SpoenkJack Tummers

Vanavond werd in de Universiteit van Tilburg de jaarlijkse Warandelezing gehouden, dit keer door Wubbo Ockels. Thema was duurzame energie. Bij de ingang van de zaal stond een bord met de titel van de lezing: En nou even allemaal heel hard blazen. Dat zal wel over windenergie gaan dachten we, maar het werd de zon. Heel veel zon. Van zonnepanelen op de daken van alle huizen tot een superbus en een elektrisch aangedreven veerboot van Den Helder naar Texel. Het kan allemaal en het kan allemaal heel snel. Als de grote bedrijven en de politiek maar mee willen werken. En daar schort het aan (in)zicht op de toekomst. Ondanks heel wat dia’s met neergaande grafieken en sombere rekensommetjes was zijn boodschap toch heel positief. We leven volgens hem in een boeiende tijd met veel veranderingen en innovaties. En wat eerst saai en onwennig is (een electrische auto) wordt straks hip en modern. Wie dan nog in een auto rijdt met verbrandingsmotor wordt volgens Wubbo door de rest beschouwd als zijnde een ‘looser’. En dat is wel grappig, want waar ik ooit nog schreef dat ik nooit of te nimmer een electrisch aangedreven motorfiets zou willen, ben ik afgelopen week van mening veranderd. Ik zat op de fiets en stond stil bij een stoplicht. Naast mij stopte een scooter. Voor de verandering zat de eigenaar nu eens niet de hele tijd aan het gashandel te draaien, want dat had ook helemaal geen nut bij zijn electrische scooter. Toen het licht op groen sprong schoot de scooter vooruit en ging er met een heerlijk zoevend geluid vandoor. Waarom ook niet? Klinken niet alle coole zwevende auto’s uit Star Wars zo?

Gisteren was ik even op bezoek bij mijn motordealer voor een nieuwe helm. De eigenaar hiervan heeft vorig jaar een ernstig motorongeluk gehad in Oostenrijk als gevolg van een TIA. Niet het beste moment om die te krijgen, bochtjes rijdend in de bergen. In Oostenrijk had men hem min of meer al opgegeven, en lopen zou hij in ieder geval nooit meer kunnen. Maar hij leeft nog, hoewel hij nog steeds herstellende is. En hij kan gewoon lopen.

We kletsten wat over het ongeluk, de gevolgen, en hoe dat nu zit met zo’n TIA. Een Transient Ischaemic Attack (weet ik nog uit mijn opleiding) is een plaatselijke en tijdelijke onderbreking van de bloeddoorstroom in de hersenen. Kan zomaar gebeuren, bij iedereen, jong of oud. De oorzaak is niet altijd goed aan te geven en het is zelfs zo dat mensen een TIA kunnen hebben gehad zonder dat ze het zelf weten. Misschien alleen maar heel eventjes een black-out. En nu vraag ik me af, kan Rutte niet gewoon ook een TIA hebben gehad toen hij zich voor 50 miljard vergistte in de kwestie over die lening aan Griekenland?

Voor liefhebbers van zowel motorrijden als tuinieren heeft het bedrijf Green Bikes uit Groot-Brittanië een plantenbaksysteem ontworpen dat eenvoudig op iedere kofferdrager gemonteerd kan worden. Op de foto is het eenvoudigste model te zien. Gemaakt van gevlochten riet met kunststof binnenbakje biedt dit rekje plaats aan maximaal drie plantjes per zijde. Op de plaats waar nu nog een standaard topkoffer is gemonteerd kan een maxi-bak extra ruimte bieden voor bijvoorbeeld grotere planten zoals varens of hangplanten. Behalve het hier getoonde rieten model zijn er ook nog kunststofversies te krijgen met diverse vrolijke motiefjes, en een luxe aluminium model met ingebouwd bewateringssysteem. Een eco-versie hiervan waarschuwt de eigenaar als het gaat regenen zodat deze even een kort ritje kan gaan maken met de motor om optimaal gebruik te maken van natuurlijk regenwater. Dit laatste model verkoopt vreemd genoeg nog niet zo goed.

Ik weet niet zo goed wat ik van die splashteller moet denken. De website ziet eruit alsof het gaat om een leuke zomergame voor kinderen. Lekker felle kleurtjes, bijtjes die links en rechts in het beeld hangen te zoemen. Meedoen is makkelijk en je kunt opgeven hoeveel insecten er bij jou tegen de kentekenplaat kapot gevlogen zijn. Die van mij is altijd schoon, maar dat komt omdat die op de achterkant zit van mijn motor. Voorop zit de koplamp, een kleine stuurkuip en de radiateur van de waterkoeling. En die zitten ook bij mij altijd vol met kleine beestjes die ik er alleen maar met een schuursponsje of mijn nagels afkrijg. Miljarden insecten sterven op deze manier per jaar een vroegtijdige dood. Toch accepteer ik dit. Ook als ik wandel door het bos dood ik zonder het te weten per wandeling honderden insecten door ze te vertrappen. Met dieren en vogels vind ik dat lastiger. Zelf heb ik het gelukkig nog nooit meegemaakt dat ik plotseling een kat, konijn of egel voor de wielen van mijn motor kreeg. Wel ooit een eend die bijna tegen mijn helm vloog en die ik alleen maar kon ontwijken door snel mijn hoofd in te trekken en een stukje opzij te gaan hangen.

