SpoenkJack Tummers

Vanmorgen ontving ik een doorgestuurde mail die waarschijnlijk al duizenden keren eerder is doorgestuurd. En terecht. Tussen alle crisissen door en ontmoetingen tussen regeringsleiders van wereldmachten, zijn er ook nog dit soort kleine dingen. De tekst bij de mail: ‘Neem nu deze gewonde eekhoorn die onderdak vond bij een kat. Nadat haar baasje Ruben Gaviria uit Envigado (bij de Colombiaanse grootstad Medellin) een week geleden de jonge eekhoorn gewond had aangetroffen in een park en mee naar zijn huis gebracht, adopteerde de kat Tita het arme diertje. De eekhoorn krijgt zelfs borstvoeding om op kracht te komen…’. Plaatjes om vaak naar te kijken, vooral in tijden van crisis.

Scampi, Kneusje, Druppel, Snotje, Dropje of Pina Collada, het maakt niet uit. Een kat kun je om het even welke naam geven. Zo zal er vast wel ergens een kat rondlopen die iCat heet of Speculaasje. Honden heten toch vooral Bas, Boris of Blackie. Dit zegt misschien iets over hoe mensen katten en honden als huisdier zien. Een kat is een aanwezigheid, een bepaalde kleur of klank in huis. En dat mag dan best wel een rare of grappige naam zijn. Die naam is ook meer bedoeld als omschrijving en niet om mee te communiceren. Een hond zit meer in de hoek van een jas of een fiets. Iets waarmee je je vertoont aan anderen en wat dus iets over jezelf kan vertellen. En dan mag je je geen fouten permitteren en moet je consequent zijn. Als je in een BMW rijdt kun je je hond echt niet Lobbes noemen. Zo’n hond moet toch op z’n minst een naam hebben die klinkt als Conan of Desperado. Een kleine hond is al wat minder strikt als het gaat om het geven van een naam. Die mag best wel Babbel of Wiedes heten, als het maar een naam is die geschikt is om een afstand mee te kunnen overbruggen, om te kunnen roepen. Een kattennaam zal hiervoor zelden gebruikt worden. Ten eerste komen ze toch niet als je ze roept, en ten tweede gebruik je hun naam vooral wanneer ze zich al dicht bij je bevinden, bij voorkeur neus tegen neus.

Tot zover deze lezing over katten- en hondennamen… ;)

Sinds een paar weken heb ik een plugin geïnstalleerd die om de dag automatisch een oud blogje op twitter zet. Erg leuk en handig, omdat op die manier stukjes van jaren geleden nog een keer onder de aandacht komen. En heel toevallig (of maar weer eens niet) zie ik dat net op het moment dat ik een berichtje aan het schrijven ben over het maken van portretfoto’s van (huis)dieren, er opeens een melding verschijnt van het overlijden van mijn kat Mickey, nu alweer bijna twee jaar geleden. Op een aantal van bijna tweeduizend blogjes is dit op zijn minst toch opmerkelijk te noemen.

Van Mickey heb ik in het verleden genoeg foto’s gemaakt, en ook van andere dieren blijf ik foto’s maken. Zo heb ik een tijd geleden honden en katten van het plaatselijke dierenasiel gefotografeerd zodat het asiel over wat nieuw beeldmateriaal zou beschikken voor hun magazine. Er zitten leuke foto’s bij, en voor mensen die ook graag zo’n foto zouden willen hebben, vrijstaand of in hun natuurlijke omgeving – wat ik persoonlijk nog altijd het mooiste vind -  heb ik een flyer gemaakt met wat opties. Zo kan ik een serie foto’s maken van een (huis)dier, maar in het geval van een kennel of cattery kan dit ook gecombineerd worden met het maken van een website en drukwerk.

Voor wie geïnteresseerd is kan de flyer downloaden of rechtstreeks contact met me opnemen.

