SpoenkJack Tummers

Ik had hier graag een linkje willen opnemen naar de pagina op martijn.org, de innig verenigde pedofielenclub van Nederland, met de covers van hun magazine. Alleen, alle afbeeldingen zijn opeens verdwenen. Misschien hebben ze het gedaan om niet nog meer journalisten op ideeën te brengen hun kritische blik te werpen op dit fenomeen. Ik bezocht de website een paar jaar geleden ook al eens. Ik ben nu eenmaal nieuwsgierig. Als er in het nieuws schokkende beelden aangekondigd worden ga ik er nog eens extra goed voor zitten. Als het om dieren gaat doe ik dat al heel wat minder, die beelden ken ik helaas maar al te goed. Dus, ik bezocht die site en bekeek de covers van de magazines om te proberen te begrijpen. Meestal zwartwit foto’s van jonge kinderen tot een jaar of 12, 14. Soms alleen maar een gezicht, soms in zwembroekje op het strand. Vaak waren het mooie foto’s en sommigen deden me denken aan de foto’s van David Hamilton van jonge maagdelijke meisjes. Op zich niks mis mee. Kinderen, zeker in de leeftijd van zo’n 8 jaar, zijn vaak aanbiddelijk in hun puurheid, zowel qua gedrag en denken als hun lichaam. Alles is nog even schoon en onaangetast. Niemand zal durven ontkennen op deze manier weleens naar jonge kinderen te hebben gekeken. In mijn ogen is dat normaal. We zijn nu eenmaal van dezelfde soort en zien in deze kinderen onze eigen ongeschonden jeugd terug en onze eigen ontluikende sexualiteit. Het gaat natuurlijk verkeerd als we deze kinderen tot ons onderwerp van lustbeleving gaan maken. De leden van Martijn vinden het geen probleem, zolang de kinderen (en hun ouders?) er hun instemming maar voor hebben gegegeven en er zelf plezier aan beleven. Een kinderlijke gedachte eigenlijk, met een beperkte blik in de toekomst. Want wie kan zeggen wat bepaald gedrag met een kind later voor uitwerking op ze zal hebben? Of zelfs op dat moment? Kinderen zeggen nu eenmaal graag ja, ook al zouden ze misschien veel liever nee zeggen. Het is dus goed als er een verbod komt op deze vereniging, al zal dat niks uitmaken voor de vereniging zelf. Die zal gewoon blijven bestaan, zij het zonder officiële status.

In de media komen steeds meer mensen naar voren die zeggen vroeger seksueel misbruikt te zijn door de kerk. Nou ja, niet de kerk natuurlijk. Dat is maar een idee of een geheel van bakstenen en leem. Het zijn sommige priesters die destijds verward zijn geraakt door overmatig gebruik van ‘het lichaam van God’ en ‘in hem, met hem en door hem’. Het is niet alleen maar het spirituele en het geestelijke dat de klok slaat in de kerk. De kerk is wel degelijk ook heel aards en kan zelfs op een opiumachtige manier heel bedwelmend werken. Met of zonder gebruik van wierook en wijn.

Het is allemaal heel erg, maar wat moet je er nu mee? Een officieel excuus door de paus? Of zoals sommigen zeggen ‘alleen maar door een ruimhartige financiële vergoeding’? Dat laatste klinkt me weer vertrouwd in de oren. Geld. En als er geld bij komt kijken wordt het ook weer uitkijken naar mogelijke oplichters. Zij die beweren maar niet leden.

Zelf heb ik vroeger ook nog een tijdje voor de kerk parochieblaadjes rondgebracht. Ik zit me nu sinds deze week hard af te vragen of ik ook iets meegemaakt heb. Als we klaar waren met onze wijk kwamen we samen in een achterkamertje van de kerk waar we met een soort zeef de verschillende muntjes sorteerden. De dubbeltjes waren het kleinst en kwamen in de onderste schaal terecht, de kwartjes een schaal daarboven, daarboven weer de stuivers en helemaal bovenin bleven dan de guldens en daalders over. En af en toe kwam de pastoor kijken. Maar bleef het bij kijken vraag ik me nu af.

Ik weet het nog niet. Het is allemaal alweer zolang geleden. Maar als ik me niks meer kan herinneren kan ik misschien wel kijken of ik niet toch iets kan verzinnen. Iets van seksuele toespelingen kan ik er altijd van maken, en dat die mijn hele puberteit hebben beïnvloed en mijn vertrouwen in de mens. En anders kan ik het altijd nog werpen op kinderarbeid. Ouder dan een jaar of acht kan ik niet zijn geweest. En dan met contant geld over straat moeten lopen. Onverantwoord gewoon.

Marinet Haitsma schrijft vandaag op haar weblog dat benzinepompen geen sexappeal hebben. Daar moet ik haar toch even in corrigeren. Voor vrouwen mag een benzinepomp dan misschien een tochtig gat zijn waar het altijd stinkt naar olie en benzine, juist voor mannen kan dit een heel opwindende omgeving zijn. En dan heb ik het niet over ‘dat ding’ in ‘dat gat’ steken (om te kunnen gaan tanken…), dat zou te platvloers zijn. Ik doel op de eerder genoemde geuren die bij mannen, en in elk geval bij mij, heel opwekkend kunnen werken.

