SpoenkJack Tummers

Wat moet je als je geen ervaren computergebruiker bent en dan plotsklaps tijdens het surfen op het web geconfronteerd wordt met een waarschuwing zoals op deze foto? In het verleden werd ik nogal eens gebeld door een van mijn vrienden met de vraag of ik hen uit de brand kon helpen. Geen nood, was dan meestal mijn antwoord, gewoon nergens met je muis op klikken behalve op het icoontje om het venster met die waarschuwing te sluiten. Helaas zijn er nog steeds erg veel mensen op het web alleen maar bezig met het voor de lol verspreiden van virussen of met het proberen persoonlijke gegevens los te krijgen van nietsvermoedende internetgebruikers. Zelf mag ik me inmiddels wel een ervaren internetter noemen en ik schrik dan ook nooit meer als ik dit soort pagina’s voor mijn neus krijg. In dit geval moest ik er zelfs om glimlachen. Internetten vanaf een Linux-pc en dan een virusmelding krijgen in de kleurtjes van Windows XP. Niet erg slim van degene die dit bedacht heeft. Op zijn minst zou hij of zij van tevoren even hebben kunnen checken om welk besturingssysteem het gaat en dan het scherm met de virusmelding daarop aanpassen. Het toont in ieder geval weer aan dat virussen nog steeds vooral voor Windows gemaakt worden. Niet omdat Windows nu zo ontzettend veel kwetsbaarder is dan bijvoorbeeld Linux of Apple, maar puur vanwege het marktaandeel van dit systeem. Voorlopig hoef ik me in elk geval nog geen zorgen te maken. Sterker nog, ik heb niet eens een virusscanner op mijn pc staan. Het enige waar ik soms bang voor ben is dat mijn pc er opeens mee ophoudt. Gekocht in januari van het jaar 2006 zal er toch een moment komen dat ik ‘s ochtends op het aan- en uitknopje druk en er niets gebeurt. Helaas zijn computers nog niet zo slim om een melding te kunnen geven als een computerstoring aanstaande is. ‘Beste Jack. Je computer heeft zijn beste tijd gehad. Over precies zes dagen en 23 minuten zal het systeem uitvallen en reparatie is niet mogelijk. Neem nu alvast maatregelen en bestel de nieuwste HP Paviljon 3000 ZX2 met Intel Quadcore Hyperprocessor en 8 Gb RAM. Nu extra voordelig en makkelijk online te bestellen via www.hp.com/nl’.

Het antwoord is, voor mij in ieder geval, Gnome 2. Gisteravond installeerde ik de nieuwste versie van Ubuntu op mijn computer. De populairste distro van Linux heeft dit keer aardig wat veranderingen ondergaan. Standaard is de desktopomgeving Gnome, die tot nu toe altijd meegeleverd werd, vervangen door een desktopomgeving die door Ubuntu zelf werd ontwikkeld: Unity. Klinkt als uniform, universeel, en dus overzichtelijk en makkelijk. Maar na twee uur uitproberen had ik nog steeds niet een aantal voor mij essentiële onderdelen van het besturingssysteem gevonden en gingen er herhaaldelijk dingen mis tijdens het uit- en weer inloggen. Daarnaast ben ik nooit een liefhebber geweest van op en neer dansende knoppen en heen en weer schuivende vensters. Ik besloot daarom snel Gnome 3 te installeren, de nieuwste versie van mijn oude vertrouwde Gnome desktop. Maar ook die is grondig gewijzigd en wat mij betreft niet ten goede. Ook hier kon ik niet snel de onderdelen vinden die ik zocht en als ik ze al vond kon ik er niets aan wijzigen, wat bij Gnome 2 juist heel eenvoudig is. Misschien dat in de loop van de komende jaren alles wel weer goed zal komen. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat er veel gebruikers van Ubuntu enthousiast zullen zijn over Gnome 3. Toegegeven, het ziet er visueel prachtig uit, maar het werkt voor geen meter. En daarom zit ik nu weer met plezier achter mijn pc met Ubuntu Studio 11.04 en Gnome 2. Waarom zou je iets nog eenvoudiger willen maken dat al heel eenvoudig en overzichtelijk is? Dat kan niet anders dan fout gaan.

