SpoenkJack Tummers

Vandaag was de gehele fractie van de PvdA op bezoek in Tilburg. Opgesplitst in een aantal groepen bezochten ze diverse afdelingen van de Diamant Groep, een leerwerkbedrijf dat ongetwijfeld het een en ander zal gaan merken van de bezuinigingsmaatregelen van het huidige kabinet. Het lijkt nog ver weg, maar over een weekje of zes zijn er alweer Provinciale Verkiezingen. Veel politieke partijen beginnen daarom nu al met her en der door het land werkbezoekjes af te leggen. Vijf fractieleden, waaronder Job Cohen, Mariëtte Hamers en Tweede Kamer voorzitter Gerdi Verbeet brachten een bezoek aan het DOCT, het Dierenopvangcentrum Tilburg. Of Job Cohen veel van dieren houdt? Ik betwijfel het. Zelfs een klein hondje dat hem smekend vanachter de tralies van een kooi stond aan te kijken kon zijn handen niet uit zijn broekzakken doen halen. Zelfs een kleine buiging richting het dier kon er niet vanaf. Gerdi Verbeet was heel wat enthousiaster. Ze sprak met de vaste medewerkers en vrijwilligers en bezweek bijna bij het zien van een boxer met pups. Ze heeft zelf vroeger een boxer gehad vertelde ze, alleen nu, met die drukke baan van haar. Geen tijd. Waarom dan geen honden en katten toelaten in de Tweede Kamer? Ik heb het haar voorgesteld maar het schijnt wettelijk niet te mogen. Jammer eigenlijk, het zou een mooi gezicht zijn, overal van die luierende katten op tafels en stoelen. Ik weet zeker dat het de toon en inhoud van discussies alleen maar positief zou beïnvloeden.

Kan iemand zich nog het succes van de actie ‘Megastallen NEE’ van 19 maart 2010 herinneren toen de Provinciale Staten besloot geen nieuwe megastallen meer toe te staan? NEE? Nou, dan ben je niet de enige. Ook een meerderheid in de Provinciale Staten is de actie voor het gemak ‘vergeten’. Aanvankelijk wilden alleen maar het CDA en de VVD versoepeling van lopende zaken, maar sinds kort zijn ook de fracties van de PvdD en D66 om. In het ene geval zijn regels nu eenmaal regels en valt daar nu eenmaal niet aan te tornen, in het ander geval wijkt men daar net zo makkelijk weer vanaf. Eerst werd er in zeven van de veertig gevallen soepeltjes afgeweken van de eerder genomen besluiten, nu zijn dat er al dertig. ‘Walgelijk’, noemt Hans Pijnaker dit vandaag in het Brabants Dagblad:

De draai van PvdA en D66 voor de lopende gevallen is te verklaren door de arrogantie van de macht. Oftewel het verraad der intellectue­len, het louter op zichzelf betrok­ken raken van de politiek en het opgeven van een doordachte band met de samenleving. Het lijkt dat de politieke democratie in Brabant gegijzeld wordt door de macht van de vleesindustrie en dat een mo­dern functioneren van deze politie­ke democratie met serieuze wissel­werking tussen politici en burgers daardoor wordt verlamd.

Hans Pijnaker is lid van de werkgroep milieu van Progressief Oisterwijk, een samenwerkingsverband van PvdA, GroenLinks en D66. Misschien maar lid worden van de Partij voor de Dieren dan?

