Nog niet alle kippen in Nederland zijn opgehokt. Een laatste stelletje blijft zich hardnekkig verzetten tegen hun ‘burgerplichten’.
(eerder geplaatst onder “Inburgeringsplicht“; gebruik de muis om het bolletje te bewegen.)
“Een beter Nederland begint hier’”, oftewel de SP is met z’n verkiezingscampagne begonnen. En op een hele leuke manier moet ik zeggen.
Een paar dagen geleden kreeg ik een e-mail binnen met het bericht: “Er is op dit moment iemand onderweg naar je met een speciale boodschap”. Ik schrok me rot eerlijk gezegd. Het zou toch niet zo zijn dat Jan Marijnissen straks bij mij voor de deur zou staan met een hele cameraploeg!? En dat voor een of andere Man Bijt Hond tactiek?
Het bleek te gaan om een verkiezingsstunt. De politieke partijen beginnen zich te roeren en de SP had als aftrap dit leuke filmpje bedacht. Jan Marijnissen komt in actie als slapstickacteur die naar je onderweg is met een brief. Het filmpje haalt op een gegeven moment de naam van het betreffende SP-lid uit een database (die van mij in dit geval) en ‘plakt’ dit op de envelop die hij ‘speciaal voor jou’ hoogstpersoonlijk komt afleveren. Maar zo moet je natuurlijk niet naar dat filmpje kijken want dan is er geen lol meer aan.
Jammer dat straks de link weg is naar dat filmpje, dus voor de zekerheid heb ik een paar screenshots gemaakt en deze aan elkaar geplakt.
Mijn stem hebben ze overigens, daar hadden ze al deze moeite niet voor hoeven doen. Eigenlijk zouden mensen nu al moeten kunnen gaan stemmen. Waarom wachten tot 7 maart als je er toch al uit bent?
Deze kerstvakantie – en waar zou je zo’n vakantie anders voor moeten gebruiken – ben ik van plan uit te gaan zoeken welke zorgverzekering ik het beste kan nemen. Bij welke verzekeraar en welke aanvullende pakketten, algemeen en tandarts. Dat is een hoop gedoe en rekenwerk want behalve de hoogte van de vergoedingen zijn er ook verschillen in hoé ze vergoed worden en de voorwaarden waarónder ze vergoed worden. Maar ‘onze’ minister heeft gezegd dat we veel geld kunnen uitsparen door ‘kritisch te kijken naar welke zorg we eigenlijk nodig hebben’.
AMSTERDAM – Alle seinen staan op groen voor de Nederlandse economie. Over het afgelopen kwartaal stelde het Centraal Bureau voor de Statistiek woensdag de economische groei naar boven bij. Anders dan in de afgelopen jaren, halen ook consumenten weer de hand van de knip. (Volkskrant)
Alle seinen op groen, maar ik hou die van mij toch maar liever op rood. Bovendien past dat beter bij SPOENK.
Als ik naar interviews of praatprogramma’s kijk op tv, valt het me altijd op hoe goed deze mensen uit hun woorden kunnen komen. Hoe ad rem en spitsvondig ze kunnen zijn in hun antwoorden op de meest moeilijke en doortastende vragen. Echt iets waar ik jaloers op kan zijn. Met name woordvoerders van bedrijven en instanties, maar vooral ook ministers blijken hier erg goed in te zijn. Maar hoe doen zij dit? Waar hebben ze dit geleerd? Waarom kan ik dit niet?
Ik heb er een tijdlang goed op zitten letten, en ik denk dat ik nu weet hoe het komt. In tegenstelling tot hun hoef ik me namelijk niet constant uit allerlei situaties te lullen.
Toch nog maar even plaatsen omdat hij zo leuk is. Het artikel in het Brabants Dagblad van vorige week dinsdag n.a.v. de streek die leden van de PvdA hadden uitgehaald tijdens het plakken van referendumposters. En daardoor gratis publiciteit voor de Partij voor de Dieren. Dank hiervoor!
Mijn dank gaat echter ook uit naar de journalist van het Brabants Dagblad die mij en passant nog even hielp in mijn zoektocht naar een ander beroep. Want om de zoveel jaar loop ik weer tegen mezelf en mijn werk aan en vraag me dan opnieuw vertwijfeld af wat ik nú weer moet gaan doen. Maar daar stond het dan opeens: “PvdD-plakker”. Ik ben een PvdD-plakker! Eindelijk weet ik het dan. Dat zal me heel wat rust geven de komende tijd.
