SpoenkJack Tummers

Vanavond was Job Cohen in Tilburg. Hij was op bezoek bij de afdeling Tilburg van de PvdA om te leren van het succes van ‘onze Jan’. In tegenstelling tot veel andere gemeenten in Nederland is het lijsstrekker Jan Hamming namelijk gelukt om in Tilburg geen zetels te verliezen. En Job wil wel eens weten hoe Jan dat gedaan heeft.

Iedereen was welkom om de ontmoeting tussen Job en de plaatselijke PvdA bij te wonen en aanvankelijk was ik ook van plan even te gaan kijken, al was het alleen maar om Job te vragen of hij misschien niet ook even naar de oppositie in Tilburg wilde kijken. Ik heb namelijk zo het idee dat daar ook heel wat uit af te leiden valt…

Bij de gemeenteraadsverkiezingen had de VVD in Tilburg de tekst ‘Duidelijk. VVD’ op haar posters staan. Duidelijk wat? Op hun website stond te lezen: ‘VVD Tilburg zet in op veiligheid, economie, integratie en bereikbaarheid’. Veel te algemeen. Nu de verkiezingen achter de rug zijn heeft de VVD daarom gemeend die duidelijkheid toch nog even te moeten verduidelijken. Ze hebben een nieuwe poster over de oude heen geplakt met de tekst ‘Regel 2: Zie regel 1′. Maar als er twee regels nodig zijn om duidelijk te maken dat één regel voldoende was, dan was de eerste regel dus blijkbaar toch niet zo duidelijk en word je dus eigenlijk van het kastje naar de muur gestuurd. En twee regels zijn duurder dan één regel. En om de kiezer voor dom uit te maken vind ik ook niet prettig en behoorlijk arrogant. Er is geen regel 2, lees regel 1 nog maar eens. Sukkel!

Niet slecht, voor een bushalte. Heel wat beter dan die gladde bakjes, metalen roosters of ijskoud beton. Als je er nog eens in wilt zitten moet je wel snel zijn. Ze stonden vanmiddag nog aan de achterzijde van het winkelcentrum aan het Paletplein in Tilburg West.

Een verkiezingsbord in Tilburg is helemaal met zwarte verf overschilderd en voorzien van de tekst ‘En nu samen!’. Ik vind het wel een aardig initiatief. Afgelopen zondag was ik even in de binnenstad voor het plaatselijke verkiezingsdebat in popcentrum 013. As ik dan al die mensen zo samen zie, allemaal met hun eigen ideeën maar wel met hetzelfde doel, geeft me dat altijd een gevoel van saamhorigheid. Dat heb ik ook als ik morgen naar de stembus ga. De mensen aan de tafel waar je je stembiljet moet inleveren en iedereen die me passeert en zijn stem al heeft uitgebracht, ik begroet ze allemaal net wat vriendelijker dan ik anders misschien zou doen. Op die dag heeft iedereen precies één stem te verdelen. De bankdirecteur en de stratenveger, op de dag van de verkiezingen zijn we allemaal even gelijk.

Politiek kan erg vervelend zijn en echt iets om slechte zin van te krijgen of een hartinfarct, maar kijk naar al die mensen samen in zo’n grote zaal en je zou ook iets kunnen voelen dat haast lijkt op een gevoel van vertedering. Al die mensjes met hun uigesproken meningen, ze zitten daar toch allemaal omdat ze weten dat ze het toch samen zullen moeten doen. In eigen stad of eigen dorp, in het eigen land en op onze eigen aarde.

Het Tilburgse theatergezelschap De Torenspelers gaat de Tilburgse versie van Shakespeare’s ‘Midzomernachtsdroom’ spelen. ‘MITzomernachtsdroom’ krijgt een oorspronkelijk Tilburgs karakter. De arbeiders in het stuk zijn textielarbeiders en spreken in het dialect van de stad.

Grappig toch hoe ideeën soms in de lucht lijken te zweven totdat iemand ze oppakt. Shakespeare in het Tilburgs was iets waar ik jaren geleden voor de grap al eens over had zitten fantaseren hoe dat zou klinken. Ik vind het Tilburgs geen mooi dialect, maar soms, in de juiste context (of juist daarbuiten) en door de juiste mensen uitgesproken kan het vreselijk komisch klinken. En dan zeker zo’n serieus stuk als van Shakespeare. Eigenlijk heb ik best veel zin om er naartoe te gaan. En dat zal dan voor het eerst in eeuwen zijn dat ik weer eens een toneelvoorstelling bezoek.

Het beeld van Willem II in Tilburg is verplaatst. Jarenlang stond het op de Tilburgse Heuvel, aan de kant van Hotel Mercure, aan de zuidkant van het plein. Toen moest het plein opeens verherbouwd worden en was er geen plek meer voor Willem op zijn oude stek. En dus werd hij opgepakt en verplaatst naar de overkant. Net zo makkelijk.