Ik ben geen sleutelaar. Nog steeds ben ik bang een cruciale moer of schroef de vernieling in te helpen als ik eens probeer te doe-het-zelven. Toch vind ik een garage of benzinepomp een heerlijke omgeving om in rond te lopen. De geur van smeer, olie en benzine. Heerlijk. Ze brengen me altijd meteen terug bij het aardse, het fysieke. Alsof het smeersel van de aarde contact maakt met mijn eigen smeersel, mijn eigen lichaamssappen. Ik krijg dan zin. Zin om lichamelijk bezig te zijn. Te gaan wroeten in de aarde, te gaan hardlopen in het bos of poetsen aan mijn motor. Of zin in sex. Dan is het opeens ook niet zo raar dat in de werkplaats van een garage altijd wel ergens een kalender hangt met blote meiden.

Gisteren was het weer Roze Maandag op de Tilbugse kermis. Mensen (homo of hetero) dragen roze kleding of alleen maar een soort roze wuppie. Een groepje jongeren zwerft over de kermis en plakt gevraagd of ongevraagd stickers van Gay.NL op mensen of voorwerpen. Wild uitgedoste travestieten en stoere homo’s in zwart leer (met gaten) flaneren door de menigte en laten zich door iedereen op de foto zetten.
Tot zover is het leuk, maar toch krijg ik steeds de indruk dat het velen vooral te doen is om te laten zien hoe vrij ze wel niet zijn om hun geaardheid te tonen. Daarbij draait veel om sex. Zoveel zelfs dat ik daar onbewust bij het maken van foto’s door beïnvloed werd. Of zou ik die dingen ook gezien hebben op een dinsdag of woensdag of donderdag?

Veel in het nieuws is momenteel de aanhouding van een 59-jarige Bossche zwem­schoolhouder wegens ontucht met leerlingen. Op de computer van deze man zijn tienduizenden foto’s gevonden waarbij er 98 bij zitten waarop ontuchtige handelingen te zien zijn. Dat heeft tot hevige ongerustheid geleid bij ouders, maar ook bij mij. Het materiaal kwam namelijk pas aan het licht nadat de verdachte zijn kapotte computer inleverde bij een reparateur die de inhoud gezien heeft en daarbij op ‘verdacht materi­aal’ stuitte. Maar een reparateur heeft helemaal niets te zoeken in de persoonlijke bestanden van zijn klanten! Een reparateur dient te repareren, niet uit nieuwsgierigheid ook nog even snel de computer van een klant doorneuzen op ‘smakelijk materiaal’.

Al met al een voorval waar je als computerbezitter erg ongerust om kunt worden, want aan wie kun je nu nog je computer toevertrouwen als er iets mis mee is? Nu denkt de lezer natuurlijk dat ik ook ‘verdacht’ materiaal op mijn pc heb staan, maar dat is niet zo. Hooguit een mooie foto van Jodie Foster die ik wel eens als bureauachtergrond heb gebruikt, maar dat lijkt me niet echt ontuchtig, hooguit puberaal.

Wat je zoal niet te zien krijgt in de zijbalken van sommige sites. In dit geval een torrent-site waar je gratis muziekjes en filmpjes kunt downloaden, maar dan wel vergezeld van vele bewegende plaatjes aan boven-, onder- en zijkant. Meestal let ik er niet op, maar sommigen zijn zo ‘eye-popping’ dat ze haast onmogelijk te negeren zijn…

Ik weet het, dit grapje stelt weinig voor, maar ik heb het toch maar op de site gezet. Al was het alleen maar omdat ik best veel tijd kwijt ben geweest met uitzoeken hoe ik de animatie van de ogen kloppend kon krijgen met die andere. Nu weet ik dus hoe ik afbeeldingen vloeiend kan vervormen, ze kan morphen over verschillende lagen en hoe ik het dit geheel weer in een zo klein mogelijke gif-animatie kan proppen. Toch weer wat van geleerd.

Echt interesse om zaterdagavond naar de uitzending van Deep Throat te gaan zitten kijken had ik niet. Ik had hem nog nooit gezien, maar dat soort films, en zeker als ze de twijfelachtige eer hebben gekregen een ‘klassieker’ te zijn, hebben vaak de neiging ontzettend tegen te vallen.

En nu, maandagochtend, kan ik zeggen dat ik hem nog steeds niet gezien heb. Volgens teletekst zou de film namelijk beginnen om half één ‘s nachts, maar de hoogtepunten (zie foto voor tijdschema) werden pas verwacht ergens tussen half twee en half zeven, en dan zou ik al lang in slaap gevallen zijn! Kon dat toendertijd niet wat sneller? Het waren toch professionele acteurs?

Op de een of andere manier heb ik islamitische vrouwen met een hoofddoekje altijd mooi en sexy gevonden. En eindelijk weet ik nu ook waarom.

Zo nieuw waren “onze” 06-nummers dus eigenlijk helemaal niet. Ook halverwege de vorige eeuw werd er al driftig op los gelekkerbeld. Waarschijnlijk was het zelfs een van de eerst aangesloten nummers. Trouwens, in die begintijd had je nog maar weinig toestellen of huishoudens die aangesloten waren op het telefoonnet.

Zo had je in een stadje waarschijnlijk de volgende onderverdeling:
01 voor de burgemeester,
02 voor de priester,
03 voor de dokter,
04 voor de bankdirecteur,
05 voor de politie,
en 06 voor de rondborstige dame aan de overkant met de zwoele stem.

Het voordeel toen was dat je wist met wie je te maken had als je opbelde. Nu moet je ze maar geloven als ze zeggen dat ze grote borsten hebben. Als je toen de telefoon gebruikte dan was het omdat het te slecht weer was om naar de overkant te lopen, of omdat je niet weg kon vanwege de kinderen. Het was ook overzichtelijker. Eén makkelijk te onthouden nummer, i.p.v. die rijmsels van tegenwoordig.
Sommige dingen waren vroeger écht beter…