Straks snel even kijken op wat vacaturesites. Het is volgens mij een nog vrij nieuw beroep, dus ik verwacht binnen nu en een paar weken al van baan te kunnen wisselen.
DEN HAAG – Paul Rosenmöller heeft na de commotie over zijn salaris 25 duizend euro teruggestort op de rekening van het ministerie van Sociale Zaken. Rosenmöller ontkent dat zijn besluit het gevolg is van de ophef over zijn salaris. (Volkskrant)
Rosenmöller zal wel gedacht hebben dat het gras toch echt groener is aan de rechterkant en dus aanvankelijk zijn mond gehouden hebben. Maar wat hem nu rest, 45.000 euro per jaar voor één dag werken in de week, is voor zijn gevoel dus ook voldoende: “Ik volg mijn gevoel. Ik vind de inhoud belangrijker dan de honorering.”
Ik ook, maar mijn grasperkje is toch aardig aan het vergelen inmiddels.
Het is nu zeven uur in de avond, en de peilingen wijzen er op dat de meeste Nederlanders tegen de Europese Grondwet hebben gestemd. En zo raar is dat toch eigenlijk niet. Vóór of tégen, dat zijn toch geen keuzes voor een Nederlander? Wij zijn meestal niet zo uitgesproken en wijzen er graag op dat iets altijd van verschillende kanten bekeken kan worden. Iets is dus nooit zomaar ja of nee, en in de meeste kwesties zullen we altijd ergens in het midden zitten. Dus is deze manier van kleur bekennen helemaal niet zo verrassend. Niet het groen van vóór, en ook niet het rood van tégen, maar lekker oranje!
Vanochtend bedacht ik me dat als Nederland ook voor het merendeel ‘nee’ zal zeggen tegen de huidige Europese Grondwet, we ons verbroederd zullen voelen met de Fransen (“Heb jij nee gestemd? Ik ook! Zullen we samen ergens een glaasje gaan drinken?”). En als de landen die daarop volgen (Denemarken, Ierland, Luxemburg, Portugal, Polen, Spanje, Tjechië) óók meest tegen zullen stemmen, hebben we ergens toch een soort samengevoel en zijn we dus toch één! Samen ‘nee’ is dus eigenlijk een ‘ja’.
En dan kunnen we daarna weer een tijdje gaan kibbelen over de inhoud en hoe we het dan wél willen. En daar is helemaal niks mis mee.
Het is weer zover, ik begin weer eens te twijfelen. Dit keer over het wel of niet tegenstemmen tijdens het referendum van overmorgen. Het is ook zo gecompliceerd. Aan de ene kant weet ik zeker dat deze grondwet (in elk geval aanvankelijk) slecht zal uitpakken voor het milieu en de dieren, juist omdat er aangedrongen zal gaan worden tot een nog hogere productie en concurrentie binnen de landbouwsector. En de controles op huidige wetten worden zelfs al in een klein land als Nederland vaak slecht uitgevoerd. En als onze eigen landbouwminister al weinig oren heeft voor de wensen en argumenten van diervriendelijke organisaties, dan is de hoop op verbetering in Europees verband waarschijnlijk ver te zoeken. Bovendien, als een grondwet er eenmaal is krijg je hem met slechts heel veel moeite en een erg lange adem pas weer veranderd.
Aan de andere kant heb je eigenlijk geen andere mogelijkheid dan dit soort constructies als je uiteindelijke doel is ooit tot een beter begrip en afspraken te kunnen komen die eindelijk eens positief zullen uitpakken voor milieu en dierenwelzijn. Alsof je eerst iets tegen je zin moet doen in de hoop vervolgens toch een vinger in de pap te kunnen krijgen. Daarbij komt nog dat ik eigenlijk altijd vóór een verenigd Europa ben geweest en ook vóór de invoering van de euro.
Waarom is de keuze ook zo beperkt? Waarom niet een “Ja, want…” of een “Nee, omdat…” mogelijkheid in de stemhokjes, en dan bijvoorbeeld elk met 10 verschillende opties die je kunt aanvinken?