Aan de voet van Willem II zitten een aantal dames. Allegorische figuren heten ze te zijn, en een van hen houdt een tablet voor zich en heeft een (teken)pen in de aanslag. Ze kijkt de andere kant op om het beeld dat ze wil natekenen goed in zich op te kunnen nemen, en wat ziet ze dan? Helemaal niks… Vroeger keek ze recht naar de Heuvelse kerk met zijn twee torens, tegenwoordig zit ze honderdtachtig graden gedraaid en ziet ze alleen nog maar dit. Ik denk niet dat de architecten daar destijds rekening mee hebben gehouden.

Over een paar weken, op 3 maart, zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Helaas geen mogelijkheid op de Partij voor de Dieren te stemmen in Tilburg, dus in mijn geval zal het dan wel SP of GroenLinks worden. De websites met stemwijzers zijn inmiddels al in de lucht en daar zit ook een alternatieve stemwijzer bij: www.Stem-Wijzer.nl. Zo te zien nog niet zo heel lang actief, maar wel wat betreft het toevoegen van nieuwe informatie. De site richt zich met name op het verstrekken van informatie over hoe partijen in een bepaalde gemeente denken over dierenwelzijn, natuur en milieu. Leuke site, ook al omdat de inhoud van diverse kanten af lijkt te komen. Zo geeft kunstenaar Marc Mulders regelmatig zijn mening of reactie weer in beelden en bezoekers van de site kunnen zelf ook informatie insturen. Ik denk dat ik mijn geitje van een paar dagen geleden ook maar eens ga opsturen.

Sinds een tijdje stopt er regelmatig eenzelfde fietser bij mijn flat. Hij staat dan even stil bij de onderdoorgang of in het parkje naast een prullenbak, haalt twee blikjes bier uit een pastic zak aan het stuur, klikt ze open en drinkt ze in een razendsnel tempo leeg. Dan gooit hij de blikjes in de struiken en fietst weer door. Iets minder gehaast, iets rechterop. Is hij op weg naar huis? Naar zijn werk?

Hij doet het allemaal overduidelijk in het geheim. De ander mag er niks van weten en er is vooral helemaal niks aan de hand. Ik heb hem nu al een aantal keren zo staan te bekijken. Zo eenzaam, dat beeld van die snelle drinker in het parkje met aan de ene kant de drukke weg vol auto’s en aan de andere kant een lint van fietsers op het fietspad. Net als een haas of ree in het veld of bos, zo heeft hij zijn eigen route door de stad. Van drinkplaats naar drinkplaats en altijd zorgen dat niemand je ziet.

De Tilburgse Kermis, het vreetfestijn Tilburg Culinair, het Festival van het Levenslied, en Tilburg heeft door het jaar heen nog veel meer schoans voor de Tilburger in petto. Als het een beetje tegenzit. De gemeente is serieus van plan te gaan praten met de organisatie van de Danceparade in Rotterdam nu het feest geen plek meer heeft in die stad. Tilburg zou dit als muziek- en evenementenstad en de zesde van Nederland ‘serieus moeten overwegen omdat de Dancepa­rade past bij het dna van Tilburg’…

Komend weekend en de paar dagen daarna is het weer carnaval. Nu ik wat meer aan de rand van de stad woon heb ik er niet meer zo heel erg veel last van, maar dat is weleens anders geweest. En als de Dansparade echt naar Tilburg zou komen wordt het toch eens tijd mijn dna te laten onderzoeken of het nog wel overeenkomt met dat van Tilburg. Al zolang ik in Tilburg woon, nu toch alweer zo’n 27 jaar, probeert de stad zich te profileren temidden van de andere grote steden van Nederland. De laatste jaren met een grote en prominente letter T verwerkt in allerlei beeldmerken. Maar helaas… Tilburg: T‘is niks en uT wordt niks.

TILBURG – Tilburg wordt mogelijk de eerste Brabantse stad waar inwoners zelf geld bijdragen aan het behoud en de versterking van het platteland. Het principe van de spaarreke­ning van de Rabobank is extra rente bovenop de normale marktrente die mensen ontvangen. Die extra geld komt in een fonds waaruit met name boeren vergoeding krij­gen voor verfraaien van het land­schap, zoals aanleg van heggen en poelen, het onderhoud van bomen en het beheer van bloemrijk grasland (bron: Brabants Dagblad)

Moeten we hier iets achter zoeken of is het een heel mooi en eerlijk initiatief van de bank der boeren, de Rabobank? Of is het toch een manier om straks met geld van burgers de omgeving van (mega)stallen zodanig te verfraaien en te verbloemen dat ze door de bevolking als minder storend worden ervaren en de boeren dus rustig door kunnen gaan met het opschalen van hun bedrijf? Het zou me eerlijk gezegd niks verbazen.