Iedereen die het programma WordPress kent heeft vast weleens op hun site de opmerking Code is poetry zien staan. De makers van het programma doelen daarmee op het feit dat programmeercode eenzelfde soort structuur als basis heeft, en net zo mooi of aantrekkelijk kan zijn als poëzie. Voor een dichter of schrijver misschien moeilijk voor te stellen, en of deze opmerking ook voor de onderliggende code van WordPress geldt kan ik niet beoordelen. Ik kan websites maken, maar ik ben geen hardcore coder. Toch begrijp ik wel wat ze bedoelen. Code kan rommelig en inefficiënt zijn, maar ook puur, goed doordacht en mooi opgebouwd. Een programma kan er aan de buitenkant mooi uitzien, aan de binnenkant kan het een grote onoverzichtelijke zooi zijn. Zelf ervaar ik dat weleens bij klanten die Frontpage van Microsoft hebben gebruikt om een webpagina te maken en dan aan mij vragen of ik dat ene ding dat niet klopt even wil oplossen. Probleem is dat Frontpage een enorme hoop onnodige code in zijn pagina’s stopt die het bijna ondoenlijk maken dit even in de broncode van de html-pagina te veranderen. Veel makkelijker is de pagina van begin af opnieuw op te bouwen. Het resultaat is vaak een html-pagina die bestaat uit een regel of 50 aan html-tags plus inhoud, tegenover een paar honderd regels aan Frontpage-code.

De schoonheid van goede code is ook terug te vinden in een recent bericht uit de Linuxwereld. Het besturingssysteem van Linux en alles wat je er verder ook maar mee kunt, is opgebouwd rondom iets dat men de ‘kernel’ noemt. Die kernel bevat inmiddels een flinke 13 miljoen regels aan code en vormt het hart van een computer die op Linux draait. Zo’n beetje 90% van alle servers in de wereld en 90% van alle supercomputers op de wereld draaien op Linux. De reden hiervoor is dat Linux stabiel, veilig en snel is. En nu heeft onlangs ene Mike Galbraith ‘slechts’ 233 regeltjes aan die enorme berg code toegevoegd die ervoor zorgt dat de latency van de desktop met een factor 10 tot 60 afneemt. Latency wil zoveel zeggen als de vertraging tussen het moment waarop een opdracht aan de computer wordt gegeven en de uitwerking daarvan. Denk aan het openen, sluiten en verplaatsen van vensters, het soepel laten lopen van een film en daarnaast lekker vlot blijven internetten, typen en wat al niet meer. Je zou denken dat dat alleen maar te maken heeft met de snelheid van je processor en videokaart, maar dat is dus niet zo. 233 regels aan goed doordachte, ‘perfect’ geplaatste en geordende code. Ik heb die code niet onder ogen gehad, maar ik zie er de schoonheid ook zo wel van in.

Voorbeelden met de patch OFF en ON op de site van Phoronix »

Voor Linux bestaan er net als voor Windows allerlei programma’s om filmpjes mee te kunnen bekijken. VLC is zelfs voor ieder besturingssysteem te downloaden en speelt zo goed als ieder bestandsformaat. In Ubuntu wordt standaard Totem geïnstalleerd, hoewel je om het even welke andere player kunt installeren. Met Totem bekijk ik regelmatig films. Wat ik echter nog niet wist is dat je via Totem ook rechtstreeks toegang hebt tot YouTube. Het zal vast ook kunnen met gratis spelers op een Windows computer, maar dat dit met Totem kon wist ik niet. In plaats van een playlist kies je aan de rechterkant voor ‘YouTube’ en geeft vervolgens een zoekopdracht in. Aan de rechterkant verschijnen vervolgens netjes onder elkaar alle aan jouw zoekopdracht gerelateerde filmpjes. Geen groot en vol browserscherm met allerlei extra en vaak overbodige informatie, maar alleen maar filmpjes. Oneindig kijkplezier.

