SpoenkJack Tummers

Microsoft heeft bedrijven en Windows XP-gebruikers gewaarschuwd dat zij nog ‘slechts’ duizend dagen op ondersteuning kunnen rekenen voor dit besturingsysteem. Toch wel jammer. Ik vond het altijd een fijn OS en beschik nog steeds over een legitieme XP-versie die ik meegeleverd kreeg bij de aanschaf van mijn laptop. Die gebruik ik ook nog steeds, maar dan alleen maar vanuit VirtualBox. Een stukje software dat het voor mij mogelijk maakt om op mijn Ubuntu laptop toch Windows te kunnen draaien. Heel af en toe doe ik dat nog weleens om een website te kunnen testen, en krijg dan weer dat oude vertrouwde blauwe bureaublad te zien. Een jaar of zes heb ik met veel plezier XP gebruikt, waarvan de laatste vier jaar zonder enige vorm van virusscanner of firewall geïnstalleerd. Nooit problemen mee gehad. En Windows updates of ondersteuning? Nooit gebruik van gemaakt. Misschien deed ik dat toch vanuit de gedachte ‘Als het werkt werkt het en niet meer aankomen’. Nu weet ik niet hoe het zit met Internet Explorer versie 9 en dergelijke, of die ook nog op XP willen draaien. Zo ja, dan zou ik zeggen vergeet die waarschuwing van Microsoft en ga na 2014 lekker door voor de volgende 1000 dagen. Al ben ik bang dat de binnenkant van de pc-kast dan zo stoffig is geworden dat de computer er dan vanzelf wel mee ophoudt. En dan kan ook XP op een schijfje in de la, als herinnering, naast Windows 98 en Windows 3.11. En MSDos 5.0.

Het antwoord is, voor mij in ieder geval, Gnome 2. Gisteravond installeerde ik de nieuwste versie van Ubuntu op mijn computer. De populairste distro van Linux heeft dit keer aardig wat veranderingen ondergaan. Standaard is de desktopomgeving Gnome, die tot nu toe altijd meegeleverd werd, vervangen door een desktopomgeving die door Ubuntu zelf werd ontwikkeld: Unity. Klinkt als uniform, universeel, en dus overzichtelijk en makkelijk. Maar na twee uur uitproberen had ik nog steeds niet een aantal voor mij essentiële onderdelen van het besturingssysteem gevonden en gingen er herhaaldelijk dingen mis tijdens het uit- en weer inloggen. Daarnaast ben ik nooit een liefhebber geweest van op en neer dansende knoppen en heen en weer schuivende vensters. Ik besloot daarom snel Gnome 3 te installeren, de nieuwste versie van mijn oude vertrouwde Gnome desktop. Maar ook die is grondig gewijzigd en wat mij betreft niet ten goede. Ook hier kon ik niet snel de onderdelen vinden die ik zocht en als ik ze al vond kon ik er niets aan wijzigen, wat bij Gnome 2 juist heel eenvoudig is. Misschien dat in de loop van de komende jaren alles wel weer goed zal komen. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat er veel gebruikers van Ubuntu enthousiast zullen zijn over Gnome 3. Toegegeven, het ziet er visueel prachtig uit, maar het werkt voor geen meter. En daarom zit ik nu weer met plezier achter mijn pc met Ubuntu Studio 11.04 en Gnome 2. Waarom zou je iets nog eenvoudiger willen maken dat al heel eenvoudig en overzichtelijk is? Dat kan niet anders dan fout gaan.

Iedereen die het programma WordPress kent heeft vast weleens op hun site de opmerking Code is poetry zien staan. De makers van het programma doelen daarmee op het feit dat programmeercode eenzelfde soort structuur als basis heeft, en net zo mooi of aantrekkelijk kan zijn als poëzie. Voor een dichter of schrijver misschien moeilijk voor te stellen, en of deze opmerking ook voor de onderliggende code van WordPress geldt kan ik niet beoordelen. Ik kan websites maken, maar ik ben geen hardcore coder. Toch begrijp ik wel wat ze bedoelen. Code kan rommelig en inefficiënt zijn, maar ook puur, goed doordacht en mooi opgebouwd. Een programma kan er aan de buitenkant mooi uitzien, aan de binnenkant kan het een grote onoverzichtelijke zooi zijn. Zelf ervaar ik dat weleens bij klanten die Frontpage van Microsoft hebben gebruikt om een webpagina te maken en dan aan mij vragen of ik dat ene ding dat niet klopt even wil oplossen. Probleem is dat Frontpage een enorme hoop onnodige code in zijn pagina’s stopt die het bijna ondoenlijk maken dit even in de broncode van de html-pagina te veranderen. Veel makkelijker is de pagina van begin af opnieuw op te bouwen. Het resultaat is vaak een html-pagina die bestaat uit een regel of 50 aan html-tags plus inhoud, tegenover een paar honderd regels aan Frontpage-code.

