Je kent dat waarschijnlijk wel. Terwijl je op een stoplicht af fietst verminder je langzaam je snelheid in de hoop dat het stoplicht op groen zal springen zodat je niet hoeft te stoppen. Steeds langzamer ga je fietsen, je stuur beurtelings naar links en naar rechts zwaaiend om te voorkomen dat je omvalt. Wanneer dat echt niet meer gaat en je met je voorwiel al gevaarlijk ver op de weg zit, ben je uiteindelijk toch genoodzaakt helemaal tot stilstand te komen en je voet aan de grond te zetten. En dan, en altijd precies op dat moment, springt het stoplicht op groen. Ik heb er nog net geen wetenschappelijk onderzoek van gemaakt, maar er zit een behoorlijk statistische constante in dit fenomeen.
Nu heb je stoplichten met knopjes en met van die dingen waar je je hand even voorbij mag zwaaien. Meestal werken stoplichten volgens een bepaald tijdschema, die met de knopjes waarschijnlijk alleen maar als je er op gedrukt hebt. Maar er zijn er dus een heleboel die ook met een soort bewegingsmelder werken. En nu heb ik het idee dat er een denkfout is gemaakt bij de toepassing daarvan. Want juist wanneer de beweging stópt treedt het apparaat in werking, terwijl het stoplicht op groen moet springen als er nog beweging is, er dus nog vaart in de fiets zit.
Hierover nadenkend begon ik me af te vragen of de wereld niet vol zit met bewegingsmelders die allemaal verkeerd om werken. Met als enigste doel ons te pesten. Zo ben ik er inmiddels al achter gekomen dat mijn kat ook een bewegingsmelder heeft. Kijk, hij vindt het leuk om het balkon op te gaan en dat mag hij ook. Nu het wat kouder wordt doe ik wel altijd de deur achter hem dicht, en wanneer ik buiten licht gekrab hoor aan de balkondeur weet ik dat hij weer naar binnen wil. Terwijl ik binnen zo’n beetje rondloop, of net als zoëven aan het koken ben, is er niks aan de hand. Hij vermaakt zich buiten en geeft nog geen seintje dat hij weer naar binnen wil. Wanneer ik vervolgens klaar ben met koken, de tv aan staat, en ik met mijn bordje naar de bank loop en neerplof om te gaan eten, dan, en altijd precies op dat moment begint die ***kat aan de deur te krabben.
Ik ga er in het vervolg extra goed op letten. Wanneer ik weer een nog onbekende bewegingsmelder tegen kom die niet deugt zal ik er hier zeker melding van maken. Het leven pest ons al erg genoeg.
Hij kreeg al regelmatig wat aandacht op deze website, en daarom heeft hij vanaf nu ook zijn eigen e-mailadres: mickey@spoenk.nl. Zoals is te zien op de foto is hij er nu nog een beetje verlegen onder, maar ik weet hoe fijn hij aandacht krijgen vindt, dus dat zal wel snel veranderen.