In navolging van het AMBERT-alert voor vermiste personen (America’s Missing: Broadcast Emergency Response) zal nog dit jaar een variant hiervan in werking treden. De vereniging Zoek Onze Kat heeft hiervoor het initiatief genomen en alle noodzakelijke regelingen met landelijke hulpdiensten zijn al getroffen. Een proef met het systeem resulteerde afgelopen week in een zoektocht van 24 uur waarbij diverse politiekorpsen betrokken waren alsook de plaatselijke brandweer. De als vermist opgegeven kat Mimy lag op dat moment te slapen tussen twee varens in de tuin van de eigenaar. Toch was de actie een succes. De samenwerking verliep vlekkeloos en ook de motivatie van de korpsleden was optimaal. Het WIMPI-alert dat staat voor ‘Waar Is Mijn Poesje Inhemelsnaam’ zal de komende maanden bij de Nederlandse bevolking geïntroduceerd worden en ondersteuning krijgen middels een landelijke campagne.

.

Voor het Dierenopvangcentrum Tilburg maakte ik een tijdje geleden een serie foto’s van honden en katten die in hun asiel verblijven. Ze waren bedoeld om in hun magazine Dierenkoerier gebruikt te worden en een eerste serie foto’s is nu geplaatst, waaronder de goedzak op de cover. Ik verwacht dat deze hond al een nieuw baasje heeft, maar er zitten in dit asiel nog genoeg kandidaten te wachten op een nieuw thuis: www.doct.nl, waaronder ook de kittens uit het vorige bericht die nu nog even bij vriendin I. verblijven tot ze groot genoeg zijn om geplaatst te kunnen worden. Als iemand interesse heeft in een van deze kittens, stuur me dan even een mailtje.

Ge zijt gewaarschuwd! De hierna volgende foto’s zijn NIET geschikt voor gevoelige kijkers! Wie ondanks deze waarschuwing toch besluit op het linkje te klikken doet dit geheel op eigen risico. Ik acht mijzelf dan ook geenszins verantwoordelijk voor de eventuele gevolgen die dit kan hebben op het individu zelf of zijn directe omgeving!

Klik hier als je je niet meer kunt inhouden »

Na een hele tijd niks gelezen te hebben, heb ik me onlangs weer eens gewaagd aan een boek. En dan meteen ook maar een dikke pil. Om precies te zijn, zes bij vier bij drie centimeter, en vol met spreuken over katten en kattengedrag.

Deepak Chopra, voor wie hem niet mocht kennen, is een Indiaas schrijver van boeken over spiritualiteit, alternatieve geneeskunde en de Ayurvedische geneeskunde. Regelmatig legt hij verbanden tussen spiritualiteit en de moderne wetenschap, met name de kwantummechanica, en hij is wat dat betreft een man van deze tijd. Hij twittert heel regelmatig en heeft nu via dat medium een oproep gedaan aan iedereen in de wereld om ideeën aan te dragen over welzijn en welbevinden. @DeepakChopra ‘Please use #cwellbeing hashtag as I’d like to create a database for ideas from all over the world on well being’. Hij noemt het geen ‘geluk’, gelukkig, en het is me ook niet duidelijk of hij nu het Grote Welbevinden bedoelt, zoals in vrede op aarde en dat soort dingen, of het kleinere geluk. Dat laatste is dan stukken makkelijker en twee persoonlijke feitjes heb ik hem al wel kunnen twitteren. ‘Look closely at how cats sit, sleep and move without studying them. Connect with them, on the level of one being to another’. Het tweede feitje deed zich vanmorgen nog voor. Ik was veel te vroeg wakker – vreemd genoeg altijd op zondag en nooit doordeweeks – en liep rond zessen met blote voeten het balkon op en ging bij de reling staan. Ik keek uit over het parkje achter mijn flat, luisterde naar wat vroege merels, zag een zonnestraaltje de toppen van de bomen raken en voelde frisse lucht zachtjes langs mijn gezicht en voeten stromen: ‘Waking up before everyone else, and then going outside to feel the air.’ Ook fijn, maar het was nóg fijner geweest als er behalve die lucht ook nog iets harigs langs mijn benen had gestreken.

