SpoenkJack Tummers

Het antwoord is, voor mij in ieder geval, Gnome 2. Gisteravond installeerde ik de nieuwste versie van Ubuntu op mijn computer. De populairste distro van Linux heeft dit keer aardig wat veranderingen ondergaan. Standaard is de desktopomgeving Gnome, die tot nu toe altijd meegeleverd werd, vervangen door een desktopomgeving die door Ubuntu zelf werd ontwikkeld: Unity. Klinkt als uniform, universeel, en dus overzichtelijk en makkelijk. Maar na twee uur uitproberen had ik nog steeds niet een aantal voor mij essentiële onderdelen van het besturingssysteem gevonden en gingen er herhaaldelijk dingen mis tijdens het uit- en weer inloggen. Daarnaast ben ik nooit een liefhebber geweest van op en neer dansende knoppen en heen en weer schuivende vensters. Ik besloot daarom snel Gnome 3 te installeren, de nieuwste versie van mijn oude vertrouwde Gnome desktop. Maar ook die is grondig gewijzigd en wat mij betreft niet ten goede. Ook hier kon ik niet snel de onderdelen vinden die ik zocht en als ik ze al vond kon ik er niets aan wijzigen, wat bij Gnome 2 juist heel eenvoudig is. Misschien dat in de loop van de komende jaren alles wel weer goed zal komen. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat er veel gebruikers van Ubuntu enthousiast zullen zijn over Gnome 3. Toegegeven, het ziet er visueel prachtig uit, maar het werkt voor geen meter. En daarom zit ik nu weer met plezier achter mijn pc met Ubuntu Studio 11.04 en Gnome 2. Waarom zou je iets nog eenvoudiger willen maken dat al heel eenvoudig en overzichtelijk is? Dat kan niet anders dan fout gaan.

Iedereen die het programma WordPress kent heeft vast weleens op hun site de opmerking Code is poetry zien staan. De makers van het programma doelen daarmee op het feit dat programmeercode eenzelfde soort structuur als basis heeft, en net zo mooi of aantrekkelijk kan zijn als poëzie. Voor een dichter of schrijver misschien moeilijk voor te stellen, en of deze opmerking ook voor de onderliggende code van WordPress geldt kan ik niet beoordelen. Ik kan websites maken, maar ik ben geen hardcore coder. Toch begrijp ik wel wat ze bedoelen. Code kan rommelig en inefficiënt zijn, maar ook puur, goed doordacht en mooi opgebouwd. Een programma kan er aan de buitenkant mooi uitzien, aan de binnenkant kan het een grote onoverzichtelijke zooi zijn. Zelf ervaar ik dat weleens bij klanten die Frontpage van Microsoft hebben gebruikt om een webpagina te maken en dan aan mij vragen of ik dat ene ding dat niet klopt even wil oplossen. Probleem is dat Frontpage een enorme hoop onnodige code in zijn pagina’s stopt die het bijna ondoenlijk maken dit even in de broncode van de html-pagina te veranderen. Veel makkelijker is de pagina van begin af opnieuw op te bouwen. Het resultaat is vaak een html-pagina die bestaat uit een regel of 50 aan html-tags plus inhoud, tegenover een paar honderd regels aan Frontpage-code.

De schoonheid van goede code is ook terug te vinden in een recent bericht uit de Linuxwereld. Het besturingssysteem van Linux en alles wat je er verder ook maar mee kunt, is opgebouwd rondom iets dat men de ‘kernel’ noemt. Die kernel bevat inmiddels een flinke 13 miljoen regels aan code en vormt het hart van een computer die op Linux draait. Zo’n beetje 90% van alle servers in de wereld en 90% van alle supercomputers op de wereld draaien op Linux. De reden hiervoor is dat Linux stabiel, veilig en snel is. En nu heeft onlangs ene Mike Galbraith ‘slechts’ 233 regeltjes aan die enorme berg code toegevoegd die ervoor zorgt dat de latency van de desktop met een factor 10 tot 60 afneemt. Latency wil zoveel zeggen als de vertraging tussen het moment waarop een opdracht aan de computer wordt gegeven en de uitwerking daarvan. Denk aan het openen, sluiten en verplaatsen van vensters, het soepel laten lopen van een film en daarnaast lekker vlot blijven internetten, typen en wat al niet meer. Je zou denken dat dat alleen maar te maken heeft met de snelheid van je processor en videokaart, maar dat is dus niet zo. 233 regels aan goed doordachte, ‘perfect’ geplaatste en geordende code. Ik heb die code niet onder ogen gehad, maar ik zie er de schoonheid ook zo wel van in.

