SpoenkJack Tummers

Een beetje vreemd is het wel, zo’n moderne filmposter midden in een voor het overig kaal pittoresk Frans dorpje, ver weg van de ‘bewoonde’ wereld… Totdat je het dorpje uitrijdt en op de eerstvolgende rotonde de keuze krijgt uit maar liefst vier immens grote supermarkten: Super U, InterMarché, CarreFour of LeClerc. De ‘final confrontation’ tussen de ijverige boulangerist die nog iedere ochtend zijn broden met de hand staat te kneden en de grote broodfabrieken is al lang geleden gestreden. Er bestaan nog wel twee soorten broden, het ‘pain industrielle’ en het ‘pain artisane’, maar sinds ik hier in Tilburg ooit in de hele vroege ochtend een vrachtwagen heb zien staan van een broodfabriek voor de ingang van een ‘ambachtelijke meesterbakker’ neem ik dit soort kwalificaties altijd met een korreltje zout. Of heel erg veel zout, want dat zit tegenwoordig in grote hoeveelheden in ons brood. Geen wonder dan eigenlijk dat er zoveel soorten zoet beleg te krijgen zijn.

In 2002 was er een ezelsbruggetje voorhanden om makkelijk(er) te kunnen onthouden welke landen de euro gebruikten: DING FLOF BIPS. Het zinnetje bestaat uit de beginletters van de twaalf landen die destijds de euro invoerden. Inmiddels zijn daar weer een aantal landen bijgekomen en voldoet het oude ezelsbruggetje niet meer. Het Genootschap Onze Taal roept daarom mensen op om te komen met suggesties voor een nieuw ezelsbruggetje. Ik heb mijn best hierop gedaan en kwam met de volgende oplossing die ik ook op hun website heb geplaatst: ‘Redenerend dat het restant net zo goed deel uitmaakt van de som, een zinnetje met de beginletters van alle overgebleven landen van Europa die nog NIET deelnemen aan de euro: Mams zong warm als bas. Tevens een mooie aanleiding om gewoon alle landen van Europa uit je hoofd te leren.’

Briljant! Dacht ik tenminste, maar ook briljante geesten maken weleens fouten. Ik heb de beginletters gebruikt van alle resterende landen die tot de Europese Unie behoren. Echter, een land als het Verenigd Koninkrijk behoort wel tot de Europese Unie maar gebruikt als valuta nog steeds de Engelse pond. Foutje dus van mijn kant. Ik heb inmiddels een paar nieuw suggesties gedaan, waaronder:

CBS MOFFENSLIPGIDS, een soort handleiding voor een slipcursus in internationaal handelsverkeer, via de CBS.
SMS FF DE BINGO CLIPS, de beste videoclips van de beste spelletjes…

Eindelijk… heb ik de foto’s van de afgelopen vakantie in Bretagne weggewerkt. Een selectie staat inmiddels hier. We zullen maar zeggen dat het een vorm van napret is dat het zolang heeft geduurd.

Globale locaties van de gebieden »

Voor het tijdschrift Tuin & Landschap ben ik met vriendin M. afgelopen dagen kort in Engeland geweest in verband met het fotograferen van tuinen tijdens de RHS Tatton Park Show 2010. RHS staat voor Royal Horticultural Society. Samen met onder andere de RHS Flower Show Celsea is dit een van de grote toonaangevende tuinshows in de wereld. Vriendin M. is redactrice bij het genoemde tijdschrift en schrijft een artikel over deze show. Foto’s volgen nog.

Zo vlieg je maar af en toe, zo maak je vier vluchten in drie dagen tijd. Beiden zijn we geen ‘frequent flyers’. Tatton Park ligt net onder Manchester. Rechtstreekse vluchten naar Manchester zijn spaarzaam en duur en dus moesten we het doen met een tussenstop in London. De vluchten zelf duren maar een klein uur. De meeste tijd gaat zitten in het wachten op de aansluitende vlucht. Dat is echter geen straf, zeker niet in deze tijd van vakantie(gangers). Er is op luchthavens zo ontzettend veel te zien dat je je geen moment hoeft te vervelen. Tenzij je misschien een van die frequent flyers bent. Dan doe je niks anders dan de krant lezen of met je ogen dicht luisteren naar muziek via een mp3-speler.

Een dag reizen, een dag fotograferen en weer een dag reizen. Het lijkt niks, maar toch heeft het zoveel indrukken opgeleverd dat ik er nog weken over zou kunnen schrijven. En misschien doe ik dat ook wel. Beetje bij beetje. Net wat er op een bepaald moment naar boven komt. Zoals bijvoorbeeld die Deense freelance fotograaf die wist te vertellen dat hij bij het plaatsje Knutsford, waar ons hotel zich bevond, steeds moest denken aan de Deense koning Knoet, of Knut. Net als in het Nederlands zou je in het Deens ‘Knutsford’ uit willen spreken met een harde ‘K’. Zo klinkt ‘Knuts’ in het Deens net zo lollig als in het Nederlands. Duitsers zouden misschien moeten denken aan hun ijsbeertje Knut. Ook dat is grappig. Knutsford zelf is gewoon Brits. Klein en erg sfeervol. Het stationnetje heeft vorig jaar nog een prijs gewonnen als best onderhouden station in Engeland. Een van de vele prijzen die er in Engeland te winnen vallen. Want de prijzen die de tuinen tijdens de RHS Tatton Park Show kunnen winnen lijken erg veel op de prijzen die honden kunnen winnen tijdens een show als Crufts. Bronze, silver, gold en ‘best of show’. Engelsen zijn dol op awards.

