SpoenkJack Tummers

Dit was zo’n mooi plaatje om te zien, deze drie jonge wakkere vrouwen zittend in het gras met een varken in hun midden, dat ik er maar even een ‘kaart’ van heb gemaakt. Groeten uit Holland, anno 2020. Misschien is het jaar 2020 wel erg optimistisch, maar wat zou het toch mooi zijn als we dit ooit nog eens zouden kunnen meemaken. Picknicken in de weide temidden van vrij rondlopende koeien, varkens, geiten en kippen. Het wordt dan wel oppassen dat niet al dat lekkere eten zo van je picknickkleedje verdwijnt, maar daar vinden we tegen die tijd vast wel iets op.

Ik ben altijd gek geweest op vlekkenkaarten, maar deze is toch wat minder. En veel te dichtbij. Tijdens aardrijkskundeles kon ik altijd wegdromen bij de bolletjes die diamantmijnen voorstelden of havens aan de andere kant van de wereld. De bosatlas was voor mij een expeditie en ik vond het heerlijk om boven de kaarten te hangen en de lijnen te volgen van een bergmassief of kustlijn, en op de eilanden Java en Japan zaten de rode bolletjes van bevolkingsdichtheid zo dicht op elkaar dat het grote inktvlekken leken.

Morgen ga ik eens kijken bij een bolletje bij mij in de buurt. Uitgaande van het centrum van het bolletje dat boven Tilburg hangt denk ik te weten om welk bedrijf het gaat dat geruimd zal gaan worden. Uiteraard ga ik er niet naar binnen want ik heb geen zin zelf ook besmet te raken, maar ik ben gewoon benieuwd hoe zo’n vlekje er in het echt uitziet. Als de weg er naartoe al niet afgezet is zal ik er wel een foto van plaatsen.

Een website vol met lijnen en verbindingen. Soms zijn het bewerkte landkaarten of maakt ze een hele genealogie van een supermarkt. Andere keren gebruikt ze voorwerpen uit de natuur om verbindingen tussen te leggen. Letterlijk en figuurlijk breidt de Amerikaanse Nina Katchadourian haar wereldbeeld aan elkaar.