De reden dat er zo vaak dode dieren en vogels langs en op de weg liggen heeft vaak iets extra triests. Soms zijn ze niet meteen dood, vermoed ik, en liggen ze nog een tijdje na te lijden in de berm of op een vluchtstrook. En wat het voor mij nog triester maakt is dat veel van dit soort slachtoffers waarschijnlijk niet eens nodig zijn. De meesten tref je ‘s ochtends aan, als er extra hard gereden wordt op de wegen omdat mensen anders te laat komen op hun werk of gewoonweg omdat het kan omdat er nog maar weinig volk op de weg is. Nee, dat volk moet nog wakker worden, maar dieren en vogels zijn dat al lang. Als ik zelf ‘s ochtends vroeg of ‘s avonds laat op pad ben hou ik hier altijd wel rekening mee. Wat betreft die splashteller ben ik nieuwsgierig naar hoeveel dieren er jaarlijks dood blijven in het verkeer. De herten, vossen, konijnen, eekhoorns, vogels, katten en honden. Aardig wat denk ik, want alleen al binnen mijn eigen kleine leefgebiedje zie ik ze bijna iedere dag. Bijgevoegde scholekster lag op een paar meter afstand van een dood konijn, maar die was bijna niet meer als zodanig te herkennen.

Via mail kreeg ik dit leuke feitje door: ‘Dit jaar gaan we vier opmerkelijke data ervaren: 1-1-11, 11-1-11, 1-11-11, 11-11-11, en dat is niet alles. Neem de laatste twee cijfers van het jaar waarin je geboren bent en tel de leeftijd die je dit jaar wordt op en het resultaat zal 111 zijn, voor iedereen! Dit is het jaar van het geld. Zo zal dit jaar oktober 5 zaterdagen, 5 zondagen en 5 maandagen hebben. Dit gebeurt slechts eens in de 823 jaar. Deze speciale jaren staan bekend als geldzakjaren. Een gezegde gaat dat als je dit naar acht goede vrienden stuurt, zal er in de komende vier dagen geld verschijnen, volgens Chinese Feng Shui. Degenen die deze keten verbreekt, zal niets ontvangen. Het is een mysterie, maar het is het proberen waard.’

Grappig hoe jaren en jaartallen op deze manier soms in elkaar grijpen. Voor dit jaar betekent het dus voor iedereen niets dan goeds, hoewel je daar anders over kunt denken als je de nieuwsberichten volgt. En voor volgend jaar? Wordt het dan voor iedereen 112? Dat alarmnummer schijnt nu al vaak slecht bereikbaar te zijn in nood, laat staan volgend jaar. Voorlopig doen we het echter met 2011 en dat belooft dus veel goeds. Normaal gesproken heb ik het niet op dit soort kettingbriefgezegdes en stuur ik ze nooit door, behalve dan vandaag. Door er een blogbericht van te maken stuur ik het niet zomaar acht keer door maar op zijn minst honderden keren! Ik denk dat ik straks maar vast even bij de motorzaak een nieuwe motor ga bestellen. Zo’n Triumph Tiger lijkt me wel wat :).

Terwijl de Egyptische bevolking zich net bevrijd heeft van dertig jaar dictatuur staan we in Nederland ook niet stil. Onder de bezielende leiding van Marc Rutte maakt ook de VVD vaart met de vooruitgang. Vandaag werd het eerste verkeersbord onthuld met de nieuwe maximumsnelheid van 130 kilometer per uur. Voorlopig alleen nog maar op de afsluitdijk, maar ons (de potentiële kiezer) is plechtig beloofd dat voor het einde van de kabinetsperiode op maar liefst éénderde van alle Nederlandse snelwegen 130 kilometer per uur gereden mag worden. Het is maar goed dat de Egyptenaren hier niks van meekrijgen, het zou een enorme domper zijn op hun feestvreugde.

Het lijkt erop dat de VVD (en de PVV) echt denken en hopen met dit geneuzel meer stemmen te gaan krijgen bij de verkiezingen van 2 maart aanstaande. En het is al net zo erg dat Alexander Pechtold van D66 het nodig vond hierop te reageren door uit te laten rekenen dat een verhoging van de maximum snelheid met tien kilometer per uur betekent dat je 80 seconden sneller aan de andere kant van het IJsselmeer bent. Wat een trieste bedoening toch, en dat terwijl er destijds hard gelachen werd in de Tweede Kamer toen Marianne Thieme om een verbod vroeg op de ronde vissenkom. En daar zat dan nog een kritische en een tot dicussie prikkelende gedachte achter. Ik stel daarom voor dat mensen die straks hun stem daadwerkelijk hebben laten bepalen op dit punt, deze 130 kilometer per uur, hun stembevoegdheid ontnomen moet worden voor de duur van minimaal 4 jaar. Laten we proberen met z’n allen om politiek en verkiezingen te laten gaan over inhoud en onze toekomst, hier en elders in de wereld. En trouwens, 130 kilometer per uur rij ik meestal toch al. Dan loopt mijn motortje namelijk op z’n lekkerst.