Opvallend toch altijd weer, het stemgedrag van de christelijke partijen in ons land. Net als een groepje geestelijken die beter zouden moeten weten en hun hand in eigen broek zouden moeten steken dan in die van minderjarigen, zo zouden toch ook de leden van de christelijke partijen eens bij zichzelf te rade moeten gaan. Op dit moment loopt er bijvoorbeeld een motie, ingediend door de PvdD en gesteund door GroenLinks, D66 en de PvdA, om IJsland pas toe te laten tot de Europese Unie als het zijn beleid ten aanzien van de walvissenjacht aanpast. En wie stemmen er tegen? De Christenunie en de SGP. Aanpassen betekent in dit geval stoppen met die mensonterende praktijken. Mensonterend omdat je dit soort slachtingen als weldenkend mens niet zou moeten willen. Het woord ‘mensonterend’ gaat op voor zowel de mens als slachtoffer als de mens als dader. Voor dieren hebben we zo’n woord niet. Dieronterend. Het woord komt niet voor in de Van Dale. In deze Bijbel van de Nederlandse taal is wel plaats voor het woord naastenliefde. Naastenliefde beperkt zich echter niet tot mensen, wat de samenstellers van de Bijbel daar ook ooit over hebben gedacht. Onlangs is bekend geworden dat ‘gedoogregering’ het woord van het jaar 2010 is geworden. Voor 2011 dien ik bij deze alvast een motie in om het woord ‘dieronterend’ op te nemen in de volgende editie van de Van Dale. Wedden dat de hypochristelijke partijen dat geen goed idee zullen vinden?

Klik hier voor de tekst van de motie »

Je zou er hartelijk om kunnen lachen, ware het niet dat het allemaal heel erg serieus bedoeld is:

DEN BOSCH – Het nog geheime verkiezings­programma van de PVV is gis­teren uitgelekt. Een van de speerpunten is het afschaffen van halal voedsel in de kantine van het provincie­huis in Den Bosch. Ook wordt het dragen van boerka’s en hoofddoekjes voor alle ambtena­ren verboden. Daarnaast mogen er in de provincie geen moskeeën bij­komen en moeten alle islamitische scholen dicht. (bron: Brabants Dagblad)

Iemand moet de PVV toch eens duidelijk maken dat het woord ‘speerpunten’ binnen de politiek gebruikt wordt als metafoor. In de krant van vandaag wordt ook nog melding gemaakt van het plaatsen van nieuwe borden aan de grenzen van de provincie Brabant met de tekst ‘Welkom in Brabant’. De PVV zou hier vast wel een klein tekstje aan willen toevoegen. Welkom in Brabant, uitgezonderd of tenzij…

Gisteren was er weer een partijcongres van de Partij voor de Dieren in Ede-Wageningen. Nog steeds besloten, en het zal wel wennen zijn als dat over een tijdje niet meer zo is. Eerlijk gezegd bevalt het me wel. Ik was er bij tijdens de allereerste verkiezingen voor de Tweede Kamer en herinner me nog goed hoe we met een klein werkgroepje in Brabant toch veel voor elkaar hadden gekregen. In dat jaar was er ook een bijeenkomst in Utrecht voor de actieve leden. Dat waren er toen nog niet veel, en dus zaten we in een kleine cirkel in een klein zaaltje en maakten voor het eerst kennis met Marianne Thieme. Ze praatte bevlogen of dat wat ons allemaal binnen die partij verbindt. Een betere wereld voor mens, dier en natuur. De partij is wat dat betreft – gelukkig – nog niet veel veranderd. Het is nog steeds een partij waarbinnen vooral heel gewone mensen een verschil proberen te maken. Soms heel professioneel, soms ook heel emotioneel. Dat siert, wat mij betreft. Bij Marianne Thieme zijn beide aspecten aanwezig, getuige een zowel rationele als gepassioneerde speech die zij gaf over de partij en ons gezamenlijke doel. Daar kunnen mensen als Rutte, Verhagen en Wilders nog een puntje aan zuigen. Hoe hol klinkt hun verhaal vergeleken bij dat van Marianne Thieme. Misschien is het verschil – nog steeds – dat de PvdD een partij is die niet opkomt voor zijn leden. Dat zeg ik een beetje krom, maar het is een partij dat niet primair als doel heeft het beschermen en vertegenwoordigen van de belangen van mensen, maar van dieren, natuur en milieu. En iedereen die een beetje verder doordenkt weet dat dat uiteindelijk ook goed zal uitpakken voor de mens. Zelf ben ik helemaal niet zo’n ‘politicus’. Mijn aandacht verslapte regelmatig bij het doornemen van reglementen, amendementen en moties, en ik heb dan ook regelmatig moeten kiezen voor ‘onthouding’ tijdens het stemmen. Toch was het weer goed erbij te zijn, oude bekenden terug te zien en daarnaast ook veel nieuwe gezichten. Jong en oud, in een driedelig pak of met piercings en een oude versleten trui. Ik ben dan wel geen politicus, het is wel de enige partij waar ik me bij thuisvoel.