Klik hier voor de lokatie van Tatton Park »

Gisteravond werd ik door een vriendin op mijn vingers getikt toen ik haar vertelde over de paar dagen Franse kust van anderhalve week geleden: ‘Boulogne en Touquet? Da’s geen Normandië hoor!’. En dus werd de kaart erbij gehaald en nog even later een dertig jaar oude Bosatlas. En inderdaad, die paar dagen vakantie hebben we niet doorgebracht in Normandië maar net erboven in de Picardie. Mais c’est un broyeur die daar op let. En dus heb ik de titel van een paar dagen geleden maar snel even aangepast.

Inmiddels ben ik alweer een tijdje terug uit de Picardie in het Noorden van Frankrijk. Het weer was goed, de camping redelijk en we hebben lekker veel gewandeld. En cappuccino’s gedronken. En wijn. En croissantjes gegeten. En omeletten. En crêpes. Kortom, het was een korte maar fijne vakantie en veel zin gekregen de komende jaren de rest van de Franse kust eens te gaan verkennen. En verder nog iets opgevallen?

• Het woord toilet is afgeleid van het Franse woord ‘toilette’, maar dat heeft de Fransen er nog nooit toe bewogen die dingen ook eens goed schoon te maken en te onderhouden. Zeker niet op campings.
• Zoeken naar mooie schelpen is altijd leuk, maar soms heb je geluk en vind je iets bijzonders.
• In Frankrijk staan niet zo veel verkeersborden opgesteld als in Nederland, maar ze worden wel efficiënter gebruikt.
• Visjes kijken is iets van alle leeftijden. Zowel kleine jongens vinden het leuk als volwassen mannen.
• Een slaapzak draait ‘s nachts, net als de aarde, rond zijn as. De rits van de slaapzak zal ‘s morgens altijd aan de andere kant te vinden zijn als waar hij de avond tevoren nog zat.
• De kust van Engeland ligt veel dichter bij het Europese vasteland dan de Britten wel zouden willen.
• Kreeften worden nog steeds bij voorkeur levend gekookt.
• Mickey heeft in het plaatsje Wimereux zijn eigen strandhuisje.
• Het doodtrappen of tegen de muur gooien van krabben is blijkbaar niet iets waar door de plaatselijke bevolking vreemd tegenaan gekeken wordt.
• Ook in Frankrijk wordt serieus gedacht over dijkverzwaring.
• Mislukte foto’s kunnen nog steeds erg mooi zijn.
• In Nausicaa, het Centre National de la Mer, worden de bezoekers dan wel voorgelicht over wat de mens op dit moment met de zeeën aan het doen is, dezelfde vissen als die sierlijk in grote aquariums rondzwemmen worden honderd meter verderop met bakken tegelijk door vissers aan wal gebracht.

Binnenkort nog wat meer foto’s…

Bing is de naam van de nieuwe zoekmachine van Microsoft en net als bij Google hangt er ook een kaartje aan in de vorm van Bing Maps. Wederom erg mooi en erg verslavend en dus ben ik weer menig uurtje zoet geweest met rond te zwerven over onze aarde. En daarbij viel me op dat verschillende landen verschillende methoden hebben ontwikkeld het aanwezige land te verdelen of in te delen.

In Nederland ziet de indeling er zo’n beetje uit als een grote planken vloer. Lange aaneen gesloten stroken land in diversen kleuren, afhankelijk van het beoogde doel of gewas. Daarbij valt nog op dat de stroken een zuidwestelijke (tot noordoostelijke) richting hebben, wat wel te maken zal hebben met de in ons land meest voorkomende windrichting. Het oogt allemaal heel ordelijk en functioneel en veel bebouwing is er niet te zien in deze verdeling. Ongetwijfeld het resultaat van bestemmingsplannen.

In Amerika, als vrij jong land, heeft men het heel anders aangepakt en heel ‘scientificly’. Daar verloopt de indeling perfect verticaal en horizontaal en in vierkante gebieden van schijnbaar gelijke grootte. De cirkelvormige binnengebieden zijn waarschijnlijk het gevolg van de manier waarop men met tractoren en andere machines het land bewerkt. Hier en daar staan wat grote schuren aan de randen van de vierkante stukken land.

De Fransen doen het weer anders. Geen systeem maar zoals men spreekwoordelijk wel vaker zegt ‘met de Franse slag’. Het grondgebied lijkt nog het meest op een mozaïek van leistenen zoals je die ook wel eens aantreft op terrassen of paden. Leg maar ergens neer, het komt niet zo nauw. En zet je huisje ook maar ergens neer, en als het er twee of drie worden noem je het gewoon een dorpje en word je daar zelf burgemeester van. Niet echt overzichtelijk en al helemaal niet makkelijk om na te meten. Maar wat een leuke lapjes grond om te verkennen met fiets, auto of motor. Geen wonder dat Frankrijk zo’n leuk land is om in rond te toeren en vakantie te vieren.