zijn ‘goddelijke’ status.

Muren hebben oren, en zeker op een camping. Waren we in eerste instantie verkast van een vrij luidruchtige camping langs een drukke weg en de noodzakelijk discoavond voor de jeugd naar een rustige camping in de buurt van de Ardeche, kreeg ik op die extreem stille camping ‘s nachts een gezellige hoestbui. En probeer dan maar eens het hoesten zodanig in te tomen dat het niet te horen is voor de directe buren. Kortademig was ik al, maar dat hoort niemand. ‘s Morgens bleek dat de buren het raampje van hun caravan ‘s nachts nog dicht hadden gedaan, en andere campinggasten wensten me in het voorbijgaan niet meer een zo’n heel erge ‘bonne jour’ had ik het gevoel. Een of andere allergie, een slaapzak vol opgeslagen warmte en stof, een industriegebied dichtbij, wie zal het zeggen. Mijn hoesten en kortademigheid was de reden voor ons om iets eerder terug te komen van vakantie dan gepland. Volgens mijn huisarts heb ik astmatische bronchitis en was een uit de hand gelopen verkoudheid de reden van mijn extreme kortademigheid. En dus zit ik nu weer aan een antibioticakuur en achter mijn pc, maar blij dat ik niet meer heuvel op en af hoef te lopen. Een vlak land heeft ook zo zijn voordelen, en dikke betonnen muren ook. De komende nachten zal het nog wel regelmatig hoesten blijven, maar niemand die daar dan last van heeft. Behalve ikzelf dan. En als ik volgende week weer wat meer energie en lucht heb moet het er dan toch maar eens van komen: sporten. Of in ieder geval mijn conditie weer wat opbouwen. Het beeld van mijn rochelende en hoestende opa is niet het beeld dat ik voor me heb van een rustige oude dag.

Laatst hoorde ik iemand vertellen over een georganiseerd reisje naar Turkije, en dat de rokers elkaar dan ‘spontaan’ opzochten om afgezonderd van de rest een sigaretje of shaggie te kunnen roken. Grappig om te merken dat roken nog steeds verbroedert, al is het dan niet meer om dezelfde redenen als vroeger. Toen was het ‘Vuurtje?’ en dan kreeg je een glimlach te zien op het gezicht van de ander en misschien zelfs een korte aanraking als elkaars handen zich om de lucifer of aansteker bogen. Als je nu een vuurtje vraagt aan iemand heb je grote kans dat het antwoord ‘Nee’ zal zijn, en zelf heb ik die vraag al jaren niet meer gehad. Maar rokers zoeken elkaar dus wel nog steeds op, alleen nu omdat het niet anders kan. Samen bij elkaar onder een afdakje buiten het kantoor of samen bij de rookpaal op het perron. Een beetje zielig is het wel, zeker als je het vergelijkt met de jaren van John Wayne en Humprey Bogart. Aan de andere kant, die twee helden zijn al lang geleden overleden, dankzij de tabak.

Likstenen. Toen ik die voor de eerste keer tegenkwam moest ik wel even glimlachen. Stenen om aan te likken, hoe verzinnen ze het. Maar als je wat verder kijkt en je zoekt wat informatie bij elkaar op internet, dan is het toch niet zo vreemd. Likstenen voor dieren zijn eigenlijk een vorm van voedingssupplement, net zoals chips en bier dat zijn voor de mens. Een paard krijgt in de weide niet genoeg natrium en mineralen binnen en dan is af en toe likken aan zo’n steen de perfecte oplossing. Een modern paard kan niet meer zonder tegenwoordig. Voor honden zijn ze er ook, want ook hondenvoeding bevat niet alles wat een hond nodig heeft.