Ninja Cat, deel 1 »

Zelf heb ik me nooit gezien als een nerd. Dan denk ik toch al gauw aan iemand die alleen maar bezig is met computers te verherbouwen, bij voorkeur tot diep in de nacht games speelt en woont temidden van stapels oude pc-onderdelen en een oerwoud aan kabels. Zo ben ik niet. Ik hou niet van onnodige rommel en al helemaal niet van onnodige gadgets. En al zeker niet van merken die hypes creeëren om mensen maar zo gek en kritiekloos te krijgen dat ze hun dure spulletjes maar wat graag kopen, zelfs als ze daarvoor uren in de rij moeten staan of een vliegticket moeten kopen naar een land waar dat artikel eerder te koop zal zijn dan in eigen land. Mjah… Ik heb het natuurlijk over Apple. Net las ik een artikel met de titel ‘iPadkoper is elitaire egoïst‘. En zo is het maar net. Maar aan de andere kant worden de iPadcriticasters omschreven als nerds: ‘Het andere uiterste, de club iPadcritici, wordt door MyType omschreven als onafhankelijke geeks. Ze zoeken zelf dingen uit, mijden conformiteit en zijn geïnteresseerd in games, computers, elektronica, wetenschap en internet. De meest specifieke indicator van een iPadcriticus is zijn of haar voorkeur voor Linux als besturingssysteem.’ Mjah… Linux dus. En dus ben ik een nerd. Het zij zo. Liever dat dan een elitaire egoïst. Hoewel, Linux is ook best wel elitair want het wordt nog nauwelijks door mensen gebruikt als alternatief voor Windows of Mac. En dat is maar goed ook, want zo’n fijn besturingssysteem hou ik het liefst he-le-maal alleen en voor mezelf.

Ik wil geen site worden die tips gaat geven over computergebruik. Dat soort websites zijn er al meer dan genoeg en veel beter en gedegener. Toch wil ik hier wel even kwijt hoe ik tegenwoordig mijn ochtenden begin. Met koffie en een stukje peperkoek voor de inwendige voeding, en feeds voor de mind. En dat is eigenlijk nog leuker dan de krant lezen. Ik heb gemerkt dat er genoeg mensen zijn die weten wat feeds zijn, maar blijkbaar ook nog heel veel mensen niet. Vandaar dit stukje.

lees verder »

Ik vind van mezelf dat ik op zijn tijd aardig wat rotzooi kan maken en chaotisch kan zijn, maar daarnaast kan ik ook erg veel plezier hebben in ordenen en opruimen. Volgens mijn moeder kon ik dit zelfs als kind al goed, maar of ik met dat nieuws nu blij moet zijn weet ik niet, want welk kind vindt het nu leuk om op te ruimen? Dan ben je toch al vroeg gestoord lijkt me.

Iets van waarheid zal er toch wel in zitten ben ik bang, want zojuist heb ik met veel plezier mijn verzameling films zitten onderbrengen in het programma Tellico. Ook boeken, cd’s en dergelijke kun je er in onderbrengen, maar daar heb ik niet zo’n behoefte aan. Alleen berg ik tegenwoordig mijn dvd’s met films op in een paar lades met plastic hoesjes zodat ik verlost ben van een kast vol schreeuwerige dvd-hoezen. Een overzicht is dan wel noodzakelijk, en met Tellico hoef ik alleen maar de titel en het nummer van het hoesje in te voeren, de rest van de informatie wordt via internet gedownload van IMDB, inclusief miniatuurtje van de dvd-hoes.

Controle en overzicht, ik moet me er denk ik maar bij neerleggen dat het een basisbehoefte van me is. Alleen als ik hieraan voldoe, kan ik blijkbaar ‘dwarse straten’ inslaan. Pure chaos kan ik alleen maar verdragen als daar orde en regelmaat tegenover staan. Spoenk versus de rest van de wereld.

