SpoenkJack Tummers

Een weekje of twee geleden liep ik vrij en blij rond op de Kampina, een heidegebied gelegen tussen Oisterwijk en Boxtel. Ik had mijn motor neergezet op een parkeerplaatsje en was lukraak ergens het bos ingelopen en vandaar terechtgekomen op de heide. Hoewel het gebied niet zo heel groot is, is het toch een plek waar je makkelijk kunt verdwalen. Die opvallende alleenstaande boom kom je wel heel vaak tegen, en die bosrand ook. Erg verwarrend allemaal en een kaart is geen overbodige luxe. Die heb ik ook, alleen lag die thuis. Net als dat handige gps-apparaatje dat ik eens als cadeautje kreeg. Ik kan prima alleen zijn, ook als ik ergens midden in een groot bos ben en urenlang geen ander mens tegenkom. Als ik maar weet waar ik ben.

Ik raakte dus weer eens verdwaald. Hoewel mijn gevoel me vertelde waar de parkeerplaats ongeveer was en dit achteraf ook bleek te kloppen, durfde ik toch niet op mijn gevoel af te gaan. Mijn gevoel liet me dus niet in de steek, maar ik het gevoel. Wat zou een gps-apparaatje nu fijn zijn, dacht ik nog. Altijd precies te kunnen weten waar je ergens bent. Zouden dit soort uitvindingen voortkomen uit een soort collectieve angst? Eerst vertelden we elkaar verhalen zodat we niet zouden vergeten wie we zijn en waar we vandaan komen. Daarna legden we deze verhalen vast in boeken voor het geval we de verhalen zouden gaan vergeten. Weer wat later vonden we de radio en de tv uit zodat we konden weten wat er aan de andere kant van de wereld gebeurt. Daarna de mobiele telefoon die ons altijd bereikbaar maakt zodat we niet het gevoel krijgen dat men ons zal vergeten. En een roep om hulp is slechts een druk op de knop, waar je ook bent. Alleen heb je daar in een bos of op de heide niks aan als je anderen niet precies kunt vertellen wáár je bent. Daarom verzonnen we de gps. Een systeem dat ons precies vertelt waar we zijn. Geografisch gezien dan, want voor de rest zijn we nog steeds hopeloos verdwaald. En ik weet wel dat de gps uitgevonden werd voor het Amerikaanse leger, maar het leger is er ook alleen maar omwille van onze collectieve angst voor de ander.

Dell heeft het eerste prototype voorgesteld van een nieuwe serie multifunctionele laptops. De laptop is uiteraard in eerste instantie bedoeld om op te kunnen computeren, maar daarnaast kan de laptop in gesloten toestand ook dienst doen als digitale weegschaal. De constructie is dan ook dermate degelijk dat wanneer het schermpje vastgezet wordt in een van drie mogelijke standen, er aan de onderkant vier stevige pootjes uitgeklapt kunnen worden waarna de laptop dienst kan doen als vissersstoeltje of als stoeltje voor bij de tent. Met de optioneel verkrijgbare kookplaat voor over het toetsenbord en twee tostiplaten is deze Multi-Dell een laptop om letterlijk en figuurlijk van te smullen.