Niemand is onberispelijk. We zijn allemaal maar gewoon mensen, zelfs de kamerleden van de PVV. Nee, hiermee spreek ik niet goed dat er opzettelijk door de heren Lucassen en Sharpe informatie is achtergehouden over hun niet zo onberispelijk verleden, maar wel dat er soms al te snel iemand helemaal zwart gemaakt wordt omdat tegenstanders of media dat nu eenmaal leuk vinden om te doen. Een vlekje is nog geen pest. Ik hoorde van de nieuwste affaire gisteravond in de kroeg. We spraken na afloop van de vergadering van de werkgroep Partij voor de Dieren Tilburg nog wat na en hadden het over hoe snel je door een kleine vergissing, verspreking of misstap in het verdomhoekje terecht kunt komen. Figuren als Berlusconi en dergelijke natuurlijk daargelaten. Die kunnen een hele avond verkeerde dingen zeggen en achteraf alles wijten aan een niet meer zo helemaal verse mossel.

Zelf ben ik ook niet onberispelijk. Ik kan me nog een moment herinneren dat ik als tiener naar Toppop zat te kijken. Een buurjongen kwam op visite en ging voor de tv staan, net op het moment dat 10CC bezig was met het nummer Silly Love. Ik was zo kwaad dat ik hem vanuit mijn stoel een flinke schop gaf in zijn zij waardoor hij tegen de tafel viel. Heel begrijpelijk toch? En dan is er ook nog het voorval met dat musje. Ik weet niet of ik er goed aan doe dit op deze plek te vertellen. Ik bedoel, als zijnde lid van de Partij voor de Dieren. Lang geleden namelijk, ik was misschien een jaar of zes, zeven, hadden mijn vriendjes en ik opeens de beschikking over een muizenval. Wat moet je met een muizenval als er geen muizen zijn? Dan maar iets anders verzinnen, dachten we, en besloten dat we wel een musje zo gek zouden krijgen in onze val te lopen. Dat lukte. Een musje kwam op wat broodkruimeltjes af, de val sloeg dicht en een pootje raakte verbrijzeld. Ik heb er nu nog spijt van. Maar moet ik daar nu nog op aangekeken worden? We waren per slot van rekening nog maar kinderen. Dat kan niet gezegd worden van een van de flatbewoners die vanaf zijn balkon mij de tip gaf wat zout bij mijn moeder te gaan halen om op de staart van een mus te strooien. Dé manier om op een diervriendelijke manier vogeltjes te vangen, volgens hem. Als hij nog leeft hoop ik dat hij er nu nog spijt van heeft mij toen zo voor schut te hebben gezet.

Begin oktober begon de Partij voor de Dieren een actie tegen het afschieten van verwilderde katten. Reden was dat er door jagers, onder het huidige jachtbeleid, herhaaldelijk katten doodgeschoten worden die helemaal niet verwilderd zijn maar gewoon een baasje hebben. Dat blijkt ook nu weer uit meldingen die zijn binnenkomen bij het Meldpunt Jachtmisstanden. De fractie in de Provinciale Staten Brabant heeft herhaaldelijk geprobeerd CDA, VVD, PvdA en CU te bewegen tot het op zijn minst controleren op een chip of aanwezigheid op vermissingslijsten van bijvoorbeeld Amivedi. Daarvoor zouden de katten dan gevangen moeten worden en niet zoals nu doodgeschoten ‘on sight’. Alleen in Noord-Brabant het afgelopen jaar al minstens 1649 katten. Uit het persbericht:

De plaatsen waar veel verwilderde huiskatten voorkomen, zijn bekend. Maar het provinciebestuur weigert in te gaan op het verzoek van de Partij voor de Dieren om de gegevens vrij te geven. ‘Onbegrijpelijk’ , aldus Birgit Verstappen. ‘Het probleem van de verwilderde huiskatten houdt men daarmee in stand. Mensen kunnen ongestraft hun katten keer op keer jongen laten krijgen, zonder er verantwoordelijkheid voor te nemen, met verwildering als gevolg. Andere katteneigenaren worden van dit gedrag de dupe als hun tamme huiskat het slachtoffer wordt in de jacht op de verwilderde kat.’ De uitvoering van de Flora- en Faunawetgeving ligt bij de provincies. Maar het CDA en de VVD schoven deze provinciale verantwoordelijkheid ver van zich af. De één wees naar het Rijk, de ander naar de gemeente voor een oplossing van het probleem. Het voorbeeld van de provincie Limburg, die afschot van de verwilderde huiskat verboden heeft en diervriendelijkere maatregelen nam, kreeg daarmee in Brabant geen navolging.

Pineut is trouwens een verbastering van het Engelse peanut. Het pindanootje. In tegenstelling tot ‘verwilderde’ katten worden pindanootjes wel nog stuk voor stuk gecontroleerd voordat ze in de zak gaan. Door Duyvis.

.

Wat is die Moszkowicz toch handig. Noemt Wilders in zijn slotpleidooi zomaar in één adem met mensen als Sacharov en Václav Havel. Volgens Moszkowicz is Wilders namelijk een dissident. Volgens de letter van de taalwet is dit ook zo. Je bent namelijk een dissident als je andersdenkend bent, anders dan de gevestigde orde, en dat is Wilders zeker. In de loop van de tijd is de invulling van dit woord echter veranderd. Kon het vroeger nog van toepassing zijn op ieder type dissident, goed of kwaad, wordt het door de meeste mensen nu toch wel in verband gebracht met ‘goed’, ‘rechtschapen’, ‘opkomend voor de kwetsbaren en onderdrukten’. Volgens Amnesty International worden dissidenten tegenwoordig ook wel mensenrechtenverdedigers genoemd.

In het algemeen de benaming voor religieus en politiek andersdenkenden. Vanaf de jaren zestig doelde men met dissidenten vooral op intellectuelen die (…) in het openbaar kritiek uitten op het heersende regime. Bekende dissidenten waren o.m. Andrej Sacharov en Aleksandr Solzjenitsyn in de Sovjetunie, Aleksandr Nikitin en Grigori Pasko in Rusland, Milovan Djilas in Joegoslavië, Václav Havel in Tsjechoslowakije, Fang Lizhi, Wang Dan en Wei Jingsheng in China. (…) De algemene aanduiding voor dissidenten die nu in zwang is, is mensenrechtenverdedigers. (bron: Amnesty International)

Bram Moszkowicz noemde Geert Wilders in één adem met Galileo Galilei, de Brit­se oorlogsleider Winston Churchill, de Turkse staatsman Ke­mal Atatürk en de Amerikaanse president John Quincy Adams. Ook al slaan die vergelijkingen van Moszkowicz nergens op, hij spreekt slechts de waarheid en niets dan de waarheid: Wilders is een dissident. Net als Theo Maassen. En Ernie van Sesamstraat eigenlijk ook. Vraag maar aan Bert.

Rutte zit (voorlopig) goed als jongstzittende minister-president van Nederland. En misschien kortstzittende. Zo’n paddestoel ziet er leuk uit, maar in een paar dagen tijd kwijnt het frisse rood met witte stippen weg tot een rotte en blubberige massa. De kritiek dat er te weinig vrouwen in het nieuwe kabinet zouden zitten is overigens niet helemaal terecht. In 2002 zat er maar één vrouwelijke minister in ons landelijke bestuur: Zie bericht inburgeringscursus.