Dat is ook saai! Verwacht je een lekker middagje te kunnen rommelen met allerlei probleempjes die altijd weer ontstaan als je een upgrade doorvoert van de software en plugins die je website draaiende houden, gaat alles goed!… (uit: webwerkzaamheden van 11 december 2008)

Wa zedde? Duwel boet? Voor wie het niet weet betekent ‘dual-boot’ zoveel als twee besturingssystemen naast elkaar installeren op één computer. In mijn geval heb ik dus Windows XP en Ubuntu Linux naast elkaar staan, en middels een eenvoudig menu (GRUB: GRand Unified Bootloader) krijg ik na het opstarten van de computer de keuze welke van de twee ik wil gebruiken. Erg handig, en daarom iets wat nooit ‘te koop’ zal worden aangeboden door een bedrijf als Microsoft. Ze zouden eens klantjes kunnen verliezen…

Waar het fout ging »

Ik heb een videocamera gekocht. Dat was ik al langer van plan, maar ik moest eerst nog uitzoeken welke ik voor nu het beste kon nemen. Niet te duur en hij moest makkelijk op een pc met Linux te gebruiken zijn. Uiteindelijk is het dan een Panasonic NV-GS90 geworden. Deze werkt nog met mini-dv tapes en via FireWire (een soort USB zeg maar) zou ik de bestanden makkelijk kunnen binnenhalen op mijn computer. Maar helaas, het programma waarmee dit zou moeten gebeuren gaf aan dat hij geen FireWire kon vinden…

Op de achterkant van de pc zit een aansluiting voor FireWire en aan de voorkant ook. Op de doos van het moederbord staat het ook duidelijk vermeld en daar had ik dit moederbord ook op uitgekozen. Hardwareondersteuning kan echter in Linux soms nog wel eens een probleem zijn en dus begon ik op internet te zoeken naar een oplossing. Maar een paar koppen koffie, een open- en weer dichtgemaakte computerkast met verplaatste kaarten en een heleboel testjes later, startte ik uiteindelijk Windows XP nog maar eens op om te kijken of die de FireWire aansluitingen wél kon detecteren. Maar helaas, ook hier niks, en de enige oplossing die nu nog overbleef was een losse FireWirekaart gaan kopen en die op het moederbord plaatsen.

Maarrrrr… (‘Elementary, my dear Watson, elementary… ) er bestaat nog zoiets als het BIOS: Basic Instructions Operating System. Dat is niet helemaal de correcte invulling van die afkorting, maar hij beschrijft wel goed wat het doet, namelijk het gedeelte van de pc dat je kunt benaderen als je meteen na het opstarten op ‘Del’ klikt en waar alle basisinstructies voor het besturingssysteem geregeld zijn en dan met name de hardware. En ik weet dat het BIOS bestaat en heb er in de afgelopen jaren al heel regelmatig een beroep op gedaan, maar het is zo ‘basic’ dat ik er nog niet eerder aan had gedacht daar eens in te gaan snuffelen. En in het BIOS staat een venster ‘Device Configuration’ en een van de ‘devices’ die hier vermeld staan is: IEEE 1394 (= FireWire).

Moet ik nu ook nog vermelden dat deze optie op ‘disabled’ stond? En nu ben ik natuurlijk blij dat ik toch weer de oplossing heb gevonden, maar ondanks de vele vrije dagen die ik opeens cadeau kreeg dankzij een ‘leeggelopen’ agenda (zie vorige bericht), zijn er op deze manier toch weer heel wat uren naar de klote gegaan…

Vandaag dan eindelijk het besturingssysteem van mijn pc geupgrade naar de nieuwste versie: van Ubuntu (Studio) 7.10 naar versie 8.04. Deze worden elk halfjaar beschikbaar gesteld en hoewel meteen upgraden niet nodig is ben je dan wel verzekerd van de nieuwste software en drivers voor je hardware. In april kwam het niet goed uit, maar nu dus toch maar gedaan en zonder noemenswaardige problemen. Op eentje na: de kalenderextensie in Thunderbird is al zijn gegevens kwijt.

De in het mailprogramma ingebouwde agenda (Lightning) is zo handig dat ik het vaak naliet alles ook nog eens over te schrijven in mijn gewone ‘papieren’ agenda. Nu ben ik dus alle afspraken en geplande activiteiten kwijt. Mijn excuses dus als ik binnenkort ergens niet kom opdagen, maar echt erg kan ik het toch niet vinden. Dit is de eerste keer dat een computer mij daadwerkelijk meer vrije tijd heeft opgeleverd, en daar waren die dingen ooit toch voor bedoeld?