SpoenkJack Tummers

‘Jack: Do you have skills that people are looking for? Every skill you add to your profile makes you easier to find. 632.138 people have this skill. 5% increase over last year. Start adding new skills.’

Met deze mail werd ik vanochtend verwelkomd door LinkedIn. LinkedIn houdt niet alleen maar bij wie wat doet en wie met wie gelinked is, maar dus ook welke ‘skills’ er door leden ingevuld worden en hoeveel er dit zijn door de jaren heen. Een van mijn ‘skills’ wordt op LinkedIn dus al gedeeld met zo’n 632.138 andere people en is groeiende. Dat aantal is dan wel het totaal over de hele wereld. Dat mag ik hopen tenminste. Hoe voller LinkedIn raakt, en dat geldt ook voor de andere social media als Twitter en Facebook, hoe meer iedereen weer lijkt te verdwijnen naar de achtergrond. Join LinkedIn, connect with other people of your interest, be special. And be like everyone else. Tot er weer een nieuwe speler op de markt komt die nieuwe leden gaat trekken, zoals Google+. Een nieuwe mogelijkheid om je eigen speciale kringetje te bouwen met mensen die jij kent. In het begin een kringetje van drie of vier mensen. Ons kent ons. Maar al gauw moet dat kringetje groter worden want je wil wel gezien blijven. 1000 volgers bij Twitter, 1000 keer geLinked op LinkedIn, 1000 vrienden op Facebook. Voelen we ons allemaal echt zo eenzaam?

Ik heb er sinds kort weer een twittervolger bij: Het Deurvorst. ‘Duurzaam wonen voor vegetarische 55-plussers’. Ik ben nog geen vijftig maar wordt zo te zien toch al goed in de gaten gehouden als potentiële kandidaat. Je kunt er terecht wanneer je licht zorgbehoeftig bent tot zwaar dement. Het zou leuk zijn als de Partij voor de Dieren naast een protestbos ook alvast een stuk bouwgrond zou aankopen voor bejaarde en zorgbehoeftige partijleden. Met veel groen en veel huisdieren. Als ik daarvoor in aanmerking zou komen wil ik daar best wel wat meer contributie voor gaan betalen.

Deepak Chopra, voor wie hem niet mocht kennen, is een Indiaas schrijver van boeken over spiritualiteit, alternatieve geneeskunde en de Ayurvedische geneeskunde. Regelmatig legt hij verbanden tussen spiritualiteit en de moderne wetenschap, met name de kwantummechanica, en hij is wat dat betreft een man van deze tijd. Hij twittert heel regelmatig en heeft nu via dat medium een oproep gedaan aan iedereen in de wereld om ideeën aan te dragen over welzijn en welbevinden. @DeepakChopra ‘Please use #cwellbeing hashtag as I’d like to create a database for ideas from all over the world on well being’. Hij noemt het geen ‘geluk’, gelukkig, en het is me ook niet duidelijk of hij nu het Grote Welbevinden bedoelt, zoals in vrede op aarde en dat soort dingen, of het kleinere geluk. Dat laatste is dan stukken makkelijker en twee persoonlijke feitjes heb ik hem al wel kunnen twitteren. ‘Look closely at how cats sit, sleep and move without studying them. Connect with them, on the level of one being to another’. Het tweede feitje deed zich vanmorgen nog voor. Ik was veel te vroeg wakker – vreemd genoeg altijd op zondag en nooit doordeweeks – en liep rond zessen met blote voeten het balkon op en ging bij de reling staan. Ik keek uit over het parkje achter mijn flat, luisterde naar wat vroege merels, zag een zonnestraaltje de toppen van de bomen raken en voelde frisse lucht zachtjes langs mijn gezicht en voeten stromen: ‘Waking up before everyone else, and then going outside to feel the air.’ Ook fijn, maar het was nóg fijner geweest als er behalve die lucht ook nog iets harigs langs mijn benen had gestreken.