Voorbeelden met de patch OFF en ON op de site van Phoronix »

Voor Linux bestaan er net als voor Windows allerlei programma’s om filmpjes mee te kunnen bekijken. VLC is zelfs voor ieder besturingssysteem te downloaden en speelt zo goed als ieder bestandsformaat. In Ubuntu wordt standaard Totem geïnstalleerd, hoewel je om het even welke andere player kunt installeren. Met Totem bekijk ik regelmatig films. Wat ik echter nog niet wist is dat je via Totem ook rechtstreeks toegang hebt tot YouTube. Het zal vast ook kunnen met gratis spelers op een Windows computer, maar dat dit met Totem kon wist ik niet. In plaats van een playlist kies je aan de rechterkant voor ‘YouTube’ en geeft vervolgens een zoekopdracht in. Aan de rechterkant verschijnen vervolgens netjes onder elkaar alle aan jouw zoekopdracht gerelateerde filmpjes. Geen groot en vol browserscherm met allerlei extra en vaak overbodige informatie, maar alleen maar filmpjes. Oneindig kijkplezier.

Ninja Cat, deel 1 »

Afgelopen donderdag verscheen de nieuwste versie van Ubuntu. Elk half jaar verschijnt er zo’n nieuwe versie en dan zijn er verspreid over het land kleinere of grotere bijeenkomsten waar Ubuntu-gebruikers elkaar ontmoeten en waar mensen die er nog niet bekend mee zijn uitleg kunnen krijgen over dit besturingssysteem. Ook zijn er dan vaak demonstraties en lezingen over specifieke onderwerpen of programma’s. Ik was er nog nooit naar toe geweest omdat er nog nooit eentje in Tilburg werd gehouden. Een dag voor de ‘party’ kreeg ik echter nog een mailtje van kennis E. die ook al jaren Ubuntu op haar pc heeft staan dat er een mini release party zou zijn in Tilburg. Dan toch maar even gaan kijken…

De release party was in café The Little Devil. Ik moest naar achteren lopen waar ik bijna onderuit ging omdat ik de twee afstapjes niet had gezien. The Little Devil is een klein hardrockcafé en hardrockers en metalfans hebben het meestal niet zo op daglicht. In de achterkamer met mini-podium zaten in het donker een aantal mensen achter laptops gedoken en druk met elkaar in gesprek over gigabytes, megahertzen, batches and patches. Achter de bar een vitrine met skelet en muren vol stickers van voorbije concerten. Niet echt een plek om aan de gewone burger te laten zien dat Linux net zo’n gewoon en gebruiksvriendelijk besturingssysteem is als Windows of Mac. Die kun je tenminste nog in een winkel kopen van een verkoper in een net pak. Dat ziet er toch heel wat normaler en ‘betrouwbaarder’ uit dan een gratis systeem dat je thuis kunt downloaden en waar je dan zelf maar een doosje omheen moet verzinnen.

In de ‘kerker’ van The Little Devil zag ik vooral jonge bleke gezichten achter computers, maar ook een oudere man met blindegeleidestok, een bijna blinde man die kwam kijken naar een goedkoop alternatief voor zijn stokoude pc en een paar gamers. Daar bedoel ik verder niks mee. Iedereen was heel vriendelijk en het was er vooral heel erg ongedwongen, gezellig en heel informatief. Hopelijk vinden ze alleen voor de volgende bijeenkomst een geschiktere locatie die nieuwsgierigen niet zal afschrikken.