De schoonheid van goede code is ook terug te vinden in een recent bericht uit de Linuxwereld. Het besturingssysteem van Linux en alles wat je er verder ook maar mee kunt, is opgebouwd rondom iets dat men de ‘kernel’ noemt. Die kernel bevat inmiddels een flinke 13 miljoen regels aan code en vormt het hart van een computer die op Linux draait. Zo’n beetje 90% van alle servers in de wereld en 90% van alle supercomputers op de wereld draaien op Linux. De reden hiervoor is dat Linux stabiel, veilig en snel is. En nu heeft onlangs ene Mike Galbraith ‘slechts’ 233 regeltjes aan die enorme berg code toegevoegd die ervoor zorgt dat de latency van de desktop met een factor 10 tot 60 afneemt. Latency wil zoveel zeggen als de vertraging tussen het moment waarop een opdracht aan de computer wordt gegeven en de uitwerking daarvan. Denk aan het openen, sluiten en verplaatsen van vensters, het soepel laten lopen van een film en daarnaast lekker vlot blijven internetten, typen en wat al niet meer. Je zou denken dat dat alleen maar te maken heeft met de snelheid van je processor en videokaart, maar dat is dus niet zo. 233 regels aan goed doordachte, ‘perfect’ geplaatste en geordende code. Ik heb die code niet onder ogen gehad, maar ik zie er de schoonheid ook zo wel van in.

Voorbeelden met de patch OFF en ON op de site van Phoronix »

Voor Linux bestaan er net als voor Windows allerlei programma’s om filmpjes mee te kunnen bekijken. VLC is zelfs voor ieder besturingssysteem te downloaden en speelt zo goed als ieder bestandsformaat. In Ubuntu wordt standaard Totem geïnstalleerd, hoewel je om het even welke andere player kunt installeren. Met Totem bekijk ik regelmatig films. Wat ik echter nog niet wist is dat je via Totem ook rechtstreeks toegang hebt tot YouTube. Het zal vast ook kunnen met gratis spelers op een Windows computer, maar dat dit met Totem kon wist ik niet. In plaats van een playlist kies je aan de rechterkant voor ‘YouTube’ en geeft vervolgens een zoekopdracht in. Aan de rechterkant verschijnen vervolgens netjes onder elkaar alle aan jouw zoekopdracht gerelateerde filmpjes. Geen groot en vol browserscherm met allerlei extra en vaak overbodige informatie, maar alleen maar filmpjes. Oneindig kijkplezier.

Ninja Cat, deel 1 »

Alles klopt aan mijn computer. Dat moet menigeen raar in de oren klinken. Een computer is niet perfect. De software laat het weleens afweten en ook de hardware zal je vroeg of laat in de steek laten door niet meer te willen opstarten of een gecrashte harde schijf. En altijd zal dit op een ongeschikt moment komen. Daar ben ik me van bewust, zeker omdat ik met mijn fotogafie en websites bouwen niet zonder kan. Zelfs mijn agenda hou ik tegenwoordig alleen nog maar bij op mijn computer. En toch lijkt alles perfect te zijn als ik achter mijn pc zit. Alles is netjes geordend en ziet er uit en werkt zoals ik dat wil. Was het hele leven maar zo makkelijk. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom ik zo gek ben op mijn computer. Daarbij komt dat een computer al lang niet meer alleen maar een machine is waar je even je teksten op typt om ze daarna netjes uit te kunnen printen. Tegenwoordig bevat een pc, voor mensen die er graag mee werken, veel meer dan alleen maar dat. Persoonlijke zaken als foto’s, muziek, films, verhalen, adressen, alles ligt opgeslagen in de computer. Daarbij komen dan nog de ‘persoonlijke instellingen’. Hoe wil je je nieuws tot je nemen, via welke nieuwsbronnen. Waar liggen je contacten met betrekking tot werk, hobby, vakantie. Het zou een grappig filmpje kunnen worden als je na iedere toevoeging/aanvulling op je pc, het daarmee corresponderende voorwerp in je huis zou laten verdwijnen, tot alleen nog maar de pc en de koelkast overblijven. Zover gaat mijn liefde voor de computer gelukkig niet. De stoel waar ik nu op zit wil ik graag behouden.