Honderdveertig leestekens, dat is alles wat je tot je beschikking hebt als je gebruik wilt maken van Twitter. Waarom het er precies 140 zijn weet ik niet. Waarom dan niet 100 ofzo? Hoewel, ook met 140 kom ik vaak in de knel met wat ik wil zeggen. En nog steeds gebruik ik punten en komma’s in mijn tweets, daar waar de meesten hier al lang mee gestopt zijn. Dat maakt het weleens lastig zo’n tweet goed te kunnen lezen. Tussen de @woorden door staan er #hier en #daar nog van die #hashtags en @retweets en @replies en je moet dan zelf maar uitvogelen waar het ene zinnetje begint en waar het andere eindigt. Een hele kunst af en toe. Als ik dit nu zelf eens ga proberen dan kan dit stukje tekst misschien wel veel korter:

140 leestkns is alles Waarom 140 :( waarom niet 100 fz hoewel ook met 140 kom ik vaak in de knel met wat ik wil twt en nog steeds gebruik ik . en , in mijn twts daar waar de meesten hier al lang mee getwt zijn Dat maakt het weleens lastig zo’n twt goed te kunnen lezen Tussen de @twt door staan er #hier #daar nog van die #hashtags @retweets @replies en je moet dan zelf maar twt waar het ene twt begint en waar de andere twt Een hele twt af en toe Als ik dit nu zelf eens ga proberen dan kan dit stukje twt misschien wel veel twter

Nou, dat valt nog tegen. Zoveel scheelt het niet en dan heb ik nog vals zitten spelen ook. Het lijkt er wel op dat het gebruik van de afkorting ‘twt’ in de meeste gevallen best wel goed werkt en je het eigenlijke woord dat er zo moeten staan vanzelf wel invult. Of lukt dat in dit geval alleen maar zo goed omdat je eerst de bovenste alinea hebt gelezen?

Sinds ik Gwibber geïnstalleerd heb, een programma voor Linux om een of meerdere Twitteraccounts overzichtelijk te kunnen weergeven, word ik ieder moment van de dag – als ik achter de pc zit tenminste – op de hoogte gehouden van nieuwe tweets. Rechtsonder in mijn beeldscherm schuiven dan wat gele vlakjes omhoog met daarin de laatste tweets. Als ik denk dat er iets interessants tussen zit schakel ik snel even over naar de desktop waar Gwibber op staat. Maar dan nog, hoe overzichtelijk Gwibber ook is, het is geen doen om wijs te worden uit al die tweets. Het zijn er inmiddels zoveel, hoe kan ik nu snel beoordelen welke het waard zijn om te lezen en welke niet? Mijn voorstel zou zijn om tweets op te gaan delen in tweets, twats, twits, twots en twuts. Tweets zijn dan de gewone berichten die leuke of interessante nieuwtjes kunnen bevatten. Twats zijn kutberichten. Twat is (vulgair) engels voor vagina. Een twit is een domme tweet. Twit is engels voor ‘idioot’. Misschien nog leuk om even te kijken hóe dom wel niet, maar verder niet echt interessant. Een twot moet je niet eens willen lezen. Een Total Waste of Time. Een twut tenslotte is een onwelkome tweet. Het is het geluid van een vogel, alleen dan in negatieve zin. Op het moment zelf ongewenst of irritant. Dat bericht kun je dan op een later tijdstip alsnog lezen als je daarvoor in de stemming bent. Deze onderverdeling van twitterberichten maakt het makkelijker een schifting, een voorselectie te maken. Helemaal waterdicht is deze echter niet. Twitter maakt die voorselectie niet voor je, dat moet je zelf doen. Wat in feite neerkomt op het unfollowen van alle twits, twats, twuts en twots. Wat je dan overhoudt zijn alleen nog maar de tweets. En dan ben je weer terug bij af, want hoe zeef je die tweets op inhoud en waarde?

Zoals sommigen misschien al hebben opgemerkt heb ik aan de rechterkant tegenwoordig een blokje staan met ‘spoenkjes’. Eigenlijk zijn het dus ‘tweets’. Ik ben toch overstag gegaan en heb sinds deze week ook een account bij Twitter. Wat voor mij uiteindelijk de doorslag heeft gegeven is het besef dat mijn leven te boeiend en te belangrijk is om voor mezelf te houden. Daarom moet iedereen altijd weten wat ik doe, waar ik ben en wat ik denk.

Nee hoor. Dat is juist waarom ik aanvankelijk afzag van het gebruik van Twitter. Ik vind het eerlijk gezegd nog steeds onzin, maar zag er op een gegeven moment wel gebruiksmogelijkheden in voor op mijn website. Voor een korte gedachte of associatie, op het nieuws of zomaar een opmerking die kant nog wal raakt. Een echte tweet dus. De beste tweets vind je echter nog steeds in de vrije natuur. Zoals nu, op dit moment. Een vinkje en een koolmees in dezelfde boom, die beiden hun beste tweets laten horen.