De naam Himalaya liksteen komt van de oude Himalayanesen die soms dagenlang op pad waren door de bergen. Voor voeding waren ze afhankelijk van een paar zakken graan die ze onderweg, net als hun paarden, tussen hun tanden fijnmaalden. Zout en andere mineralen hadden ze niet bij zich (het Kruidvat bestond toen nog niet). Op een gegeven moment merkte zo’n Himalayananees op dat een van zijn paarden aan een stuk rots aan het likken was. Nieuwsgierig begon hij er zelf ook aan te likken en ontdekte dat het stuk rots zout proefde en hakte er een stuk van af. Sindsdien kun je bij iedere snoepwinkel op de hoek van de straat in Nepal een liksteen kopen. Voor de kinderen zijn ze er in de vorm van kleine steentjes aan een koordje dat om de hals gehangen kan worden. Onmisbaar voor de moderne Nepalanees. In Nederland hebben we die traditie (nog) niet, hoewel ik me kan herinneren dat ik als kind weleens een handjevol kiezels in mijn mond stopte. Goed om je tanden te polijsten, slecht voor je oren.

‘Zie je wel dat ik gelijk heb’, zou mijn moeder nu kunnen zeggen. Wat begon als Hollandse netheid wordt straks weer een noodzaak om te overleven. Handjes wassen, mondje afvegen en vieze schoenen op de gang laten staan. De geadviseerde hygiënemaatregelen ter preventie van E. coli en EHEC-infecties:

Handen wassen; was de handen in de volgende situaties:

• na gebruik van het toilet
• na het verschonen van een kind
• voor het bereiden van voedsel
• voor het eten

Was de handen tenminste 15 seconden met water en zeep en droog ze daarna goed af met een schone, droge doek, een papieren handdoekje of keukenrol.

Toiletgebruik / reinigen toilet

• Gebruik indien mogelijk een apart toilet voor de patiënt. Indien dit niet mogelijk is reinig dan het toilet na ieder gebruik
• Werk bij het reinigen van het toilet van schoon naar minder schoon. Reinig eerst de deurklink, kraan, trekker of drukknop. Reinig daarna de toiletbril en toiletpot
• Gebruik schoonmaakdoekjes die voor het toilet gebruikt zijn niet voor andere schoonmaakwerkzaamheden. Was de schoonmaakdoekjes op 90 graden of gebruik wegwerpdoekjes
• Na reiniging met schone, droge doek droogmaken. Doek daarna in de was.

Douchen / afdrogen

• Droog van boven naar beneden af. Zorg dat de handdoek die voor het onderlichaam gebruikt is daarna niet voor het bovenlichaam gebruikt wordt of gebruik aparte handdoeken voor onder en bovenlichaam. Voor washandjes geldt hetzelfde advies
• Hang washandjes en handdoeken na gebruik goed uit zodat ze kunnen drogen
• Verschoon handdoeken en washandjes regelmatig, voor de patiënt dagelijks

Bereiden van voedsel

• Was eerst de handen
• Gebruik schone materialen
• Was groenten die rauw worden gegeten grondig onder stromend water voor consumptie
• Houd rauwe etenswaren gescheiden van klaargemaakt voedsel
• Was de snijplank en het mes waarmee rauw vlees gesneden is met heet water af en droog ze goed af. Leg geen etenswaren op de snijplank waarop rauw vlees heeft gelegen
• Was de handen na aanraken van rauw vlees
• Verhit het eten door en door
• Gebruik bij voorkeur een keukenrol, verschoon vaatdoekjes regelmatig
• Verschoon regelmatig de handdoek in de keuken

In het Brabants Dagblad van vandaag staat een artikel met de titel ‘Nooit meer een hoge bloeddruk. Een gevaarlijk hoge bloeddruk kan snel, makkelijk, blijvend en zonder bijwerkingen omlaag door het uitschakelen van een nierzenuw. De eerste resulta­ten met deze nieuwe operatie zijn indrukwekkend.’ Briljante oplossing en zo simpel! Dat ik daar zelf nooit aan heb gedacht! Een geweldige tip ook voor mensen met een auto of motor waarbij het waarschuwingslampje voor een te lage oliedruk in de motor steeds maar weer gaat branden. Gewoon even het kabeltje doorknippen naar dit lampje en je hebt nooit meer problemen met de oliedruk in je motor. Bijvullen hoeft niet meer en lekkages zijn uitgesloten…