Dat is ook saai! Verwacht je een lekker middagje te kunnen rommelen met allerlei probleempjes die altijd weer ontstaan als je een upgrade doorvoert van de software en plugins die je website draaiende houden, gaat alles goed!… (uit: webwerkzaamheden van 11 december 2008)

Wa zedde? Duwel boet? Voor wie het niet weet betekent ‘dual-boot’ zoveel als twee besturingssystemen naast elkaar installeren op één computer. In mijn geval heb ik dus Windows XP en Ubuntu Linux naast elkaar staan, en middels een eenvoudig menu (GRUB: GRand Unified Bootloader) krijg ik na het opstarten van de computer de keuze welke van de twee ik wil gebruiken. Erg handig, en daarom iets wat nooit ‘te koop’ zal worden aangeboden door een bedrijf als Microsoft. Ze zouden eens klantjes kunnen verliezen…

Waar het fout ging »

Vandaag dan eindelijk het besturingssysteem van mijn pc geupgrade naar de nieuwste versie: van Ubuntu (Studio) 7.10 naar versie 8.04. Deze worden elk halfjaar beschikbaar gesteld en hoewel meteen upgraden niet nodig is ben je dan wel verzekerd van de nieuwste software en drivers voor je hardware. In april kwam het niet goed uit, maar nu dus toch maar gedaan en zonder noemenswaardige problemen. Op eentje na: de kalenderextensie in Thunderbird is al zijn gegevens kwijt.

De in het mailprogramma ingebouwde agenda (Lightning) is zo handig dat ik het vaak naliet alles ook nog eens over te schrijven in mijn gewone ‘papieren’ agenda. Nu ben ik dus alle afspraken en geplande activiteiten kwijt. Mijn excuses dus als ik binnenkort ergens niet kom opdagen, maar echt erg kan ik het toch niet vinden. Dit is de eerste keer dat een computer mij daadwerkelijk meer vrije tijd heeft opgeleverd, en daar waren die dingen ooit toch voor bedoeld?

Dit zijn ze nou: het Ubuntu Studio team. Net geen ‘kids’ meer. Waarbij ik moet zeggen dat ik de leeftijd van tieners soms moeilijk vind om te schatten. En men zegt dat dat een teken is dat je ouder wordt. Of bent. Maar ik had ergens dus een groep mannen en vrouwen verwacht van midden dertig, begin veertig. Sommigen in driedelig pak, anderen nog (net) met een capuchon over hun hoofd getrokken. Een serieuze groep ondernemers zeg maar, maar zeker niet vier jongens op het grasveldje van één of andere campus. Of had ik dat nu juist wél moeten verwachten?

PS. Ubuntu Studio is een ‘distributie‘ zoals dat heet, en niet het eigenlijke besturingssysteem. Maar toch, petje af voor deze vier heren.

Linkje 1 en linkje 2 naar twee eerdere berichten over Ubuntu Studio.

Onder de naam ‘Gutsy Gibbon’ is afgelopen week de nieuwe versie van Ubuntu (Studio) vrijgegeven. Upgraden of een volledig nieuwe installatie was de vraag, want zo bekend ben ik nu ook nog niet met Linux dat ik een probleemloos lopend systeem meteen weer om zeep wil helpen. Uiteindelijk toch maar besloten tot een verse installatie, de 64-bit versie dit keer, en dat ging eigenlijk vrijwel probleemloos en snel. Alle data staat daarbij op een aparte partitie van de harde schijf en wordt dus niet aangetast.

lees verder »

Ziehier mijn nieuwe desktopomgeving. De overstap van Windows naar Linux is dus bijna compleet. Voor de zekerheid heb ik nog een kleine partitie bewaard voor Windows voor eventuele compatibiliteitsproblemen die ik nu nog even niet kan overzien, maar voor 98% werk ik nu met linux.

lees verder »