Op de website van Vara’s Vroege Vogels is de top 50 gepubliceerd van rotbeesten in Nederland. 48 duizend mensen brachten hun stem uit en plaatsten de teek op nummer 1. Toch wel een vreemde uitslag, vind ik persoonlijk, want zelf heb ik maar één keer in mijn leven een teek in levende lijve gezien. Vriend P. hield iets kleins en zwarts tussen zijn vingers waarna ik nog de vraag stelde ‘Wat is dat?’. Voor velen blijkbaar een overbodige en vreemde vraag, anders stond dit beestje wel niet op nummer één. Is dit dan een rotbeest qua reputatie, of heeft iedereen al eens een teek van zijn huid moeten plukken en ik (nog) niet? Ondanks dat ik, in vergelijking met een doorsnee Nederlander, toch best vaak in het bos kom.

Wat verder nog opvalt aan de lijst. Uiteraard de hond en kat op respectievelijk plaats 5 en 7. Dat moet dan komen door die rotjoekel van de overkant of dat kreng van de buren die je tuin als kattebak gebruikt. Anders zou je een hond en een kat, de twee meest populaire huisdieren van Nederland, toch niet bestempelen als rotbeesten. Het zilvervisje op plek 6? Nooit van gehoord. Knut, de ijsbeer, op plek 17. Die arme Knut leeft niet meer, en over de doden niets dan goeds. De naaktslak op 18. Tenzij je er in het donker een keer over uitgegleden bent is een naaktslak een hardstikke geinig en onschuldig diertje, dus koop een buitenlamp als dat de reden is waarom je dit beestje haat. Een aalscholver? Alleen als je vissen als hobby hebt, anders kan ik geen reden bedenken. Een aalscholver eet nu eenmaal vis en doet dat heus niet voor de sport.

Mijn eigen rotbeest staat niet in de lijst trouwens. De zanglijster. Al jaren hoor ik hem zingen, in parken en bossen, met dat herkenbare stukje herhaling in zijn zang. Maar zien? Dat kreng weet zich zo goed te verbergen tussen het gebladerte dat ik hem nog nooit goed heb kunnen bekijken.

Vriendin J. had een kat met de naam Billy. Op een dag was hij plotseling weg en kwam niet meer terug. Veel verdriet natuurlijk en overal briefjes opgehangen en de kat als vermist opgegeven bij de stichting Amevedi en asiels in de buurt. Maanden niks gehoord en de hoop inmiddels opgegeven krijgt ze opeens een mailtje van een kennis uit Breda. In een krant, in de rubriek ‘Kat zoekt baasje’ staat daar opeens een foto van Billy. Zij natuurlijk weer helemaal gelukkig en snel gebeld met het asiel. Is de kat net vergeven aan een vrouw die hem ab-so-luut nooit meer wenst af te staan. Aldus de medewerkster bij het asiel. Mag dat zomaar? Een soortgelijk verhaal stond vandaag in de krant en betrof een Duitse Herder. Ook hier wil het nieuwe baasje de hond niet teruggeven en volgens de wet hoeft dat ook niet. Eigendomsrecht vervalt blijkbaar na twee weken. Maar J. was niet op de hoogte van het feit dat Billy weer was teruggevonden. Dat had eigenlijk wel gemoeten, had het systeem van Amevedi en hun samenwerking met asiels goed gewerkt. Nu is het te laat. Had het om een gestolen fiets gegaan had ik het nog wel kunnen begrijpen. Een fiets wordt gestolen en doorverkocht aan iemand die zich niet bewust is van de diefstal. Als ik me niet vergis kan zo’n fiets hem of haar niet meer ontnomen worden want is rechtmatig gekocht. Maar een dier lijkt me toch iets anders, zeker als je ook nog eens jaren voor zo’n dier hebt gezorgd. Zelfs een domeinnaam is nog beter beschermd.