Net terug van het ophalen van mijn motor, en een perfecte dag daarvoor. De kleppen zijn gesteld en ook was hij toe aan een grote beurt. En wat voelt het dan weer heerlijk als je dan de motor start en wegrijdt. Als nieuw. Ook al is deze Yamaha TDM 850 inmiddels al twaalf jaar oud. Hetzelfde gevoel had ik vroeger altijd met mijn eerste motor, een Honda CX500. Bouwjaar ’78, gekocht in ’86 en weg moeten doen in 2000. 174.000 kilometer had hij gereden en zonder noemenswaardige problemen. Heel wat voor een motorfiets. Het deed me dan ook pijn toen ik hem weg moest doen.

Een opkoper kon de onderdelen nog wel gebruiken en kwam hem op een middag ophalen met zijn busje. Samen duwden we hem over een plank naar binnen, net zoals je met een varken of koe doet die naar de slacht gaat. Mijn trouwe beesie. Ik zal hem nooit vergeten.

Marinet Haitsma schrijft vandaag op haar weblog dat benzinepompen geen sexappeal hebben. Daar moet ik haar toch even in corrigeren. Voor vrouwen mag een benzinepomp dan misschien een tochtig gat zijn waar het altijd stinkt naar olie en benzine, juist voor mannen kan dit een heel opwindende omgeving zijn. En dan heb ik het niet over ‘dat ding’ in ‘dat gat’ steken (om te kunnen gaan tanken…), dat zou te platvloers zijn. Ik doel op de eerder genoemde geuren die bij mannen, en in elk geval bij mij, heel opwekkend kunnen werken.

Ik ben geen sleutelaar. Nog steeds ben ik bang een cruciale moer of schroef de vernieling in te helpen als ik eens probeer te doe-het-zelven. Toch vind ik een garage of benzinepomp een heerlijke omgeving om in rond te lopen. De geur van smeer, olie en benzine. Heerlijk. Ze brengen me altijd meteen terug bij het aardse, het fysieke. Alsof het smeersel van de aarde contact maakt met mijn eigen smeersel, mijn eigen lichaamssappen. Ik krijg dan zin. Zin om lichamelijk bezig te zijn. Te gaan wroeten in de aarde, te gaan hardlopen in het bos of poetsen aan mijn motor. Of zin in sex. Dan is het opeens ook niet zo raar dat in de werkplaats van een garage altijd wel ergens een kalender hangt met blote meiden.

Ik zou best wel weer een auto willen hebben. Momenteel moet ik het doen met alleen maar mijn motor en mijn fiets. Op zich geen probleem, maar nu met die sneeuw… De motor staat dus al weken in de schuur en ik geef hem alleen maar af en toe wat te eten door de accu een nachtje aan de oplader te hangen. En dat terwijl er nog zoveel autootjes in de haven van Antwerpen alleen maar wat mooi staan te wezen. Dat ze die niet gewoon weggeven aan mensen die hem goed kunnen gebruiken. Stom hè?

Hoe groen ben je? En dan bedoel ik dit met betrekking tot milieu, duurzaamheid etc. Altijd heb ik gedacht aardig groen te zijn en hou ik rekening met het milieu en dierenwelzijn bij het doen van boodschappen en de aanschaf van luxere producten. Ook rij ik niet meer kilometers dan noodzakelijk, pak ik regelmatig ook eens de trein en binnen de stad doe ik zoveel mogelijk op de fiets of ga ik te voet. En als ik dan zie dat mensen net zo makkelijk weer van hun principes afstappen als het hun persoonlijk echt zou raken, dan vind ik dit zwak en typisch een voorbeeld van eigenbelang. Maar ik ben ook zwak, want ik wil geen electrische motorfiets.

Zero Motorcycles is een Amerikaans bedrijf dat elektrische motorfietsen maakt. Negentig kilometer kun je er op dit moment mee rijden voordat de accu weer opgeladen moet worden, en het ding maakt geen geluid behalve dat van de wielen op het asfalt. Maar welke rechtgeaarde motorrijder wil dat? Het geluid van een Harley vind ik overdreven en ik ben ook niet iemand die de uitlaatdempers van zijn motorfiets sloopt om ze in te wisselen voor andere dempers met een zwaarder geluid. Maar het geluid van de motor, het ritmische plof-plof van de zuigers in de cilinders, het toe- en afnemen van dit geluid terwijl je optrekt of voor een bocht plotseling het gas loslaat, dat geluid dat in je buik en in je hart gaat zitten, al dit maakt het motorrijden juist tot een zinnelijke ervaring. Dat ga je toch niet inwisselen tegen het geluid van een magnetron?

Ik ben zwak en niet honderd procent principieel. Sorry.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.