Ik wil geen site worden die tips gaat geven over computergebruik. Dat soort websites zijn er al meer dan genoeg en veel beter en gedegener. Toch wil ik hier wel even kwijt hoe ik tegenwoordig mijn ochtenden begin. Met koffie en een stukje peperkoek voor de inwendige voeding, en feeds voor de mind. En dat is eigenlijk nog leuker dan de krant lezen. Ik heb gemerkt dat er genoeg mensen zijn die weten wat feeds zijn, maar blijkbaar ook nog heel veel mensen niet. Vandaar dit stukje.

lees verder »

Een kleine huishoudelijke mededeling: Voor het tonen van de foto’s op de pagina’s van de weblog gebruikte ik tot voor kort Thickbox om ze in een apart venstertje bovenop de pagina weer te kunnen geven. Dit mooie stukje software wordt echter niet meer onderhouden door de auteur en dus ben ik op zoek moeten gaan naar een vervanger. Ik denk deze gevonden te hebben in ColorBox. Het werkt ongeveer hetzelfde, hoewel ik nog moet zien of het op de langere duur voldoet aan mijn wensen.

Ik heb de werking getest in de browsers Firefox, Chrome, Konqueror, Galeon en Internet Explorer versie 6 binnen het besturingsssyteem Ubuntu (Linux). Mocht je zelf problemen tegenkomen met het bekijken en opklikken van de foto’s, laat me dat dan even weten door een reactie achter te laten onderaan dit bericht.

Mocht je per ongeluk vanmiddag tussen half vier en half vijf via Google op mijn site terechtgekomen zijn, dan zou je van Google de melding ‘This site may harm your computer’ te zien hebben gekregen, gevolgd door uitleg over mogelijk schadelijke software die via mijn site op jouw computer terecht zou kunnen komen.

Het ging om een foutje bij Google (giggle giggle…) dat op alle sites betrekking had die via de zoekresultaten aangeklikt konden worden, everywhere around the world. Inmiddels is alles weer opgelost en heeft Google uitleg gegeven en zijn excuses aangeboden. Ach ja, uiteindelijk is het natuurlijk maar een stukje software.

Maar Spoenk is dus niet schadelijk voor je computer, dat wilde ik nog maar even zeggen. Ik ben echt totaal harmless, hoewel er best wel systemen zijn die ik heel graag eens flink in de war zou willen schoppen…

Ik vind van mezelf dat ik op zijn tijd aardig wat rotzooi kan maken en chaotisch kan zijn, maar daarnaast kan ik ook erg veel plezier hebben in ordenen en opruimen. Volgens mijn moeder kon ik dit zelfs als kind al goed, maar of ik met dat nieuws nu blij moet zijn weet ik niet, want welk kind vindt het nu leuk om op te ruimen? Dan ben je toch al vroeg gestoord lijkt me.

Iets van waarheid zal er toch wel in zitten ben ik bang, want zojuist heb ik met veel plezier mijn verzameling films zitten onderbrengen in het programma Tellico. Ook boeken, cd’s en dergelijke kun je er in onderbrengen, maar daar heb ik niet zo’n behoefte aan. Alleen berg ik tegenwoordig mijn dvd’s met films op in een paar lades met plastic hoesjes zodat ik verlost ben van een kast vol schreeuwerige dvd-hoezen. Een overzicht is dan wel noodzakelijk, en met Tellico hoef ik alleen maar de titel en het nummer van het hoesje in te voeren, de rest van de informatie wordt via internet gedownload van IMDB, inclusief miniatuurtje van de dvd-hoes.

Controle en overzicht, ik moet me er denk ik maar bij neerleggen dat het een basisbehoefte van me is. Alleen als ik hieraan voldoe, kan ik blijkbaar ‘dwarse straten’ inslaan. Pure chaos kan ik alleen maar verdragen als daar orde en regelmaat tegenover staan. Spoenk versus de rest van de wereld.

Vandaag dan eindelijk het besturingssysteem van mijn pc geupgrade naar de nieuwste versie: van Ubuntu (Studio) 7.10 naar versie 8.04. Deze worden elk halfjaar beschikbaar gesteld en hoewel meteen upgraden niet nodig is ben je dan wel verzekerd van de nieuwste software en drivers voor je hardware. In april kwam het niet goed uit, maar nu dus toch maar gedaan en zonder noemenswaardige problemen. Op eentje na: de kalenderextensie in Thunderbird is al zijn gegevens kwijt.

De in het mailprogramma ingebouwde agenda (Lightning) is zo handig dat ik het vaak naliet alles ook nog eens over te schrijven in mijn gewone ‘papieren’ agenda. Nu ben ik dus alle afspraken en geplande activiteiten kwijt. Mijn excuses dus als ik binnenkort ergens niet kom opdagen, maar echt erg kan ik het toch niet vinden. Dit is de eerste keer dat een computer mij daadwerkelijk meer vrije tijd heeft opgeleverd, en daar waren die dingen ooit toch voor bedoeld?